Adhyaya 9

Verse 1

। सूत उवाच । अथ शक्रः समाहूय प्रोचे संवर्तकानिलम् । हाटकेश्वरजेक्षेत्रे महान्नागबिलोऽस्ति वै

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನು ಸಂವರ್ತಕ ವಾಯುವನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—‘ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಹಾನ್ ನಾಗಬಿಲವಿದೆ.’

Verse 2

तं पूरय ममादेशाद्द्रुतं गत्वाऽभिपांसुभिः । येन न स्याद्गतिस्तत्र कस्यचिन्मृत्युधर्मिणः

‘ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಆ ಬಿಲವಿವರವನ್ನು ಮರಳಿನಿಂದ ತುಂಬು; ಆಗ ಮೃತ್ಯುಧರ್ಮಿಗಳಾದ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಇರದು.’

Verse 3

वायुरुवाच । तवादेशान्मया पूर्वं पूरितो विवरो यदा । लिंगोद्भवस्तदा शापः प्रदत्तो मे पुरारिणा

ವಾಯುನು ಹೇಳಿದರು—‘ಹಿಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾನು ಆ ವಿವರವನ್ನು ತುಂಬಿದಾಗ, ಲಿಂಗೋದ್ಭವಕಾಲದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುರಾರಿ (ಶಿವ)ನು ನನಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದನು.’

Verse 4

यस्माल्लिंगं ममैतद्वै त्वया पांसुभिरावृतम् । तस्मात्समानधर्मा त्वं गन्धवाहो भविष्यसि

‘ನೀನು ನನ್ನ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮರಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಾರಣ, ನೀನು ಸಮಾನಧರ್ಮಿಯಾಗಿ ಗಂಧವಾಹಕನಾಗುವೆ.’

Verse 5

यद्वत्कर्पूरजं गन्धं समग्रं त्वं हि वक्ष्यसि । अमेध्यसंभवं तद्वन्मम वाक्यादसंशयम्

ನೀನು ಕರ್ಪೂರಜನ್ಯ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧರಿಸುವಂತೆ, ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ದುರ್ಗಂಧವನ್ನೂ ನೀನು ಧರಿಸುವಿ।

Verse 6

तस्मात्कुरु प्रसादं मे विदित्वैतत्सुरेश्वर । कृत्येऽस्मिन्स्म र्यतामन्यस्त्रिपुरारेर्बिभेम्यहम्

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸು; ಏಕೆಂದರೆ ತ್ರಿಪುರಾರಿ (ಶಿವ) ಯನ್ನು ನಾನು ಭಯಪಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 7

ततः संचिंतयामास पूरणं त्रिदशाधिपः । तस्य नागबिलस्यैव नैव किंचिदवैक्षत

ಆಮೇಲೆ ತ್ರಿದಶಾಧಿಪತಿ (ಇಂದ್ರ) ಅದನ್ನು ತುಂಬುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಆ ನಾಗಬಿಲವನ್ನು ತುಂಬಲು ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗವೂ ಅವನಿಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

Verse 8

ततस्तं प्राह देवेज्यःस्वय मेव शतक्रतुम् । कस्मात्त्वं व्याकुलीभूतः कृत्येऽस्मिंस्त्रिदशाधिप

ಆಮೇಲೆ ದೇವೇಜ್ಯ (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ಸ್ವಯಂ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ)ನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ತ್ರಿದಶಾಧಿಪ, ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಏಕೆ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿದ್ದೀಯ?

Verse 9

अस्ति पर्वतमुख्योऽत्र नाम्ना ख्यातो हिमालयः । तस्य पुत्रत्रयं जातं तच्च शक्र शृणुष्व मे

ಇಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ‘ಹಿಮಾಲಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಖ್ಯಾತನಾಗಿರುವನು. ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಹೇ ಶಕ್ರ, ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 10

मैनाकः प्रथमः प्रोक्तो द्वितीयो नंदिवर्धनः । रक्तशृंगस्तृतीयस्तु पर्वतः परिकीर्तितः

ಮೊದಲನೆಯದು ಮೈನಾಕನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಎರಡನೆಯದು ನಂದಿವರ್ಧನ; ಮೂರನೆಯ ಪರ್ವತವು ‘ರಕ್ತಶೃಂಗ’ (ಕೆಂಪು ಶಿಖರ) ಎಂದು ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 11

स मैनाकः समुद्रांतः प्रविष्टः शक्र ते भयात् । पक्षाभ्यां सहितोऽद्यापि स तत्रैव व्यवस्थितः

