Adhyaya 84

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं देवदेवेन विष्णुना । माधवीं भगिनीं प्राप्य जन्मांतरमुपस्थिताम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಗವನ್! ದೇವದೇವ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನೀವು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ—ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾದ ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರಿ ಮಾಧವಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ…

Verse 2

अश्ववक्त्रां करिष्यामि तपसा सुशुभाननाम् । सा कथं विहिता तेन तपस्तप्तं तथा कथम् । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः

“ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಸುಶೋಭನಮುಖಿಯನ್ನು ಅಶ್ವಮುಖಿಯಾಗಿಸುವೆನು”—ಎಂದು ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿಧಿಸಿದನು? ಅಂಥ ತಪಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ; ನಮ್ಮ ಕುತೂಹಲ ಮಹತ್ತರವಾಗಿದೆ।

Verse 3

सूत उवाच । नारदस्य समाकर्ण्य तं सन्देशं सुरोद्भवम् । गत्वा विष्णुः सुरैः सार्द्धं प्रचक्रे मंत्रनिश्चयम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ನಾರದನು ತಂದ ದಿವ್ಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಿ ದೃಢವಾದ ಮಂತ್ರ-ನಿಶ್ಚಯ (ಪವಿತ್ರ ಯೋಜನೆ) ಮಾಡಿದರು।

Verse 4

भारावतरणार्थाय दानवानां वधाय च । वसुदेवगृहे श्रीमान्द्वापरांते ततो हरिः

ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಇಳಿಸಲು ಮತ್ತು ದಾನವರ ವಧಕ್ಕಾಗಿ, ದ್ವಾಪರಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಹರಿ ವಸುದೇವನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದರು।

Verse 5

देवक्या जठरे देवः संजातो दैत्यदर्पहा । तथान्या रोहिणीनाम भार्या तस्य च याऽभवत्

ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವನು ಜನಿಸಿದನು—ದೈತ್ಯರ ದರ್ಪಹರ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನಿಗೆ ರೋಹಿಣಿ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಪತ್ನಿಯೂ ಇದ್ದಳು।

Verse 6

तस्यां जज्ञे हलीनाम बलभद्रः प्रतापवान् । तृतीया सुप्रभानाम वसुदेवप्रिया च या

ರೋಹಿಣಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಳಧಾರಿ, ಪ್ರತಾಪವಂತ ಬಲಭದ್ರನು ಜನಿಸಿದನು. ಮೂರನೇ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರು ಸುಪ್ರಭಾ; ಅವಳು ವಸುದೇವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 7

तस्यां सा माधवी जज्ञे अश्ववक्त्रस्वरूपधृक् । तां दृष्ट्वा विकृताकारां सुतां जातां च सुप्रभा । वासुदेवसमायुक्ता विषादं परमं गता

ಸುಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಮಾಧವೀ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆ ಜನ್ಮಿಸಿದಳು; ಅವಳು ಅಶ್ವಮುಖಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ಆ ವಿಕೃತಾಕಾರದ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ವಾಸುದೇವಸಹಿತ ಸುಪ್ರಭೆ ಪರಮ ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಳು.

Verse 8

अथ ते यादवाः सर्वे कृतशान्तिकपौष्टिकाः । स्वस्तिस्वस्तीति संत्रस्ताः प्रोचुर्भूयात्कुलेऽत्र नः

ಆಮೇಲೆ ಆ ಎಲ್ಲ ಯಾದವರು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಭಯದಿಂದ ‘ಸ್ವಸ್ತಿ ಸ್ವಸ್ತಿ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ—“ನಮ್ಮ ಈ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇಮವೇ ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 9

एवं सा यौवनोपेता तथा दुःखसमन्विता । न कश्चिद्वरयामास वाजिवक्त्रां विलोक्य ताम्

ಹೀಗೆ ಅವಳು ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಳು; ಅವಳ ಅಶ್ವಮುಖ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಯಾರೂ ಅವಳನ್ನು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ವರಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 10

ततश्च भगवान्विष्णुर्ज्ञात्वा तां भगिनीं तथा । मातरं पितरं चैव तथा दुःखसमन्वितौ

ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಆ ಸಹೋದರಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರೂ ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರಿಹಾರ ಮಾಡುವ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

Verse 11

तामादाय गतस्तूर्णं बलदेवसमन्वितः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तपस्तप्तुं ततः परम्

ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಬಲದೇವನೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ನಂತರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು.

Verse 12

ब्रह्माणं तोषयामास सम्यग्यज्ञपरायणः । व्रतैश्च विविधैर्दानैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः

ಸಮ್ಯಕ್ ಯಜ್ಞಪರಾಯಣನಾಗಿ ಅವನು ವಿವಿಧ ವ್ರತಗಳು, ನಾನಾವಿಧ ದಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತರ್ಪಣಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು।

Verse 13

ततस्तुष्टिं गतो ब्रह्मा वर्षांते तस्य शार्ङ्गिणः । उवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्वाभिवांछितम्

ನಂತರ ಮಳೆಯ ಋತುವಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಙ್ಗಧಾರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಮೇಲಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ತೃಪ್ತಿಗೊಂಡು ಹೇಳಿದರು—“ನಾನು ವರದಾತನು; ನಿನಗೆ ಅಭಿವಾಂಛಿತವಾದುದನ್ನು ಬೇಡು।”

Verse 14

विष्णुरुवाच । एषा मे भगिनी देव जाताऽश्ववदना किल । तव प्रसादात्सद्वक्त्रा भूयादेतन्ममेप्सितम्

ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ದೇವಾ! ನನ್ನ ಈ ಸಹೋದರಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಶ್ವವದನೆಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವಳು ಸದ್ವಕ್ತ್ರಳಾಗಲಿ—ಇದೇ ನನ್ನ ಅಭೀಷ್ಟ.”

Verse 15

श्रीब्रह्मोवाच । एषा शुभानना साध्वी मत्प्रसादाद्भविष्यति । सुभद्रा नाम विख्याता वीरसूः पतिवल्लभा

ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ಹೇಳಿದರು—“ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವಳು ಶುಭಾನನೆಯಾಗಿ ಸಾಧ್ವಿಯಾಗುವಳು. ‘ಸುಭದ್ರಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಖ್ಯಾತಳಾಗುವಳು—ವೀರಸೂ, ಪತಿವಲ್ಲಭೆ.”

Verse 16

एतद्रूपां पुमान्योऽत्र पूजयिष्यति भक्तितः । एतां विष्णो त्वया सार्धं तथानेन च सीरिणा

ಹೇ ವಿಷ್ಣು! ಇಲ್ಲಿ ಈ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಅವಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವವನು—ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಈ ಸೀರಧಾರಿ (ಬಲರಾಮ) ಜೊತೆಯೂ—ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 17

द्वादश्यां माघमासस्य गंधपुष्पानुलेपनैः । सोऽप्यवाप्स्यति यच्चित्ते वर्तते नात्र संशयः

ಮಾಘಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ ಹಾಗೂ ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ಯಾರು ಪೂಜೆಮಾಡುವನೋ, ಅವನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುವನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 18

या नारी पतिना त्यक्ता वंध्या वा भक्तिसंयुता । तृतीयादिवसे चैतां पूजयिष्यति केशव

ಹೇ ಕೇಶವ! ಪತಿದ್ವಾರಾ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವಂಧ್ಯೆಯಾಗಲಿ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳಾದರೆ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 19

भविष्यति सुपुत्राढ्या सुभगा सा सुखान्विता । ऐश्वर्यसहिता नित्यं सर्वैः समुदिता गुणैः

ಅವಳು ಸತ್ಪುತ್ರಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ, ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗಿ, ಸುಖಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ ಆಗುವಳು; ನಿತ್ಯ ಐಶ್ವರ್ಯಸಹಿತಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಶುಭಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವಳು।

Verse 20

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रो विरराम ततः परम् । वासुदेवोऽपि हृष्टात्मा ययौ द्वारवतीं पुरीम्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಂತರ ಮೌನನಾದನು. ವಾಸುದೇವನೂ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದ್ವಾರವತೀ ನಗರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 21

तामादाय विशालाक्षीं चंद्रबिंबसमाननाम् । बलदेवसमायुक्तो ह्यनुज्ञाप्य पिताम हम्

ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ ಮುಖವಿರುವ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿಯಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಬಲದೇವನೊಂದಿಗೆ, ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು (ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು)।

Verse 22

सूत उवाच । एवं सा माधवी विप्राः सुभगारूपमास्थिता । अवतीर्णा धरापृष्ठे लक्ष्मीशापप्रपीडिता

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಹೀಗೆ ಆ ಮಾಧವೀ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಶಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ಭೂಮಿಪೃಷ್ಠಕ್ಕೆ ಅವತರಿಸಿದಳು।

Verse 23

उपयेमे सुतः पांडोर्यां पार्थश्चारुहासिनीम् । जज्ञे तस्याः सुतो वीरोऽभिमन्युरिति विश्रुतः

ಪಾಂಡವನ ಪುತ್ರ ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ)ನು ಆ ಮಧುರಹಾಸಿನಿಯಾದ ಸುಂದರ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಂಡನು। ಅವಳಿಂದ ಒಬ್ಬ ವೀರಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ಅಭಿಮನ್ಯು’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 24

एतद्वः सर्वमाख्यातं माधबीजन्मसम्भवम् । सुपर्णाख्यस्य देवस्य कथासंगाद्द्विजोत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಸುಪರ್ಣನೆಂಬ ದೇವನ ಕಥಾಸಂಗದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮಾಧವಿಯ ಜನ್ಮವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು।

Verse 25

यश्चैतत्पठते मर्त्यो भक्त्या युक्तः शृणोति वा । मुच्यते स नरः पापात्तद्दिनैकसमुद्भवात्

ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಶ್ರವಣಿಸಿದರೂ, ಆ ನರನು ಆ ದಿನವೇ ಉಂಟಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।