Adhyaya 233

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत सूत महाभाग श्रोतुमिच्छामहे वयम् । चातुर्मास्यव्रतानां हि त्वत्तो माहात्म्यविस्तरम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತನೇ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ।

Verse 2

तदस्माकं महाभाग कृपां कृत्वाऽधुना वद । त्वद्वचोऽमृतपानेन भूयः श्रद्धाभिवर्धते

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ಮಾಡಿ ಈಗ ಹೇಳು; ನಿನ್ನ ವಚನಾಮೃತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 3

सूत उवाच । शृणुध्वं मुनयः सर्वे चातुर्मास्यव्रतोद्भवम् । माहात्म्यं विस्तरेणैव कथयिष्यामि वोऽग्रतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸರ್ವ ಮುನಿಗಳೇ! ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯವ್ರತದ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಅದರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆಯೇ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು.

Verse 4

पुरा ब्रह्ममुखाच्छ्रुत्वा नानाव्रतविधानकम् । नारदः परिपप्रच्छ भूयो ब्रह्माणमादरात्

ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮುಖದಿಂದ ನಾನಾವ್ರತಗಳ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾರದನು ಮತ್ತೆ ಆದರದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 5

नारद उवाच । देवदेव महाभाग व्रतानि सुबहून्यपि । श्रुतानि त्वन्मुखाद्ब्रह्मन्न तृप्तिमधिगच्छति

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವದೇವ! ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ನಿನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಅನೇಕ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 6

अधुना श्रोतुमिच्छामि चातुर्मास्यव्रतं शुभम्

ಈಗ ನಾನು ಶುಭವಾದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 7

ब्रह्मोवाच । शृणु देवमुने मत्तश्चातुर्मास्यव्रतं शुभम् । यच्छ्रुत्वा भारते खंडे नृणां मुक्तिर्न दुर्लभा

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಮುನಿ! ನನ್ನಿಂದ ಶುಭವಾದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳು. ಭಾರತಖಂಡದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಮಾನವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ.

Verse 8

मुक्तिप्रदोऽयं भगवान्संसारोत्तारकारणम् । यस्य स्मरणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಈ ಭಗವಾನ್ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಸಂಸಾರದಿಂದ ಪಾರಾಗಿಸುವ ಕಾರಣನು. ಅವನ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 9

मानुष्ये दुर्लभं लोके तत्राऽपि च कुलीनता । तत्रापि सदयत्वं च तत्र सत्संगमः शुभः

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾನವಜನ್ಮ ದುರ್ಲಭ; ಅದರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕುಲೀನತೆ ದುರ್ಲಭ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದಯಾಭಾವ ದುರ್ಲಭ; ಆ ದಯೆಯೊಳಗೆ ಸಜ್ಜನರ ಶುಭ ಸತ್ಸಂಗವೇ ಪರಮ ಭಾಗ್ಯ.

Verse 10

सत्संगमो न यत्रास्ति विष्णुभक्तिर्व्रतानि च । चातुर्मास्ये विशेषेण विष्णुव्रतकरः शुभः

ಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಸಂಗವಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವ್ರತಾಚರಣೆ ನಿಜವಾಗಿ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವ್ರತ ಮಾಡುವವನು ಶುಭನೂ ಧನ್ಯನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

चातुर्मास्येऽव्रती यस्तु तस्य पुण्यं निरर्थकम् । सर्वतीर्थानि दानानि पुण्यान्यायतनानि च

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ರತವಿಲ್ಲದವನ ಪುಣ್ಯವು ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳು, ದಾನಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳ ಫಲವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 12

विष्णुमाश्रित्य तिष्ठंति चातुर्मास्ये समागते । सुपुष्टेनापि देहेन जीवितं तस्य शोभनम्

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಬಂದಾಗ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಿಲ್ಲುವವರ ಜೀವನವೇ ನಿಜವಾಗಿ ಶೋಭನ; ದೇಹ ಎಷ್ಟೇ ಸುಪೋಷಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.

Verse 13

चातुर्मास्ये समायाते हरिं यः प्रणमेद्बुधः । कृतार्थास्तस्य विबुधा यावज्जीवं वरप्रदाः

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಬಂದಾಗ ಜ್ಞಾನಿ ಹರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಕೃತಾರ್ಥರಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 14

संप्राप्य मानुषं जन्म चातुर्मास्यपराङ्मुखः । तस्य पापशतान्याहुर्देहस्थानि न संशयः

ಮಾನವ ಜನ್ಮ ಪಡೆದು ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತದಿಂದ ವಿಮುಖನಾದವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಪಾಪಗಳು ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 15

मानुष्यं दुर्लभं लोके हरिभक्तिश्च दुर्लभा । चातुर्मास्ये विशेषेण सुप्ते देवे जनार्दने

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾನವಜನ್ಮ ದುರ್ಲಭ, ಹರಿಭಕ್ತಿಯೂ ದುರ್ಲಭ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೇವ ಜನಾರ್ದನನು ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ।

Verse 16

चातुर्मास्ये नरः स्नानं प्रातरेव समाचरेत् । सर्वक्रतुफलं प्राप्य देववद्दिवि मोदते

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

चातुर्मास्ये तु यः स्नानं कुर्यात्सिद्धिमवाप्नुयात् । तथा निर्झरणे स्नाति तडागे कूपिकासु च

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಜಲಪಾತದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ, ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಿಸಿದರೂ ಅದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 18

तस्य पापसहस्राणि विलयं यांति तत्क्षणात् । पुष्करे च प्रयागे वा यत्र क्वापि महाजले । चातुर्मास्येषु यः स्नाति पुण्यसंख्या न विद्यते

ಅವನ ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪಗಳು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಮಹಾಜಲದಲ್ಲಿ—ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನ ಪುಣ್ಯಸಂಖ್ಯೆ ಅಳೆಯಲಾಗದು.

Verse 19

रेवायां भास्करक्षेत्रे प्राच्यां सागरसंगमे । एकाहमपि यः स्नातश्चातुर्मास्ये न दोषभाक्

ರೇವಾ (ನರ್ಮದಾ)ಯಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವದ ಸಾಗರಸಂಗಮದಲ್ಲಿ—ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವಾದರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ದೋಷಭಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 20

दिनत्रयं च यः स्नाति नर्मदायां समाहितः । सुप्ते देवे जगन्नाथे पापं याति सहस्रधा

ಜಗನ್ನಾಥ ದೇವರು ದಿವ್ಯನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆ, ನರ್ಮದೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಮೂರು ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನ ಪಾಪವು ಸಹಸ್ರಪಟ್ಟು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

पक्षमेकं तु यः स्नाति गोदावर्यां दिनोदये । स भित्त्वा कर्मजं देहं याति विष्णोः सलोकताम्

ಗೋದಾವರಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಪಕ್ಷಕಾಲ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು, ಕರ್ಮಜನ್ಯ ದೇಹಬಂಧನವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

तिलोदकेन यः स्नाति तथा चैवामलोदकैः । बिल्वपत्रोदकैश्चैव चातुर्मास्ये न दोषभाक्

ಎಳ್ಳುನೀರಿನಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಮಲಕ ನೀರಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ವಪತ್ರ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ದೋಷಭಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 23

गंगां स्मरति यो नित्यमुदपात्रसमीपतः । तद्गांगेयं जलं जातं तेन स्नानं समाचरेत्

ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ನೀರು ‘ಗಂಗಾಜಲ’ವಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಜಲದಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 24

गंगाऽपि देवदेवस्य चरणांगुष्ठवाहिनी । पापघ्नी सा सदा प्रोक्ता चातुर्मास्ये विशेषतः

ಗಂಗೆಯೂ ದೇವದೇವನ ಪಾದದ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಧಾರೆ; ಆಕೆ ಸದಾ ಪಾಪಘ್ನಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು—ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ.

Verse 25

यतः पापसहस्राणि विष्णुर्दहति संस्मृतः । तस्मात्पादोदकं शीर्षे चातुर्मास्ये धृतं शिवम्

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಆತನು ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪಗಳನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವುದು ಶುಭಕರ ಹಾಗೂ ಹಿತಕರ.

Verse 26

चातुर्मास्ये जलगतो देवो नारायणो भवेत् । सर्वतीर्थाधिकं स्नानं विष्णुतेजोंशसंगतम्

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವ ನಾರಾಯಣನು ಜಲದೊಳಗೆ ಅಂತರ್ಗತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಕಾಲದ ಸ್ನಾನವು ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಿಷ್ಣು ತೇಜೋಂಶದಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 27

स्नानं दशविधं कार्यं विष्णुनाम महाफलम् । सुप्ते देवे विशेषेण नरो देवत्वमाप्नुयात्

ವಿಷ್ಣುನಾಮಗಳೊಂದಿಗೆ ದಶವಿಧ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ಮಹಾಫಲಪ್ರದ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವನು ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆ ನರನು ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

Verse 28

विना स्नानं तु यत्कर्म पुण्यकार्यमयं शुभम् । क्रियते निष्फलं ब्रह्मंस्तत्प्रगृह्णंति राक्षसाः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಶುಭ, ಪುಣ್ಯಕಾರಕ ಕರ್ಮವು ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

स्नानेन सत्यमाप्नोति स्नानं धर्मः सनातनः । धर्मान्मोक्षफलं प्राप्य पुनर्नैवावसीदति

ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸ್ನಾನವೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ. ಆ ಧರ್ಮದಿಂದ ಮೋಕ್ಷಫಲವನ್ನು ಪಡೆದವನು ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಪತನಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 31

कृतस्नानस्य च हरिर्देहमाश्रित्य तिष्ठति । सर्वक्रियाकलापेषु संपूर्ण फलदो भवेत्

ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನ ದೇಹವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಹರಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯಾಕಲಾಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

सर्वपापविनाशाय देवता तोषणाय च । चातुर्मास्ये जलस्नानं सर्वपापक्षयावहम्

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳ ವಿನಾಶಕ್ಕೂ ದೇವತೆಗಳ ತೃಪ್ತಿಗೂ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಲಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

Verse 33

निशायां चैव न स्नायात्संध्यायां ग्रहणं विना । उष्णोदकेन न स्नानं रात्रौ शुद्धिर्न जायते

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು; ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ—ಗ್ರಹಣವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ. ಬಿಸಿ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ (ಅಂಥ) ಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 34

भानुसंदर्शनाच्छुद्धिर्विहिता सर्वकर्मसु । चातुर्मास्ये विशेषेण जलशुद्धिस्तु भाविनी

ಸರ್ವಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯದರ್ಶನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜಲಶುದ್ಧಿ ಅತ್ಯಂತ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 36

नारायणाग्रतः स्नानं क्षेत्र तीर्थनदीषु च । यः करोति विशुद्धात्मा चातुर्मास्ये विशेषतः

ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾಗಿ ನಾರಾಯಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ—ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರ, ತೀರ್ಥ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಪ್ರಶಂಸನೀಯನು।

Verse 233

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यमाहात्म्ये ब्रह्मनारदसंवादे गंगोदकस्नानफलमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಶೇಷಶಾಯೀ ಉಪಾಖ್ಯಾನ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮ-ನಾರದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ‘ಗಂಗೋದಕಸ್ನಾನಫಲಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ 233ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 358

अशक्त्या तु शरीरस्य भस्मस्नानेन शुध्यति । मंत्रस्नानेन विप्रेंद्र विष्णुपादोदकेन वा

ದೇಹ ಅಶಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಆಗುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ, ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಮಂತ್ರಸ್ನಾನದಿಂದಲೂ, ವಿಷ್ಣುಪಾದೋದಕದಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।