ಹೇ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)! ನಿನ್ನ ಭಯದಿಂದ ಆ ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತವು ಸಮುದ್ರದ ಆಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಇಂದಿಗೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ।

Verse 12

नंदिवर्धन इत्येष द्वितीयः परिकीर्तितः । वसिष्ठाश्रमजो रन्ध्रस्ते न कृत्स्नः प्रपूरितः

ಇದು ಎರಡನೆಯದು ‘ನಂದಿವರ್ಧನ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ. ವಸಿಷ್ಠಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆ ರಂಧ್ರ (ಬಿರುಕು) ಇನ್ನೂ (ನಿನ್ನಿಂದ) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ।

Verse 13

हिमाचलसमादेशाद्वसिष्ठस्य च सन्मुनेः । देवभूमिं परित्यज्य स गतस्तत्र सत्वरम्

ಹಿಮಾಚಲನ ಆದೇಶದಿಂದಲೂ ಸನ್ಮುನಿ ವಸಿಷ್ಠರ ವಚನದಿಂದಲೂ, ಅವನು ದೇವಭೂಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅತ್ತ ತೆರಳಿದನು।

Verse 14

तृतीयस्तिष्ठतेऽद्यापि रक्तशृंगः स्मृतोऽत्र यः । तमानय सहस्राक्ष बिलं सार्पं प्रपूरय

ಇಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯದೂ ಇಂದಿಗೂ ನಿಂತಿದೆ; ಅದು ‘ರಕ್ತಶೃಂಗ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೇ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ)! ಅದನ್ನು ಕರೆತಂದು ಸರ್ಪಬಿಲವನ್ನು ತುಂಬು।

Verse 15

नान्यथा पूरितुं शक्यो बिलोऽयं त्रिदशाधिप । तं मुक्त्वा पर्वत श्रेष्ठं सत्यमेतन्मयोदितम्

ಹೇ ತ್ರಿದಶಾಧಿಪ! ಈ ಬಿಲವು ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ತುಂಬಲಾಗದು. ಆ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡದೆ ಇದು ಸಿದ್ಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ನಾನು ಹೇಳುವ ಸತ್ಯ.

Verse 16

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा देवपूज्यस्य वचनं त्रिदशाधिपः । जगाम सत्वरं तत्र स यत्रास्ते हिमालयः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ದೇವಪೂಜ್ಯನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ತ್ರಿದಶಾಧಿಪ (ಇಂದ್ರ) ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹಿಮಾಲಯ ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 17

ततः प्रोवाच तं गत्वा सामपूर्वमिदं वचः । हिमाचलं गिरिश्रेष्ठं सिद्धचारणसेवितम्

ನಂತರ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಹಿಮಾಚಲಾ, ಗಿರಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ, ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರಿಂದ ಸೇವಿತನೇ!

Verse 18

इन्द्र उवाच । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे महान्नागबिलः स्थितः । तेन गत्वा नरा देवं पाताले हाटकेश्वरम्

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ನಾಗಬಿಲವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದವರು ಪಾತಾಳಸ್ಥ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ದೇವನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 19

पूजयिष्यंति ये केचिदपि पापपरायणाः । मया सार्धं करिष्यंति ततः स्पर्द्धां नगोत्तम

ಹೇ ನಗೋತ್ತಮ! ಪಾಪಪರಾಯಣರಾದ ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವರು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುವರು; ನಂತರ ಪುಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವರು.

Verse 20

तस्मात्पुत्रमिमं तत्र रक्तशृंगं हिमालय । प्रेषयस्व बिलो येन पूर्यते सोऽहिसंभवः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಹಿಮಾಲಯಾ! ನಿನ್ನ ಪುತ್ರ ರಕ್ತಶೃಂಗನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸು; ಅವನಿಂದ ಆ ಸರ್ಪಜನ್ಯ ನಾಗಬಿಲ ಗುಹೆ ತುಂಬಿಹೋಗುವುದು।

Verse 21

कुरुष्व त्वं ममातिथ्यं गृहप्राप्तस्य पर्वत । आत्मपुत्रप्रदानेन कीर्तिं प्राप्स्यस्यलौकिकीम्

ಹೇ ಪರ್ವತನೇ! ನಿನ್ನ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸು; ಸ್ವಪುತ್ರನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ನೀನು ಅಲೌಕಿಕ, ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 22

बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा पूजयित्वा च देवपम् । ततः प्रोवाच तं पुत्रं रक्तशृंगं हिमालयः

“ಬಾಢಂ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ದೇವಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದನು. ನಂತರ ಹಿಮಾಲಯನು ತನ್ನ ಪುತ್ರ ರಕ್ತಶೃಂಗನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 23

तवार्थाय सहस्राक्षः पुत्र प्राप्तो ममांतिकम् । तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र यत्र नागबिलः स्थितः

ಪುತ್ರನೇ! ನಿನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾಗಬಿಲ ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನೀನು ಶೀಘ್ರ ಹೋಗು।

Verse 24

पूरयित्वा ममादेशात्तं त्वं शक्रस्य कृत्स्नशः । सुखी भव सहानेन तथान्यैः सुरसत्तमैः

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಶಕ್ರನ ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅವನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖಿಯಾಗಿರು।

Verse 25

रक्तशृंग उवाच । नाहं तत्र गमिष्यामि मर्त्य भूमौ कथंचन । यत्र कण्टकिनो वृक्षा रूक्षाः फलविवर्जिताः

ರಕ್ತಶೃಂಗನು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಮರ್ಥ್ಯಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳು ರುಕ್ಷವಾಗಿದ್ದು ಫಲವಿಲ್ಲದವುಗಳಾಗಿವೆ.

Verse 26

न सिद्धा न च गंधर्वा न देवा न च किंनराः । न च तीर्थानि रम्याणि न नद्यो विमलोदकाः

ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಇಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವರು ಇಲ್ಲ, ದೇವರು ಇಲ್ಲ, ಕಿನ್ನರರೂ ಇಲ್ಲ; ರಮ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಿಲ್ಲ, ನಿರ್ಮಲ ಜಲದ ನದಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 27

तथा पापसमाचारा मनुष्याः शीलवर्जिताः । दुष्टचित्ताः सदा सर्वे तिर्यग्योनिगता अपि

ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮನುಷ್ಯರು ಪಾಪಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರು, ಶೀಲವರ್ಜಿತರು; ಎಲ್ಲರೂ ಸದಾ ದುಷ್ಟಚಿತ್ತರು, ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ.

Verse 28

तथा मम नगश्रेष्ठ पक्षौ द्वावपि कर्तितौ । शक्रेण तेन नो शक्तिर्गंतुमस्ति कथंचन

ಮತ್ತೆ, ಹೇ ನಗಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನನ್ನ ಎರಡೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಆ ಶಕ್ರನು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಗುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.

Verse 29

तस्मात्कंचित्सहस्राक्ष उपायं तत्कृते परम् । चिंतयत्वेव मां मुक्त्वा सत्यमेतन्मयोदितम्

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನೇ! ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪರಮ ಉಪಾಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಈ ಬಾಧ್ಯತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸು; ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯವೇ.

Verse 30

शक्र उवाच । अह त्वां तत्र नेष्यामि स्वहस्तेन विदारितम् । तत्रापि सुशुभा वृक्षा भविष्यंति तवाश्रयाः

ಶಕ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಹಸ್ತದಿಂದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಚೀರಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವೆನು. ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಅತಿ ಸುಂದರ ವೃಕ್ಷಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುವುವು.

Verse 31

तथा पुण्यानि तीर्थानि देवतायतनानि च । समंतात्ते भविष्यंति मुनीनामाश्रमास्तथा

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತಾಲಯಗಳು ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉಂಟಾಗುವುವು; ಹಾಗೆಯೇ ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುವು.

Verse 32

अत्रस्थस्य प्रभावो यस्तव पर्वत नंदन । मद्वाक्यात्तत्र संस्थस्य कोटिसंख्यो भविष्यति

ಓ ಪರ್ವತನಂದನ! ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಾಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭಾವವು, ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವವನಿಗೆ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಆಗುವದು.

Verse 33

तथा ये मानवास्तत्र पापात्मानोऽपि भूतले । विपाप्मानो भविष्यंति सहसा तव दर्शनात्

ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಭೂತಲದಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವರು—ಪಾಪಸ್ವಭಾವಿಗಳಾದರೂ—ನಿನ್ನ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಹಸಾ ಪಾಪರಹಿತರಾಗುವರು.

Verse 34

तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र मया सार्धं नगात्मज । न चेद्वज्रप्रहारेण करिष्यामि सहस्रधा

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ನಗಾತ್ಮಜ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವಜ್ರಪ್ರಹಾರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಹಸ್ರಧಾ ಮಾಡುವೆನು.

Verse 35

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रक्तशृंगो भयान्वितः । प्रविष्टः सहसागत्य तस्मिन्नागबिले गतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರಕ್ತಶೃಂಗನು ಭಯದಿಂದ ಕಂಬನಿಗೊಂಡನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಬಂದು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಆ ನಾಗಬಿಲದೊಳಗೆ ಹೋದನು.

Verse 36

निमग्नो ब्राह्मणश्रेष्ठा नासाग्रं यावदेव हि । शृंगैर्मनोरमैस्तुं गैः समग्रैः सहितस्तदा । वृक्षगुल्मलताकीर्णै रम्यपक्षिनिषेवितैः

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅವನು ಮೂಗಿನ ತುದಿವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮುಳುಗಿದ್ದನು. ಆಗ ಆ ಸ್ಥಳವು ಮನೋಹರವಾದ, ಸಮಗ್ರ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತ, ಮರ-ಗುಡ್ಡೆ-ಲತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸುಂದರ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 37

एवं संस्थाप्य तं शक्रो हिमाचलसुतं नगम् । ततः प्रोवाच सहृष्टो वरो मत्तः प्रगृह्यताम्

ಈ ರೀತಿ ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ಹಿಮಾಚಲಸುತವಾದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೇಳಿದನು—“ನನ್ನಿಂದ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.”

Verse 38

रक्तशृंग उवाच । एष एव वरोऽस्माकं यत्त्वं तुष्टः सुरेश्वर । किं वरेण करिष्यामि त्वत्प्रसादादहं सुखी

ರಕ್ತಶೃಂಗನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಸುರೇಶ್ವರಾ, ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗಿರುವುದೇ ನಮ್ಮ ವರ. ಇನ್ನೊಂದು ವರದಿಂದ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಸುಖಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 39

इन्द्र उवाच । न वृथा दर्शनं मे स्यादपि स्वप्ने नगात्मज । किं पुनर्दर्शने जाते कृते कृत्ये विशेषतः

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ನಗಾತ್ಮಜಾ, ನನ್ನ ದರ್ಶನವು ಕನಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ನೇರ ದರ್ಶನವಾದಾಗ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೃತ್ಯ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ಅದು ಹೇಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಹುದು?

Verse 41

इन्द्र उवाच । भविष्यति महीपालश्चमत्कार इति स्मृतः । तव मूर्धनि विप्रार्थं स पुरं स्थापयिष्यति

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—‘ಚಮತ್ಕಾರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಮುಂದಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುವನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು.

Verse 42

तत्र ब्राह्मणशार्दूला वेदवेदांगपारगाः । विभवं तव निःशेषं भजिष्यंति प्रहर्षिताः

ಅಲ್ಲಿ ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಭವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಕೀರ್ತಿಸುವರು.

Verse 43

तथाहं चैत्रमासस्य चतुर्दश्यां नगात्मज । कृष्णायां स्वयमागत्य शृंगे मुख्यतमे तव

ಓ ನಗಾತ್ಮಜ! ಚೈತ್ರಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ನಾನು ಸ್ವಯಂ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವೆನು.

Verse 44

पूजयिष्यामि देवेशं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । सर्वैर्देवगणैः सार्धं तथा किंनरगुह्यकैः

ನಾನು ‘ಹಾಟಕೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ದೇವೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವೆನು—ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯಕರೊಂದಿಗೆ.

Verse 45

तमेकं दिवसं चात्र शृंगे तव हरः स्वयम् । अस्माभिः सहितस्तुष्टो निवासं प्रकरिष्यति

ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದಿನ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಯಂ ಹರನು—ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ—ನಿವಾಸ ಮಾಡುವನು.

Verse 46

प्रभावस्तेन ते मुख्य स्त्रैलोक्येऽपि भविष्यति । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवालयम्

ಇದರಿಂದ, ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದು. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನಾನು ಈಗ ತ್ರಿದಿವ-ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 47

सूत उवाच । एवमुक्त्वा सहस्राक्षस्ततः प्राप्तस्त्रिविष्टपम् । रक्तशृंगोऽपि तस्थौ च व्याप्य नागबिलं तदा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ) ಅಲ್ಲಿಂದ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗ) ತಲುಪಿದನು. ರಕ್ತಶೃಂಗನೂ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾಗಬಿಲವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತನು।

Verse 48

तस्योपरि सुमुख्यानि तीर्थान्यायतनानि च । संजातानि मुनीनां च संजाताश्च तथाऽश्रमाः

ಆ ಸ್ಥಳದ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನಗಳೂ ಉದ್ಭವಿಸಿದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾದವು।