Adhyaya 227

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । नरकाणां स्वरूपं च श्रुत्वा मे भयमागतम् । कथं मुक्तिर्भवेत्तेषां पापानामपि पार्थिव । व्रतैर्वा नियमैर्वापि होमैर्वा तीर्थसंश्रयैः

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ನರಕಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕೇಳಿ ನನಗೆ ಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು. ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಪಿಗಳಿಗೂ ಮುಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಸಿಗುವುದು—ವ್ರತಗಳಿಂದಲೋ, ನಿಯಮಗಳಿಂದಲೋ, ಹೋಮಗಳಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ತೀರ್ಥಾಶ್ರಯದಿಂದಲೋ?

Verse 2

भीष्म उवाच । गंगायामस्थिपातोऽत्र येषां संजायते नृणाम् । न तेषां नारको वह्निः प्रभवेन्मध्यवर्तिनाम्

ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಇಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರ ಅಸ್ಥಿವಿಸರ್ಜನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಅವರ ಮೇಲೆ ನರಕಾಗ್ನಿಯು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ—ಅವರು ಮಧ್ಯಸ್ಥ ದುಃಖಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾದರೂ ಸಹ.

Verse 3

गंगायां क्रियते श्राद्धं येषां नाम्ना स्वकैः सुतैः । ते विमानं समाश्रित्य प्रयांति नरकोपरि

ಯಾರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಪುತ್ರರು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನರಕದ ಮೇಲಾಗಿ ಪರಮಗತಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 4

पापं कृत्वा प्रकुर्वंति प्रायश्चित्तं यथोदितम् । हेम यच्छंति वा भूप न तेषां नरको भवेत्

ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವವರು, ಅಥವಾ ಓ ರಾಜನೇ, ಚಿನ್ನದ ದಾನ ಮಾಡುವವರು—ಅವರಿಗೆ ನರಕವು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 5

शेषाः स्वकर्मणः प्राप्त्या सेवंते च यथोचितम् । स्वर्ग वा नरकं वापि सेवन्ते ते नराधिप

ಆದರೆ ಉಳಿದವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲದಂತೆ ಯಥೋಚಿತ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವೋ ನರಕವೋ, ದೊರಕುವುದನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

धारातीर्थे म्रियंते ये स्वामिनः पुरतः स्थिताः । ते गच्छंति परं स्थानं नरकाणां सुदूरतः

ಧಾರಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವರು, ನರಕಗಳಿಂದ ಬಹುದೂರವಾದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नैमिषे नागरे पुरे । प्रयागे वा प्रभासे वा यस्त्यजेत्तनुमा त्मनः । महापातकयुक्तोऽपि नरकं न स पश्यति

ವಾರಾಣಸಿ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ನೈಮಿಷ, ನಾಗರಪುರ, ಪ್ರಯಾಗ ಅಥವಾ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನು, ಮಹಾಪಾತಕಯುಕ್ತನಾದರೂ ನರಕವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 8

नीलो वा वृषभो यस्य विवाहे संनियुज्यते । स्वपुत्रेण न संपश्येन्नरकं ब्रह्महाऽपि सः

ಯಾರ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಸ್ವಪುತ್ರನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ನೀಲ (ಶ್ಯಾಮ) ವೃಷಭವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನಾದರೂ ನರಕವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 9

प्रायोपवेशनं कृत्वा हृदयस्थे जनार्दने । यस्त्यजेत्पुरुषः प्राणान्नरकं न स पश्यति

ಹೃದಯಸ್ಥ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ಪುರುಷನು ನರಕವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 10

प्रायोपवेशनं यो च चित्रेश्वरनिवेशने । कुर्वन्ति नरकं नैव ते गच्छंति कदाचन

ಚಿತ್ರೇಶ್ವರನ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶನ ಮಾಡುವವರು ಎಂದಿಗೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 11

दीनांधकृपणानां च पथिश्रममुपेयुषाम् । तीर्थयात्रापराणां च यो यच्छति सदाऽशनम् । काले वा यदि वाऽकाले नरकं न स पश्यति

ದೀನರು, ಅಂಧರು, ಕೃಪಣರು, ದಾರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟವರು ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಪರರು—ಇವರಿಗೆ ಸದಾ ಕಾಲದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಕಾಲದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವವನು ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 12

जलधेनुं च यो दद्याद्धृषसंस्थे दिवाकरे । तिलधेनुं मृगस्थे च नरकं न स पश्यति

ಸೂರ್ಯನು ಧೃಷ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ‘ಜಲಧೇನು’ ದಾನಮಾಡಿ, ಸೂರ್ಯನು ಮೃಗ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ‘ತಿಲಧೇನು’ ದಾನಮಾಡುವವನು ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 13

सोमे सोमग्रहे चैव सोमनाथस्य दर्शनात् । समुद्रे च सरस्वत्यां स्नात्वा न नरकं व्रजेत्

ಚಂದ್ರಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣದಲ್ಲಿಯೂ—ಸೋಮನಾಥನ ದರ್ಶನದಿಂದ—ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲೂ ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 14

सन्निहित्यां कुरुक्षेत्रे राहुग्रस्ते दिवाकरे । सूर्यवारेण यः याति नरकं न स पश्यति

ಸೂರ್ಯನು ರಾಹುಗ್ರಸ್ತನಾಗಿರುವಾಗ (ಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ), ಭಾನುವಾರ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಸನ್ನಿಹಿತಿಗೆ ಹೋಗುವವನು ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 15

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः करोति प्रदक्षिणाम् । त्रिपुष्करस्य मौनेन नरकं न स पश्यति

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಮತ್ತು ತ್ರಿಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಮೌನವ್ರತ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 16

मृगसंक्रमणे ये तु सूर्यवारेण संस्थिते । चण्डीशं वीक्षयंति स्म न ते नरकगामिनः

ಮೃಗ-ಸಂಕ್ರಮಣದ ವೇಳೆ ಭಾನುವಾರ ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಚಂಡೀಶನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವರು ನರಕಗಾಮಿಗಳಲ್ಲ.

Verse 17

गां पंकाद्ब्राह्मणीं दास्यात्साधून्स्तेनाद्द्विजं वधात् । मोचयन्ति च ये राजन्न ते नरकगामिनः

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಕೆಸರಿನಿಂದ ಹಸುವನ್ನು, ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯನ್ನು, ಕಳ್ಳನಿಂದ ಸಾಧುಗಳನ್ನು, ವಧೆಯಿಂದ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಬಿಡಿಸುವವರು ನರಕಗಾಮಿಗಳಲ್ಲ.

Verse 18

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । यथा न नरकं याति पुरुषस्तु स्वकर्मणा । यथा च नरकं याति स्वल्पपापोऽपि मानवः

ಹೇ ನರಾಧಿಪನೇ! ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿಸಿದೆ—ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಪಾಪಿಯೂ ಹೇಗೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು.

Verse 227

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे भीष्मयुधिष्ठिरसंवादे नरकयातनानिरसनोपायवर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ, ಭೀಷ್ಮ-ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿನ ‘ನರಕಯಾತನಾ-ನಿರಸನೋಪಾಯ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 227ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.