Adhyaya 267

Verse 1

सूत उवाच । तस्मादेषा महाराज शिवरात्रिर्विपश्चिता । कर्तव्या पुरुषेणात्र लोकद्वयमभीप्सुना

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಆದುದರಿಂದ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಈ ವಿವೇಕಯುಕ್ತ ಶಿವರಾತ್ರಿ ವ್ರತವನ್ನು ಇಹಲೋಕ-ಪರಲೋಕ ಎರಡರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಪುರುಷನು ಇಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 2

आनर्त उवाच । मंकणेश्वरमाहात्म्यं मया विस्तरतः श्रुतम् । शिवरात्रिसमोपेतं यत्त्वया परिकीर्तितम्

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದರು—ನೀನು ಶಿವರಾತ್ರಿ ವ್ರತಸಹಿತವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಿದ ಮಂಕಣೇಶ್ವರನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ।

Verse 3

सांप्रतं वद मे कृत्स्नं सिद्धेश्वरसमुद्भवम् । विस्तरेण महाभाग परं कौतूहलं हि मे

ಈಗ, ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು; ಏಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ।

Verse 4

भर्तृयज्ञ उवाच । सिद्धेश्वर इति ख्यातो महादेवो महीपते । तस्योत्पत्तिस्त्वया पूर्वं श्रुतात्र वदतो मम

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹೀಪತೇ! ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಖ್ಯಾತನು. ಅವನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನೀನು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದೀಯ; ಆದರೂ ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ಕೇಳು।

Verse 5

सांप्रतं तत्फलं वच्मि तस्मिन्दृष्टे तु दानजम् । यत्फलं जायते नॄणां चक्रवर्तित्व संभवम्

ಈಗ ನಾನು ಆ ದರ್ಶನದ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಬಳಿಕ ಮಾಡಿದ ದಾನದಿಂದ ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಾನವರಿಗೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ।

Verse 6

तुलापुरुषदानं च तत्र राजन्प्रशश्यते । य इच्छेच्चक्रवर्तित्वं समस्ते धरणीतले

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ‘ತುಲಾಪುರುಷ-ದಾನ’ವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ।

Verse 7

आनर्त उवाच । तुलापुरुषदानस्य यो विधिः परिकीर्तितः । तं मे सर्वं समाचक्ष्व विस्तरेण महामुने

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ತುಲಾಪುರುಷ-ದಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿರಿ।

Verse 8

भर्तृयज्ञ उवाच । चंद्रसूर्योपरागे वा अयने विषुवे तथा । तीर्थे वा पुरुषश्रेष्ठ तुलापुरुषसंभवम्

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣದಲ್ಲಾಗಲಿ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಅಯನಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಿಷುವದಿನದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ—ತುಲಾಪುರುಷ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬಹುದು।

Verse 9

प्रशंसंति विधिं सम्यक्प्राप्ते वा चेंदुसंक्षये । ब्राह्मणानां सुदांतानामनुष्ठानवतां सताम्

ಚಂದ್ರಕ್ಷಯ (ಅಥವಾ ಗ್ರಹಣಕಾಲ) ಬಂದಾಗ ಸಮ್ಯಕ್ವಿಧಿಯ ಆಚರಣೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗುತ್ತದೆ—ಸುದಾಂತ, ಸದ್ಗುಣ, ಅನುಷ್ಠಾನನಿಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ।

Verse 10

वेदाध्ययनयुक्तानां निर्दोषाणां च पार्थिव । विभज्य स भवेद्देयो नैकस्य च कथंचन

ಹೇ ರಾಜನೇ, ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ದೋಷರಹಿತರಾದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಅದನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು—ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬನಿಗೇ ಅಲ್ಲ।

Verse 12

शुचौ देशे समे पुण्ये पूर्वोत्तरप्लवे शुभे । मंडपं कारयेद्विद्वान्रम्यं ष़ोशहस्तकम् । तन्मध्ये कारयेद्वेदिं चतुर्हस्त प्रमाणतः । यजमानस्य हस्तेन हस्तैकेन समुच्छ्रिताम्

ಶುದ್ಧ, ಸಮತಲ, ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಳಿಜಾರಿರುವ ಶುಭಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ—ವಿದ್ವಾನ್ ಹದಿನಾರು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣದ ರಮ್ಯ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಯಜಮಾನನ ಕೈಮಾಪಿನಂತೆ ಒಂದು ಹಸ್ತ ಎತ್ತರವಾಗಿರಿಸಬೇಕು।

Verse 14

चतुर्हस्तानि कुण्डानि चतुर्दिक्षु प्रकल्पयेत । एकहस्तप्रमाणानि आयामव्यासविस्तरात् । ऐशान्यामपरां वेदिं हस्तमात्रां न्यसेच्छुभाम् । रत्निमात्रोत्थितां चैव ग्रहांस्तत्र प्रकल्पयेत्

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣದ ಕುಂಡಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವುಗಳ ಉದ್ದ-ಅಗಲ-ವಿಸ್ತಾರ ತಲಾ ಒಂದು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿರಬೇಕು. ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣದ ಶುಭ ಮತ್ತೊಂದು ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಅಲ್ಲಿ ರತ್ನಿಮಾತ್ರ (ಒಂದು ಬಿಟ್ಟು) ಎತ್ತರದ ಗ್ರಹಾಧಾರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 15

युग्मांश्च ऋत्विजः कार्याश्चतुर्दिक्षु यथाक्रमम् । बह्वृचोऽध्वर्यश्चैव च्छंदोगाथर्वणावपि

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು—ಬಹ್ವೃಚರು (ಋಗ್ವೇದೀಯರು), ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳು (ಯಜುರ್ವೇದೀಯರು), ಹಾಗೆಯೇ ಛಾಂದೋಗರು ಮತ್ತು ಆಥರ್ವಣರೂ।

Verse 16

तूष्णीं तु देवताहोमस्तैः कार्यः सुसमाहितैः । तल्लिंगैर्नृपतेमंत्रैः स्वशक्त्या जप एव च

ಅನಂತರ ಸುಸಮಾಹಿತರಾದ ಋತ್ವಿಜರು ಮೌನವಾಗಿ ದೇವತಾಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಓ ರಾಜನೇ, ತಲ್ಲಿಂಗಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಷ್ಟು ಜಪವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 17

एकहस्तप्रविष्टं तु चतुर्हस्तोच्छ्रितं तथा । स्तंभद्वयं तु कर्तव्यं वेदियाम्योत्तरे स्थितम्

ಒಂದು ಹಸ್ತ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟು, ನಾಲ್ಕು ಹಸ್ತ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ವೇದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

Verse 18

तन्मध्ये सुशुभं काष्ठं स्तंभजात्यं दृढं न्यसेत् । चन्दनः खदिरो वाथ बिल्वोवाऽश्वत्थ एव वा

ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತಂಭಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದೃಢವಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಮರವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು—ಚಂದನ, ಖದಿರ, ಬಿಲ್ವ ಅಥವಾ ಅಶ್ವತ್ಥ ಯಾವುದಾದರೂ ಇರಬಹುದು.

Verse 19

तिंदुको देवदारुर्वा श्रीपर्णी वा वटोऽथवा । अष्टौ वृक्षाः शुभाः शस्ताः स्तंभार्थं नृपसत्तम्

ಅಥವಾ ತಿಂದುಕ, ದೇವದಾರು, ಶ್ರೀಪರ್ಣೀ ಅಥವಾ ವಟವೂ ಇರಬಹುದು. ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸ್ತಂಭಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಈ ಎಂಟು ವೃಕ್ಷಗಳು ಶುಭಕರವೂ ಪ್ರಶಸ್ತವೂ ಆಗಿವೆ.

Verse 20

शिक्यद्वय समोपेतां तन्मध्ये विन्यसेत्तुलाम् । स्नातः शुक्लांबरधरः शुक्लमाल्यानुलेपनः

ಎರಡು ಶಿಕ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ತುಲೆಯನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಬಿಳಿ ಮಾಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಬಿಳಿ ಅನುಲೇಪನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 21

पूरयित्वा समंताच्च लोकपालान्यथाक्रमम् । स्तंभान्संपूजयत्पश्चाद्गन्धमाल्यानुलेपनैः

ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ಲೋಕಪಾಲರಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅನಂತರ ಗಂಧ, ಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 22

तुलां च पार्थिवश्रेष्ठ पुण्याहं च प्रकीर्तयेत् । यजमानो निजैः सर्वैरायुधैः कायसंस्थितैः

ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ತೂಲಾ-ವಿಧಿಯನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕೀರ್ತಿಸಿ ‘ಪುಣ್ಯಾಹ’ವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಯಜಮಾನನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿರಬೇಕು।

Verse 23

पश्चिमां दिशमास्थाय प्राङ्मुखः श्रद्धयाऽन्वितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा इमं मंत्रमुदीरयेत्

ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಪೂರ್ವಮುಖನಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಅಂಜಲಿ ಬಿಗಿದು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 24

ब्रह्मणो दुहिता नित्यं सत्यं परममाश्रिता । काश्यपी गोत्रतश्चैव नामतो विश्रुता तुला

‘ತುಲಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿತ್ಯ ಪುತ್ರಿ; ಪರಮ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ, ಕಾಶ್ಯಪ ಗೋತ್ರಸಂಭವಾ।

Verse 25

त्वं तुले सत्यनामासि स्वभीष्टं चात्मनः शुभम् । करिष्यामि प्रसादं मे सांनिध्यं कुरु सांप्रतम्

ಹೇ ತುಲೇ! ನೀನು ‘ಸತ್ಯ’ ಎಂಬ ನಾಮಧಾರಿಣಿ; ನನ್ನ ಆತ್ಮಶುಭಕರ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು. ನಾನು ಈ ಪ್ರಸಾದಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವೆನು; ಕೃಪೆ ಮಾಡಿ ಈಗಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಮಾಡು।

Verse 26

ततस्तस्यां समारुह्य स्वशक्त्या यत्समाहृतम् । दानार्थं पूर्वमायोज्यं शिक्येन्यस्मिन्नरोत्तम

ನಂತರ ಆ ತೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಏರಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದುದನ್ನು ದಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಮೊದಲು ಆ ಶಿಕ್ಯ (ಝೋಳಿ) ಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು—ಹೇ ನರೋತ್ತಮ।

Verse 27

सुवर्णं रजतं वाऽथ वस्त्रं चान्यदभीप्सितम् । यावत्साम्यं भवेद्राजन्नात्मनोऽभ्यधिकं च वा

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ವಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಇತರ ಇಷ್ಟದ ದಾನವನ್ನು—ತನ್ನ ತೂಕಕ್ಕೆ ಸಮವಾಗುವವರೆಗೆ, ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗುವವರೆಗೆ—ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 28

ततोऽभीष्टां समासाद्य देवतां शिक्यमाश्रितः । उदकं जलमध्ये च तदर्थं प्रक्षिपेद्द्रुतम्

ನಂತರ ಅಭೀಷ್ಟ ದೇವತೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಶಿಕ್ಯ (ತೂಲೆ-ಝೋಳಿ) ಯ ಆಶ್ರಯದಿಂದ, ಆ ವಿಧಿಗಾಗಿ ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಉದಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 29

सतिलं सहिरण्यं च साक्षतं विधिपूर्वकम् । अवतीर्य ततः सर्वं ब्राह्मणेभ्यो निवेदयेत्

ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ, ಹಿರಣ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತದೊಂದಿಗೆ—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ—ನಂತರ (ತೂಲೆದಿಂದ) ಇಳಿದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು।

Verse 30

यत्फलं प्राप्यते पश्चात्तदिहैकमनाः शृणु

ನಂತರ ಲಭಿಸುವ ಫಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಮನದಿಂದ ಕೇಳು।

Verse 31

अजानता जानता वा यत्पापं तु भवेत्कृतम् । तत्सर्वं नाशयेन्मर्त्यो दानस्यास्य प्रभावतः

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಪಾಪವಿದ್ದರೂ, ಈ ದಾನದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 32

यावन्मात्रं कृतं पापमतीतं नृपसत्तम । तावन्मात्रं क्षयं याति तुलापुरुषदानतः

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ! ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಪಾಪ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ತುಲಾಪುರುಷ ದಾನದಿಂದ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಕ್ಷಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 33

ईश्वराणां समादिष्टं कायक्लेशभयात्मनाम् । पुरश्चरणमेतद्धि दानं तौल्यसमुद्भवम्

ದೇಹಕ್ಲೇಶದ ಭಯ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಈಶ್ವರರು ಈ ತೂಕದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದಾನವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ಅವರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪುರಶ್ಚರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 34

एतद्दत्तं दिलीपेन कार्तवीर्येण भूपते । पृथुना पुरुकुत्सेन तथान्यैरपि पार्थिवैः

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಈ ದಾನವನ್ನು ದಿಲೀಪನು, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನು, ಪೃಥುವು, ಪುರುಕುತ್ಸನು ಹಾಗೂ ಇತರ ರಾಜರೂ ಸಹ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 35

एतत्पुण्यं प्रशस्यं च सर्वकामप्रदं नृणाम् । तुलापुरुषदानं च सर्वोपद्रवनाशनम्

ಈ ತುಲಾಪುರುಷ ದಾನವು ಪುಣ್ಯಕರವೂ ಪ್ರಶಂಸನೀಯವೂ ಆಗಿದೆ; ಇದು ಜನರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಉಪದ್ರವಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 36

आधयो व्याधयो न स्युर्न वैधव्यं गदोद्भवम् । संजायते नृपश्रेष्ठ न वियोगः स्वबन्धुभिः । तुलापुरुषदानस्य फलमेतदुदाहृतम्

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ! ಆಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಧಿಗಳು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ರೋಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ವೈಧವ್ಯವೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಸ್ವಬಂಧುಗಳಿಂದ ವಿಯೋಗವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಇದೇ ತುಲಾಪುರುಷದಾನದ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 37

तुलापुरुषदानस्य प्रदत्तस्य नृपोत्तम । न शक्यते कथयितुं फलं यत्स्यात्कलौ युगे

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀಡಿದ ತುಲಾಪುರುಷದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅದು ವರ್ಣನಾತೀತವಾಗಿದೆ.

Verse 38

दक्षिणामूर्तिमासाद्य सिद्धेश्वरविभोः पुरः । यः प्रयच्छति भूपाल सहस्रगुणितं फलम्

ಹೇ ಭೂಪಾಲ! ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ವಿಭುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸಹಸ್ರಗುಣಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन प्राप्य सिद्धेश्वरं विभुम् । तुलापुरुषदानं च कर्तव्यं सुविवेकिना

ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ವಿಭುವನ್ನು ಸೇರಿ, ಸುವಿವೇಕಿಯು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತುಲಾಪುರುಷದಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 40

एकत्र सर्वतीर्थानि सर्वाण्यायतनानि च । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे कथितानि स्वयंभुवा

ಹಾಟಕೇಶ್ವರಜ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನಗಳೂ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಮಾವೇಶಗೊಂಡಿವೆ—ಎಂದು ಸ್ವಯಂಭೂ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 41

सिद्धेश्वरः सुरश्रेष्ठ एकत्र समुदाहृतः । तस्मिन्दृष्टे तथा स्पृष्टे पूजिते नृपसत्तम । सर्वेषां लभते मर्त्यः फलं यत्परिकीर्तितम्

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ! ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಮಾಹೃತನಾಗಿ ಇರುವನೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವನ ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯಿಂದ, ಹೇ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮನುಷ್ಯನು ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 267

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्रीसिद्धेश्वरमाहात्म्ये तुलापुरुषदानमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗಿನ ‘ತುಲಾಪುರುಷದಾನಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ನೂರ ಅರವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.