Adhyaya 212

Verse 1

ऋषय ऊचुः । श्रुतं तीर्थत्रयं पुण्यं हाटकेश्वरसंज्ञिते । क्षेत्रेऽत्र यत्त्वया प्रोक्तमस्माकं सूतनंदन

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತನಂದನ! ಹಾಟಕೇಶ್ವರವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಳಿದ ಮೂರು ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ।

Verse 2

विश्वामित्रीयमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामहे वयम् । सांप्रतं तत्समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ನಾವು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸಂಬಂಧಿತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈಗ ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸಿ; ನಮ್ಮ ಕುತೂಹಲ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾಗಿದೆ.

Verse 3

सूत उवाच । समुद्रस्यापि पारोऽत्र लक्ष्यते च क्षितेरपि । तारकाणां मुनेस्तस्य न गुणानां द्विजोत्तमाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಇಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಪಾರವೂ ಭೂಮಿಯ ಮಿತಿಯೂ ಕಾಣಬಹುದು; ಆದರೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಆ ಮುನಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 4

लक्ष्यते केनचित्पारो गाधेः पुत्रस्य धीमतः । क्षत्रियोऽपि द्विजत्वं यः संप्राप्तो द्विजसत्तमाः

ಕೆಲವರಿಗೆ ಆ ಧೀಮಂತ ಗಾಧಿಪುತ್ರನ ‘ಅಂತ್ಯ’ ತಿಳಿದಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವನು—ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದರೂ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು, ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ.

Verse 5

अंत्यजत्वं गतस्यापि त्रिशंकोः पृथिवीपतेः । यज्ञभागभुजो देवाः प्रत्यक्षेण विनिर्मिताः

ಅಂತ್ಯಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಭೂಪತಿ ತ್ರಿಶಂಕುವಿಗೂ, ಯಜ್ಞಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ದೇವರುಗಳು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

Verse 6

ब्रह्मणः स्पर्धया येन पुरा सृष्टिर्द्विजोत्तमाः । प्रारब्धा च ततो देवैः प्रणिपत्य निवारितः

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಅವನು ಒಮ್ಮೆ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ನಂತರ ದೇವರುಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನನ್ನು (ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದ) ತಡೆದರು.

Verse 7

तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं साप्रतं वदतो मम । श्रूयतां ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाश नम्

ಇದೀಗ ನನ್ನಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ—ಅದು ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಪಾವನ ತೀರ್ಥ.

Verse 8

तेन तत्र कृतं कुण्डं स्वहस्तेन महात्मना । शस्त्रं विनापि भूपृष्ठं प्रविदार्य समंततः

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ವಹಸ್ತದಿಂದ ಕುಂಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಶಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆಲೂ ಭೂಪೃಷ್ಠವನ್ನು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಚೀರಿ ಬಿಟ್ಟನು.

Verse 9

तत्र ध्यात्वा समानीता पातालाज्जाह्नवी नदी । मर्त्यलोके समायातं यस्यास्तोयं सुनिर्मलम्

ಅಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಬಲದಿಂದ ಪಾತಾಳದಿಂದ ಜಾಹ್ನವೀ ನದಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು; ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವಳ ನೀರು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿ ಪ್ರकटವಾಯಿತು.

Verse 10

सुस्वादु च तथा स्नानात्सर्वपातकनाशनम् । तेनापि स्थापितस्तत्र भास्करो वारितस्करः

ಅದರ ನೀರು ಅತ್ಯಂತ ಸುವಾಸನೆಯಂತೆ ಸಿಹಿ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸರ್ವಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವನೇ ಅಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ‘ವಾರಿತಸ್ಕರ’ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 11

यः सप्तम्यां सूर्यवारे स्नात्वा तस्य हृदे शुभे । माघमासे सिते पक्षे नमस्यति दिवाकरम् । स कुष्ठैर्मुच्यते सर्वैस्तथा पापैर्द्विजो त्तमाः

ಯಾರು ಸೂರ್ಯವಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಪ್ತಮಿಯಂದು ಆ ತೀರ್ಥದ ಶುಭ ಹೃದಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಾಘಮಾಸದ ಶಿತಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ದಿವಾಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಸರ್ವ ಕುಷ್ಠಗಳಿಂದಲೂ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ.

Verse 12

पश्चिमोत्तरदिग्भागे तस्यास्ति जलसंभवा । धन्वंतरिकृता वापी सर्वरोगविनाशिनी

ಅದರ ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಲಸ್ರೋತವಿದೆ—ಧನ್ವಂತರಿಯು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಆ ವಾಪಿ/ಕೂಪವು—ಸರ್ವರೋಗವಿನಾಶಿನಿ.

Verse 13

तत्र पूर्वं तपस्तेपे धन्वं तरिरुदारधीः । ववन्दे तपसा युक्तो ध्यायमानः समाहितः

ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯ ಧನ್ವಂತರಿ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದನು. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಯಮಿತನಾಗಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

Verse 14

ततः कालेन महता संतुष्टस्तस्य भास्करः । उवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व महामते

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ ಭಾಸ್ಕರನು (ಸೂರ್ಯದೇವ) ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ವರದಾತನು; ಓ ಮಹಾಮತೇ, ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಳು.”

Verse 15

धन्वंतरिरुवाच । अत्र कुण्डे नरो भक्त्या यः स्नानं कुरुते विभो । तस्य स्यात्सर्वरोगाणां संक्षयः सुरसत्तम

ಧನ್ವಂತರಿ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ವಿಭೋ, ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಸರ್ವರೋಗಗಳ ಕ್ಷಯವಾಗಲಿ.”

Verse 16

श्रीभगवानुवाच । अद्य शस्ते दिने योऽत्र सप्तम्यां रविवासरे । सूर्योदये नरः स्नानं करिष्यति समाहितः । व्याधिग्रस्तः स नीरोगस्तत्क्षणात्संभविष्यति

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—“ಇಂದು ಈ ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮಿ ತಿಥಿಯ ರವಿವಾರ, ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವ್ಯಾಧಿಗ್ರಸ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರೋಗರಾಗುವರು.”

Verse 18

एवमुक्त्वा सुरश्रे ष्ठोंऽतर्धानं स गतो रविः । धन्वन्तरिः प्रहृष्टात्मा स्वस्थानं च गतस्ततः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರವಿ (ಸೂರ್ಯ) ಅಂತರ್ಧಾನಗೊಂಡನು. ಅನಂತರ ಹರ್ಷಭರಿತಾತ್ಮನಾದ ಧನ್ವಂತರಿ ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 19

कस्यचित्त्वथ कालस्य रत्नाक्षोऽथ महीपतिः । अयोध्याधि पतिः ख्यातः सूर्यवंशसमुद्भवः

ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ರತ್ನಾಕ್ಷನೆಂಬ ಮಹೀಪತಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದನು; ಅವನು ಅಯೋಧ್ಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದು ಸೂರ್ಯವಂಶಸಂಭವನು.

Verse 20

कृतज्ञश्च वदान्यश्च स्वदारनिरतः सदा । शूरः परमतेजस्वी सर्वशत्रुनिषूदनः

ಅವನು ಕೃತಜ್ಞನೂ ದಾನಶೀಲನೂ ಆಗಿ ಸದಾ ತನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದನು; ಶೂರನಾಗಿ ಪರಮತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು.

Verse 21

पूर्वकर्मविपाकेन तस्य भूमिपतेर्द्विजाः । कुष्ठव्याधिरभूद्रौद्रो दुश्चिकित्स्यो जगत्त्रये

ಓ ದ್ವಿಜರೇ! ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕದಿಂದ ಆ ಭೂಪತಿಗೆ ಭೀಕರ ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದುಶ್ಚಿಕಿತ್ಸ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

Verse 22

तदस्ति नौषधं लोके यत्तेन न कृतं द्विजाः । कुष्ठग्रस्तेन वा दानं यत्र दत्तं महात्मना

ಓ ದ್ವಿಜರೇ! ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದ ಔಷಧಿ ಯಾವುದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಕುಷ್ಠಗ್ರಸ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ನೀಡದ ದಾನ ಯಾವುದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

Verse 23

यथायथौषधान्येव स करोति ददाति च । तथातथा तस्य कायो व्याधिना क्षामितो भृशम्

ಅವನು ಯಾವ ಯಾವ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಯಾವ ಯಾವ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನೋ, ಹಾಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ದೇಹವು ರೋಗದಿಂದ ಮರುಮರು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡಿತು.

Verse 24

ततो वैराग्यमापन्नः स नृपो द्विजसत्तमाः । पुत्रं राज्येऽथ संस्थाप्य वांछयामास पावकम् । निषिद्धोऽपि हि तैः सर्वैः कलत्रैराप्तसेवकैः

ಆಗ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆ ರಾಜನು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಮಗನನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಪಾವಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು. ಪತ್ನಿಯರೂ ಆಪ್ತ ಸೇವಕರೂ ಎಲ್ಲರೂ ತಡೆದರೂ ಅವನ ಆಸೆ ಶಮನವಾಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 25

दत्त्वा दानानि विप्रेभ्यः पूजयित्वा सुरोत्तमान् । संभाष्य च सुहृद्वर्गं शासयित्वा निजं सुतम्

ವಿಪ್ರರಿಗೆ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ದೇವೋತ್ತಮರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸುಹೃದರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ರಾಜಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.

Verse 26

एतस्मिन्नेव काले तु भ्रममाणे यदृच्छया । कश्चित्कार्पटिकः प्राप्तो दिव्यरूपवपुर्धरः

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯದೃಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಪಟಿಕ (ವೈರಾಗೀ) ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು; ಅವನ ದೇಹವು ದಿವ್ಯರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 27

अथासौ व्याकुलं दृष्ट्वा तत्सर्वं नृपतेः पुरम् । अपृच्छद्विस्मयाविष्टो दृष्ट्वा कञ्चिन्नरं द्विजाः

ನಂತರ ಅವನು ರಾಜನ ನಗರದ ಸಮಸ್ತವೂ ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕಂಡು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ಕೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜರೇ.

Verse 28

कार्पटिक उवाच । किमेषा व्याकुला भद्रे सर्वा जाता महापुरी । निरानन्दाऽश्रुपूर्णाक्षैर्बालवृद्धैर्निषेविता

ಕಾರ್ಪಟಿಕನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಭದ್ರೇ! ಈ ಮಹಾನಗರಿಯು ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡಿದೆ? ಇದು ಆನಂದರಹಿತವಾಗಿದ್ದು, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.'

Verse 29

सोऽब्रवीन्नृपतिश्चायं कुष्ठव्याधिसमन्वितः । साधयिष्यति सन्दीप्तं सुनिर्विण्णो हुताशनम्

ಅವನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಈ ರಾಜನು ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತೀವ್ರ ಹತಾಶೆಯಿಂದ, ಅವನು ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ.'

Verse 30

तेनेयं नगरी कृत्स्ना परं दुःखमुपागता । गुणैरस्य समाविष्टा नूनं मृत्युं प्रयास्यति

'ಆದುದರಿಂದಲೇ ಈ ಇಡೀ ನಗರವು ಪರಮ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದೆ. ಅವನ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದು, ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತದೆ.'

Verse 31

तच्छ्रुत्वा सत्वरं गत्वा नृपं कार्पटिकोऽब्रवीत्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಾರ್ಪಟಿಕನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗಿ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 32

सर्वं जनं नरेन्द्रस्य मृतं जीवापयन्निव । मा नृपानेन दुःखेन व्याधिजेन हुताशनम् । प्रविश त्वं स्थिते तीर्थे सर्वव्याधिक्षयावहे

'ಓ ರಾಜನೇ! ಮೃತರಾದ ನಿನ್ನ ಜನರನ್ನು ನೀನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ. ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಈ ದುಃಖದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಡ. ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು.'

