Adhyaya 260

Verse 1

गालव उवाच । इति ते कथितं सर्वं शालग्रामकथानकम् । महेश्वरस्य चोत्पत्तिर्यथा लिंगत्वमाप सः

ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂತೆ ನಿನಗೆ ಶಾಲಗ್ರಾಮದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥಾನಕವನ್ನೂ, ಮಹೇಶ್ವರನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನೂ, ಅವನು ಹೇಗೆ ಲಿಂಗರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನೋ ಅದನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದೆನು।

Verse 2

तस्माद्वरं लिंगरूपं शालग्रामगतं हरिम् । येऽर्चयंति नरा भक्त्या न तेषां दुःखयातनाः

ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಲಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಸಮಾನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ದುಃಖಯಾತನೆಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 3

चातुर्मास्ये समायाते विशेषात्पूजयेच्च तौ । अर्चितौ यावभेदेन स्वर्गमोक्षप्रदायकौ

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಬಂದಾಗ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಯವದಾಣದಷ್ಟು ಅಲ್ಪ ಭೇದದಿಂದಲೂ ಅರ್ಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಮೋಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

देवौ हरिहरौ भक्त्या विप्रवह्निगवां गतौ । येऽर्चयंति महाशूद्र तेषां मोक्षप्रदोहरिः

ಹರಿ-ಹರ ಎಂಬ ಆ ಎರಡು ದೇವರುಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಸಮೀಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಓ ಮಹಾಶೂದ್ರ, ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ಹರಿ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

वेदोक्तं कारयेत्कर्म पूर्तेष्टं वेदतत्परः । पंचायतनपूजा च सत्यवादो ह्यलोलता

ವೇದನಿಷ್ಠನಾದವನು ವೇದೋಕ್ತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು—ಇಷ್ಟ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಥ—ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಪಂಚಾಯತನಪೂಜೆ, ಸತ್ಯವಚನ ಮತ್ತು ಅಲೋಲತೆರಹಿತ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು।

Verse 6

विवेकादिगुणैर्युक्तः स शूद्रो याति सद्गतिम् । ब्रह्मचर्यं तपो नान्यद्द्वादशाक्षरचिंतनात् १

ವಿವೇಕಾದಿ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಶೂದ್ರನೂ ಸದ್ದ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರಚಿಂತನೆಯೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು; ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಿಲ್ಲ.

Verse 7

मन्त्रैर्विना षोडश सोपचारैः कार्या सुपूजा नरकादिहंतुः । यथा तथा वै गिरिजापतेश्च कार्या महा शूद्र महाघहंत्री

ಮಂತ್ರಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಷೋಡಶೋಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ನರಕಾದಿ ದುರ್ಗತಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಮಹಾಶೂದ್ರ, ಗಿರಿಜಾಪತಿ ಶಿವನ ಮಹಾಪೂಜೆ ಮಾಡು; ಅದು ಮಹಾಪಾಪನಾಶಿನಿ.

Verse 8

ब्रह्मोवाच । एवं कथयतोरेषा रजनी क्षयमाययौ । सच्छूद्रो गालवश्चैव शिष्यैश्च परिवारितः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಲು ಆ ರಾತ್ರಿ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು. ಆ ಸತ್ಶೂದ್ರನೂ ಗಾಲವನೂ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು.

Verse 9

स तेन पूजितो विप्रो ययौ शीघ्रं निजाश्रमम्

ಅವನಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ವಿಪ್ರನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 10

य इमं श्रुणुयान्मर्त्यो वाचयेत्पाठयेच्च वा । श्लोकं वा सर्वमपि च तस्य पुण्यक्षयो न हि

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ತಾನೇ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಪಠಿಸಿಸುತ್ತಾನೋ—ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವಾದರೂ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದರೂ—ಅವನ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲ.

Verse 260

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्य माहात्म्ये पैजवनोपाख्याने षष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗಿನ ಶೇಷಶಾಯೀ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ-ನಾರದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಹಾಗೂ ಪೈಜವನೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ನೂರು ಅರವತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।