Adhyaya 67

Verse 1

। सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो रामो भ्रातृभिरन्वितः । फलानि कन्दमूलानि गृहीत्वाऽश्रमसम्मुखः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಫಲಗಳು ಹಾಗೂ ಕಂದಮೂಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಶ್ರಮದತ್ತ ಬಂದನು।

Verse 2

स दृष्ट्वा स्वाश्रमं ध्वस्तं पुलिन्दैर्बहुशो वृतम् । लकुटाश्मप्रहारैस्तु तां धेनुं जर्जरीकृताम्

ಅವನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮವು ಧ್ವಂಸಗೊಂಡು ಅನೇಕ ಪುಲಿಂದರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೋಲು-ಕಲ್ಲಿನ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಆ ಧೇನು ಜರ್ಜರಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನೂ ಕಂಡನು।

Verse 3

पप्रच्छ किमिदं सर्वं व्याकुलत्वमुपागतम् । आश्रमास्पदमाभीरैः पुलिन्दैश्च समावृतम्

ಅವನು ಕೇಳಿದನು—“ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಏನು? ಈ ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ಆಶ್ರಮಪ್ರದೇಶವು ಆಭೀರರು ಮತ್ತು ಪುಲಿಂದರಿಂದ ಏಕೆ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ?”

Verse 4

केनैषा मामिका धेनुः प्रहारैर्जर्जरीकृता । तापस्यस्तापसाः सर्वे कस्मादेते रुदन्ति च

“ನನ್ನ ಈ ಧೇನುವನ್ನು ಯಾರು ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತಗೊಳಿಸಿದರು? ಮತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲಾ ತಪಸ್ವಿಗಳು—ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಪುರುಷರೂ—ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?”

Verse 5

क्व स मेऽद्य पिता वृद्धो माता च सुतवत्सला । न मामद्य यथापूर्वं स्नेहाच्चायाति सम्मुखी

ಇಂದು ನನ್ನ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಪುತ್ರವತ್ಸಲೆಯಾದ ತಾಯಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ? ಹಿಂದೆಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಇಂದು ಏಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 6

अथ तस्य समाचख्युर्वृत्तांतं सर्वतापसाः । यथादृष्टं सुदुःखार्ता सहस्रार्जुनचेष्टितम्

ಆಮೇಲೆ ಗಾಢ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ತಾವು ಕಂಡಂತೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು—ಸಹಸ್ರಾರ್ಜುನನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು.

Verse 7

ततस्ते भ्रातरः सर्वे वज्रपातोपमं वचः । श्रुत्वा दृष्ट्वा च तं शस्त्रैः खंडितं जनकं निजम्

ಆಮೇಲೆ ಆ ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರು ವಜ್ರಪಾತದಂತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಛಿದ್ರಗೊಂಡ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಾರೀ ಆಘಾತದಿಂದ ಸ್ಥಂಭಿತರಾದರು.

Verse 8

मातरं क्षतसर्वाङ्गीं प्राणशेषां व्यथान्विताम् । रुरुदुः शोकसन्तप्ता मुक्त्वा रामं महाबलम्

ತಾಯಿಯನ್ನು ಸರ್ವಾಂಗ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಪ್ರಾಣ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದು, ವೇದನೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಶೋಕದಿಂದ ದಹಿಸಿ ಅತ್ತರು; ಆ ವೇಳೆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ರಾಮನನ್ನೂ ಬದಿಗಿಟ್ಟು.

Verse 9

रुदित्वाथ चिरं कालं विप्रलप्य मुहुर्मुहुः । अन्त्येष्टिं चक्रिरे तस्य वेदोक्तविधिना ततः

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲ ಅತ್ತು, ಮರುಮರು ವಿಲಪಿಸಿ, ಅವರು ವೇದೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಅವನ ಅಂತ್ಯೇಷ್ಠಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 10

अथ दाहावसाने ते कृत्वा गर्तां यथोचिताम् । मुक्त्वा रामं ददुस्तोयं पितुः पुत्रास्तिलान्वितम्

ದಾಹಸಂಸ್ಕಾರ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಗುಂಡಿ ಮಾಡಿ, ರಾಮನನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ಪುತ್ರರು ತಂದೆಗೆ ಎಳ್ಳುಮಿಶ್ರಿತ ಉದಕಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು।

Verse 11

अथान्यैस्तापसैः प्रोक्तो रामः शस्त्रभृतां वरः । न प्रयच्छसि कस्मात्त्वं प्रेतपित्रे जलांजलिम्

ನಂತರ ಇತರ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಪಿತೃಗಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರೇತಪಿತೃಗೆ ನೀನು ಜಲಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ?”

Verse 12

अथासौ बहुधा प्रो क्तस्तापसैर्जमदग्निजः । प्रहारान्गणयन्मातुः शितशस्त्रविनिर्मितान्

ಹೀಗೆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಮರುಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಗಾಯಗಳಾದ ಪ್ರಹಾರಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 13

ततस्तानब्रवीद्रामो विनिःश्वस्य मुनीश्वरान् । निषेधस्तोयदानस्य श्रूयतां यन्मया कृतः

ನಂತರ ರಾಮನು ಆಳವಾದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಮುನೀಶ್ವರರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಉದಕದಾನವನ್ನು ತಡೆದಿರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ।”

Verse 14

अपराधं विना तातः क्षत्रियेण हतोमम । एकविंशतिः प्रहाराणां मातुरंगे स्थिता मम

“ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಪ್ರಹಾರಗಳು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿವೆ।”

Verse 15

तस्मान्निःक्षत्रियामुर्वीं यद्यहं न करोमि वै । प्रहारसंख्यया विप्रास्तन्मे स्यात्सर्वपातकम्

ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಆ ಪ್ರಹಾರಗಳ ಸಂಖ್ಯಾನುಸಾರ ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿಃಕ್ಷತ್ರಿಯವಾಗಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ನನಗೆ ಸರ್ವಪಾಪರೂಪ ಮಹಾಪತನವಾಗುವುದು।

Verse 16

पितृमातृवधाज्जातं यत्कृतं तेन पाप्मना । क्षत्रियापसदेनात्र तथान्यदपि कुत्सितम्

ಪಿತೃಮಾತೃವಧ ಎಂಬ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಪಾಪಿ, ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಧಮನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದದ್ದೇನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ನಿಂದ್ಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಹ।

Verse 17

ततस्तस्यैव चान्येषां क्षत्रियाणां दुरात्मनाम् । रुधिरैः पूरयित्वेमां गर्तां पितृजलोचिताम् । तर्पयिष्यामि रक्तेन पितरं नाहमंभसा

ಆದುದರಿಂದ, ಅವನ ಹಾಗೂ ಇತರ ದುರಾತ್ಮ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ರಕ್ತದಿಂದ ಪಿತೃಜಲತರ್ಪಣಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಈ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ, ನಾನು ನೀರಿನಿಂದಲ್ಲ—ರಕ್ತದಿಂದಲೇ ತಂದೆಯನ್ನು ತರ್ಪಿಸುವೆನು।

Verse 19

सूत उवाच । श्रुत्वा ते दारुणां तस्य प्रतिज्ञां तापसोत्तमाः । परं विस्मयमापन्ना नोचुः किंचित्ततः परम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಭೀಕರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಪರಮ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ನಂತರ ಏನೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ।

Verse 20

सर्वैस्तैः शबरैः सार्धं पुलिन्दैर्मेदकैस्तथा । बद्धगोधांगुलित्राणैर्वरबाणधनुर्धरैः

ಆ ಎಲ್ಲಾ ಶಬರರೊಂದಿಗೆ, ಪುಲಿಂದರು ಮತ್ತು ಮೇದಕರೊಂದಿಗೆ ಸಹ—ಉತ್ತಮ ಬಿಲ್ಲು-ಬಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ಗೋಧಾನ ಚರ್ಮದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಅಂಗುಲಿತ್ರಾಣ (ಬೆರಳು-ರಕ್ಷಕ) ಹೊಂದಿದವರು।

Verse 21

तथाऽर्जुनोऽपि तं श्रुत्वा समायातं भृगूत्तमम् । सैन्येन महता युक्तं प्रतिज्ञाधारिणं तथा

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಜುನನೂ ಭೃಗುಕುಲೋತ್ತಮನು ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಧಾರಿ, ಮಹಾಸೈನ್ಯಸಹಿತ—ಎಂದು ಕೇಳಿ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 22

ततस्तु सम्मुखो दृष्टो युद्धार्थं स विनिर्ययौ । सार्धं नानाविधैर्योधैः सर्वैर्देवासुरोपमैः

ನಂತರ ಎದುರು ನಿಂತ ಶತ್ರುವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಯುದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ದೇವಾಸುರೋಪಮ ಶಕ್ತಿಯ ನಾನಾವಿಧ ಯೋಧರು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು।

Verse 23

अथाभवन्महायुद्धं पुलिन्दानां द्विजोत्तमाः । हैहयाधिपतेर्योधैः सार्धं देवासुरोपमैः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಆಗ ಪುಲಿಂದರಿಗೂ ಹೈಹಯಾಧಿಪತಿಯ ದೇವಾಸುರೋಪಮ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಯೋಧರಿಗೂ ನಡುವೆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 24

ततस्ते हैहयाः सर्वे शरैराशीविषोपमैः । वध्यन्ते शबरैः संख्ये गर्जमानैर्मुहुर्मुहुः

ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲ ಹೈಹಯರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಬರರಿಂದ ಹತರಾದರು; ಶಬರರು ಮರುಮರು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ವಿಷಸರ್ಪೋಪಮ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಭೇದಿಸಿದರು।

Verse 25

ब्रह्महत्यासमुत्थेन पातकेन ततश्च ते । जाता निस्तेजसः सर्वे प्रपतंति धरातले

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪಾತಕದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು।

Verse 26

न कश्चित्पौरुषं तत्र संप्रदर्शयितुं क्षमः । पलायनपरा सर्वे वध्यन्ते निशितैः शरैः

ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಶಕ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಪಲಾಯನದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತರಾದರು.

Verse 27

अथ भग्नं बलं दृष्ट्वा हैहयाधिपतिः क्रुधा । स्वचापं वाञ्छयामास सज्यं कर्तुं त्वरान्वितः । शक्नोति नारोपयितुं सुयत्नमपि चाश्रितः

ತನ್ನ ಸೇನೆ ಭಂಗವಾದುದನ್ನು ಕಂಡ ಹೈಹಯಾಧಿಪತಿ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದನು. ಆತುರದಿಂದ ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಬಹು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಬಾಣವನ್ನು ಏರಿಸಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು.

Verse 28

ततश्चाकर्षयामास खङ्गं कोशात्सुनिर्मलम् । आक्रष्टुं न च शक्रोति वैलक्ष्यं परमं गतः

ನಂತರ ಅವನು ಕೋಶದಿಂದ ತನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಎಳೆಯಲಾರದೆ, ಪರಮ ಲಜ್ಜೆಗೆ ಒಳಗಾದನು.

Verse 29

गदया निर्जितो रौद्रो रावणो लोकरावणः । यया साप्यपतद्धस्तात्तत्क्षणात्पृथिवीतले

ಆ ಗದೆಯಿಂದ ರೌದ್ರನಾದ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭೀತಿಯುಂಟುಮಾಡಿದ ರಾವಣನು ಪರಾಜಿತನಾದನು; ಅದೇ ಗದೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.

Verse 30

नर्मदायाः प्रवाहो यैः सहस्राख्यैः करैः शुभैः । विधृतस्तेन ते सर्वे बभूवुः कम्पविह्वलाः

‘ಸಹಸ್ರ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾದ ಶುಭ ಹಸ್ತಗಳಿಂದ ನರ್ಮದೆಯ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ತಡೆದಿದ್ದವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಕಂಪಿಸಿ ವ್ಯಾಕುಲರಾದರು.

Verse 31

न शस्त्रं शेकुरुद्धर्तुं दैवयोगात्कथंचन । दिव्यास्त्राणां तथा सर्वे मन्त्रा विस्मृतिमागताः

ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಅವರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಲಾರಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಗಳು ಅವರ ಸ್ಮೃತಿಯಿಂದ ಮರೆತುಹೋಯಿತು।

Verse 32

एतस्मिन्नंतरे रामः संप्राप्तः क्रोधमूर्छितः । तीक्ष्णं परशुमुद्यम्य ततस्तं प्राह निष्ठुरम्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಚ್ಛಿತನಾದ ರಾಮನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪರಶುವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ಕಠೋರವಾಗಿ ನುಡಿದನು।

Verse 33

हैहयाधिपते पाप यैः करैर्जनको मम । त्वया विनिहतस्तान्मे शीघ्रं दर्शय सांप्रतम्

ಹೇ ಹೈಹಯಾಧಿಪತೇ, ಪಾಪಿ! ಯಾವ ಕೈಗಳಿಂದ ನೀನು ನನ್ನ ತಂದೆ ಜನಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದೀಯೋ, ಆ ಕೈಗಳನ್ನು ಈಗಲೇ ನನಗೆ ತೋರಿಸು।

Verse 34

ब्रह्मतेजोहतः सोऽपि प्रोक्तस्तेन सुनिष्ठुरम् । नोवाच चोत्तरं किंचिदालेख्ये लिखितो यथा

ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹತಗೊಂಡ ಅವನು, ಅವನಿಂದ ಕಠೋರವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದ ಚಿತ್ರವಂತೆ ನಿಂತನು।

Verse 35

ततो भुजवनं तस्य रामः शस्त्रभृतां वरः । मुहुर्मुहुर्विनिर्भर्त्स्य प्रचकर्त शनैःशनैः

ನಂತರ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಅವನನ್ನು ಮರುಮರು ಗದರಿಸಿ, ಅವನ ಭುಜಗಳ ‘ಅರಣ್ಯ’ವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿದುಹಾಕಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 36

ततश्छित्त्वा शिरस्तस्य कुठारेण भृगूद्वहः । जग्राह रुधिरं यत्नात्प्रहारेभ्यः स्वयं द्विजाः

ಆಮೇಲೆ ಭೃಗುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕೊಡಲಿಯಿಂದ ಅವನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಛೇದಿಸಿದನು; ಆ ದ್ವಿಜನು ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಹರಿದ ರಕ್ತವನ್ನು ತಾನೇ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು।

Verse 37

पूरयित्वा महाकुम्भाञ्छबरेभ्यो ददौ ततः । म्लेच्छेभ्यो लुब्धकेभ्यश्च ततः प्रोवाच सादरम्

ಮಹಾಕುಂಭಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ಅವನು ಅವನ್ನು ಶಬರರಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ನಂತರ ಮ್ಲೇಚ್ಛರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಲುಬ್ಧಕರಿಗೆ (ಬೇಟೆಗಾರರಿಗೆ) ಕೂಡ ನೀಡಿ, ಆಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಸಾದರವಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 38

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे गर्ता मे भ्रातृभिः कृता । पितृसंतर्पणार्थाय सलिलेन परिप्लुता

ಹಾಟಕೇಶ್ವರನ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಹೋದರರು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಪಿತೃತರ್ಪಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ।

Verse 39

प्रक्षिपध्वं द्रुतं गत्वा तस्यां रक्तमिदं महत् । पापस्यास्य सपत्नस्य ममादेशादसंशयम्

ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಆ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪಾಪಿಯಾದ ಶತ್ರುವಿನ ಈ ಮಹತ್ತರ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಯಿರಿ—ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 40

येन तातं निजं भक्त्या तर्पयित्वा विधानतः । ऋणस्य मुक्तिर्भवति येन मे पैतृकस्यच

ಇದರಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರೆ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಪೈತೃಕ ಋಣಬಂಧದಿಂದಲೂ ವಿಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।