Adhyaya 6

Verse 1

। सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य त्रिशंकोर्मुनिपुंगवः । विश्वामित्रोऽब्रवीद्वाक्यं किंचिल्लज्जासमन्वितः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಸ್ವಲ್ಪ ಲಜ್ಜೆಯೊಡನೆ ಉತ್ತರ ವಚನವನ್ನು ನುಡಿದನು.

Verse 2

मा विषादं महीपाल विषयेऽत्र करिष्यसि । अनेनैव शरीरेण त्वां नयिष्याम्यहं दिवम्

ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ! ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿಷಾದಿಸಬೇಡ. ಇದೇ ದೇಹದೊಡನೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವೆನು.

Verse 3

तत्तत्कर्म करिष्यामि स्वर्गार्थे नृपसत्तम । तवाभीष्टं करिष्यामि किं वा यास्यामि संक्षयम्

ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಸ್ವರ್ಗಾರ್ಥವಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವೆನು. ನಿನ್ನ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲೇ ಕ್ಷಯವಾಗುವೆನು.

Verse 4

एवमुक्त्वा परं कोपं कृत्वोपरि दिवौकसाम् । उवाच च ततो रौद्रं प्रत्यक्षं तस्य भूपतेः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ದಿವೌಕಸರೆಡೆಗೆ ಭಾರೀ ಕೋಪವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಆ ರಾಜನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭಯಂಕರ ವಚನಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.

Verse 5

यथा मया द्विजत्वं हि स्वयमेवार्जितं बलात् । तथा सृष्टिं करिष्यामि स्वकीयां नात्र संशयः

ನಾನು ತಪೋಬಲದಿಂದ ಸ್ವತಃ ದ್ವಿಜತ್ವವನ್ನು ಗಳಿಸಿದಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನದೇ ಆದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿರ್ಮಿಸುವೆನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 6

ततस्तं स समालोक्य शंकरं शशिशेखरम् । प्रणम्य विधिवद्भक्त्या स्तुतिं चक्रे महामुनिः

ಆಗ ಮಹಾಮುನಿಯು ಶಶಿಶೇಖರ ಶಂಕರನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದನು।

Verse 7

विश्वामित्र उवाच । जय देव जयाचिंत्य जय पार्वतिवल्लभ । जय कृष्ण जगन्नाथ जय कृष्ण जगद्गुरो

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಜಯ ದೇವ, ಜಯ ಅಚಿಂತ್ಯ, ಜಯ ಪಾರ್ವತೀವಲ್ಲಭ। ಜಯ ಕೃಷ್ಣ ಜಗನ್ನಾಥ, ಜಯ ಕೃಷ್ಣ ಜಗದ್ಗುರೋ।

Verse 8

जयाचिंत्य जयामेय जयानंत जयाच्युत । जयामर जयाजेय जयाव्यय सुरेश्वर

ಜಯ ಅಚಿಂತ್ಯ, ಜಯ ಅಮೇಯ, ಜಯ ಅನಂತ, ಜಯ ಅಚ್ಯುತ। ಜಯ ಅಮರ, ಜಯ ಅಜೇಯ, ಜಯ ಅವ್ಯಯ—ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರ।

Verse 9

जय सर्वग सर्वेश जय सर्वसुराश्रय । जय सर्वजनध्येय जय सर्वाघनाशन

ಜಯ ಸರ್ವಗ, ಜಯ ಸರ್ವೇಶ, ಜಯ ಸರ್ವ ದೇವರ ಆಶ್ರಯ। ಜಯ ಸರ್ವಜನಧ್ಯೇಯ, ಜಯ ಸರ್ವಪಾಪನಾಶನ।

Verse 10

त्वं धाता च विधाता च त्वं कर्ता त्वं च रक्षकः । चतुर्विधस्य देवेश भूतग्रामस्य शंकर

ಹೇ ದೇವೇಶ ಶಂಕರ, ನೀನೇ ಧಾತಾ ಮತ್ತು ವಿಧಾತಾ; ನೀನೇ ಕರ್ತಾ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕ. ಚತುರ್ವಿಧ ಭೂತಗ್ರಾಮದ ಅಧಿಪತಿ ನೀನೇ.

Verse 11

यथा तिलस्थितं तैलं यथा दधिगतं घृतम् । तथैवाधिष्ठितं कृत्स्नं त्वया गुप्तेन वै जगत्

ಎಳ್ಳಿನೊಳಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇರುವಂತೆ, ಮೊಸರಿನಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಇರುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಯ್ ಗುಪ್ತಸ್ವರೂಪನೇ! ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಪ್ತವೂ ಅಧಿಷ್ಠಿತವೂ ಆಗಿದೆ.

Verse 12

त्वं ब्रह्मा त्वं हृषीकेशस्त्वं शक्रस्त्वं हुताशनः । त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमिन्दुस्त्वं दिवाकरः

ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮ; ನೀನೇ ಹೃಷೀಕೇಶ; ನೀನೇ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ); ನೀನೇ ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ). ನೀನೇ ಯಜ್ಞ; ನೀನೇ ವಷಟ್ಕಾರ; ನೀನೇ ಇಂದು (ಚಂದ್ರ); ನೀನೇ ದಿವಾಕರ (ಸೂರ್ಯ).

Verse 13

अथवा बहुनोक्तेन किं स्तवेन तव प्रभो । समासादेव वक्ष्यामि विभूतिं श्रुतिनोदिताम्

ಅಥವಾ ಹೆಯ್ ಪ್ರಭು! ಬಹಳವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಶ್ರುತಿ (ವೇದ)ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ನಿನ್ನ ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 14

यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु स्थावरं जंगमं विभो । तत्सर्वं भवता व्याप्तं काष्ठं हव्यभुजा यथा

ಹೇ ವಿಭೋ! ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ—ಕಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಹವ್ಯಭುಜ (ಅಗ್ನಿ) ಅಂತರ್ನಿಹಿತವಾಗಿರುವಂತೆ.

Verse 15

श्रीभगवानुवाच । परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते वरं प्रार्थय सन्मुने । यत्ते हृदि स्थितं नित्यं सर्वं दास्याम्यसंशयम्

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಹೇ ಸನ್ಮುನಿಯೇ! ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನೀಡುವೆನು.

Verse 16

विश्वामित्र उवाच । यदि तुष्टोसि देवेश यदि देयो वरो मम । तन्मे स्यात्सृष्टिमाहात्म्यं त्वत्प्रसादान्महेश्वर

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವೇಶ! ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದ ಪವಿತ್ರ ವೃತ್ತಾಂತವು ನನಗೆ ಲಭಿಸಲಿ.

Verse 17

एवमस्त्विति तं चोक्त्वा भगवान्वृषभध्वजः । सर्वैर्गणैः समायुक्तस्ततश्चादर्शनं गतः

ಅವನಿಗೆ ‘ಏವಮಸ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಎಲ್ಲ ಗಣಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿಿಂದ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.

Verse 18

विश्वामित्रोऽपि तत्रैव स्थितो ध्यानपरायणः । चक्रे चतुर्विधां सृष्टिं स्पर्द्धया हंसगामिनः

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠನಾಗಿ ನಿಂತು, ಹಂಸಗಾಮಿಯಾದ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಚತುರ್ವಿಧ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.