Adhyaya 195

Verse 1

ऋषय ऊचुः । शूद्री च ब्राह्मणी चापि ये त्वया परिकीर्तिते । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तीर्थद्वयमनुत्तमम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಕೀರ್ತಿಸಿದ ಶೂದ್ರೀ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ಎಂಬ ಇವು, ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಅನುತ್ತಮ ತೀರ್ಥದ್ವಯ.

Verse 2

तत्कथं तत्र संजातं केन वा तद्विनिर्मितम् । एतच्च सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामते

ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ಅದನ್ನು ಯಾರು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು? ಓ ಮಹಾಮತೇ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿರಿ.

Verse 3

पादुकाभ्यां समुत्पत्तिः श्रुताऽस्माभिः पुरा तव । वद तच्चापि माहात्म्यं ताभ्यां चैव समुद्भवम्

ನಾವು ಹಿಂದೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಆ ಎರಡು ಪಾದುಕಗಳಿಂದ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಅವುಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನೂ, ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಏನು ಉದ್ಭವಿಸಿತೋ ಅದನ್ನೂ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीन्नागरो विप्रश्छांदोग्य इति विश्रुतः । यस्याऽन्वयेऽपि विप्रेन्द्राश्छान्दोग्या इति विश्रुताः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಛಾಂದೋಗ್ಯ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ನಾಗರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು. ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ‘ಛಾಂದೋಗ್ಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 5

सामवेदविदस्तस्य गृहस्थाश्रमधर्मिणः । पश्चिमे वयसि प्राप्ते कन्या जाता सुशोभना

ಅವನು ಸಾಮವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುವವನು. ವೃದ್ಧಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅತಿ ಸುಶೋಭಿತವಾದ ಒಂದು ಪುತ್ರಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು.

Verse 6

सर्वैरपि गुणैर्युक्ता सर्वलक्षण लक्षिता । सप्तरक्ता त्रिगंभीरा पञ्चसूक्ष्माऽबृहत्कटिः

ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷಿತಳಾಗಿದ್ದಳು—ಸಪ್ತರಕ್ತ ಸೌಂದರ್ಯವಂತಳು, ತ್ರಿಗಂಭೀರಳಾಗಿ, ಪಂಚಸೂಕ್ಷ್ಮ ಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಮತ್ತು ಅಗಲವಲ್ಲದ ಕಟಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 7

पद्मपत्रविशालाक्षी लंबकेशी सुशोभना । बिंबोष्ठी ह्रस्वलोमा च पूर्णचन्द्रसमप्रभा

ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪದ್ಮಪತ್ರದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದವು, ಕೇಶಗಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿದ್ದವು, ಅವಳು ಅತಿ ಸುಶೋಭಿತಳಾಗಿದ್ದಳು; ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಬಿಂಬಫಲದಂತೆ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹ್ರಸ್ವ ರೋಮಗಳು, ಮತ್ತು ಅವಳ ಕಾಂತಿ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು.

Verse 8

तस्या नाम पिता चक्रे ब्राह्मणीति द्विजोत्तमाः । यस्मात्सा ब्राह्मणैर्दत्ता मण्डपान्ते सुपूजितैः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಅವಳ ತಂದೆ ಅವಳಿಗೆ ‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು; ಏಕೆಂದರೆ ಮಂಟಪದೊಳಗೆ ಸುಪೂಜಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವಳನ್ನು ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದರು.

Verse 9

पश्चिमे वयसि प्राप्ते अपत्यरहितस्य च । ववृधे सा च तन्वङ्गी चन्द्रलेखा यथा तथा

ಅವನು ವೃದ್ಧಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದರೂ ಸಂತಾನರಹಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ತನ್ವಂಗಿ ಕನ್ಯೆ ಚಂದ್ರಲೇಖೆಯಂತೆ ಕ್ರಮೇಣ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.

Verse 10

शुक्लपक्षे तु संप्राप्ते जनलोचनतुष्टिदा । यस्मिन्नहनि संजाता छान्दोग्यस्य महात्मनः । आनर्ताधिपतेस्तस्मिंस्तादृग्रूपा सुताऽभवत्

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷವು ಬಂದಾಗ, ಜನರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುವ ಆ ಕನ್ಯೆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಛಾಂದೋಗ್ಯನಿಗೆ ಅದೇ ದಿನ ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಆನರ್ತಾಧಿಪತಿಗೂ ಅಂಥ ಅದ್ಭುತ ರೂಪವತಿ ಪುತ್ರಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು।

Verse 11

यस्याः कायप्रभौघेण सर्वं तत्सूतिकागृहम् । निशागमेऽपि संजातं रत्नौघैरिव सुप्रभम् । ततस्तस्याः पिता नाम चक्रे रत्नवतीति च

