Adhyaya 265

Verse 1

ऋषय ऊचुः । प्रभूतानि त्वयोक्तानि व्रतानि नियमास्तथा । प्रसुप्ते पुंडरीकाक्षे येषां संख्या न विद्यते

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತನೇ! ನೀನು ಬಹಳ ವ್ರತಗಳನ್ನೂ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೀ; ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ ಪ್ರಭು ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುವಾಗ ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಣಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಇದೆ।

Verse 2

अशक्त्या हि शरीरस्य नियमानां कथं चरेत् । व्रतं हि सुकुमारांगो दानैर्वापि वदस्व नः

ದೇಹವು ಅಶಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ ಕಠಿನ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಚರಿಸಬಹುದು? ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಕುಮಾರ ದೇಹಿಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವ್ರತವೋ, ಇಲ್ಲವೆ ದಾನ-ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವೋ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ।

Verse 3

सूत उवाच । अशक्तो नियमं कर्तुं सुकुमारो भवेत्तु यः । तेन तत्र प्रकर्तव्यं विख्यातं भीष्मपंचकम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ಣ ನಿಯಮವನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಶಕ್ತನಾಗಿರುವವನು ಅಥವಾ ಸುಕುಮಾರ ದೇಹಿಯು, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ‘ಭೀಷ್ಮ-ಪಂಚಕ’ ಎಂಬ ಐದು ದಿನಗಳ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 4

कार्त्तिकस्य सिते पक्ष एकादश्यां समाहितः । प्रातरुत्थाय विप्रेंद्र कर्तव्यं दंतधावनम्

ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಶುದ್ಧಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ—ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು, ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ—ದಂತಧಾವನ (ಹಲ್ಲು ಶುದ್ಧಿ) ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 5

ततस्तु नियमं कुर्याद्वासुदेवपरायणः । पूर्वोक्तानां च सर्वेषां नियमानां द्विजोत्तमाः

ನಂತರ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳೊಡನೆ ಆ ನಿಯಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 6

उपवासः प्रकर्तव्यस्तस्मिन्नहनि भक्तितः । अशक्त्या वा शरीरस्य हेमं दद्यात्स्वशक्तितः

ಆ ದಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ದೇಹ ಅಶಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸ್ವರ್ಣದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 7

ब्राह्मणाय हविष्यान्नं दातव्यं वैष्णवैर्नरैः । एवं पञ्चदिनं यावत्कर्तव्यं व्रतमुत्तमम्

ವೈಷ್ಣವ ಪುರುಷರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹವಿಷ್ಯಾನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಐದು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಈ ಉತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 8

पूजनीयो हृषीकेशो जलशायिस्वरूपधृक् । गंधैर्धूपैश्च नैवेद्यै रात्रिजागरणैरपि

ಜಲಶಾಯೀ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ನೈವೇದ್ಯ ಹಾಗೂ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣದಿಂದಲೂ.

Verse 9

षष्ठेऽहनि ततो जाते पूजयेद्ब्राह्मणोत्तमान् । तांश्च वस्त्रैर्हिरण्येन मिष्टान्नेन प्रभक्तितः

ನಂತರ ಆರನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ವಸ್ತ್ರ, ಹಿರಣ್ಯ (ಸುವರ್ಣ) ಮತ್ತು ಮಿಷ್ಟಾನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 10

ततः कृतांजलिर्भूत्वा याचयेद्ब्राह्मणोत्तमान् । सर्वे मे नियमाः प्राप्ता युष्माकं च प्रसादतः

ನಂತರ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು—“ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳು ನೆರವೇರಿವೆ.”

Verse 11

ततस्तैरपि वक्तव्यं चतुर्मासीसमुद्भवम् । व्रतानां नियमानां च व्रतं भूयात्तवाखिलम्

ಅವರು ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು—“ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಕಾಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ವ್ರತಗಳು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳೊಡನೆ ನಿನ್ನ ಸಮಸ್ತ ವ್ರತವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ.”

Verse 12

ततो विसर्ज्य तान्विप्रान्भोजनं स्वयमाचरेत् । सर्वाहारेण राजेंद्र पंचगव्यप्रपूर्वकम्

ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ತಾನೇ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೊದಲು ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಆಹಾರಗಳಿಂದ ನಿಯಮಭಂಗ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

यः करोति व्रतं तस्य फलं स्याद्बहुपुण्यदम् । यः पुनर्व्रतमेतद्धि कुरुते दिनपंचकम् । उपवासपरस्तस्य फलं शतगुणं भवेत्

ಯಾರು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಬಹುಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಯಾರು ಉಪವಾಸಪರರಾಗಿ ಇದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಐದು ದಿನ ಮಾಡುವರೋ, ಅವರ ಫಲ ಶತಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 14

एकादश्यां हरेः पूजां जातिपुष्पैः समाचरेत् । द्वादश्यां बिल्वपत्रेण शतपत्र्या ततः परम् । त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां सुरभ्या भक्तिपूर्वकम्

ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ, ನಂತರ ಶತದಳ ಪದ್ಮದಿಂದ. ತ್ರಯೋದಶಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 15

भृंगराजेन पुण्येन पौर्णमास्यां प्रपूजयेत् । प्रतिपद्दिवसे सर्वैः पूजनीयो जनार्दनः । गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम्

ಪೌರ್ಣಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕರ ಭೃಂಗರಾಜದಿಂದ (ಪ್ರಭುವನ್ನು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಪದ ದಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. (ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು) ಗೋಮೂತ್ರ, ಗೋಮಯ, ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕುಶೋದಕ.

Verse 16

प्रतिपद्दिवसे सर्वान्प्राशयेत्कायशुद्धये । अगरं गुग्गुलं चैव कर्पूरं तगरं त्वचा

ಪ್ರತಿಪದ ದಿನ ದೇಹಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ (ಶುದ್ಧಿಕರ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು) ಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅಗರೂ, ಗುಗ್ಗುಲು, ಕರ್ಪೂರ, ತಗರ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ತ್ವಚೆ (ದಾಲ್ಚಿನ್ನಿ ಮುಂತಾದವು) ಬಳಸಬೇಕು.

Verse 17

एकैकं निर्वपेद्धूपं प्रतिपद्दिवसेऽखिलम् । जलशायी जगद्योनिः शेषपर्यंकमाश्रितः

ಪ್ರತಿಪದಾ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಧೂಪದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶೇಷಪರ್ಯಾಂಕದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುವ, ಜಗದ್ಯೋನಿ ಜಲಶಾಯಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 18

अर्घं गृह्णातु मे देवो भीष्मपंचकसिद्धये । मंत्रेणानेन दातव्यो ह्यर्घो देवस्य भक्तितः

“ಭೀಷ್ಮಪಂಚಕಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ದೇವನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.” ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 19

शंखतोयं समादाय सपुष्पफलचंदनैः । नैवेद्यं परमान्नं च स्वशक्त्या निर्वपेद्द्विजाः

ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಶಂಖಜಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪುಷ್ಪ-ಫಲ-ಚಂದನಗಳೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ನೈವೇದ್ಯ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಮಾನ್ನ—ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 20

एतद्वः सर्वमाख्यातं व्रतं वै भीष्मपंचकम् । संप्राप्यते फलं चैव व्रतानां नियमैः सह

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭೀಷ್ಮಪಂಚಕವೆಂಬ ವ್ರತದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ವ್ರತಗಳ ನಿಯಮ-ನಿಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಫಲವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 21

ऋषय ऊचुः यदेतद्भवता प्रोक्तमशून्यशायिनीव्रतम् । इन्द्रेण यत्कृतं पूर्वं तुष्ट्यर्थं चक्रपाणिनः । प्रसुप्तस्य महाभाग फलं चैव प्रकीर्तितम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ನೀವು ವಿವರಿಸಿದ ಅಶೂನ್ಯಶಾಯಿನೀ ವ್ರತವು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಚಕ್ರಪಾಣಿ ಭಗವಂತನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದದು; ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುವ ಪ್ರಭುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನೂ ನೀವು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೀರಿ.

Verse 22

कस्मिन्काले प्रकर्तव्यं केनैव विधिना तथा । तस्मात्सूत महाभाग विधानं विस्तराद्वद

ಇದು ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದಲೇ ಮಾಡಬೇಕು? ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಹಾಭಾಗ ಸೂತನೇ, ಅದರ ವಿಧಾನದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 23

सूत उवाच । श्रावण्यां समतीतायां द्वितीयादिवसे स्थिते । प्रातरुत्थाय विप्रेन्द्रा नक्षत्रे विष्णुदैवते । पापिष्ठैः पतितैर्म्लेच्छैः संभाषं नैव कारयेत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ದ್ವಿತೀಯ ದಿನ ಬಂದಾಗ, ಓ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ವಿಷ್ಣುದೈವತ ನಕ್ಷತ್ರದ ದಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಗಳು, ಪತಿತರು, ಮ್ಲೇಚ್ಛರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 24

ततो मध्याह्नसमये स्नात्वा धौतांबरः शुचिः । जलशायिनमासाद्य मंत्रेणानेन पूजयेत्

ನಂತರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತೊಳೆಯಲಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಜಲಶಾಯಿಯಾದ ಭಗವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 25

श्रीवत्सधारिञ्छ्रीकांत श्रीधामञ्छ्रीपतेऽव्यय । गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामदम्

ಓ ಶ್ರೀವತ್ಸಧಾರೀ, ಓ ಶ್ರೀಕಾಂತ, ಓ ಶ್ರೀಧಾಮ, ಓ ಅವ್ಯಯ ಶ್ರೀಪತೇ! ನನ್ನ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮ ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ; ಅದು ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವದಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿ।

Verse 26

पितरो मा प्रणश्यंतु मा प्रणश्यंतु चाग्नयः । देवता मा प्रणश्यंतु मत्तो दांपत्यभेदतः

ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗದಿರಲಿ; ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಗಳು ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ; ದಾಂಪತ್ಯಭೇದದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗದಿರಲಿ।

Verse 27

लक्ष्म्या वियुज्यसे कृष्ण न कदाचिद्यथा भवान् । तथा कलत्रसम्बन्धो देव मा मे प्रणश्यतु

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ! ನೀನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ವಿಯೋಗವಾಗದಂತೆ, ಹೇ ದೇವಾ, ನನ್ನ ದಾಂಪತ್ಯಬಂಧವು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ।

Verse 28

लक्ष्म्या ह्यशून्यं शयनं यथा ते देव सर्वदा । शय्या ममाप्यशून्यास्तु तथा जन्मनि जन्मनि

ಹೇ ದೇವಾ! ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಶಯನವು ಸದಾ ಖಾಲಿಯಾಗದಂತೆ, ನನ್ನ ಶಯ್ಯೆಯೂ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗದಿರಲಿ।

Verse 29

एवमर्थं निवेद्याथ ततो विप्रं प्रपूजयेत् । यथाशक्त्या द्विजश्रेष्ठा वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

ಈ ರೀತಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಧನದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು।

Verse 30

एवं भाद्रपदे मासि आश्विने कार्तिके तथा । पूजयेच्च जगन्नाथं जलशायिनमच्युतम्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಾದ್ರಪದ, ಆಶ್ವಿನ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಜಲಶಾಯಿಯಾದ ಅಚ್ಯುತ ಜಗನ್ನಾಥನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 31

अक्षारभोजनं कार्यं विशेषात्तैलवर्जितम् । समाप्तौ च ततो दद्याद्ब्राह्मणेंद्राय भक्तितः

ಅಕ್ಷಾರ-ಭೋಜನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 32

फलव्रीहिसमोपेतां शय्यां वस्त्रसमन्विताम् । सुवर्णं दक्षिणायां च तथैव च फलं लभेत्

ಹಣ್ಣುಗಳೂ ವ್ರೀಹಿಗಳೂ ಸೇರಿದ ಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ವಸ್ತ್ರಗಳೊಡನೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಂತೆ ತದನುಗುಣ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 33

एवं यः कुरुते सम्यग्व्रतमेतत्समाहितः । तस्य तुष्टिपथं याति जलशायी जगद्गुरुः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಜಲಶಾಯಿ ಜಗದ್ಗುರು ನಾರಾಯಣನು ತೃಪ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

यथा शक्रस्य संतुष्टः पूर्वमेव द्विजोत्तमाः । अशून्यं शयनं तस्य भवेज्जन्मनि जन्मनि

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಯಥಾ ಮೊದಲೇ ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುವನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಶಯನವು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶೂನ್ಯವಾಗದು.

Verse 35

अष्टमासकृतं पापमज्ञानाज्ज्ञानतोऽपि वा । अशून्यशयनात्सर्वं व्रतान्नाशं नयेत्पुमान्

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗಲಿ ಎಂಟು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ‘ಅಶೂನ್ಯಶಯನ’ ವ್ರತದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ವ್ರತದಿಂದಲೇ ಪುರುಷನು ಅದನ್ನು ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

पुत्रहीना च या नारी काकवन्ध्या च या भवेत् । विधवा या करोत्येतद्व्रतमेवं समाहिता । तस्यास्तुष्टो जगन्नाथः कायशुद्धिं प्रयच्छति

ಪುತ್ರಹೀನಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ, ‘ಕಾಕವಂಧ್ಯಾ’ ಆಗಲಿ, ವಿಧವೆಯಾಗಲಿ—ಇಂತೆ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಜಗನ್ನಾಥನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಕಾಯಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

न तस्या जायते बुद्धिः कदाचित्पापसंभवा । न कामोपहता बुद्धिः कथंचिदपि जायते

ಅವಳಲ್ಲಿ ಪಾಪದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಬುದ್ಧಿ ಎಂದಿಗೂ ಹುಟ್ಟದು; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಮದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡ ಚಿತ್ತಬುದ್ಧಿಯೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅವಳಿಗೆ ಉಂಟಾಗದು।

Verse 38

कुमारिकापि या सम्यग्व्रतमेतत्समाचरेत् । सा पतिं लभते विप्राः कुलीनं रूपसंयुतम्

ಓ ವಿಪ್ರರೇ! ಯಾವ ಕುಮಾರಿಕೆಯಾದರೂ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವಳು ಕುಲೀನನೂ ರೂಪಸಂಪನ್ನನೂ ಆದ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 39

निष्कामः कुरुते यस्तु व्रतमेतत्समाहितः । चातुर्मास्युद्भवानां च नियमानां फलं लभेत्

ಯಾರು ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಸಂಬಂಧಿತ ನಿಯಮಗಳ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 265

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्याने अशून्यशयनव्रतमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಜಲಶಾಯೀ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ಅಶೂನ್ಯಶಯನ ವ್ರತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡು ನೂರ ಅರವತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।