Adhyaya 246

Verse 1

गालव उवाच । शक्रादयस्तु देवेशा दुःखसंतप्तमानसाः । ईश्वरादर्शनभ्रांतमनः कर्मेंद्रिया रतिम्

ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು—ಶಕ್ರಾದಿ ದೇವೇಶ್ವರರ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ದಗ್ಧವಾಗಿತ್ತು; ಈಶ್ವರದರ್ಶನದ ಅಭಾವದಿಂದ ಚಿತ್ತ ಭ್ರಾಂತವಾಯಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ರತಿ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 2

न प्रापुर्लोकनाथं ते कृत्वा यः प्रतिमाकृतिम् । तपसाराधयामासुः सर्वभूतहृदिस्थितम्

ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಮಾರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಷ್ಟರಿಂದ ಅವರು ಲೋಕನಾಥನನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಅವನನ್ನೇ ಅವರು ಆರಾಧಿಸಿದರು।

Verse 3

कपर्दशिरसं देवं शूलहस्तं पिनाकिनम् । कपालखट्वांगधरं दशहस्तं किरीटिनम्

ಆ ದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಜಟಾಧಾರಿ, ಶೂಲಹಸ್ತ, ಪಿನಾಕಧನು ಧಾರಕ, ಕಪಾಲ ಹಾಗೂ ಖಟ್ವಾಂಗ ಧರಿಸಿದವನು, ದಶಭುಜ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟಧಾರಿ।

Verse 4

उमासहितमीशानं पंचवक्त्रं महाभुजम् । कर्पूरगौरदेहाभं सितभूतिविभूषितम्

ಉಮಾಸಹಿತ ಈಶಾನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಪಂಚವಕ್ತ್ರ, ಮಹಾಬಾಹು, ಕರ್ಪೂರವರ್ಣ ದೇಹಧಾರಿ, ಶ್ವೇತ ಭಸ್ಮದಿಂದ ವಿಭೂಷಿತ।

Verse 5

नागयज्ञोपवीतेन गजचर्मसमन्वितम् । कृष्णसारत्वचा चापि कृतप्रावरणं विभुम्

ಆ ವಿಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ನಾಗವನ್ನು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು, ಗಜಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣಸಾರಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಕೂಡ ಆವರಣವಾಗಿ ಹೊದ್ದವನು।

Verse 6

कृतध्यानाः सुरास्तत्र वृक्षाधारे समाश्रिताः । व्रतचर्यां समाश्रित्य प्रचक्रुस्तप उत्तमम्

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠರಾಗಿ ವೃಕ್ಷಮೂಲದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ವ್ರತಚರ್ಯೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಅವರು ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು.

Verse 7

षडक्षरेण मंत्रेण शैवेन विहिताः सुराः । शूद्र उवाच । व्रतचर्या त्वया या सा प्रोक्ता संजा यते कथम्

ಶೈವ ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪದೇಶ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಶೂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—“ನೀವು ಹೇಳಿದ ಆ ವ್ರತಚರ್ಯೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ?”

Verse 8

ब्रह्मन्विस्तरतो ब्रूहि न तृप्येते वचोऽमृतैः

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ; ಈ ಅಮೃತಸಮಾನ ವಚನಗಳಿಂದಲೂ ತೃಪ್ತಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 9

गालव उवाच । जपन्भस्म च खट्वांगं कपालं स्फाटिकं तथा । रुंडमालां पंचवक्त्रमर्द्धचंद्रं च मूर्द्धनि

ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು—“(ವ್ರತೀ) ಜಪ, ಭಸ್ಮ, ಖಟ್ವಾಂಗ, ಸ್ಫಟಿಕಸಮಾನ ಕಪಾಲಪಾತ್ರ, ರುಂಡಮಾಲೆ, ಪಂಚವಕ್ತ್ರರೂಪ ಮತ್ತು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು.”

Verse 10

चित्रकृत्तिपरीधानं कौपीनकुण्डलद्वयम् । घंटायुग्मं त्रिशूलं च सूत्रं चर्यास्वरूपकम्

ವರ್ಣವರ್ಣದ ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೌಪೀನ ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು; ಜೋಡಿ ಗಂಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನೂ ಧರಿಸಬೇಕು—ಇದೇ ಚರ್ಯೆಯ ಬಾಹ್ಯರೂಪ ಮತ್ತು ಆಚರಣಾಸೂತ್ರ.

Verse 11

अमीभिर्लक्षणैर्लक्ष्यं मयोक्तं तव शूद्रज । अनेन विधिना सर्वे देवा वह्निपुरोगमाः

ಹೇ ಶೂದ್ರಜ! ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ವ್ರತದ ಯಥಾರ್ಥ ಗುರುತನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು. ಇದೇ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಸಮಸ್ತ ದೇವರೂ ಆಚರಿಸಿದರು.

Verse 12

सर्व आराधयामासुः सर्वोपायैर्वरप्रदम् । चातुर्मास्ये च संपूर्णे सपूर्णे कार्तिकेऽमले

ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ವರಪ್ರದನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು. ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ನಿರ್ಮಲ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಅವರ ಅನುಷ್ಠಾನ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 13

चीर्णव्रतान्सुरान्दृष्ट्वा विशुद्धांश्च महेश्वरः । मतिं तेषां ददौ तुष्टो जीवात्मा सर्वभूतदृक्

ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ವಿಶುದ್ಧರಾದ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ತೃಪ್ತನಾದನು. ಸರ್ವಭೂತದರ್ಶಿಯಾದ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಜೀವಾತ್ಮನಾಗಿ ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಸಮ್ಯಕ್ ಮತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು.

Verse 14

शतरुद्रीयजाप्येन विधानसहितेन च । ध्यानेन दीपदानेन चातुर्मास्ये तुतोष सः

ವಿಧಾನಸಹಿತ ಶತರುದ್ರೀಯ ಜಪ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ದೀಪದಾನ—ಇವುಗಳಿಂದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು (ಶಿವ) ತೃಪ್ತರಾದರು.

Verse 15

पूजनैः षोडशविधैर्यथा विष्णोस्तथा हरे । कुर्वाणान्भक्तिभावेन ज्ञात्वा देवान्समागतान्

ದೇವರು ಸಮಾಗಮಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವರು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಷೋಡಶೋಪಚಾರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು—ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಹರೆ (ಶಿವ)ನಿಗೂ.

Verse 16

प्रहृष्टो भगवान्रुद्रो ददौ तेषां शुभा मतिम् । ततः संमंत्र्य ते देवा वह्निं स्तुत्वा यथार्थतः

ಪ್ರಹೃಷ್ಟನಾದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಅವರಿಗೆ ಶುಭ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು. ನಂತರ ದೇವರುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಮಂತ್ರಿಸಿ, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸತ್ಯಭಾವದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 17

प्रसन्नवदनं चक्रुः कार्यसाधनतत्परम् । कर्मसाक्षी महातेजाः कृत्वा पारावतं वपु

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಮುಖನಾಗಿ, ಕಾರ್ಯಸಾಧನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ಕರ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅಗ್ನಿಯು ಪಾರಾವತದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

Verse 18

प्रविवेश ततो मध्ये द्रष्टुं देवं महेश्वरम् । चकार गतिविक्षेपं गुंठनैरवगुंठनैः

ನಂತರ ಅವನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಮುಚ್ಚುವಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಹಕಾರಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

Verse 19

लुंठनैः सर्पणैश्चैव चारुरूपोऽद्भुतां गतिम् । तं दृष्ट्वा भगवांस्तत्र कारणं समबुद्ध्यत

ಉರುಳಾಟ ಮತ್ತು ಸರಕು ಚಲನಗಳಿಂದ ಆ ಚಾರುರೂಪಿಯು ಅದ್ಭುತವಾದ ಗತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಭಗವಾನ್ ಕಾರಣವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರಿತನು.

Verse 20

ऊर्ध्वरेतास्ततस्तस्मिन्ससर्जादौ दधार तत् । वीर्यं वह्निमुखे चैव सोत्पपात गृहाद्बहिः

ಆಗ ಊರ್ಧ್ವರೇತಾ ಪ್ರಭುವು ಅದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಆ ವೀರ್ಯವು ಅಗ್ನಿಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದಾಗ, ಅವನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾರಿ ಬಂದನು.

Verse 21

गते तस्मिन्पतंगेऽथ पार्वती विफलश्रमा । संक्रुद्धा सर्वदेवानां सा शशाप महेश्वरी

ಆ ರೆಕ್ಕೆಯವನು ತೆರಳಿದ ಬಳಿಕ ಪಾರ್ವತಿಯ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು; ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತಳಾದ ಮಹೇಶ್ವರಿ ಸಮಸ್ತ ದೇವರನ್ನು ಶಪಿಸಿದಳು.

Verse 22

यस्मान्ममेच्छा विहता भवद्भिर्दुष्टबुद्धिभिः । तस्मात्पाषाणतामाशु व्रजंतु त्रिदिवौकसः

ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನೀವು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ತ್ರಿದಿವವಾಸಿಗಳೇ, ತಕ್ಷಣ ಶಿಲಾಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಿರಿ.

Verse 23

निरपत्या निर्दयाश्च सर्वे देवा भविष्यथ । ततः प्रसादयामासुः प्रणताः शापयंत्रिताः

ಹೇ ದೇವರೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತಾನರಹಿತರಾಗಿ, ದಯೆಯಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ಆಗುವಿರಿ. ನಂತರ ಶಾಪದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಅವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವಳ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಿದರು.

Verse 24

महद्दुःखं संप्रविष्टाः पुनः पुनरथाब्रुवन्

ಮಹಾ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಅವರು ಮರುಮರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 25

। । देवा ऊचुः । त्वं माता सर्वदेवानां सर्वसाक्षी सनातनी । उत्पत्तिस्थितिसंहारकारणं जगतां सदा

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ಸಮಸ್ತ ದೇವರ ತಾಯಿ, ಸನಾತನ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿ; ನೀನೇ ಸದಾ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಸಂಹಾರಗಳ ಕಾರಣ.

Verse 26

भूतप्रकृतिरूपा त्वं महाभूतसमाश्रिता । अपर्णा तपसां धात्री भूतधात्री वसुन्धरा

ನೀವು ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳ ಪ್ರಕೃತಿ-ಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಮಹಾಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ಅಪರ್ಣಾ—ತಪಸ್ಸಿನ ಧಾತ್ರೀ, ಜೀವಿಗಳ ಧಾತ್ರೀ, ಸ್ವಯಂ ವಸುಂಧರೆ (ಭೂಮಿ) ಆಗಿದ್ದೀರಿ.

Verse 27

मंत्राराध्या मन्त्रबीजं विश्वबीजलयस्थितिः । यज्ञादिफलदात्री च स्वाहारूपेण सर्वदा

ನೀವು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆರಾಧ್ಯಳು; ನೀವೇ ಮಂತ್ರ-ಬೀಜ. ನೀವು ವಿಶ್ವ-ಬೀಜ—ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳು. ನೀವು ಯಜ್ಞಾದಿ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲದಾತ್ರೀ, ಸದಾ ಸ್ವಾಹಾ-ರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಇರುವವಳು.

Verse 29

दोषत्रयसमाक्रान्त जननैः श्रेयसप्रदा । महालक्ष्मीर्महाकालीमहादेवी महेश्वरी

ತ್ರಿದೋಷಗಳಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತರಾದ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ನೀವು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವವಳು. ನೀವು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಮಹಾಕಾಳಿ, ಮಹಾದೇವೀ—ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಪರಮಾಧೀಶ್ವರಿ.

Verse 30

विश्वेश्वरी महामाया मायाबीजवरप्रदा । वररूपा वरेण्या त्वं वरदात्री वरासुता

ನೀವು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಿ, ಮಹಾಮಾಯೆ, ಮಾಯಾ-ಬೀಜದಿಂದ ವರಪ್ರದಾಯಿನಿ. ನೀವು ವರಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ವರೇಣ್ಯಳು; ನೀವು ವರದಾತ್ರೀ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುತೆ.

Verse 31

बिल्वपत्रैः शुभैर्ये त्वां पूजयन्ति नराः सदा । तेषां राज्यप्रदात्री च कामदा सिद्धिदा सदा

ಶುಭವಾದ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ಸದಾ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ನೀವು ರಾಜ್ಯ-ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀರಿ; ಅವರ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಸದಾ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತೀರಿ.

Verse 32

चातुर्मास्येऽर्चिता यैस्त्वं बिल्वपत्रैर्विशेषतः । तेषां वांछितसिद्ध्यर्थं जाता कामदुघा स्वयम्

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವರಿಗೆ, ಅವರ ವಾಂಛಿತಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀನೇ ಸ್ವಯಂ ಕಾಮಧೇನುಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತೀ।

Verse 33

येऽर्चयंति सदा लोके महेश्वरसमन्विताम् । बिल्वपत्रैर्महाभक्त्या न तेषां दुःखदुष्कृती

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರಸಮನ್ವಿತ ದೇವಿಯನ್ನು ಸದಾ ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸುವವರಿಗೆ ದುಃಖವೂ ದुष್ಕೃತವೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 34

चातुर्मास्ये विशेषेण तव पूजा महाफला । अद्यप्रभृति यैर्लोकैर्बिल्वपत्रैस्तु पूजिता

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪೂಜೆ ಮಹಾಫಲದಾಯಕ; ಇಂದಿನಿಂದ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ಪುಣ್ಯವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 35

विधास्यसि महेशानि तेषां ज्ञानमनुत्तमम् । चातुर्मास्येऽधिकफलं बिल्वपत्रं वरानने

ಹೇ ಮಹೇಶಾನಿ! ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಅನುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವೆ. ಹೇ ವರಾನನೆ! ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಕ್ಕೆ ಅಧಿಕ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 36

उमामहेश्वरप्रीत्यै दत्तं विधिवदक्षयम् । यथा श्रीस्तुलसीवृक्षे तथा बिल्वे च पार्वती

ಉಮಾ-ಮಹೇಶ್ವರರ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದದ್ದು ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತುಳಸೀವೃಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ವಾಸಿಸುವಂತೆ, ಬಿಲ್ವವೃಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 37

त्वं मूर्त्या दृश्यसे विश्वं सकलाभीष्टदायिनी । चातुर्मास्ये विशेषेण सेवितौ द्वौ महाफलौ

ನೀನು ಮೂರ್ತಿರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವೇ ಆಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ; ಸಮಸ್ತ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವವಳು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಮಹಾಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 246

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्य माहात्म्ये पैजवनोपाख्याने पार्वत्येन्द्रादीनां शापप्रदानवृत्तान्तवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶೇಷಶಾಯೀ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ–ನಾರದ ಸಂವಾದದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಹಾಗೂ ಪೈಜವನೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ಪಾರ್ವತಿ, ಇಂದ್ರಾದಿಗಳಿಗೆ ಶಾಪಪ್ರದಾನದ ವೃತ್ತಾಂತವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ 146ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 298

मन्त्रयन्त्रसमोपेता ब्रह्मविष्णुशिवादिषु । नित्यरूपा महारूपा सर्वरूपा निरञ्जना

ಅವಳು ಮಂತ್ರ-ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸಮುಪೇತಳಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ನಿತ್ಯರೂಪಾ, ಮಹಾರೂಪಾ, ಸರ್ವರೂಪಾ, ನಿರಂಜನಾ (ಕಲ್ಮಷರಹಿತಳು).