Adhyaya 60

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । माहित्थेयं त्वयाख्याता या पुरा सूतनन्दन । केन संस्थापिता तत्र वद सर्वमशेषतः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತನಂದನ! ನೀನು ಹಿಂದೆ ವಿವರಿಸಿದ ಈ ‘ಮಾಹಿತ್ಥೀ’ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು? ಉಳಿದದೇನೂ ಬಿಡದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು।

Verse 2

सूत उवाच । शोषणीनाम या विद्या पुरागस्त्येन साधिता । आथर्वणेन मन्त्रेण स्वयं च परमेश्वरी

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—‘ಶೋಷಣೀ’ ಎಂಬ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದನು; ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆಥರ್ವಣ ಮಂತ್ರವೂ, ಸ್ವಯಂ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೂ (ಅಲ್ಲಿ) ಸೇರಿದ್ದರು।

Verse 3

ततः संशोषितस्तेन स समुद्रो महात्मना । मित्रावरुणपुत्रेण सा प्रोक्ता पुरतः स्थिता

ನಂತರ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮಿತ್ರ-ವರುಣಪುತ್ರನು ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ಒಣಗಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ‘ಶೋಷಣೀ-ವಿದ್ಯೆ’ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನಿಂತಿತು।

Verse 4

माहित्थं साधितं यस्मात्त्वया मे सकलं शुभम् । माहित्थानाम तस्मात्त्वं देवता संभविष्यसि

“ನಿನ್ನಿಂದ ಈ ‘ಮಾಹಿತ್ಥ’ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಧಿತವಾಗಿ ನನಗೆ ಮಂಗಳಫಲ ದೊರಕಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ‘ಮಾಹಿತ್ಥ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ದೇವತೆಯಾಗುವೆ।”

Verse 5

चमत्कारपुरक्षेत्रे पूजां प्राप्स्यस्यनुत्तमाम् । यस्त्वामाथर्वणैर्मन्त्रैस्तत्रस्थां भक्तिसंयुतः

“ಚಮತ್ಕಾರಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅನುತ್ತಮ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಮತ್ತು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಥರ್ವಣ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸುವನೋ…”

Verse 6

पूजयिष्यति वृद्धिं च सर्वकालमवाप्स्यति । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ मया सार्द्धं पुरोत्तमे

ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸರ್ವಕಾಲವೂ ವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರೇ, ನನ್ನೊಡನೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗು.

Verse 7

द्विजानां रक्षणार्थाय नित्यं संनिहिता भव । एवं सा तत्र संभूता माहित्था वरदेवता

ದ್ವಿಜರ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನೀನು ನಿತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಹಿತಳಾಗಿ ಇರು. ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ವರದಾಯಿನಿ ದೇವತೆ ಮಹಿಟ್ಟಾ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದಳು.

Verse 9

ययाऽयं चलितः शैलः स्वशक्त्या निश्चलीकृतः । स्कन्देनेह द्विजश्रेष्ठाः शक्त्या विद्धस्तदग्रतः । नरादित्यस्ततश्चान्यो यो नरेण प्रतिष्ठितः । षष्ठ्यां तं सूर्यवारेण दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते

ಅವಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಂಪಿಸಿದ ಈ ಪರ್ವತವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಅಚಲವಾಯಿತು. ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದರ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ‘ನರಾದಿತ್ಯ’ ಎಂಬ ಸೂರ್ಯಪ್ರತಿಮೆ ಇದೆ; ಭಾನುವಾರ ಬರುವ ಷಷ್ಠಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

न शत्रूणां पराभूतिं प्रयास्यति यथार्जुनः । रोगी विमुच्यते रोगाद्दरिद्रो धनमाप्नुयात्

ಅವನು ಶತ್ರುಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪರಾಭವವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಅರ್ಜುನನಂತೆ. ರೋಗಿ ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವನು, ದರಿದ್ರನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 11

तथा गोवर्धनधरं तत्र देवं जनार्दनम् । यः पश्येत्कार्तिके शुक्ले संप्राप्ते प्रथमे दिने । तस्य गावः प्रभूताः स्युर्नीरोगा द्विसत्तमाः

ಅದೇ ರೀತಿ, ಕಾರ್ತಿಕ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪ್ರಥಮ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಗೋವರ್ಧನಧರ ದೇವ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಯಾರು ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—ಓ ದ್ವಿಸತ್ತಮಾ—ಅವನಿಗೆ ಹಸುಗಳು ಬಹಳವಾಗಿದ್ದು ನಿರೋಗವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

Verse 12

नरसिंहवपुः साक्षात्तथा देवो हरिः स्वयम् । तथा विनायकस्तत्र सर्वकामप्रदायकः । सर्वविघ्नहरश्चैव स्थापितश्चार्जुनेन हि

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸాక్షಾತ್ ಹರಿ ಸ್ವತಃ ನರಸಿಂಹರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲೇ ವಿನಾಯಕನೂ ಇದ್ದಾನೆ—ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ, ಸರ್ವವಿಘ್ನಹರ; ಅವನನ್ನು ಅರ್ಜುನನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 14

यस्तमाथर्वणैर्मंत्रैः पूजयेद्द्वादशीदिने । कार्तिकस्य सिते पक्षे स याति परमां गतिम्

ಕಾರ್ತಿಕ ಶುದ್ಧಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶೀ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಥರ್ವಣಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಯಾರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 15

तथा तत्र द्विजश्रेष्ठा नरनारायणावुभौ । देवौ परमतेजस्वी यस्तौ पश्यति भक्तितः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪರಮತೇಜಸ್ವಿ ದೇವರಾದ ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ—ಇಬ್ಬರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೋ…

Verse 16

पूजयेच्च द्विजश्रेष्ठा द्वादश्या दिवसे स्वयम् । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಅವನು ಸ್ವತಃ ದ್ವಾದಶೀ ದಿನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಜರಾ-ಮರಣವರ್ಜಿತ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

तीर्थयात्राकृतारंभः कुन्तीपुत्रो धनंजयः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे समायातो द्विजोत्तमाः

ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ), ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರದ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದನು.

Verse 18

दृष्ट्वा तत्पावनं क्षेत्रं तीर्थपूगप्रपूरितम् । आदित्यं स्थापयामास प्रासादे सुमनोहरे

ತೀರ್ಥಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಆ ಪಾವನ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಅತಿ ಮನೋಹರ ಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯದೇವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 19

नरनारायणौ देवौ तस्याग्रे स्थापितौ ततः । तथा गोवर्धनधरस्तत्र देवः प्रतिष्ठितः

ನಂತರ ಆ ದೇವಾಲಯದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನರ-ನಾರಾಯಣ ದೇವದ್ವಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಗೋವರ್ಧನಧರ ಪ್ರಭುವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿದರು।

Verse 20

नरसिंहं तथैवान्यं श्रद्धया परया युतः । एवं संस्थाप्य कौंतेयो देवगृहसुपंचकम्

ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ನರಸಿಂಹ ಪ್ರಭುವನ್ನೂ, ಮತ್ತೊಂದು ದೇವತೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು। ಹೀಗೆ ಕೌಂತೇಯನು ಐದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವಗೃಹಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 21

ततो विप्रान्समाहूय सर्वांस्तान्पुरसंभवान् । प्रोवाच प्रणतो भक्त्या धनं दत्त्वा सुपुष्कलम्

ನಂತರ ಆ ನಗರದ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು।

Verse 22

मया संस्थापितः सूर्यः सर्वरोगक्षयावहः । तथार्पितश्च युष्माकं चिंतनीयं सदैव तु

ನನ್ನಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಸೂರ್ಯದೇವನು ಸರ್ವರೋಗಕ್ಷಯಕಾರಕನು. ಈ ಸೇವೆ/ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿರಿ।

Verse 23

विप्रा ऊचुः । गच्छ त्वं पांडवश्रेष्ठ सुविश्रब्धः स्वमालयम् । वयं सर्वे करिष्यामस्तवश्रेयोऽभिवर्धनम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪಾಂಡವಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿಶ್ಚಿಂತವಾಗಿ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಶುಭಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವಂತೆ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವೆವು.

Verse 24

ततोऽर्जुनः प्रहृष्टात्मा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु । तानामंत्र्य नमस्कृत्य जगाम स्वपुरं प्रति

ನಂತರ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನ ಅರ್ಜುನನು ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ವಿದಾಯ ಪಡೆದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 25

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं नरादित्यस्य संभवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः शृण्वतां पापनाशनम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ನರಾದಿತ್ಯನ ಉದ್ಭವದ ವಿಷಯವನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ.

Verse 413

यस्तं पूजयते भक्त्या चतुर्थ्यां मोदकाशनैः । स सर्वविघ्ननिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम् । तत्र स्थितो द्विजेंद्राणां हिताय द्विजसत्तमाः

ಚತುರ್ಥಿಯಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೋದಕ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬಯಸಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜೇಂದ್ರರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.