Adhyaya 259

Verse 1

गालव उवाच । तस्मिंस्तु पतिते लिंगे योजनायामविस्तृते । विषादार्त्ता ऋषिगणास्तत्राजग्मुः सहस्रशः

ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಲಿಂಗವು ಬಿದ್ದು ಒಂದು ಯೋಜನದಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದಾಗ, ವಿಷಾದದಿಂದ ಆಕ್ರಾಂತರಾದ ಋಷಿಗಣಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು.

Verse 2

व्यलोकयन्त सर्वत्र दृष्ट्वा तत्र महेश्वरम् । नासौ दृष्टिपथे तेषां बभूव भयविह्वलः

ಅವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು; ಆದರೆ ಅವನು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಪಥಕ್ಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಭಯದಿಂದ ವಿಹ್ವಲರಾದರು.

Verse 3

वीर्यं वर्षसहस्राणि बहून्यपि सुसंचितम् । पृथिवीं सकलां व्याप्य स्थितं ददृशिरे द्विजाः

ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಮಹಾವೀರ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ದ್ವಿಜರು ಕಂಡರು.

Verse 4

तद्दृष्ट्वा सुमहल्लिंगं रुधिराक्तं जलैः प्लुतम् । ब्राह्मणाः संशयगता दह्यमाना वसुन्धरा

ಅತಿಮಹತ್ ಲಿಂಗವು ರಕ್ತದಿಂದ ಲಿಪ್ತವಾಗಿ ಜಲಗಳಿಂದ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಂಶಯಗ್ರಸ್ತರಾದರು; ವಸುಂಧರೆ ದಹಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 5

तल्लिंगं तत्र संस्थाप्य चक्रुस्तां नर्मदां नदीम् । तज्जलं नर्मदारूपं ल्लिंगं चामरकण्टकम्

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅವರು ನರ್ಮದಾ ನದಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಕಟ್ಯಗೊಳಿಸಿದರು. ಆ ಜಲವು ನರ್ಮದಾರೂಪವಾಯಿತು; ಆ ಲಿಂಗವು ‘ಅಮರಕಂಟಕ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

Verse 6

नरकं वारयत्येतत्सेवितं नरकापहम् । भूतग्रहाश्च सर्वेऽपि यास्यंति विलयं ध्रुवम्

ಈ ತೀರ್ಥಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ನರಕವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ, ನರಕಫಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗ್ರಹಾದಿ ಉಪದ್ರವಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 7

तत्र स्नात्वा जलं पीत्वा संतर्प्य च पितॄंस्तथा । सर्वान्कामानवाप्नोति मनुष्यो भुवि दुर्लभान्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಆ ಜಲವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

लिंगानि नार्मदेयानि पूजयिष्यंति ये नराः । तेषां रुद्रमयो देहो भविष्यति न संशयः । चातुर्मास्ये विशेषेण लिंगपूजा महाफला । चातुर्मास्ये रुद्रजपं हरपूजा शिवे रतिः

ನರ್ಮದಾ ಪ್ರದೇಶದ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು—ಅವರ ದೇಹ ರುದ್ರಮಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಪೂಜೆ ಮಹಾಫಲದಾಯಕ; ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಜಪ, ಹರಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಶಿವಭಕ್ತಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 10

पंचामृतेन स्नपनं न तेषांगर्भवेदना । ये करिष्यंति मधुना सेचनं लिंगमस्तके

ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಲಿಂಗಸ್ನಾಪನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಗರ್ಭವೇದನೆ (ಗರ್ಭಸಂಬಂಧಿತ ನೋವು) ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಲಿಂಗದ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಜೇನನ್ನು ಸಿಂಚನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಸಹ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಶುಭಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 11

तेषां दुःखसहस्राणि यास्यंति विलयं ध्रुवम् । दीपदानं कृतं येन चातु र्मास्ये शिवाग्रतः

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪದಾನ ಮಾಡಿದವರ ಸಾವಿರಾರು ದುಃಖಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 12

कुलकोटिं समुद्धृत्य स्वेच्छया शिवलोकभाक् । चन्दनागुरुधूपैश्च सुश्वेतकुसुमैरपि

ಚಂದನ-ಅಗರು ಧೂಪ ಹಾಗೂ ಶುಭ್ರ ಶ್ವೇತ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಸ್ವೇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಕುಲಕೋಟಿಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

नर्मदाजललिंगं ये ह्यर्च यिष्यंति ते शिवाः । शिला हरत्वमापन्नाः प्राणिनामपि का कथा

ನರ್ಮದಾಜಲಲಿಂಗವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವರು ಶಿವಸಮಾನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶಿಲೆಗಳಿಗೂ ಹರಿತ್ವ (ಮುಕ್ತಿ/ದೈವಸ್ಥಿತಿ) ದೊರಕಿದರೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು?

Verse 14

तत्संभूतं महालिंगं जलधारणसंयुतम् । पूजयित्वा विधानेन चातुर्मास्ये शिवो भवेत्

ಈ ರೀತಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ಜಲಧಾರಣ/ಜಲಧಾರೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶಿವಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

चातुर्मास्ये ये मनुजा नर्मदाऽमरकण्टके । तीर्थे स्नास्यंति नियतास्तेषां वासस्त्रिविष्टपे

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಪಾಲಕರಾಗಿ ನರ್ಮದೆಯ ಅಮರಕಂಟಕ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರ ವಾಸ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗ)ದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 16

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा ते द्विजास्तत्र स्थाप्य लिंगं यथाविधि । अमरकण्टकतीर्थे नर्मदां च महानदीम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ನುಡಿದನು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ದ್ವಿಜರು ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಅಮರಕಂಟಕ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಹಾನದಿಯಾದ ನರ್ಮದೆಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Verse 17

पुनश्चिन्तापरा जाता विश्वस्य क्षोभकारणे । पद्मासनगता भूत्वा प्राणायामपरायणाः

ಮತ್ತೆ ಅವರು ಲೋಕದ ಕ್ಷೋಭದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಗೆ ತೊಡಗಿದರು; ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದರು.

Verse 18

चिन्तयामासुरव्यग्रं हृदयस्थं महे श्वरम् । ततो देवा महेंद्राद्याः संप्राप्यामरकण्टकम्

ಅವ್ಯಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಅವರು ಹೃದಯಸ್ಥ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು; ನಂತರ ಮಹೇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ದೇವರುಗಳು ಅಮರಕಂಟಕಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದರು.

Verse 19

ब्राह्मणानां स्तुतिं चक्रुर्विनयानतकन्धराः । नमोऽस्तु वो द्विजातिभ्यो ब्रह्मविद्भ्यो महेश्वराः

ವಿನಯದಿಂದ ಕಂಠವನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ದೇವರುಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು—“ಹೇ ದ್ವಿಜಾತಿಗಳೇ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದರೇ, ಮಹೇಶ್ವರಸಮಾನ ಮಹಾತ್ಮರೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.”

Verse 20

भूसुरेभ्यो गुरुभ्यश्च विमुक्तेभ्यश्च वंधनात् । यूयं गुणत्रयातीता गुणरूपा गुणाकराः

ಭೂಸುರರಿಗೆ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾದ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀವು ತ್ರಿಗುಣಾತೀತರು; ಆದರೂ ಗುಣಸ್ವರೂಪರು, ಗುಣಾಕರರು.

Verse 21

गुणत्रयमयैर्भावैः सततं प्राणबुद्बुदाः । येषां वाक्यजलेनैव पापिष्ठा अपि शुद्धताम् । प्रयांति पापपुंजाश्च भस्मसाद्यांति पापिनाम्

ತ್ರಿಗುಣಜನ್ಯ ಭಾವಗಳಿಂದ ಚಲಿಸುವ ಜೀವಿಗಳು ಸದಾ ಪ್ರಾಣಬುಬ್ಬುಳಗಳಂತೆ; ಅವರ ವಾಕ್ಯಜಲಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮಹಾಪಾಪಿಗಳೂ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪಿಗಳ ಪಾಪಪುಂಜಗಳು ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 22