ಅವಳ ದೇಹಪ್ರಭೆಯ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ, ರಾತ್ರಿ ಬಂದರೂ ಆ ಪ್ರಸೂತಿಗೃಹವು ರತ್ನರಾಶಿಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳ ತಂದೆ ಅವಳಿಗೆ ‘ರತ್ನವತಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು।

Verse 12

अथ सख्यं समापन्ना ब्राह्मण्या सह सा शुभा । नैरन्तर्येण ताभ्यां च वियोगो नैव जायते

ನಂತರ ಆ ಶುಭಕನ್ಯೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು; ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಎಂದಿಗೂ ವಿಯೋಗ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 13

एकाशनं तथा शय्या एकान्नेन च भोजनम् । अष्टमेऽब्दे च संजाते पिता तस्या द्विजोत्तमाः

ಅವರಿಗೆ ಒಂದೇ ಆಸನ, ಒಂದೇ ಶಯ್ಯೆ; ಒಂದೇ ಅನ್ನದಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಅವಳ ಎಂಟನೇ ವರ್ಷ ಬಂದಾಗ ಅವಳ ತಂದೆ (ಅವಳ ಮುಂದಿನ ಜೀವನದ ಕುರಿತು) ಚಿಂತಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 14

विवाहं चिन्तयामास प्रदानाय वरे तथा । सा ज्ञात्वा चेष्टितं तस्य पितुर्दुःखसमन्विता

ಅವಳ ವಿವಾಹವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯ ವರನಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ನೀಡಿ ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ತಂದೆಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವಳು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು।

Verse 15

सख्या वियोगभीता च प्रोचे रत्नवती तदा । अश्रुपूर्णेक्षणा दीना बाष्पगद्गदया गिरा

ಆಗ ಸಖಿಯಿಂದ ವಿಯೋಗದ ಭಯದಿಂದ ರತ್ನವತಿ ಮಾತಾಡಿದಳು—ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೀನಳಾಗಿ, ಅಳುವಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ।

Verse 16

सखि तातो विवाहं मे प्रकरिष्यति सांप्रतम् । विवाहितायाश्च सख्यं न भविष्यति कर्हिचित्

“ಸಖಿ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಈಗಲೇ ನನ್ನ ವಿವಾಹವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿವಾಹವಾದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಸಖ್ಯವು ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದಿನಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.”

Verse 17

वज्रपातोपमं वाक्यं तस्याः श्रुत्वा सखी च सा । रुरोद कण्ठमाश्लिष्य स्नेहव्याकुलितेन्द्रिया

ಅವಳ ವಜ್ರಪಾತದಂತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಸಖಿ ಅವಳ ಕಂಠವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅತ್ತಳು; ಸ्नेಹದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವ್ಯಾಕುಲವಾದವು।

Verse 18

अथ तद्रुदितं श्रुत्वा माता तस्या मृगावती । ससंभ्रमा समागत्य वाक्यमेतदुवाच ह

ನಂತರ ಆ ಅಳುವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳ ತಾಯಿ ಮೃಗಾವತಿ ಆತುರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು।

Verse 19

किमर्थं रुद्यते पुत्रि केन ते विप्रियं कृतम् । करोमि निग्रहं येन तस्याद्यैव दुरात्मनः

“ಮಗಳೇ, ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ? ಯಾರು ನಿನಗೆ ಅಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ? ಹೇಳು; ನಾನು ಇಂದುಲೇ ಆ ದುರಾತ್ಮನಿಗೆ ದಂಡನೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ।”

Verse 21

अनया रहिताहं च न जीवामि कथंचन । एतस्मात्कारणाद्देवि प्ररोदिमि सुदुःखिता

ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಬದುಕಲಾರೆ. ಆದ ಕಾರಣ, ಓ ದೇವಿ, ನಾನು ಅತಿದುಗುಡದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ ವಿಲಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

Verse 22

मृगावत्युवाच । यद्येवं पुत्रि यत्र त्वं प्रयास्यसि पतेर्गृहे । तस्य राज्ञस्तु यो विप्रः पौरोहित्ये व्यवस्थितः

ಮೃಗಾವತಿ ಹೇಳಿದರು—ಹಾಗಾದರೆ, ಮಗಳೇ, ನೀನು ಪತಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ರಾಜಪುರೋಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದಾನೆ.

Verse 23

तस्य पुत्राय दास्यामि सखीमेनां तव प्रियाम् । तत्रापि येन ते संगो भविष्यत्यनया सह

ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಖಿಯನ್ನು ಆ ಪುರೋಹಿತನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ನಾನು ನೀಡುವೆನು; ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ನಿನಗೆ ಸಂಗತಿಯಾಗುವುದು.

Verse 24

एवमुक्त्वा ततो राज्ञी छादोग्यं द्विजसत्तमम् । समानीयाब्रवीदेनं विनयावनता स्थिता

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ರಾಣಿ ನಂತರ ಛಾಂದೋಗ್ಯನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡು, ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಯೇ ನಿಂತು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 26

तथा तव सुतायाश्च सुतेयं मम सुप्रिया । तस्मात्कुरु वचो मह्यं यच्च वक्ष्यामि सुव्रत

ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಿಯವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಬಾಲಿಕೆಯೂ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸುವ್ರತ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.

Verse 27

यस्य मे दीयते कन्या कदाचिन्नृपतेरियम् । पुरोधास्तस्य यो विप्रस्तस्मै देया निजा सुता

ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ರಾಜನು ಈ ನನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವಾಹಾರ್ಥವಾಗಿ ಯಾರಿಗೆ ನೀಡುವನೋ, ಅವನ ರಾಜಪುರೋಹಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೇ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪುತ್ರಿಯನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 28

येन न स्यान्मिथो भेदस्ताभ्यां द्विजवरोत्तम । एकस्थाने स्थिताभ्यां च प्रसा दात्तव सत्तम

ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜ, ಆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಭೇದವು ಉಂಟಾಗದಂತೆ ಕೃಪೆ ಪ್ರದಾನಮಾಡು; ಹೇ ಸತ್ತಮ, ಅವರು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇರಲಿ।

Verse 29

छांदोग्य उवाच । नागरो नागरं मुक्त्वा योऽन्यस्मै संप्रयच्छति । कन्यकां यः प्रगृह्णाति विवाहार्थं कथंचन

ಛಾಂದೋಗ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಾಗರನು ನಾಗರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ; ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಹೇಗಾದರೂ ವಿವಾಹಾರ್ಥವಾಗಿ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ—

Verse 30

स पंक्तिदूषकः पापान्नागरो न भवेदिह । तस्मान्नाहं प्रदास्यामि कथंचिन्निजकन्यकाम् । अन्यस्मै नागरं मुक्त्वा निश्चयोऽयं मया कृतः

ಅವನು ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕನಾದ ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ನಾಗರನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ। ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಾಗರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ನನ್ನ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ।

Verse 31

ब्राह्मण्युवाच । नाहं पतिं प्रयास्यामि कुमारी ब्रह्मचारिणी । देया प्रिया सखी यत्र तावद्यास्यामि तत्र च

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು—ನಾನು ಕುಮಾರಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ; ನಾನು ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ। ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಡುವ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಖಿ ಎಲ್ಲಿ ಇರುವಳೋ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾನು ಹೋಗಿ ಅವಳ ಜೊತೆಯೇ ಇರುವೆನು।

Verse 32

यदि तात बलान्मह्यं विवाहं त्वं करिष्यसि । विषं वा भक्षयिष्यामि साधयिष्यामि पावकम्

ತಂದೆಯೇ! ನೀನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನನಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ನಾನು ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸುವೆನು ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆನು.

Verse 33

शस्त्रेण वा हनिष्यामि स्वदेहं तात निश्चयम् । एवं ज्ञात्वा तु तात त्वं यत्क्षमं तत्समाचर

ಅಥವಾ, ತಂದೆಯೇ! ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ನನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ತಂದೆಯೇ, ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನೇ ಆಚರಿಸು.

Verse 34

सूत उवाच । तस्यास्तं निश्चयं ज्ञात्वा स विप्रो दुःखसंयुतः । स्त्रीहत्यापाप भीतस्तु तां त्यक्त्वा स्वगृहं ययौ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವಳ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದನು; ಸ್ತ್ರೀಹತ್ಯಾಪಾಪದ ಭಯದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

Verse 35

सापि रेमे तया सार्धं रत्नवत्या द्विजोत्तमाः । संहृष्टहृदया नित्यं संत्यक्तपितृसौहृदा

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾ! ಅವಳೂ ರತ್ನವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆನಂದದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದಳು; ಸದಾ ಹರ್ಷಿತಹೃದಯಳಾಗಿ, ಪಿತೃಸೌಹಾರ್ದವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವಳಾಗಿ.

Verse 36

यौवनं सा तु संप्राप्ता रूपेणाप्रतिमा भुवि

ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದಳು; ರೂಪಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಸಾಟಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.

Verse 195

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये छान्दोग्यब्राह्मणकन्यावृत्तान्तवर्णनंनाम पञ्चनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಛಾಂದೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕನ್ಯೆಯ ವೃತ್ತಾಂತವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ನೂರ ತೊಂಬತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 258

इयं तव सुता ब्रह्मन्सुताया मम सुप्रिया । न वियोगं सहत्यस्या मुहूर्तमपि भामिनी

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ನಿನ್ನ ಈ ಪುತ್ರಿ ನನ್ನ ಪುತ್ರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳು; ಆ ಕಾಂತಿಮತಿ ಕನ್ಯೆ ಅವಳಿಂದ ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತವೂ ವಿಯೋಗವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರಳು।