Adhyaya 211

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । राज्ञो दारिद्र्यदोषस्य कुष्ठव्याधेश्च कारणम् । कथयित्वा पुनः प्राह नारदो मुनिसत्तमः

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನ ದಾರಿದ್ರ್ಯದೋಷಕ್ಕೂ ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿಗೂ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದನು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 2

नारद उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं राजन्कुष्ठस्य कारणम् । दारिद्र्यस्य च यत्सम्यग्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದು, ಕುಷ್ಠದ ಕಾರಣವೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಕಾರಣವೂ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 3

अधुना संप्रवक्ष्यामि यथा तव पराभवः । शत्रुभ्यः संप्रजातोऽत्र द्विजानामपमानतः

ಇಗ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು—ಇಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಿನಗೆ ಬಂದ ಪರಾಭವ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ದ್ವಿಜರ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ) ಅಪಮಾನದಿಂದಲೇ ಅದು ಜನಿಸಿದೆ।

Verse 4

आनर्ताधिपतिर्योऽत्र कश्चिद्राज्येऽभिषिच्यते । स पूर्वं गच्छति ग्रामं नागराणां प्रभक्तितः

ಇಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಆನರ್ತದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅವನು ಮೊದಲು ಭಕ್ತಿ-ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಾಗರರ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

त्वया तत्कल्पितं राजन्नैव दत्तं प्रमादतः । पराभूता द्विजास्ते च याचमाना मुहुर्मुहुः

ಓ ರಾಜನೇ! ಮುಂಚೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ದಾನವನ್ನು ನೀನು ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮರುಮರು ಬೇಡುತ್ತಾ ಅವಮಾನಿತರಾದರು.

Verse 6

तथा कोपवशाद्यानि शासनानि द्विजन्मनाम् । लोपितानि त्वयान्यानि पितृपैतामहानि च

ಅದೇ ರೀತಿ ಕೋಪವಶದಿಂದ ನೀನು ದ್ವಿಜರ ಶಾಸನಪತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ದಾನಪತ್ರಗಳನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡಿದೆ; ತಂದೆ-ತಾತಂದಿರಿಂದ ಬಂದ ಪಿತೃಪೈತಾಮಹ ದಾನಗಳನ್ನೂ ನಾಶಪಡಿಸಿದೆ.

Verse 7

तेन तेऽत्र पराभूतिः संजाता शत्रुसंभवा । एवं ज्ञात्वा द्विजेद्राणां शास नानि प्रयच्छ भोः

ಆದ್ದರಿಂದ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಪರಾಭವ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರ ನ್ಯಾಯವಾದ ಶಾಸನಗಳು ಮತ್ತು ದಾನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೀಡು.

Verse 8

गृहीतानि च यान्येव तेषां मोक्षं समाचर । तच्छ्रुत्वा पार्थिवः सोऽथ शंखतीर्थे प्रभक्तितः

ಮತ್ತು ನೀನು ಅವರಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಡಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಮರಳಿ ಒಪ್ಪಿಸು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ರಾಜನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಂಖತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 9

स्नात्वा विप्रान्समा हूय मध्यगेन समन्वितान् । शंखादित्यस्य पुरतः प्रक्षाल्य चरणौ नृप

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಆ ನೃಪನು ನಾಯಕನೊಡನೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದನು. ಶಂಖಾದಿತ್ಯನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿಸಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ.

Verse 10

ददौ च शासनशतं प्रक्षाल्य चरणांस्ततः । षड्विंशत्यधिकं राजा नागराणां महात्मनाम्

ನಂತರ ರಾಜನು ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪ್ರಕ್ಷಾಳನೆ ಮಾಡಿ, ನಾಗರ ಸಮುದಾಯದ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೂರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಶಾಸನಪತ್ರಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು।

Verse 11

एतस्मिन्नंतरे तत्र शत्रवो ये च संस्थिताः । सर्वे मृत्युं समापन्ना ब्राह्मणानां प्रसादतः

ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಶತ್ರುಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕೃಪಾ-ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು।

Verse 12

विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं शंखतीर्थसमुद्भवम् । प्रभावं पार्थिवश्रेष्ठ किं भूयः श्रोतुमिच्छसि

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಶಂಖತೀರ್ಥದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ?

Verse 211

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಶಂಖತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 211ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।