शस्त्रं लोहमयं येषां वागेव तत्समन्विताः । पापैः पराभिभूतानां तेषां लोकोत्तरं बलम्

ಯಾರ ಶಸ್ತ್ರವು ಲೋಹಮಯವಾಗಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಅವರ ವಾಕ್ಯವೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಆಯುಧಸಮನ್ವಿತವಾಗಿದೆಯೋ—ಪಾಪಗಳಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತರಾಗಿ ಪರಾಭವಗೊಂಡರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಲೋಕೋತ್ತರ ಬಲ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 23

क्षमया पृथिवीतुल्याः कोपे वैश्वानरप्रभाः । पातनेऽनेकशक्तीनां समर्था यूयमेव हि

ಕ್ಷಮೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಭೂಮಿಯಂತೆ, ಕೋಪದಲ್ಲಿ ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀರಿ; ಅನೇಕ ವಿಧದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪತನಗೊಳಿಸಲು ಸಮರ್ಥರು ನೀವೇ.

Verse 24

स्वर्गादीनां तथा याने भवन्तो गतयो ध्रुवम्

ಸ್ವರ್ಗಾದಿ ಉನ್ನತ ಲೋಕಗಳ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಧ್ರುವಗತಿಯ ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಿದ್ದೀರಿ।

Verse 25

सत्कर्मकारकाश्चैव सत्कर्मनिरताः सदा । सत्कर्मफलदातारः सत्कर्मेभ्यो मुमुक्षवः

ನೀವು ಸತ್ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು ಮತ್ತು ಸದಾ ಸತ್ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವವರು; ಸತ್ಕರ್ಮಫಲದಾತರು, ಮತ್ತು ಸತ್ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು.

Verse 26

सावित्रीमंत्रनिरता ये भवंतोऽघनाशनाः । आत्मानं यजमानं च तारयंति न संशयः

ಸಾವಿತ್ರೀಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಪಾಪನಾಶಕರಾದ ನೀವು, ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಯಜಮಾನನನ್ನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಾರಿಸುತ್ತೀರಿ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 27

वह्नयश्च तथा विप्रास्तर्पिताः कार्यसाधकाः । चातुर्मास्ये विशेषेण तेषां पूजा महाफला

ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಗಳೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತೃಪ್ತರಾದರೆ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪೂಜೆ ಮಹಾಫಲಪ್ರದ.

Verse 28

तावन्न वज्रमिंद्रस्य शूलं नैव पिनाकिनः

ಆ ಶಕ್ತಿ ಇರುವವರೆಗೆ ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರವೂ ಅಷ್ಟೊಂದು ಭಯಂಕರವಲ್ಲ; ಪಿನಾಕಿ (ಶಿವ)ನ ತ್ರಿಶೂಲವೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 29

दण्डो यमस्य तावन्नो यावच्छापो द्विजोद्भवः । अग्निना ज्वाल्यते दृश्यं शापोद्दिष्टानपि स्वयम्

ಯಮನ ದಂಡ ಅಷ್ಟೊಂದು (ತಕ್ಷಣ) ಅಲ್ಲ; ದ್ವಿಜನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಶಾಪವೇ ಬಲಿಷ್ಠ. ಅದು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಜ್ವಲಿಸಿ, ಶಾಪದಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನೂ ಸ್ವಯಂ ದಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 30

हंति जातानजातांश्च तस्माद्विप्रं न कोपयेत् । विप्रकोपाग्निना दग्धो नरकान्नैव मुच्यते

ಅದು ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೂ ಹುಟ್ಟದವರನ್ನೂ ಸಹ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕೋಪಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧನಾದವನು ನರಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 31

शस्त्रक्षतोऽपि नरकान्मुच्यते नात्र संशयः । देवानां मधुधान्यानां सामर्थ्यं भेदनेन हि

ಶಸ್ತ್ರಘಾತದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡವನಾದರೂ ನರಕದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ದೇವರಿಗೆ ಮಧು, ಧಾನ್ಯಾದಿ ಅರ್ಪಣಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಥಾವಿಧಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಸಮರ್ಪಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ.

Verse 32

वाङ्मात्रेण हि विप्रस्य भिद्यते सकलं जगत् । ते यूयं गुरवोऽस्माकं विश्वकारणकारकाः । प्रसादपरमा नित्यं भवंतु भुवनेश्वराः

ವಿಪ್ರನ ವಾಕ್ಯಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಪರಿವರ್ತನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವೇ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು—ವಿಶ್ವಕಾರಣಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರು. ಹೇ ಭುವನೇಶ್ವರರೇ, ನೀವು ಸದಾ ಪ್ರಸಾದಪರರಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿರಿ.

Verse 33

ईश्वरेण विना सर्वे वयं लोकाश्च दुःखिताः । तत्कथ्यतां स भगवान्कुत्रास्ते परमेश्वरः

ಈಶ್ವರನಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ ದುಃಖಿತರಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇಳಿರಿ—ಆ ಭಗವಾನ್ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಈಗ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ?

Verse 34

गालव उवाच । ज्ञात्वा मुनिभयत्रस्तं देवेशं शूलपाणिनम्

ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು—ಮುನಿಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಭಯಭೀತನಾದ ದೇವೇಶ, ಶೂಲಪಾಣಿ ಶಿವನನ್ನು ತಿಳಿದು (ಅವರು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದರು).

Verse 35

सुरभीगर्भसंभूतं देवानूचुर्महर्षयः । स्वागतं देवदेवेभ्यो ज्ञातो वै स महेश्वरः

ಸುರಭಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ (ದಿವ್ಯನ) ಕುರಿತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ದೇವದೇವರೇ, ಸ್ವಾಗತ; ಆ ಮಹೇಶ್ವರನು ನಮಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪರಿಚಿತನು.”

Verse 36

तत्र गच्छंतु देवेशा यत्र देवः सनातनः । इत्युक्त्वा ते महात्मानः सह देवैर्ययुस्तदा

“ಹೇ ದೇವೇಶರೇ, ಯಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ದೇವನು ವಾಸಿಸುವನೋ ಅತ್ತ ಹೋಗಿರಿ.” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರಯಾಣಮಾಡಿದರು.

Verse 37

गोलोकं देवमार्गेण यत्र पायसकर्दमाः । घृतनद्योमधु ह्रदा नदीनां यत्र संघशः

ದೇವಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅವರು ಗೋಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ಕೆಸರು ಕೂಡ ಪಾಯಸಸದೃಶ, ಅಲ್ಲಿ ಘೃತನದಿಗಳು, ಮಧುಹ್ರದಗಳು, ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಸೇರುತ್ತವೆ।

Verse 38

पूर्वजानां गणाः सर्वे दधिपीयूषपाणयः । मरीचिपाः सोमपाश्च सिद्धसंघास्तथा परे

ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಜನರ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು—ದಧಿ ಮತ್ತು ಅಮೃತಸಮಾನ ಪೀಯೂಷವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು; ಮರೀಚಿಪಾನಿಗಳು, ಸೋಮಪಾನಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಸಿದ್ಧಸಂಘಗಳೂ ಇದ್ದವು।

Verse 39

घृतपाश्चैव साध्याश्च यत्र देवाः सनातनाः । ते तत्र गत्वा मुनयो ददृशुः सुरभीसुतम्

ಯಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ದೇವರು ವಾಸಿಸುವರೋ ಅಲ್ಲಿ ಘೃತಪಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯಗಣಗಳೂ ಇದ್ದರು. ಅತ್ತ ಹೋಗಿದ ಮುನಿಗಳು ಸುರಭಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ಕಂಡರು.

Verse 40

तेजसा भास्करं चैव नीलनामेति विश्रुतम् । इतस्ततोऽभिधावंतं गवां संघातमध्यगम्

ಅವನು ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ‘ನೀಲ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಹಸುಗಳ ದಟ್ಟ ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇತ್ತತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

Verse 41

नंदा सुमनसा चैव सुरूपा च सुशीलका । कामिनी नंदिनी चैव मेध्या चैव हिरण्यदा

ಅಲ್ಲಿ ನಂದಾ ಮತ್ತು ಸುಮನಸಾ, ಸುರೂಪಾ ಮತ್ತು ಸುಶೀಲಕಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಮಿನೀ ಮತ್ತು ನಂದಿನೀ, ಮತ್ತೂ ಮೇಧ್ಯಾ ಹಾಗೂ ಹಿರಣ್ಯದಾ ಎಂಬ (ಗೋವುಗಳು) ಇದ್ದವು.

Verse 42

धनदा धर्मदा चैव नर्मदा सकलप्रिया । वामनालंबिका कृष्णा दीर्घशृंगा सुपिच्छिका

ಅವು ಧನದಾ, ಧರ್ಮದಾ, ನರ್ಮದಾ, ಸಕಲಪ್ರಿಯಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು; ಹಾಗೆಯೇ ವಾಮನಾಲಂಬಿಕಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ದೀರ್ಘಶೃಂಗಾ, ಸುಪಿಚ್ಛಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 43

तारा तरेयिका शांता दुर्विषह्या मनोरमा । सुनासा दीर्घनासा च गौरा गौरमुखीह या

ಅವು ತಾರಾ ಮತ್ತು ತರೇಯಿಕಾ; ಶಾಂತಾ, ದುರ್ವಿಷಹ್ಯಾ, ಮನೋರಮಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಸುನಾಸಾ, ದೀರ್ಘನಾಸಾ, ಗೌರಾ, ಗೌರಮುಖೀ ಎಂದು ಕೂಡ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು.

Verse 44

हरिद्रवर्णा नीला च शंखिनी पंचवर्णका । विनताभिनताचैव भिन्नवर्णा सुपत्रिका

ಒಂದು ಹರಿದ್ರವರ್ಣಾ (ಹಳದಿ ವರ್ಣದ), ಇನ್ನೊಂದು ನೀಲಾ; ಒಂದು ಶಂಖಿನೀ, ಇನ್ನೊಂದು ಪಂಚವರ್ಣಕಾ; ಹಾಗೆಯೇ ವಿನತಾ, ಅಭಿನತಾ, ಭಿನ್ನವರ್ಣಾ ಮತ್ತು ಸುಪತ್ರಿಕಾ (ಸುಂದರ ಗುರುತುಗಳ) ಕೂಡ ಇದ್ದವು.

Verse 45

जयाऽरुणा च कुण्डोध्नी सुदती चारुचंपका । एतासां मध्यगं नीलं दृष्ट्वा ता मुनिदेवताः

ಜಯಾ, ಅರುಣಾ, ಕುಂಡೋಧ್ನೀ, ಸುದತೀ ಮತ್ತು ಚಾರುಚಂಪಕಾ ಕೂಡ ಇದ್ದವು. ಇವರೆಲ್ಲರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ನೀಲನನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಮುನಿಸ್ವರೂಪ ದೇವತೆಗಳು ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರು.

Verse 46

विचरंति सुरूपं तं संजातविस्मयोन्मुखाः । मुनीश्वराः कृपाविष्टा इन्द्राद्या हृष्टमानसाः । स्तुतिमारेभिरे कर्त्तुं तेजसा तस्य तोषिताः

ಆ ಸುರೂಪನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಮುನೀಶ್ವರರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮುಖ ಎತ್ತಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಹೃದಯಾನಂದದಿಂದ, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿ, ಸ್ತುತಿಗಾನ ಆರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 47

शूद्र उवाच । कथं नीलेति नामासौ जातोयमद्भुताकृतिः । किमस्तुवन्प्रसन्नास्ते ब्राह्मणा विश्वकारणम्

ಶೂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಅದ್ಭುತಾಕೃತಿಯವನು ‘ನೀಲ’ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು? ಮತ್ತು ಸಂತುಷ್ಟರಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವಿಶ್ವಕಾರಣನನ್ನು ಏನೆಂದು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು?

Verse 48

गालव उवाच । लोहितो यस्तु वर्णेन मुखे पुच्छे च पांडुरः

ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು—ವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಲೋಹಿತನಾಗಿದ್ದು, ಮುಖದಲ್ಲೂ ಪುಚ್ಛದಲ್ಲೂ ಪಾಂಡುರ (ಮಂದ ಶ್ವೇತ)ನಾಗಿರುವವನು…

Verse 49

श्वेतः खुरविषाणेषु स नीलो वृषभः स्मृतः । चतुष्पादो धर्मरूपो नील लोहितचिह्नकः

…ಖುರಗಳಲ್ಲೂ ಕೊಂಬುಗಳಲ್ಲೂ ಶ್ವೇತವಿದ್ದರೆ, ಅವನು ‘ನೀಲ’ ಎಂಬ ವೃಷಭನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಚತುಷ್ಪಾದ, ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪ, ನೀಲ-ಲೋಹಿತ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡವನು.

Verse 50

कपिलः खुरचिह्नेषु स नीलो वृषभः स्मृतः । योऽसौ महेश्वरो देवो वृषश्चापि स एव हि

ಖುರಚಿಹ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಕಪಿಲ (ತಾಮ್ರ-ಹಳದಿ) ಇದ್ದರೂ ಅವನೂ ‘ನೀಲ’ ವೃಷಭನೆಂದೇ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಆ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನೇ ನಿಜವಾಗಿ ‘ವೃಷ’ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 51

चतुष्पादो धर्मरूपो नीलः पंचमुखो हरः । यस्य संदर्शनादेव वाजपेयफलं लभेत्

ನೀಲನು ಚತುಷ್ಪಾದ, ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಪಂಚಮುಖ ಹರ (ಶಿವ)ನು. ಅವನ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 52

नीले च पूजिते यस्मिन्पूजितं सकलं जगत् । स्निग्धग्रासप्रदानेन जगदाप्यायितं भवेत्

ನೀಲನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಪೂಜಿಸಿದಂತೆ. ಸ್ನಿಗ್ಧವಾದ, ಪೋಷಕ ಗ್ರಾಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಜಗತ್ತು ಪೋಷಿತವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 53

यस्य देहे सदा श्रीमान्विश्वव्यापी जनार्दनः । नित्यमर्चयते योऽसौ वेदमन्त्रैः सनातनैः

ಯಾರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ವಿಶ್ವವ്യാപಿ ಜನಾರ್ದನನು ನೆಲೆಸಿರುವನೋ—ಅವನೇ ಸನಾತನ ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 54

ऋषय ऊचुः । त्वं देवः सर्वगोप्तॄणां विश्वगोप्ता सनातनः । विघ्नहर्ता ज्ञानदश्च धर्मरूपश्च मोक्षदः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನೀನು ಎಲ್ಲ ರಕ್ಷಕರಿಗೂ ದೇವನು; ನೀನೇ ಸನಾತನ ವಿಶ್ವರಕ್ಷಕ. ನೀನು ವಿಘ್ನಹರ, ಜ್ಞಾನದಾತ, ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದಾತನು.

Verse 55

त्वमेव धनदः श्रीदः सर्वव्याधिनिषूदनः । जगतां शर्मकरणे प्रवृत्तः कनकप्रदः

ನೀನೇ ಧನದಾತ, ಶ್ರೀದಾತ, ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳ ನಾಶಕ. ಜಗತ್ತಿನ ಶಾಂತಿ-ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಿ ನೀನು ಕನಕ (ಸುವರ್ಣ)ವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತೀ.

Verse 56

तेजसां धाम सर्वेषां सौरभेय महाबल । शृंगाग्रे धृतकैलासः पार्वतीसहितस्त्वया

ಹೇ ಮಹಾಬಲ ಸೌರಭೇಯಾ! ನೀನು ಸರ್ವ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಧಾಮ; ನಿನ್ನ ಶೃಂಗಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತೀಸಹಿತ ಕೈಲಾಸವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯೆ।

Verse 57

३३ स्तुत्यो वेदमयो वेदात्मा वेदवित्तमः । वेदवेद्यो वेदयानो वेदरूपो गुणाकरः

ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವರಿಂದ ಸ್ತುತ್ಯನು, ವೇದಮಯನು, ವೇದಾತ್ಮನು, ವೇದವಿತ್ತಮನು; ವೇದದಿಂದ ವೇದ್ಯನು, ವೇದದಿಂದ ಯಾನಿತನು, ವೇದರూపನು, ಗುಣಾಕರನು।

Verse 58

गुणत्रयेभ्योऽपि परो याथात्म्यं वेद कस्तव । वृषस्त्वं भगवान्देव यस्तुभ्यं कुरुते त्वघम्

ನೀನು ತ್ರಿಗುಣಗಳಿಗೂ ಅತೀತನು—ನಿನ್ನ ಯಥಾರ್ಥವನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು? ಹೇ ಭಗವಾನ್ ದೇವಾ! ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪಾಪ ಮಾಡುವವನು ‘ವೃಷ’ (ಅಪರಾಧಿ) ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 59

वृषलः स तु विज्ञेयो रौरवादिषु पच्यते । यदा स्पृष्टः स तु नरो नरकादिषु यातनाः

ಅವನು ‘ವೃಷಲ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ರೌರವಾದಿ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ದಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಕರ್ಮಫಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಆ ನರನು ನರಕಾದಿ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 60

सेवते पापनिचयैर्निगाढप्रायबन्धनैः । क्षुत्क्षामं च तृषाक्रांतं महाभारसमन्वितम्

ಅವನು ಪಾಪಸಂಚಯಗಳಿಂದ, ಬಿಗಿಯಾದ ಭಾರವಾದ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ದೃಢವಾಗಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕ್ಷೀಣ, ದಾಹದಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತ, ಮಹಾಭಾರದಿಂದ ಲದಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 61

निर्दया ये प्रशोष्यंति मतिस्तेषां न शाश्वती । चतुर्भिः सहितं मर्त्या विवाहविधिना तु ये

ನಿರ್ದಯರಾಗಿ ಇತರರನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತಿ ಉಳಿಯದು. ಮತ್ತು ವಿವಾಹವಿಧಿಯಂತೆ ನಾಲ್ವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ (ಸಂಯೋಗ) ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರು…

Verse 62

विवाहं नीलरूपस्य ये करिष्यंति मानवाः । पितॄनुद्दिश्य तेषां वै कुले नैवास्ति नारकी

ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನೀಲರೂಪನ ವಿವಾಹಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುವವರು—ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾರೂ ನರಕಗತಿಗೆ ಬೀಳರು।

Verse 63

त्वं गतिः सर्वलोकानां त्वपिता परमेश्वरः । त्वया विना जगत्सर्वं तत्क्षणादेव नश्यति

ನೀನೇ ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಗತಿ ಹಾಗೂ ಆಶ್ರಯ; ನೀನೇ ತಂದೆ, ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ. ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 64

परा चैव तु पश्यंती मध्यमा वैखरी तथा । चतुर्विधानां वचसामीश्वरं त्वां विदुर्बुधाः

ಪರಾ, ಪಶ್ಯಂತೀ, ಮಧ್ಯಮಾ, ವೈಖರೀ—ವಾಣಿಯ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಿತಿಗಳು. ಬುದ್ಧಿವಂತರು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅವೆಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 65

चतुःशृंगं चतुष्पादं द्विशीर्षसप्तहस्तकम् । त्रिधा बद्धं धर्ममयं त्वामेव वृषभं विदुः

ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬು, ನಾಲ್ಕು ಪಾದ, ಎರಡು ಶಿರಸ್ಸು, ಏಳು ಹಸ್ತ; ತ್ರಿವಿಧ ಬಂಧನದಿಂದ ಬದ್ಧ, ಧರ್ಮಮಯ—ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅವರು ವೃಷಭವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 66

तृप्तिदं सर्वभूतानां विश्वव्यापकमोजसा । ब्रह्म धर्ममयं नित्यं त्वामात्मानं विदुर्जनाः

ನೀನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕನು; ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕನಾಗಿರುವೆ. ಜನರು ನಿನ್ನನ್ನು ಧರ್ಮಮಯ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದ ನಿತ್ಯ ಆತ್ಮನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 67

अच्छेद्यस्त्वमभेद्यस्त्वमप्रमेयोमहा यशाः । अशोच्यस्त्वमदाह्योऽसि विदुः पौराणिका जनाः

ನೀನು ಅಚ್ಛೇದ್ಯ, ಅಭೇದ್ಯ, ಅಪ್ರಮೇಯ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ. ನೀನು ಅಶೋಚ್ಯ, ಅದಾಹ್ಯ—ಎಂದು ಪುರಾಣಜ್ಞರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 68

त्वदाधारमिदं सर्वं त्वदाधारमिदं जगत् । त्वदाधाराश्च देवाश्च त्वदाधारं तथा मृतम्

ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಆಧಾರವೇ; ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತಿದೆ. ದೇವರೂ ನಿನ್ನ ಆಧಾರದಲ್ಲೇ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೃತಲೋಕವೂ ನಿನ್ನ ಆಧಾರದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 69

जीवरूपेण लोकांस्त्रीन्व्याप्य तिष्ठसि नित्यदा । एवं स संस्तुतो नीलो विप्रैस्तैः सोमपायिभिः

ಜೀವರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವೆ. ಹೀಗೆ ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡಿದ ಆ ವಿಪ್ರರು ನೀಲ (ನೀಲರೂಪ)ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 70

प्रसन्नवदनो भूत्वा विप्रा न्प्रणतितत्परः । पुनरेव वचः प्रोचुर्विप्राः कृतशिवागसः

ಪ್ರಸನ್ನಮುಖನಾಗಿ, ವಿಪ್ರರ ವಿನಯಪೂರ್ಣ ಪ್ರಣಾಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತತ್ಪರನಾಗಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿದರು—ಶಿವನಿಗೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ ಆ ವಿಪ್ರರು.

Verse 71

वरं ददुर्महेशस्य नीलरूपस्य धर्मतः । एकादशाहे प्रेतस्य यस्य नोत्सृज्यते वृषः

ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅವರು ನೀಲರೂಪ ಮಹೇಶನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಯಾಚಿಸಿದರು—“ಯಾವ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ಏಕಾದಶ ದಿನದಲ್ಲಿ ವೃಷಭವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವೋ…”

Verse 72

प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि । पुनरेव सुसर्पंतं दृष्ट्वा नीलं महावृषम्

ನೂರಾರು ಶ್ರಾದ್ಧದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವನ ಪ್ರೇತತ್ವವು ದೃಢವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ಬಳಿಕ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾ ನೀಲ ವೃಷಭವನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿ…

Verse 73

स्वल्पक्रोधसमाविष्टं द्विजाश्चक्रुस्तमं कितम् । चक्रं च वामभागेषु शूलं पार्श्वे च दक्षिणे

ಸ್ವಲ್ಪ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟರಾದ ದ್ವಿಜರು ಅವನಿಗೆ ಗುರುತು ಹಾಕಿದರು—ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ, ಬಲ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಶೂಲ।

Verse 74

उत्ससृजुर्गवां मध्ये तं देवैर्गोपितं तदा । ततो देवगणाः सर्वे महर्षीणां गणाः पुनः । स्वानि स्थानानि ते जग्मुर्मुनयो वीतमत्सराः

ಆ ವೇಳೆ ದೇವರುಗಳು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಹಸುಗಳ ಹಿಂಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಬಿಡಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು ಹಾಗೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಗಣಗಳು—ಮತ್ಸರರಹಿತ ಮುನಿಗಳು—ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 79

एवमृषीणां दयितासु सक्तः कामार्त्तचित्तो मुनिपुंगवानाम् । शापं समासाद्य शिवोऽपि भक्त्या रेवाजलेऽगात्सुशिलामयत्वम्

ಹೀಗೆ ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಿಯಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ, ಕಾಮದಿಂದ ಪೀಡಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಮುನಿಪುಂಗವರ ಶಾಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು; ಮತ್ತು ಶಿವನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರೇವಾಜಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಶುಭ ಶಿಲಾಮಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು.