Adhyaya 222

Verse 1

भर्तृयज्ञ उवाच । येषां च शस्त्रमृत्युः स्यादपमृत्युरथापि वा । उपसर्गान्मृतानां च विषमृत्युमुपेयुषाम्

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾರಿಗಾದರೂ ಶಸ್ತ್ರಮೃತ್ಯು ಸಂಭವಿಸಲಿ, ಅಥವಾ ಅಪಮೃತ್ಯು ಸಂಭವಿಸಲಿ; ಉಪಸರ್ಗಗಳಿಂದ ಮೃತರಾದವರಿಗೂ, ವಿಷಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಿಗೂ—

Verse 2

वह्निना च प्रदग्धानां जलमृत्युमुपेयुषाम् । सर्पव्याघ्रहतानां च शृंगैरुद्बन्धनैरपि

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾದವರಿಗೆ, ಜಲಮರಣ ಹೊಂದಿದವರಿಗೆ, ಸರ್ಪ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಘ್ರದಿಂದ ಹತರಾದವರಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೃಂಗದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಅಥವಾ ಉರಿಯಿಂದ ಮರಣಿಸಿದವರಿಗೆ ಸಹ—।

Verse 3

श्राद्धं तेषां प्रकर्तव्यं चतुर्दश्यां नराधिप । तेषां तस्मिन्कृते तृप्तिस्ततस्तत्पक्षजा भवेत्

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಅವರ (ಪ್ರೇತಗಳ) ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಚತುರ್ದಶೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ದಿನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಆ ಪಕ್ಷವಿಧಿಯಂತೆ ಅವರ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 4

आनर्त उवाच । कस्माच्छस्त्रहतानां च प्रोक्ता श्राद्धे चतुर्दशी । नान्येषां दिवसे तत्र संशयोऽयं वदस्व मे

ಆನರ್ತನು ಹೇಳಿದನು—ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹತರಾದವರ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಚತುರ್ದಶಿಯನ್ನೇ ಏಕೆ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ? ಹಾಗಾದರೆ ಅದೇ ದಿನ ಇತರರಿಗೆ ಏಕೆ ಅಲ್ಲ? ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನನಗೆ ನಿವಾರಿಸು.

Verse 5

एकोद्दिष्टं न शंसंति सपिण्डीकरणं परम् । कस्मात्तत्र प्रकर्तव्यं वदैतन्मम विस्त रात्

ಕೆಲವರು ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತವರು ಸಪಿಂಡೀಕರಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಇದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 6

कस्मान्न पार्वणं तत्र क्रियते दिवसे स्थिते । प्रेतपक्षे विशेषेण कृते श्राद्धेऽखिलेऽपि च

ತಿಥಿ ಇದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ? ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರೇತಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ.

Verse 7

भर्तृयज्ञौवाच । बृहत्कल्पे पुरा राजन्हिरण्याक्षो महासुरः । बभूव बलवाञ्छूरः सर्वदेवभयंकरः

ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಪುರಾತನ ಬೃಹತ್ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನೆಂಬ ಮಹಾಸುರನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಮಹಾಬಲವಂತ, ಶೂರ, ಸರ್ವ ದೇವರಿಗೆ ಭಯಂಕರನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 8

ब्रह्मा प्रतोषितस्तेन विधाय विविधं तपः । कृष्णपक्षे विशेषेण नभस्ये मासि संस्थिते

ಅವನು ವಿಧವಿಧವಾದ ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಭಸ್ಯ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ.

Verse 9

ब्रह्मोवाच । परितुष्टोस्मि ते वत्स प्रार्थयस्व यथेप्सितम् । अदेयमपि दास्यामि तस्मात्प्रार्थय मा चिरम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ವತ್ಸಾ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಪರಮ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಬೇಡು. ಕೊಡಬಾರದದ್ದನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ತಡಮಾಡಬೇಡ.

Verse 10

हिरण्याक्ष उवाच । भूताः प्रेताः पिशाचाश्च राक्षसा दैत्यदानवाः । बुभुक्षिताः प्रयाचंते मां नित्यं पद्मसंभव

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಪದ್ಮಸಂಭವ (ಬ್ರಹ್ಮಾ), ಭೂತಗಳು, ಪ್ರೇತಗಳು, ಪಿಶಾಚಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ದೈತ್ಯ-ದಾನವರು—ಇವರೆಲ್ಲ ಹಸಿದವರಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಪ್ರತಿದಿನ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

प्रेतपक्षे कृते श्राद्धे कन्यासंस्थे दिवाकरे । एकस्मिन्नहनि प्रायस्तृप्तिः स्याद्वर्षसंभवा

ಪ್ರೇತಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಸೂರ್ಯನು ಕನ್ಯಾರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದರೆ, ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯಶಃ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ತೃಪ್ತಿಯಂತೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 12

तत्त्वमद्य दिनं देहि तेभ्यः कमलसम्भव । तेन तृप्तिं गताः सर्वे स्थास्यंत्यब्दं पितामह

ಆದುದರಿಂದ ಹೇ ಕಮಲಸಂಭವ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಇವರಿಗೆ ಇಂದು ವಿಶೇಷ ದಿನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು. ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವರು.

Verse 13

श्रीब्रह्मोवाच । यः कश्चिन्मानवः श्राद्धं स्वपितृभ्यः प्रदास्यति । प्रेतपक्षे चतुर्दश्यां नभस्ये मा सि संस्थिते

ಶ್ರೀ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವ ಮಾನವನಾದರೂ ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಪ್ರೇತಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ನಭಸ್ಯ (ಭಾದ್ರಪದ) ಮಾಸದಲ್ಲಿರುವಾಗ,

Verse 14

प्रेतानां राक्षसानां च भूतादीनां भविष्यति । मम वाक्यादसंदिग्धं ये चान्ये कीर्तितास्त्वया

ಅದು ಪ್ರೇತರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಹಾಗೂ ಭೂತಾದಿಗಳಿಗೆ ಸಹ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ನೀನು ಕೀರ್ತಿಸಿದ ಇತರರಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 15

दुर्मृत्युना मृता ये च संग्रामेषु हताश्च ये । एकोद्दिष्टे सुतैर्दत्ते तेषां तृप्तिर्भविष्यति

ದುರ್ಮರಣದಿಂದ ಸತ್ತವರು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಹತರಾದವರು—ಅವರ ಪುತ್ರರು ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಹಾಗೂ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುವುದು.

Verse 16

एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा ततश्चादर्शनं गतः । हिरण्याक्षोऽपि संहृष्टः स्वमेव भवनं ययौ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಂತರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡಗಿದನು. ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನೂ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

Verse 17

यच्च शस्त्रहतानां च तस्मिन्नहनि दीयते । एकोद्दिष्टं नरैः श्राद्धं तत्ते वक्ष्यामि कारणम्

ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಹತರಿಗಾಗಿ ಅದೇ ದಿನ ಜನರು ಅರ್ಪಿಸುವ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಕಾರಣವನ್ನು ನಿನಗೆ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 18

संख्ये शस्त्रहता ये च निर्विकल्पेन चेतसा । युध्यमाना न ते मर्त्ये जायते मनुजाः पुनः

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಚಲಚಿತ್ತದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಶಸ್ತ್ರಹತರಾದವರು ಈ ಮರ್ಥ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮಾನವರಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 19

पराङ्मुखाश्च हन्यंते पलायनपरायणाः । ते भवंति नराः प्रेता एतदाह पितामहः

ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಓಡಲು ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತರಾಗಿ ಹತರಾದವರು ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ವಚನ.

Verse 20

सम्मुखा अपि ये दैन्यं हन्यमाना वदंति च । पश्चात्तापं च वा कुर्युः प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ಶತ್ರುವಿನ ಎದುರಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಹತರಾಗುವಾಗ ದೈನ್ಯವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳುವವರು, ಅಥವಾ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವವರು—

Verse 21

तेऽपि प्रेता भवन्तीह मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् । कदाचिच्चित्तचलनं शूराणामपि जायते

ಅವರೂ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಹೀಗೆಂದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶೂರರಿಗೂ ಚಿತ್ತಚಲನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 22

तेषां भ्रांत्या दिने तत्र श्राद्धं देयं निजैः सुतैः । अपमृत्युमृतानां च सर्वेषामपि देहिनाम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಭ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಆ ದಿನ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಅಪಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಮೃತರಾದವರಿಗೂ, ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳಾದ ಪ್ರೇತಜನರಿಗೂ।

Verse 23

प्रेतत्वं जायते यस्मात्तस्माच्छ्राद्धस्य तद्दिनम् । श्राद्धार्हं पार्थिवश्रेष्ठ विशेषेण प्रकीर्तितम्

ಆ ದಿನವೇ ಪ್ರೇತತ್ವ ಉಂಟಾಗುವುದರಿಂದ, ಆ ದಿನವೇ—ಹೇ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 24

एकोद्दिष्टं प्रकर्तव्यं यस्मात्तत्र दिने नरैः । सपिंडीकरणादूर्ध्वं तत्ते वक्ष्याभि कारणम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದಿನ ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಸಪಿಂಡೀಕರಣದ ನಂತರ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೋ, ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು।

Verse 25

यदि प्रेतत्वमापन्नः कदाचित्स्वपिता भवेत् । तृप्त्यर्थं तस्य कर्तव्यं श्राद्धं तत्र दिने नृप

ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ತನ್ನ ತಂದೆ ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ಹೇ ನೃಪಾ, ಅವನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಆ ದಿನ ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 26

पितामहाद्यास्तत्राह्नि श्राद्धं नार्हंति कुत्रचित् । अथ चेद्भ्रांतितो दद्याद्धियते राक्षसैस्तु तत्

ಆ ದಿನ ಪಿತಾಮಹಾದಿ ಪೂರ್ವಜರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹರಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಭ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅದನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 27

ब्रह्मणो वचनाद्राजन्भूतप्रेतैश्च दानवैः । तेनैकोद्दिष्टमेवात्र कर्तव्यं न तु पार्वणम्

ಎಲೈ ರಾಜನೇ! ಬ್ರಹ್ಮನ ವಚನದಿಂದ ಮತ್ತು ಭೂತ, ಪ್ರೇತ ಹಾಗೂ ದಾನವರಿಂದಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು, ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನಲ್ಲ.

Verse 28

पितृपक्षे चतुर्दश्यां कन्यासंस्थे दिवाकरे । पितामहो न गृह्णाति पित्रा तेन समं तदा

ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಸೂರ್ಯನು ಕನ್ಯಾ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪಿತಾಮಹನು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಆಗ ಅವನು ತಂದೆಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

न च तस्य पिता राजंस्तथैव प्रपितामहः

ಎಲೈ ರಾಜನೇ! ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ತಂದೆಯಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಮುತ್ತಜ್ಜನಾಗಲೀ (ಪ್ರಪಿತಾಮಹ) ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 30

एतस्मात्कारणाद्राजन्पार्वणं न विधीयते । तस्मिन्नहनि संप्राप्ते व्यर्थं श्राद्धं भवेद्यतः

ಎಲೈ ರಾಜನೇ! ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಮಾಡಿದ ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 31

नान्यस्थानोद्भवैर्विप्रैः श्राद्धकर्मव्रतानि च । नागरो नागरैः कुर्यादन्यथा तद्वृथा भवेत्

ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ ಮತ್ತು ವ್ರತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಬಾರದು. ನಾಗರನು ನಾಗರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 32

अन्यस्थानोद्भवैर्विप्रैर्यच्छ्राद्धं क्रियते ध्रुवम् । संपूर्णं व्यर्थतां याति नागराणां क्रियापरैः

ಇತರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧವು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ—ಕ್ರಿಯಾಪರಾಯಣರಾದ ನಾಗರರಿಗೆ—ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 33

अथाचारपरिभ्रष्टाः श्राद्धार्हा एव नागराः । वलीवर्दसमानोऽपि ज्ञातीयो यदि लभ्यते । किमन्यैर्बहुभिर्विप्रैर्वेदवेदांगपारगैः

ಆಚಾರದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟರಾದರೂ ನಾಗರರು ಶ್ರಾದ್ಧಾರ್ಹರೇ. ಎತ್ತಿನಂತೆ ತুচ್ಛವೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಬಂಧುವಾದರೂ ದೊರಕಿದರೆ, ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ಅನೇಕ ಇತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇನು ಬೇಕು?

Verse 222

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्ध कल्पे चतुर्दशीशस्त्रहतश्राद्धनिर्णयवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಶಸ್ತ್ರಹತರ ಶ್ರಾದ್ಧನಿರ್ಣಯವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.