Verse 33

मदीयो भूपते देह ईदृगासीद्यथा तव । तत्र स्नातस्य सद्योऽथ जात ईदृक्पुनः प्रभो

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ನನ್ನ ದೇಹವೂ ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನದಂತೆಯೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ನಾನು ಕೂಡಲೇ ಮತ್ತೆ ಇಂತಹದೇ (ಪೂರ್ವವತ್) ಆಯಿತೆನು.

Verse 34

सप्तम्यां सूर्यवारेण भास्करस्योदयं प्रति । यस्तत्र कुरुते स्नानं व्याधिग्रस्तो नरो भुवि

ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರ, ಭಾಸ್ಕರನ ಉದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು—ಈ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ರೋಗಪೀಡಿತನಾದ ನರನಾದರೂ,

Verse 35

स व्याधिना विनि र्मुक्तस्तत्क्षणात्कल्पतां व्रजेत् । तथा पापविनिर्मुक्तो यथाहं नृपसत्तम

ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ರೋಗದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ—ನಾನು ಆದಂತೆಯೇ.

Verse 36

राजोवाच । कस्मिन्देशे महातीर्थं तादृशं वद मे द्रुतम्

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಅಂತಹ ಮಹಾತೀರ್ಥ ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿದೆ? ನನಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 37

कार्पटिकौवाच । अस्ति भूमितले ख्यातं नागरं क्षेत्रमुत्तमम् । कुष्ठव्याधिसमाक्रांतो गतोऽहं तत्र भूपते

ಕಾರ್ಪಟಿಕನು ಹೇಳಿದನು—ಭೂಮಿತಲದಲ್ಲಿ ‘ನಾಗರ’ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತವಾದ ಉತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ. ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋದೆನು.

Verse 38

तस्य सन्दर्शनार्थाय तीर्थयात्रापरायणः । तत्र मां दीनमालोक्य व्याधिग्रस्तं सुदुःखितम् । कश्चित्तत्राश्रयः प्राह तपस्वी कृपयान्वितः

ಆ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದ ದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದೆನು. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ದೀನನಾಗಿ, ರೋಗಗ್ರಸ್ತನಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಕಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದ ಕರುಣಾಸಂಪನ್ನ ತಪಸ್ವಿಯೊಬ್ಬನು ನನಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

Verse 39

पश्चिमोत्तरदिग्भागे देवस्य जलशायिनः । तीर्थमस्ति महापुण्यं विश्वामित्रजलावहम्

ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಜಲಶಾಯಿ’ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಒಂದು ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ‘ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ-ಜಲಾವಹ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 40

तत्र गत्वा कुरु स्नानं सप्तम्यां रविवासरे । माघमासे तु संप्राप्ते शुक्लपक्षे विशेषतः

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಭಾನುವಾರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸಪ್ತಮಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಘಮಾಸ ಬಂದಾಗ, ಇನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ.

Verse 41

येन निर्याति ते कुष्ठो भास्करस्योदयं प्रति । तच्छ्रुत्वाऽहं च तत्प्राप्तः सप्तम्यां सूर्यसंयुजि । ततश्च कृतवान्स्नानं निर्झरे तत्र शांभवे

“ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಕುಷ್ಠವು ಭಾಸ್ಕರನ ಉದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.” ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಸೂರ್ಯಸಂಯುಕ್ತ (ಭಾನುವಾರ) ಸಪ್ತಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿ, ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶಾಂಭವ ನಿರ್ಝರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದೆನು.

Verse 42

ततस्तस्माद्विनिष्क्रांतो यावत्पश्याम्यहं तनुम् । तावन्नृपेदृशी जाता सत्यमेतत्तवोदितम्

ನಂತರ ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಹೀಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸತ್ಯವೇ.

Verse 43

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र तत्र स्नानं समाचर । सप्तम्यां सूर्यवारेण भास्करस्योदयं प्रति

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನೀನೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸು—ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರ, ಸೂರ್ಯೋದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ।

Verse 44

येन ते नश्यति व्याधिर्विशेषमपि पातकम् । तच्छ्रुत्वा स नृपस्तूर्णं तेनैव सहितो ययौ

ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಅವನ ರೋಗವೂ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಾಪಾಪವೂ—ನಾಶವಾಗುವುದೋ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ರಾಜನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟನು।

Verse 45

चकार स तथा स्नानं सप्तम्यां सूर्यवासरे । माघमासे तु संप्राप्ते विश्वामित्रजले शुभे

ಅದನಂತರ ಮಾಘಮಾಸವು ಬಂದಾಗ, ಭಾನುವಾರ ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಶುಭವಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ನಾನವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 46

ततः कुष्ठविनिर्मुक्तस्तत्क्षणात्समपद्यत । दिव्यरूपवपुर्द्धारी कामदेव इवापरः

ನಂತರ ಕುಷ್ಠದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡನು; ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಾಮದೇವನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು।

Verse 47

अथ तुष्टो नरेंद्रस्तु तस्मै कार्पटिकाय च । ददौ कोटित्रयं हेम्नः प्रोवाच स ततो वचः

ನಂತರ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ರಾಜನು ಆ ಕಾರ್ಪಟಿಕ (ಭಿಕ್ಷುಕ)ನಿಗೆ ಮೂರು ಕೋಟಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಬಳಿಕ ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 48

त्वत्प्रसादाद्विमुक्तोऽस्मि रोगादस्मात्सुदारुणात् । तस्मात्त्वं गच्छ गेहं स्वं स्थास्येऽहं चात्र निर्भरम्

ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಈ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ರೋಗದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು; ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ, ನಿಶ್ಚಿಂತವಾಗಿ ಇರುವೆನು.

Verse 49

करिष्यामि तपो नित्यं स्वकलत्रसम न्वितः । राज्ये संस्थापितः पुत्रः समर्थो राज्यकर्मणि

ನಾನು ನನ್ನ ರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿತ್ಯ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವೆನು. ನನ್ನ ಪುತ್ರನನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥನು.

Verse 50

इत्युक्त्वा प्रेरयामास तं तथान्यान्समागतान् । सेवकास्वगृहायैव स्वयं तत्रैव संस्थितः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನೂ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಇತರರನ್ನೂ ಸೇವಕರೊಡನೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ತಾನು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದನು.

Verse 51

कृत्वाऽश्रमपदं रम्यं स्वकलत्रसमन्वितः । संप्राप्तश्च परां सिद्धिं कालेन द्विजसत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ! ತನ್ನ ರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ रम್ಯವಾದ ಆಶ್ರಮಪದವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 52

तस्य नाम्ना ततः ख्यातं तीर्थ मेतत्त्रिविष्टपे । सर्वव्याधिहरं रम्यं सर्वपातकनाशनम्

ಅನಂತರ ಈ ತೀರ್ಥವು ಅವನ ನಾಮದಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು—ರಮ್ಯವಾದುದು, ಸರ್ವವ್ಯಾಧಿಹರ, ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕ.

Verse 53

तेन संस्थापितस्तत्र देवदेवो दिवाकरः । रत्नादित्य इति ख्यातो निजनाम्ना महा त्मना

ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ದೇವದೇವನಾದ ದಿವಾಕರ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನದೇ ನಾಮದಿಂದ ‘ರತ್ನಾದಿತ್ಯ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದನು.

Verse 54

सप्तम्यां सूर्यवारेण तत्र स्नात्वा प्रपश्यति । यस्तु पापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं स गच्छति

ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸೂರ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 55

यदन्यत्तत्र संवृत्तं क्षेत्रजातं द्विजो त्तमाः । तदहं कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಇನ್ನೇನು ಸಂಭವಿಸಿತೋ ಅದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 56

आसीत्तत्र पुमान्कश्चिद्देशे ग्राम्यो जरात्मकः । कुष्ठी तथापि नित्यं स करोति पशु रक्षणम्

ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಗ್ರಾಮಸ್ಥನು ಇದ್ದನು; ವೃದ್ಧನೂ ದುರ್ಬಲನೂ. ಅವನು ಕುಷ್ಠರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಪಶುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 57

एकदा रक्षतस्तस्य पशूंस्तत्र गिरेरधः । एकः पशुर्विनिष्क्रांतः सत्पथात्तृणलोभतः

ಒಂದು ಬಾರಿ ಅವನು ಬೆಟ್ಟದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪಶುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಹುಲ್ಲಿನ ಲೋಭದಿಂದ ಒಂದು ಪಶು ಸತ್ಪಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿತು.

Verse 58

सप्तम्यां रविवारेण पतितस्तस्य निर्झरे । न च संलक्षितस्तेन गच्छमानः कथंचन

ಸಪ್ತಮಿಯಂದು, ಭಾನುವಾರ, ಆ ಪಶು ನಿರ್ಝರದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು. ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಿರಲೂ ಅದನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 59

अथ यावद्गृहे सोऽथ भोजनाथं समुद्यतः । तावत्तस्य पशोः स्वामी भर्त्सयन्समुपागतः

ನಂತರ ಅವನು ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಪಶುವಿನ ಯಜಮಾನನು ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು.

Verse 60

नायातः स पशुः कस्मान्मदीयो मामके गृहे । तस्मादानय तं शीघ्रं नो चेत्प्राणान्हरामि ते

“ನನ್ನ ಪಶು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಏಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ? ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಕರೆತರು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ!”

Verse 61

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा भय संत्रस्तः स कुष्ठी सत्वरं ययौ । तेन मार्गेण येनैव दिवा भ्रांतो महीतले

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಆ ಕುಷ್ಠರೋಗಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಟನು—ಹಗಲು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅಲೆದ ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದಲೇ.

Verse 62

अथ दूरात्स शुश्राव तस्य रावं पशोस्तदा । पतितस्य महागर्ते निशांते तमसि स्थिते

ನಂತರ ಅವನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಆ ಪಶುವಿನ ಕೂಗು ಕೇಳಿದನು—ಅದು ಮಹಾಗರ್ತದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು—ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೂ ಕತ್ತಲೆ ಉಳಿದಿದ್ದಾಗ.

Verse 63

ततो गत्वाऽथ तं गर्तं प्रविश्य जलमध्यतः । चकर्ष तं पशुं कृच्छ्रात्पंकमध्यात्सुदारुणात् । समादायाथ तं हर्म्यं प्रजगाम शनैःशनैः

ನಂತರ ಅವನು ಆ ಗುಂಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಭಯಾನಕ ಕೆಸರಿನ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಮಹಾಕಷ್ಟದಿಂದ ಆ ಪಶುವನ್ನು ಎಳೆದು ಹೊರತೆಗೆದನು. ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.

Verse 64

अर्पयित्वाथ तं तस्य स्वकीयं त्वाश्रमं गतः

ಅವನನ್ನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನದೇ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

Verse 65

ततः सुप्तो महाभागाः स प्रबुद्धः पुनर्यदा । प्रभाते वीक्षते गात्रं यावत्कुष्ठविवर्जितम्

ನಂತರ ಆ ಮಹಾಭಾಗನು ನಿದ್ರಿಸಿದನು; ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿದನು—ಅದು ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 66

शोभया परया युक्तं विस्मयोत्फुल्ललोचनः । चिंतयामास किं ह्येतदकस्माद्रोगसंक्षयः

ಅಸಾಧಾರಣ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿದವು; ಅವನು ಚಿಂತಿಸಿದನು—“ಇದು ಏನು? ರೋಗವು ಹೀಗೆ ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಹೇಗೆ ಕ್ಷಯವಾಯಿತು?”

Verse 67

नूनं तस्य प्रभावोऽयं तीर्थस्याद्य निशागमे । मयावगाहितं यच्च पशोरर्थं सुकर्द्दमम्

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇದು ಇಂದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಆ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವವೇ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಪಶುವಿನ ನಿಮಿತ್ತ ನಾನು ಆ ಸುಖಕರ ಕೆಸರುಮಿಶ್ರಿತ ನೀರಿಗೂ ಇಳಿದಿದ್ದೆ.

Verse 68

ततश्च वीक्षयामास तेन गत्वा सुकौतुकात् । यावत्कंडूविनिर्मुक्तस्तेजसा परिवारितः

ನಂತರ ಅವನು ಮಹಾ ಕೌತುಕದಿಂದ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿಸಿದನು; ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನು ಕೆರಕಾಟದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸರ್ವತಃ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾದನು।

Verse 69

तत्र स्थाने स्वयं गत्वा ज्ञात्वा च तीर्थमुत्तमम् । तपस्तेपे स तत्रैव ध्यायमानो दिवाकरम्

ಅವನು ಸ್ವತಃ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ದಿವಾಕರ (ಸೂರ್ಯದೇವ)ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 70

अरण्यवासिनं सम्यग्दिवारात्रमतंद्रितः । गतश्च परमां सिद्धिं दुर्लभां त्रिदशैरपि

ಅವನು ಅರಣ್ಯವಾಸಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅತಂದ್ರಿತನಾಗಿ ಇದ್ದು; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 71

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत्

ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 72

पूजयेच्चापि तं देवं भास्करं वारितस्करम् । अद्यापि कलिकालेऽपि तत्र स्नातो नरः शुचिः

ಮತ್ತು ‘ವಾರಿತಸ್ಕರ’—ಪಾಪರೂಪ ಜಲಚೋರನನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವ ಭಾಸ್ಕರ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಇಂದಿಗೂ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 73

तत्र पुण्यजले कुण्डे सप्तम्यां सूर्यवासरे । यस्तं पूजयते भक्त्या सोऽपि पापैः प्रमुच्यते

ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಗೆ ಭಾನುವಾರ ಬಂದಾಗ, ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 74

गायत्र्यष्टसहस्रं यो जपेत्तत्पुरतः स्थितः । सोऽपि रोगविनिर्मुक्तो मुच्यते सर्वपातकैः

ಆ ಪವಿತ್ರ ಸನ್ನಿಧಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸುವವನು ಸಹ ರೋಗವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 76

एतद्वः सर्वमाख्यातं मयादित्यस्य संभवम् । माहात्म्यं श्रवणाद्यस्य नरः पापाद्विमुच्यते

ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆದಿತ್ಯನ (ಸೂರ್ಯದೇವನ) ಉದ್ಭವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದೆನು. ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಶ್ರವಣಾದಿಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 117

नीरोगश्चेप्सितान्कामान्निष्कामो मोक्षमेष्यति

ಸಕಾಮನಾದರೆ ಅವನು ನಿರೋಗಿಯಾಗಿ ಇಚ್ಛಿತ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನಿಷ್ಕಾಮನಾದರೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 212

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये रत्नादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ರತ್ನಾದಿತ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ದ್ವಾದಶೋತ್ತರ ದ್ವಿಶತತಮ (೨೧೨ನೇ) ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 785

तस्योद्देशेन यो दद्याद्धेनुं श्रद्धासमन्वितः । न तस्यान्वयजातोऽपि व्याधिना परिगृह्यते

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಧೇನು ದಾನಮಾಡುವನೋ, ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೂ ರೋಗದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ।