Adhyaya 248

Verse 1

वाण्युवाच । पलाशो हरिरूपेण सेव्यते हि पुराविदैः । बहुभिर्ह्युपचारैस्तु ब्रह्मवृक्षस्य सेवनम्

ವಾಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಪುರಾತನ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಅರಿತವರು ಪಲಾಶವೃಕ್ಷವನ್ನು ಹರಿ-ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಅನೇಕ ಉಪಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಪಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 2

सर्वकामप्रदं प्रोक्तं महापातकनाशनम् । त्रीणि पत्राणि पालाशे मध्यमं विष्णुशापितम्

ಇದು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದವೆಂದು, ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪಲಾಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಎಲೆಗಳಿವೆ; ಮಧ್ಯ ಎಲೆ ವಿಷ್ಣುಶಾಪದಿಂದ ಅಂಕಿತವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 3

वामे ब्रह्मा दक्षिणे च हर एकः प्रकीर्तितः । पलाशपात्रे यो भुंक्ते नित्यमेव नरोत्तमः

ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹರು (ಶಿವ) ಮಾತ್ರ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪಲಾಶಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಭೋಜನ ಮಾಡುವ ನರೋತ್ತಮನು ಸದಾ ಪುಣ್ಯಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम् । चातुर्मास्ये विशेषेण भोक्तुर्मोक्षप्रदं भवेत्

ಅವನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಭೋಜನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 5

पयसा वाथ दुग्धेन रविवारेऽनिशं यदि । चातुर्मास्येऽर्चितो यैस्तु ते यांति परमंपदम्

ರವಿವಾರದಂದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಲದಿಂದಲೋ ಹಾಲಿನಿಂದಲೋ ಅದನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅರ್ಚಿಸಿದರೋ ಅವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

दृश्यते यदि पालाशः प्रातरुत्थाय मानवैः । नरकानाशु निर्धूय गम्यते परमं पदम्

ಮಾನವರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಪಲಾಶವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅವರು ನರಕಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತೊಳೆದು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

पालाशः सर्वदेवानामाधारो धर्मसाधनम् । यत्र लोभस्तु तस्य स्यात्तत्र पूज्यो महातरुः

ಪಲಾಶವು ಸರ್ವದೇವರ ಆಧಾರ, ಧರ್ಮಸಾಧನೆಯ ಸಾಧನ. ಅದರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಲೋಭ ಉಂಟಾಗುವುದೋ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತರುವನ್ನೇ (ಲೋಭ ತ್ಯಜಿಸಿ) ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 8

यथा सर्वेषु वर्णेषु विप्रो मुख्यतमो भवेत् । मध्ये सर्वतरूणां च ब्रह्मवृक्षो महोत्तमः

ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮುಖ್ಯನೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷವು ಪರಮೋತ್ತಮವಾಗಿದೆ।

Verse 9

यस्य मूले हरो नित्यं स्कंधे शूलधरःस्वयम् । शाखासु भगवान्रुद्रः पुष्पेषु त्रिपुरांतकः

ಯಾವ ವೃಕ್ಷದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಹರನು ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸುವನೋ, ಅದರ ಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಶೂಲಧರನು ನಿಂತಿರುವನು; ಅದರ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು, ಅದರ ಪುಷ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನು ವಿರಾಜಿಸುವನು।

Verse 10

शिवः पत्रेषु वसति फले गणपतिस्तथा । गंगापतिस्त्वचायां तु मज्जायां भगवा न्भवः

ಅದರ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಫಲದಲ್ಲಿ ಗಣಪತಿ. ಅದರ ತೊಗಟೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಗಾಪತಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಒಳಸಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಭಗವಾನ್ ಭವ (ಶಿವ) ಇರುವನು.

Verse 11

ईश्वरस्तु प्रशाखासु सर्वोऽयं हरवल्लभः । हरः कर्पूरधवलो यथावद्वर्णितः सदा

ಅದರ ಉಪಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಈಶ್ವರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವನು—ಹರನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು. ಕರ್ಪೂರಧವಳನಾದ ಹರ (ಶಿವ)ನು ಹೀಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸದಾ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

Verse 12

तथा ह्ययं ब्रह्मरूपः सितवर्णो महाभगः । चिंतितो रिपुनाशाय पापसंशोषणाय च

ನಿಜಕ್ಕೂ ಇವನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ತೇಜಸ್ವಿ ಮಹಾಮಂಗಳಕರನು. ಇವನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಶತ್ರುನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳೂ ಒಣಗಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 13

मनोरथप्रदानाय जायते नात्र संशयः । गुरुवारे समायाते चातुर्मास्ये तथैव च

ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುವಾರ ಬಂದಾಗ, ಹಾಗೆಯೇ ಪವಿತ್ರ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 14

पूजितश्च स्तुतो ध्यातः सर्वदुःखविनाशकः

ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳ ವಿನಾಶಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

देवस्तुत्यो देवबीजं परं यन्मूर्तं ब्रह्म ब्रह्मवृक्षत्वमाप्तम् । नित्यं सेव्यः श्रद्धया स्थाणुरूपश्चातुर्मास्ये सेवितः पापहा स्यात्

ದೇವರಿಂದ ಸ್ತುತ್ಯವಾದ ಆ ಪರಮ ‘ದೇವಬೀಜ’—ಮೂರ್ತಿಮಂತ ಬ್ರಹ್ಮ—ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಸ್ಥಾಣು-ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಇದು ಪಾಪಹಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 248

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये पैजवनोपाख्याने पालाशमहिमवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರದ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶೇಷಶಾಯೀ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ-ನಾರದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪೈಜವನೋಪಾಖ್ಯಾನದೊಳಗಿನ ‘ಪಲಾಶ ಮಹಿಮಾವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡು ನೂರು ನಲವತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.