Adhyaya 279

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देनभाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांगिराः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು— ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನು ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರನಾದ ಭೃಗುವಿಗೆ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುರಾಣವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದಲೇ ಅಂಗಿರಸನೂ ಇದನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप स ऋचीकस्ततो मुनिः । एवं परंपराप्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

ನಂತರ ಚ್ಯವನನು ಇದನ್ನು ಪಡೆದನು; ಆಮೇಲೆ ಋಚೀಕ ಮುನಿಯು. ಹೀಗೆ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 3

स्कांदं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापात्प्रमुच्यते

ಈ ಸ್ಕಾಂದ ಪುರಾಣವನ್ನು ದಿವ್ಯ ಕುಮಾರನು ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಸಜ್ಜನರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं वर्णानां च सुखावहम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

ಈ ಪುರಾಣವು ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸುಖಪ್ರದವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಷಣ್ಮುಖ ಸ್ವಾಮಿಯೇ ಇದನ್ನು ರಚಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 5

एवमेतत्पुरा ख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇದು ಪುರಾತನದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪವಿತ್ರಾಖ್ಯಾನ; ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.

Verse 6

हाटकेश्वरक्षेत्रस्य माहात्म्यं शृणुते नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯದ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಗಣಿಸಲಾರರು.

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

ಈ ಧರ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡುವವನು, ಇದರ ಅಕ್ಷರಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ಕಾಲ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

ಮಳೆಯ ಧಾರೆಗಳು, ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗಂಗೆಯ ಮರಳುಕಣಗಳು ಎಣಿಸಲಾಗದಂತೆ—ಅದೇ ರೀತಿ ಅದರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ತಿಳಿಯದು.

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियंति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य इमां पठते कथाम्

ಯಾವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳಾದರೂ ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಮತ್ತು ಯಾವನು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

ಪುತ್ರಾರ್ಥಿಯು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಧನಾರ್ಥಿಯು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪತಿಕಾಮೆಯಾದ ಕನ್ಯೆ ಮನೋಹರ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 11

समागमं लभंते च वांधवाश्च प्रवासिभिः । स्कांदं पुराणं श्रुत्वा तु पुमाना प्नोति वांछितम्

ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದವರೊಂದಿಗೆ ಬಂಧುಗಳು ಪುನಃ ಸಮಾಗಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸ್ಕಾಂದಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡಿದವನು ವಾಂಛಿತವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम् । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

ಶ್ರವಣಮಾಡುವವರಿಗೂ ಪಠಿಸುವವರಿಗೂ ಇದು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ; ರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಅಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमा युश्च विंदति । वेदविच्च भवेद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात्

ಈ ಪುಣ್ಯಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯುಸ್ಸು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೇದವಿದನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

ವೈಶ್ಯನು ಧನಧಾನ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು, ಶೂದ್ರನು ಸುಖವನ್ನು ಹೊಂದುವನು. ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಒಂದು ಪಾದವನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿದವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು.

Verse 15

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿ ವಾಚಕನನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುವರೋ, ಅವರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ರುದ್ರ—ಮೂರೂ ದೇವರುಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಪೂಜಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्या नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

ಗುರುವು ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರವನ್ನಾದರೂ ಉಪದೇಶಿಸಿದರೆ, ಆ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟು ತೀರಿಸಬಹುದಾದ ದ್ರವ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 17

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभूहिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्व कामिकैः

ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರೋಪದೇಶಕನಾದ ವ್ಯಾಸನನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಹಿರಣ್ಯ, ವಸ್ತ್ರಾದಿ ದಾನಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ ಭೋಜನಗಳಿಂದ.

Verse 18

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुतमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿ ಈ ಅನುತ್ತಮ ಶಾಸ್ತ್ರೋಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ ಉಪದೇಶಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಪರಮ ಶೈವ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 19

पुराणश्रवणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

ಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದರೂ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವು ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ; ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಫಲವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 279

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुराणश्रवणमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪುರಾಣಶ್ರವಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ 279ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।