Adhyaya 39

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धुन्धुमारेश्वरस्य च । ययातिना नरेंद्रेण स्थापितं लिंगमुत्तमम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅದೇ ಸ್ಥಳದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಧುಂಧುಮಾರೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ನರೆಂದ್ರ ಯಯಾತಿಯು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 2

देवयान्या तथान्यच्च तथा शर्मिष्ठया द्विजाः । भार्यया भूपतेस्तस्य सर्वकामफलप्रदम्

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ದೇವಯಾನಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯೂ—ಆ ಭೂಪತಿಯ ಪತ್ನಿದ್ವಯ—ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದವಾದ (ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Verse 3

स यदा सर्वभोगानां तृप्तिं प्राप्तो द्विजोत्तमाः । तदा पुत्रस्य राज्यं स्वं वपुश्चैव न्यवेदयत्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅವನು ಸರ್ವಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುತ್ರನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 4

जरामादाय तद्गात्राद्भार्याभ्यां सहितस्तदा । पप्रच्छ विनयोपेतो मार्कंडं मुनिसत्तमम्

ಆಗ ತನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಜರೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು, ಇಬ್ಬರು ರಾಣಿಯರೊಂದಿಗೆ, ವಿನಯಯುಕ್ತನಾಗಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 5

भगवन्सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च वदस्व मे । यत्प्रधानं पवित्रं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय

ಹೇ ಭಗವನ್! ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನೂ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಪ್ರಧಾನವೂ ಅತ್ಯಂತ ಪಾವನವೋ, ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿರಿ।

Verse 6

श्रीमार्कंडेय उवाच । क्षेत्राणामिह सर्वेषां तीर्थैः सर्वैरलंकृतम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं सांप्रतं प्रतिभाति नः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು— ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ‘ಚಮತ್ಕಾರಪುರ’ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಈಗ ನಮಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 7

यत्र विष्णुपदी गंगा जंतूनां पापनाशिनी । स्वयं स्थिता नृपश्रेष्ठ तथा देवा हरादयः

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ! ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಪದೀ ಗಂಗೆಯು ಸ್ವಯಂ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ಜೀವಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಹರ (ಶಿವ) ಮೊದಲಾದ ದೇವರೂ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तेषां यत्र च सांनिध्यं सर्वदा नृपसत्तम

ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿರುತ್ತದೆ।

Verse 9

शिला यत्र द्विपञ्चाशद्धस्तानां परिसंख्यया । पितामहेन निर्मुक्ता प्रमोदाय द्विजन्मनाम्

ಅಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೆರಡು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣದ ಒಂದು ಶಿಲೆಯಿದೆ; ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ರು ದ್ವಿಜರ ಆನಂದಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದರು।

Verse 10

यदन्यत्र शुभं कर्म वर्षेणैकेन सिध्यति । तत्तत्र दिवसेनापि सिद्धिं याति क्षितीश्वर

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಬೇರೆಡೆ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಸುವ ಶುಭಕರ್ಮ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 11

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तपः कुरु महीपते । येन प्राप्स्यसि चित्तस्थांल्लोकान्भार्यासमन्वितः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹೀಪತೇ! ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡು; ಅದರಿಂದ ನೀನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಹೃದಯಸ್ಥ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे भार्याभ्यां सहितो ययौ

ಆ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಹುಷನ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಚಮತ್ಕಾರಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 13

ततः संस्थाप्य तल्लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । सम्यगाराधयामास श्रद्धया परया युतः

ನಂತರ ದೇವದೇವನಾದ ಶೂಲಿನನ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದನು।

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेन भार्याभ्यां सहितो नृपः । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदिवालयम्

ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ನೃಪನು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ, ತ್ರಿದಿವಾಲಯಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 15

किन्नरैर्गीयमानश्च स्तूयमानश्च चारणैः । स्पर्द्धमानः समं देवैर्द्वादशार्कसमप्रभः

ಕಿನ್ನರರಿಂದ ಗೀತನಾಗಿಯೂ ಚಾರಣರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನಾಗಿಯೂ ಅವನು ದ್ವಾದಶ ಸೂರ್ಯಸಮ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಮವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು।