Adhyaya 226

Verse 1

भर्तृयज्ञ उवाच । यतः सपिंडता प्रोक्ता पितृपिण्डैः समंततः । यावत्सपिण्डता नैव तावत्प्रेतः स तिष्ठति

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತೃಪಿಂಡಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಸಂಯೋಗವನ್ನೇ ‘ಸಪಿಂಡತಾ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆ ಸಪಿಂಡತಾ ಆಗುವವರೆಗೆ ಆ ಜೀವನು ಪ್ರೇತಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

अपि धर्मसमोपेतस्तपसाऽपि समन्वितः । एतस्मात्कारणात्प्रोक्ता मुनिभिस्तु सपिंडता

ಮೃತನು ಧರ್ಮಸಂಪನ್ನನಾಗಿಯೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿಯೂ ಇದ್ದರೂ, ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಮುನಿಗಳು ‘ಸಪಿಂಡತಾ’ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದಾರೆ।

Verse 3

यस्ययस्य च योऽन्यत्र योनिं प्राप्नोति मानवः । तत्रस्थस्तृप्तिमाप्नोति यद्दत्तं तस्य वंशजैः

ಮಾನವನು ಬೇರೆಡೆ ಯಾವ ಯಾವ ಯೋನಿ ಅಥವಾ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ವಂಶಜರು ಅರ್ಪಿಸುವ ದಾನ-ತರ್ಪಣದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

आनर्त उवाच । ये दृश्यंते निजाः स्वप्ने चिरात्पितृपितामहाः । प्रार्थयंति निजान्कामांस्ततः किं स्यान्महामुने

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದರು—ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಅಗಲಿದ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹರು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಜನರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಮುನೇ, ಇದರ ಸೂಚನೆ ಏನು?

Verse 5

भर्तृयज्ञ उवाच । येषां गतिर्न संजाता प्रेतत्वे च व्यवस्थिताः । दर्शयंति च ते सर्वे स्वयमात्मानमेव हि

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾರ ಮುಂದಿನ ಗತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಲ್ಲವೋ ಮತ್ತು ಯಾರು ಪ್ರೇತತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ತಮಗೇ ದರ್ಶನ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

स्ववंश्यानां न चान्ये तु सत्यमेतन्मयोदितम् । यथा लोकेऽत्र संजाता ये च कृत्यैः शुभाशुभैः

ಅವರು ತಮ್ಮ ವಂಶಜರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ದರ್ಶನಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ—ಇದು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಂತೆ ಜನ್ಮಿಸುವಂತೆ…

Verse 7

आनर्त उवाच । यस्य नो विद्यते पुत्रः सपिण्डीकरणं कथम् । तस्य कार्यं भवेदत्र तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾರಿಗೆ ಪುತ್ರನಿಲ್ಲವೋ, ಅವನ ಸಪಿಂಡೀಕರಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಕರ್ತವ್ಯವೋ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 8

भर्तृयज्ञ उवाच । यस्य नो विद्यते पुत्र औरसश्च महीपते । चतुर्णां स्वपितॄणां तु कथं स स्याच्चतुर्थकः

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹೀಪತೇ! ಯಾರಿಗೆ ತನ್ನ ಔರಸ ಪುತ್ರನಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಪಿತೃಗಳ ನಡುವೆ ‘ಚತುರ್ಥ’ ಹೇಗೆ ಆಗಬಲ್ಲನು?

Verse 9

प्रकर्षेण व्रजेद्यस्मात्तस्मात्प्रेतः प्रकीर्तितः । पुत्रेण भ्रात्रा पत्न्या वा तस्य कार्या सपिंडता

ಅವನು ದೃಢವಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ‘ಪ್ರೇತ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಸಪಿಂಡತಾ ಕರ್ಮವನ್ನು ಪುತ್ರನು ಅಥವಾ ಸಹೋದರನು ಅಥವಾ ಪತ್ನಿಯು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

चतुर्थो यदि राजेंद्र जायते न कथंचन । क्षेत्रजादीन्सुतानेतानेकादश यथोदितान्

ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ‘ಚತುರ್ಥ’ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಉಂಟಾಗದಿದ್ದರೆ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರಜ ಮೊದಲಾದ ಹನ್ನೊಂದು ವಿಧದ ಪುತ್ರರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬಹುದು.

Verse 11

पुत्रप्रतिनिधीनाहुः क्रियालोपान्मनीषिणः । काले यदि न राजेंद्र जायतेऽस्योत्तरक्रिया

ಕ್ರಿಯಾಲೋಪವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮನುಷ್ಯಜ್ಞರು ‘ಪುತ್ರ-ಪ್ರತಿನಿಧಿ’ಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನ ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆ (ಪುತ್ರನಿಂದ) ನಡೆಯದಿದ್ದರೆ—

Verse 12

नारायणबलिः कार्यः प्रेतत्वस्य विनाशकः । यथान्येषां मनुष्याणामपमृत्युमुपेयुषाम् । कार्यश्चैवात्महंतॄणां ब्राह्मणान्मृत्युमीयुषाम्

ನಾರಾಯಣಬಲಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಪಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಇತರ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಇದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆತ್ಮಹಂತಕರಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೃತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಈ ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

आनर्त उवाच । कथं मृत्युमवाप्नोति पुरुषोऽत्र महामते

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಮಹಾಮತೇ, ಇಲ್ಲಿ ಪುರುಷನು ಹೇಗೆ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ?

Verse 14

स्वर्गं वा नरकं वापि कर्मणा केन गच्छति । मोक्षं वाऽथ महाभाग सर्वं मे विस्त राद्वद

ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಲಿ ನರಕಕ್ಕಾಗಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ? ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 15

भर्तृयज्ञ उवाच । धर्मी पापी तथा ज्ञानी तिस्रोऽत्र गतयः स्मृताः । धर्मात्संप्राप्यते स्वर्गः पापान्नरक एव च

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದನು—ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಗತಿಗಳು ಸ್ಮೃತವಾಗಿವೆ: ಧರ್ಮಿ, ಪಾಪಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿ. ಧರ್ಮದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಪಾಪದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನರಕವೇ.

Verse 16

ज्ञानात्संप्राप्यते मोक्षः सत्यमेतन्मयोदितम् । एनमर्थं भविष्यं तु भीष्मं शांतनवं नृप

ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಮೋಕ್ಷವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಇದು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ. ಓ ನೃಪಾ, ಇದೇ ಉಪದೇಶವು ಮುಂದಾಗಿ ಶಾಂತನುವಿನ ಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನಿಂದಲೂ ಪುನಃ ಕೇಳಿಬರುವುದು.

Verse 17

युधिष्ठिरो महाराज धर्मपुत्रो नृपोत्तमः । कृष्णेन सह राजेंद्र पितामहमपृच्छत

ಮಹಾರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು—ಧರ್ಮಪುತ್ರ, ನೃಪೋತ್ತಮ—ಓ ರಾಜೇಂದ್ರಾ, ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 18

युधिष्ठिर उवाच । कियंतो नरकाः ख्याता यमलोके पितामह । केन पापेन गच्छंति तेषु सर्वेषु जंतवः

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಪಿತಾಮಹಾ! ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನರಕಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ? ಯಾವ ಯಾವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ?

Verse 19

श्रीभीष्म उवाच । एकविंशत्प्रमाणाः स्युर्नरका यममंदिरे । प्राणिनस्तेषु गच्छंति निजकर्मानुसारतः

ಶ್ರೀಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಯಮನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ನರಕಗಳು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 20

ख्यातौ चित्रविचित्रौ च कायस्थौ यममंदिरे

ಯಮನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಾಯಸ್ಥರು (ಲೇಖಕರು) ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಧರ್ಮವಿಚಕ್ಷಣರು.

Verse 21

चित्रोऽथ लिखते धर्मं सर्वं प्राणिसमुद्भवम् । विचित्रः पातकं सर्वं परमं यत्नमास्थितः

ಆಗ ಚಿತ್ರನು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಧರ್ಮಕರ್ಮವನ್ನೂ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ; ವಿಚಿತ್ರನು ಪರಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

यमदूताः सदैवाष्टौ धर्मराजसमुद्भवाः । ये नयंति नरान्मृत्युलोकात्स्ववशगान्सदा

ಯಮದೂತರು ಸದಾ ಎಂಟು ಮಂದಿ, ಧರ್ಮರಾಜನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವರು; ಅವರು ಮೃತ್ಯುಲೋಕದಿಂದ ನರರನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾರೆ।

Verse 23

करालो विकरालश्च वक्रनासो महोदरः । सौम्यः शांतस्तथा नंदः सुवाक्यश्चाष्टमः स्मृतः

ಅವರು ಹೀಗೆ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ—ಕರಾಳ, ವಿಕರಾಳ, ವಕ್ರನಾಸ, ಮಹೋದರ, ಸೌಮ್ಯ, ಶಾಂತ, ನಂದ ಮತ್ತು ಎಂಟನೆಯವನು ಸುವಾಕ್ಯ।

Verse 24

एतेषां ये पुरा प्रोक्ताश्चत्वारो रौद्ररूपिणः । पापं जनं च ते सर्वे नयन्ति यमसादनम्

ಇವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರೌದ್ರರೂಪಿಗಳಾದ ನಾಲ್ವರು—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಜನರನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

चत्वारो ये परे प्रोक्ताः सौम्यरूपवपुर्द्धराः । धर्मिणं ते जनं सर्वं नयंति यमसादनम्

ಉಳಿದ ನಾಲ್ವರು ಸೌಮ್ಯ ಹಾಗೂ ಮನೋಹರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಿಷ್ಠ ಜನರನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 26

विमानेन समारूढमप्सरोगणसेवितम्

ಅವರು ಧರ್ಮಾತ್ಮನನ್ನು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಆರೂಢನಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳು ಸೇವಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯುತ್ತವೆ.

Verse 27

लिखितस्यानुरूपेण पापधर्मोद्भवस्य च । एतेषां किंकरा ये च तेषां संख्या न जायते

ಯಾವಂತೆ ಕರ್ಮಲೇಖ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮಜನ್ಯ ಪಾಪಾಚಾರ ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅವರ ದಂಡಸೇವಕರು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಣಿಸಲಾಗದು.

Verse 28

अष्टोत्तरशतं तेषां व्याधीनां परिकल्पितम् । सहायार्थं यमेनात्र ज्वरयक्ष्मांतरस्थितम्

ಅವರಿಗಾಗಿ ನೂರ ಎಂಟು ರೋಗಗಳು ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇಲ್ಲಿ ಜ್ವರ-ಯಕ್ಷ್ಮಾದಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ಅವು ಯಮನ ಸಹಾಯಕರಾಗಿವೆ.

Verse 29

ते गत्वा व्याधयः पूर्वं वशे कुर्वंति मानवम्

ಆ ರೋಗಗಳು ಮೊದಲು ಹೋಗಿ ಮಾನವನನ್ನು ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 30

यमदूतास्ततो गत्वा नाभिमूलव्यवस्थितम् । वायुरूपं समादाय जनैः सर्वैरलक्षिताः

ನಂತರ ಯಮದೂತರು ಹೋಗಿ ನಾಭಿಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ವಾಯುರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಲಕ್ಷಿತರಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 31

गच्छंति यममार्गेण देहं संस्थाप्य भूतले । षडशीतिसहस्राणि यममार्गः प्रकीर्तितः

ಅವರು ಯಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ, ದೇಹವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ. ಯಮಮಾರ್ಗವು ಎಂಭತ್ತಾರು ಸಾವಿರ (ಪರಿಮಾಣ) ವಿಸ್ತಾರವೆಂದು ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 32

तत्र वैतरणीनाम नदी पूर्वं परिश्रुता । स्रोतोभ्यां सा महाभाग तत्र संस्था सदैव हि

ಅಲ್ಲಿ ವೈತರಣೀ ಎಂಬ ನದಿ ಪುರಾತನ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಎರಡು ಸ್ರೋತಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 33

तत्र शोणितमेकस्मिन्स्रोतस्यस्या वह त्यलम् । शस्त्राणि च सुतीक्ष्णानि तन्मध्ये भरतर्षभ

ಅಲ್ಲಿ ಅವಳ ಒಂದು ಸ್ರೋತದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಇವೆ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ.

Verse 34

मृत्युकाले प्रयच्छंति ये धेनुं ब्राह्मणाय वै । तस्याः पुच्छं समाश्रित्य ते तरंति च तां नृप

ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವರು, ಆ ಹಸುವಿನ ಬಾಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಆ (ವೈತರಣೀ)ಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ, ಓ ನೃಪ.

Verse 35

स्वबाहुभिस्तथैवान्ये शतयोजनविस्तृतम् । द्वितीयं चैव तत्स्रोतो वैतरण्या व्यवस्थितम् । तस्यास्तत्सलिलस्रावि गम्यं धर्मवतां सदा

ಇತರರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಬಾಹುಬಲದಿಂದಲೂ ಅದನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ. ವೈತರಣಿಯ ಎರಡನೇ ಸ್ರೋತವು ನೂರು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಜಲಧಾರೆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಿಗೆ ಸದಾ ಗಮ್ಯವಾಗಿದೆ.

Verse 36

ये नरा गोप्रदातारो मृत्युकाले व्यवस्थिते । ते गोपुच्छं समाश्रित्य तां तरंति पृथूदकाम् । अन्ये स्वबाहुभिः कृत्वा गोप्रदानविवर्जिताः

ಗೋದಾನ ಮಾಡುವ ನರರು ಮರಣಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಗೋವಿನ ಬಾಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ವಿಶಾಲ ಜಲಮಯ ವೈತರಣಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ. ಗೋದಾನವಿಲ್ಲದ ಇತರರು ತಮ್ಮದೇ ಬಾಹುಬಲದಿಂದಲೇ ದಾಟಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 37

गोप्रदानं प्रकर्तव्यं तस्माच्चैव विशेषतः । मृत्युकालेऽत्र संप्राप्ते य इच्छेद्गतिमात्मनः

ಆದ್ದರಿಂದ ಗೋದಾನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮರಣಕಾಲ ಬಂದಾಗ ತನ್ನಿಗೆ ಶುಭಗತಿ ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವನು ಗೋದಾನವನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು.

Verse 38

तस्या अनन्तरं यांति पापमार्गेण पापिनः । धर्मिष्ठा धर्ममार्गेण विमानवरमाश्रिताः

ಅದರ ತಕ್ಷಣವೇ ಪಾಪಿಗಳು ಪಾಪಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಧರ್ಮಿಷ್ಠರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 39

वैतरण्याः परं पारे पंचयोजनमायतम् । असिपत्रवनंनाम पापलोकस्य दुःखदम्

ವೈತರಣಿಯ ಪರಪಾರದಲ್ಲಿ ಐದು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ‘ಅಸಿಪತ್ರವನ’ ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶವಿದೆ; ಅದು ಪಾಪಲೋಕಕ್ಕೆ ದುಃಖಕಾರಕವಾಗಿದೆ.

Verse 40

तत्र लोहमयान्येवासिपत्राणां शतानि च । यानि कृन्तंति मर्त्यानां शरीराणि समंततः

ಅಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಿದ ‘ಅಸಿಪತ್ರ’—ಕತ್ತಿಯಂತಿರುವ ಎಲೆಗಳು—ನೂರಾರು ಇವೆ; ಅವು ಮನುಷ್ಯರ ದೇಹಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 41

यैर्हृतं परवित्तं च कलत्रं च दुरात्मभिः । नव श्राद्धानि तेषां चेत्तस्मान्मुक्तिः प्रजायते

ಪರಧನವನ್ನೂ ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ಸಹ ಕಸಿದುಕೊಂಡ ದುರಾತ್ಮರಿಗಾಗಿ ಒಂಬತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ಆ ಯಾತನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 42

तस्मात्परतरो ज्ञेयो विख्यातः कूटशाल्मलिः । अधोमुखाः प्रलंबंते तस्मिन्कंटकसंकुले

ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪರವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಭಯಾನಕವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ‘ಕೂಟಶಾಲ್ಮಲಿ’ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡಗಂಟಿಗಳ ನಡುವೆ ಅವರು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 43

अधस्ताद्वह्निना चैव दह्यमाना दिवानिशम् । विश्वासघातका ये च सर्वदैव सुनिर्दयाः । तस्मान्मुक्तिं प्रयांति स्म श्राद्धे ह्येकादशे कृते

ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕರು—ಎಂದಿಗೂ ಕಠೋರರು, ನಿರ್ದಯರು—ಕೆಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 44

यंत्रात्मकस्ततः प्रोक्तो नरको दारुणाकृतिः । ब्रह्मघ्नास्तत्र पीड्यंते ये चाऽन्ये पापकर्मिणः

ನಂತರ ದಾರುಣಾಕೃತಿಯ ‘ಯಂತ್ರಾತ್ಮಕ’ ಎಂಬ ನರಕವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕರು ಹಾಗೂ ಇತರ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳೂ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 45

श्राद्धेन द्वादशोत्थेन तेभ्यो दत्तेन पार्थिव । तस्मान्मुक्तिं प्रगच्छन्ति यन्त्राख्यनरकात्स्फुटम्

ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ವಾದಶ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಾನದಿಂದ ಅವರು ‘ಯಂತ್ರ’ ಎಂಬ ನರಕದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

Verse 46

ततो लोहसमाः स्तंभा ज्वलमाना व्यवस्थिताः । आलिंगंति च तान्सर्वान्परदाररताश्च ये

ಆಮೇಲೆ ಕಬ್ಬಿಣದಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಸ್ತಂಭಗಳು ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ; ಪರಸ್ತ್ರೀರತಿಯಾದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಅವು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 47

मासिकोत्थे कृते श्राद्धे तेभ्यो मुक्तिमवाप्नुयुः

ಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 48

लोहदंष्ट्रास्ततो रौद्राः सारमेया व्यवस्थिताः । भक्षयंति च ते पापान्पृष्ठमांसा शिनो नरान् । त्रैपक्षिके कृते श्राद्धे तेभ्यो मुक्तिमवाप्नुयुः

ನಂತರ ಕಬ್ಬಿಣದ ದವಡೆಗಳಿರುವ ಕ್ರೂರ ನಾಯಿಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ; ಅವು ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿ ಅವರ ಬೆನ್ನಿನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ತ್ರೈಪಕ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಆ ಯಾತನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 49

लोहचंचुमयाः काकाः संस्थितास्तदनंतरम् । सरागैर्लोचेनैर्यैश्च ईक्षिताः पर योषितः

ಅದಾದ ನಂತರ ಕಬ್ಬಿಣದ ಚಂಚುವಿನ ಕಾಗೆಗಳು ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ; ಕಾಮರಾಗದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ನೋಡಿದವರು ಅವುಗಳನ್ನು (ಯಾತನಾಕಾರರಾಗಿ) ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

Verse 50

तेषां नेत्राणि ते घ्नंति भूयो जातानि भूरिशः । द्विमासिकं च यच्छ्राद्धं तेन मुक्तिः प्रजायते

ಅವು ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮರುಮರು ಹೊಡೆದು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ; ಅವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ದ್ವೈಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 51

ततः शाल्मलिकूटस्तु तथान्ये लोहकण्टकाः । तेषां मध्येन नीयंते पैशुन्यनिरता नराः । त्रिमासिकं तु यच्छ्राद्धं तेन मुक्तिः प्रजायते

ನಂತರ ಶಾಲ್ಮಲಿಕೂಟ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇತರ ವನಗಳು ಇವೆ. ಪರನಿಂದೆ‑ಚಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ ನರರನ್ನು ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 52

रौरवोऽथ सुविख्यातो दारुणो नरको महान् । ब्रह्मघ्नानां समादिष्टः स महाक्लेशकारकः

ಮುಂದೆ ‘ರೌರವ’ ಎಂಬ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ, ದಾರುಣ ಮಹಾನರಕವಿದೆ. ಅದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕರಿಗೆ ನಿಯೋಜಿತವಾಗಿದ್ದು ಮಹಾಕ್ಲೇಶವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 53

छिद्यंते विविधैः शस्त्रैस्तत्रस्था ये मुहुर्मुहुः । चतुर्मासिकश्राद्धेन मुक्तिस्तेषां प्रजायते

ಅಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ನಾನಾ ವಿಧದ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಮರುಮರು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಚತುರ್ಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 54

अपरस्तु समाख्यातः क्षारोदस्तु सुदारुणः । कृतघ्नानां समादिष्टः सदैव बहुवेदनः

ಇನ್ನೊಂದು ‘ಕ್ಷಾರೋದ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ನರಕ. ಅದು ಕೃತಘ್ನರಿಗೆ ನಿಯೋಜಿತವಾಗಿದ್ದು ಸದಾ ಬಹುವಿಧ ವೇದನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 55

अधोमुखा ऊर्ध्व पादाः पीड्यंते यत्र लंबिताः । पञ्चमासिकदानेन मुक्तिस्तेषां प्रजायते

ಅಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತುಹಾಕಿ—ಮುಖ ಕೆಳಗೆ, ಕಾಲುಗಳು ಮೇಲೆ—ಪೀಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಂಚಮಾಸಿಕ ದಾನದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 56

कुम्भीपाकस्ततो ज्ञेयो नरको दारुणाकृतिः । तैलेन क्षिप्यमाणास्तु यत्र दण्डाभिसंधिताः । दृश्यंते जनहंतारो बालहंतार एव च

ತದನಂತರ ಕುಂಭೀಪಾಕವೆಂಬ ಭಯಂಕರ ನರಕವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿ ನರಹಂತಕರು ಮತ್ತು ಶಿಶುಹಂತಕರನ್ನು ಕುದಿಯುವ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 57

पतंति नरके रौद्रे नरा विश्वासघातकाः । षण्मासिकप्रदानेन मुच्यंते तत्र संकटात्

ವಿಶ್ವಾಸಘಾತುಕ ಮಾನವರು ರೌದ್ರವೆಂಬ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಷಣ್ಮಾಸಿಕ ದಾನವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಅವರು ಅಲ್ಲಿನ ಸಂಕಟದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 58

सर्पवृश्चिकसंयुक्तस्तथाऽन्यो नरकः श्रुतः । तत्र ये दांभिका लोके ते गच्छन्ति नराधमाः । सप्तमासिकदानेन तेषां मुक्तिः प्रजायते

ಹಾವು ಮತ್ತು ಚೇಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇನ್ನೊಂದು ನರಕದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಡಾಂಬಿಕರೂ ಮತ್ತು ನರಾಧಮರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೋ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಸಪ್ತಮಾಸಿಕ ದಾನದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 59

तथा संवर्तकोनाम नरकोऽन्यः प्रकीर्तितः । वेदविप्लावकाः साधुनिंदकाश्च दुरात्मकाः

ಹಾಗೆಯೇ ಸಂವರ್ತಕ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ನರಕವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವೇದಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಸಾಧುಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ದುರಾತ್ಮರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 60

उत्पाट्यते ततो जिह्वा सन्दंशैर्व ह्निसम्भवैः । स्वकार्ये येऽनृतं ब्रूयुस्तद्गात्रं खाद्यते श्वभिः

ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಇಕ್ಕಳಗಳಿಂದ ಅವರ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಕೀಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವರ ದೇಹವನ್ನು ನಾಯಿಗಳು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ.

Verse 61

परार्थेऽपि च ये ब्रूयुस्तेषां गात्राणि कृत्स्नशः । अष्टमासिकदानेन तेषां मुक्तिः प्रजायते

ಪರರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದರೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುವವರ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೀಡಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟಮಾಸಿಕ ದಾನದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 62

अग्निकूटो महाप्लावो दारुणो नरको महान् । तत्र ते यांति वै मूढाः कूटसाक्ष्यिप्रदा नराः

ಅಗ್ನಿಕೂಟ, ಮಹಾಪ್ಲಾವ ಎಂಬುದು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣವಾದ ಮಹಾನರಕ. ಕಪಟಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡುವ ಮೂಢರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 63

तत्रस्था यातनां रौद्रां सहं तेऽतीव दुःखिताः । नवमासिकदानं च तेषामाह्लादनं परम्

ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅವರು ರೌದ್ರ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನವಮಾಸಿಕ ದಾನವು ಪರಮ ಆನಂದಕರ ಸಾಂತ್ವನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 64

ततो लोहमयैः कीलैः संचितोऽन्यः समंततः । तत्र चाग्निप्रदातारः स्त्रीणां हन्तार एव च

ನಂತರ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಳ್ಳು-ಕೀಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮತ್ತೊಂದು ನರಕವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವವರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಹಂತಕರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 66

ततोंऽगारमयैः पुंजैरावृताभूः समंततः । स्वामिद्रोहरतास्तत्र भ्राम्यंते सर्वतो दिशः

ನಂತರ ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉರಿಯುವ ಕೆಂಡಗಳ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 67

एकादशोद्भवं दानं तत्र मुक्त्यै प्रजायते । संतप्तसिकतापूर्णो नरको दारुणाकृतिः

ಅಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ‘ಏಕಾದಶ’‑ಸಂಬಂಧಿತ ದಾನವು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಮರಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೀಕರಾಕಾರದ ನರಕವೂ ಇದೆ.

Verse 68

स्वामिनं चागतं दृष्ट्वा पलायनपरायणाः । ये भवन्ति नरास्तत्र पच्यंते तेऽपि दुःखिताः । तेषां द्वादशमासीयं श्राद्धं चैवोपतिष्ठति

ಸ್ವಾಮಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಓಡಿಹೋಗಲು ಮಾತ್ರ ತೊಡಗುವವರು ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ‘ಬೇಯಲ್ಪಟ್ಟು’ ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗಾಗಿ ದ್ವಾದಶಮಾಸೀಯ (ವಾರ್ಷಿಕ) ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ವಿಧಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

Verse 69

यत्किंचिद्दीयते तोयमन्नं वा वत्सरांतरे । प्रभुंजते च तन्मार्गे प्रदत्तं निजबान्धवैः

ವರ್ಷಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಏನೇ ನೀರು ಅಥವಾ ಅನ್ನ ದಾನವಾಗಿದೆಯೋ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅದನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ—ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು ಅರ್ಪಿಸಿದುದನ್ನು.

Verse 70

ततः संवत्सरादूर्ध्वं निजकर्मसमुद्भवम् । शुभाशुभं प्रपद्यंते धर्मराजसमीपगाः

ನಂತರ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಶುಭಾಶುಭ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 71

एवं पंचदशैतानि संसेव्य नरकाणि ते । प्राप्नुवंति ततो जन्म मर्त्यलोके पुनर्नराः

ಈ ರೀತಿ ಆ ಹದಿನೈದು ನರಕಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾನವಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 72

प्राप्नुवंति विदेशे च जन्म ये हेतुवादकाः । नित्यं तर्पणदानेन तेषां तृप्तिः प्रजायते

ಹೇತುವಾದಿಗಳು (ತರ್ಕಪ್ರಿಯರು) ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆದರೂ ನಿತ್ಯ ತರ್ಪಣ-ದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 73

स्वामिद्रोहरता ये च कुराज्ये जन्म चाप्नुयुः । हंतकारप्रदानेन तेषां तृप्तिः प्रजायते

ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು ಹಾಗೂ ದುಶಾಸನದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುವವರು—‘ಹಂತಕಾರ’ ಎಂಬ ಅರ್ಪಣವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 74

अदत्त्वा ये नरोऽश्नंति पितृदेवद्विजातिषु । दुर्भिक्षे जन्म तेषां तु तेन पापेन जायते

ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಪಾಲು ನೀಡದೆ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವರು—ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಅವರು ದುರ್ಭಿಕ್ಷ ಮತ್ತು ಕೊರತೆಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 76

ये प्रकुर्वंति दम्पत्योर्भेदं वै सानुरागयोः । परस्परमसत्यानि तेषां भार्याऽसती भवेत्

ಪ್ರೀತಿಯ ದಂಪತಿಗಳ ನಡುವೆ ಭೇದ ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಪರಸ್ಪರ ಅಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾಡುವವರು—ಅವರ ಪತ್ನಿ ಅಸತಿಯಾಗುವಳು (ಶೀಲಭ್ರಷ್ಟಳಾಗುವಳು)।

Verse 77

एकस्मिन्वचने प्रोक्ते दश ब्रूते क्रुधान्विता । विरूपा भ्रममाणा च सर्वलोकविगर्हिता । कन्यादानफलैस्तेषां तत्रासां च सुखं भवेत्

ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದರೆ ಅವಳು ಕೋಪದಿಂದ ಹತ್ತು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ; ವಿರೂಪಳಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ, ಸರ್ವಜನರಿಂದ ನಿಂದಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೂ ಕನ್ಯಾದಾನದ ಪುಣ್ಯಫಲದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 78

कन्यकादानविघ्नं हि विक्रयं वा करोति यः । स कन्याः केवलाः सूते न पुत्रं केवलं क्वचित्

ಕನ್ಯಾದಾನಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವವನು ಅಥವಾ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾರುವವನು ಕೇವಲ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 79

जायंते ताश्च बंधक्यो विधवा दुर्भगास्तथा । कन्यादानफल प्राप्त्या तासां सौख्यं प्रजायते

ಅವರು ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರಾಗಿ, ವಿಧವೆಯರಾಗಿ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿಯರಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಕನ್ಯಾದಾನದ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆತಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 80

यैर्हृतानि च रत्नानि तथा शास्त्रांतराणि च । ते दरिद्राः प्रजायंते मूकाः खंजा विचक्षुषः । तेषां शास्त्र प्रदानेन इह सौख्यं प्रजायते

ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೂ ಕದ್ದವರು ದರಿದ್ರರಾಗಿ, ಮೂಕರಾಗಿ, ಕುಂಟರಾಗಿ, ದೃಷ್ಟಿದೋಷಿಗಳಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಶಾಸ್ತ್ರದಾನದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 81

एते तु नरकाः प्रोक्ता मर्त्यलोकसमुद्भवाः । एतैर्विज्ञायते सर्वं कृतं कर्म शुभाशुभम्

ಈ ನರಕಗಳು ಮর্ত್ಯಲೋಕದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ನಿಜ ಫಲದೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತವೆ।

Verse 82

तीर्थयात्राफलैस्तस्य ततः शुद्धिः प्रजायते

ನಂತರ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಫಲಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 83

भीष्म उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि नराधिप । एकविंशत्प्रमाणं च नरकाणां यथा स्थितम्

ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆನು; ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ನರಕಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಯಥಾಸ್ಥಿತ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಸಹ।

Verse 84

भूयश्च पृच्छ राजेंद्र संदेहो यो हृदि स्थितः

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಮತ್ತೆ ಕೇಳು; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಯಾವ ಸಂಶಯವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸು।

Verse 226

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे भीष्मयुधिष्ठिरसंवादे तत्तद्दुरितप्राप्यैकविंशतिनरकयातनातन्निवारणोपायवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरद्विशत तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ, ಭೀಷ್ಮ–ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ‘ವಿವಿಧ ದುರಿತಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುವ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ನರಕಯಾತನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ನಿವಾರಣೋಪಾಯಗಳ ವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ 226ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 685

तत्र धावंति दुःखार्तास्ताड्यमानाश्च किंकरैः । दशमासिकजं दानं तत्र तेषां प्रमुक्तये

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಇತ್ತಿಚ್ಚೆ ಓಡಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದಂಡದ ಸೇವಕರಿಂದ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ದಶಮಾಸಿಕ ವ್ರತಸಂಬಂಧ ದಾನವೇ ಮೋಕ್ಷೋಪಾಯವೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 758

क्षयाहे श्राद्धसंप्राप्तौ तत स्तृप्तिः प्रजायते

ಕ್ಷಯತಿಥಿಯ ದಿನ ಶ್ರಾದ್ಧವು ನೆರವೇರಿದಾಗ, ಆಗ (ಪಿತೃಗಳಿಗೆ) ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।