Adhyaya 188

Verse 1

सूत उवाच । ततस्तु पंचमे चाह्नि संजाते ते द्विजोत्तमाः । श्वेतधौतांबराः सर्वे सुस्नाताः शुचयः स्थिताः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಐದನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭ್ರವಾಗಿ ತೊಳೆಯಲಾದ ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧರಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತರು।

Verse 2

चक्रुः सर्वाणि कर्माणि पुलस्त्येन प्रबोधिताः । सदोमध्ये गताश्चैव ऋत्विग्वरणपूर्वकाः

ಪುಲಸ್ತ್ಯನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಮೊದಲು ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ವರಣಮಾಡಿ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು।

Verse 3

अध्वर्युणा समादिष्टान्प्रैषान्प्रोचुर्यथा क्रमम् । होमार्थं दीप्तवह्नौ च ऋत्विग्भिः सुसमाहितैः

ಅಧ್ವರ್ಯುವಿನ ಆದೇಶದಂತೆ ಪ್ರೈಷಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಸುಸಮಾಹಿತರಾದ ಋತ್ವಿಜರು ಹೋಮಾರ್ಥವಾಗಿ ದೀಪ್ತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು।

Verse 4

एतस्मिन्नेव काले तु ह्युद्गात्रा कर्म योजितम् । शंकुभिः क्रियते यच्च साम गीतिप्रसूचितम्

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ಗಾತೃನು ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಅದು ಶಂಕುಗಳ (ಚಿಹ್ನಸ್ತಂಭಗಳ) ಮೂಲಕ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಗಾನದ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 5

सप्तावर्तं द्विजश्रेष्ठाः सदोमध्यगतेन च । यत्राऽगच्छंति ते सर्वे देवा यज्ञांशलालसाः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಸದೋಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸಪ್ತಾವರ್ತ ಕರ್ಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಯಜ್ಞಭಾಗದ ಆಸೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

सोमपानकृते चैव विशेषेण मुदान्विताः । प्रारब्धे सोमभक्ष्येऽथ गीते चोद्गातृनिर्मिते

ಸೋಮಪಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವರು ವಿಶೇಷ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಸೋಮಭಕ್ಷ್ಯ ಆರಂಭವಾಗಿ ಉದ್ಗಾತೃನ ಗಾನ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಯಜ್ಞದ ಮಂಗಳಬಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು।

Verse 7

आगता कन्यका चैका सामगीतिसमुत्सुका । शंकुकर्णनजं चित्रं वांछमाना विचक्षणा

ಆಗ ಸಾಮಗೀತಿಗೆ ಉತ್ಸುಕಳಾದ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆ ಬಂದಳು. ಅವಳು ವಿಚಕ್ಷಣೆಯೂ ಬುದ್ಧಿಮತಿಯೂ ಆಗಿ, ಶಂಕು-ಕರ್ಣರಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿದಳು।

Verse 8

छन्दोगस्य सुता श्रेष्ठा देवशर्माभिधस्य च । औदुम्बरीति नाम्ना सा सामश्रवणलालसा

ಅವಳು ದೇವಶರ್ಮನೆಂಬ ಛಾಂದೋಗನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರಿ. ಅವಳ ಹೆಸರು ಔದುಂಬರೀ; ಸಾಮಸ್ವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಅವಳು ಬಹಳ ಲಾಲಸೆಯಿಂದಿದ್ದಳು।

Verse 9

उद्गातारं च सदसि वचनं व्याजहार सा । यथायथा प्रवर्तंते शंकवः सामसूचिताः

ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಉದ್ಗಾತೃನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು—ಸಾಮಗಾನದ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶಂಕುಗಳು (ಕೀಲಗಳು) ಹೇಗೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು।

Verse 10

दक्षिणाग्नौ द्रुतं गत्वा कुरु होमं यथोदितम् । येन त्वं मुच्यसे पापान्न चेद्व्यर्थो भविष्यति

ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡು. ಅದರಿಂದ ನೀನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವಿ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರಯತ್ನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು.

Verse 11

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा साभिप्रायं द्विजोत्तमाः । ततः स चिन्तयामास यावत्तद्व्याहृतं वचः

ಅವಳ ಮಾತಿನ ಒಳಾರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ನಿಂತನು. ನಂತರ ಅವನು ಅವಳು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ವಚನವನ್ನು ಕೆಲಕಾಲ ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 12

ततः पप्रच्छ तां कन्या मुद्गाता विस्मयान्वितः । कुतस्त्वमसि चाऽयाता सुता कस्य वदस्व मे

ನಂತರ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುದ್ಗಾತನು ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು—“ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಯಾರ ಮಗಳು? ನನಗೆ ಹೇಳು.”

Verse 13

औदुम्बर्युवाच । पर्वतस्य सुता चास्मि विख्याता देवशर्मणः । जातिस्मरा महाभाग प्राप्ता गन्धर्वलोकतः

ಔದುಂಬರೀ ಹೇಳಿದರು—“ನಾನು ಪರ್ವತನ ಮಗಳು; ‘ದೇವಶರ್ಮಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ನನಗೆ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಸ್ಮರಣೆ ಇದೆ; ಗಂಧರ್ವಲೋಕದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 14

उद्गातोवाच । गन्धर्वस्य सुता कस्य केन शप्तासि पुत्रिके । कदा ते भविता मोक्षो मानुषत्वस्य कीर्त्तय

ಉದ್ಗಾತನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಪುತ್ರಿಕೆ, ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾರ ಮಗಳು? ಯಾರು ನಿನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದರು? ಈ ಮಾನವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಯಾವಾಗ ದೊರೆಯುವುದು—ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.”

Verse 15

औदुम्बर्युवाच । नारदः पर्वतश्चैव गन्धर्वौ विदितौ जनैः । पर्वतस्य सुता चास्मि शप्ताहं नारदेन हि

ಔದುಂಬರೀ ಹೇಳಿದರು—ನಾರದ ಮತ್ತು ಪರ್ವತರು ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಗಂಧರ್ವರು. ನಾನು ಪರ್ವತನ ಪುತ್ರಿ; ನಾರದರಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು.

Verse 16

विपंचीं वादयन्स्वैरं दृष्टः स मुनिसत्तमः । अजानंत्या च तानानां विशेषं मूर्च्छनोद्भवम् । मया स हसितोऽतीव तानभंगतया गतः

ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸ್ವೈರವಾಗಿ ವಿಪಂಚಿಯನ್ನು ವಾದಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡಿತು. ಮೂರ್ಚ್ಛನಾಜನ್ಯ ಸ್ವರ-ತಾನಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೇದ ತಿಳಿಯದೆ, ಅವನ ತಾನಗಳು ‘ಮುರಿದವು’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ನಾನು ಅತಿಯಾಗಿ ನಗಿದೆನು.

Verse 17

ततः स कुपितो मह्यं ददौ शापं द्विजोत्तमः । मिथ्यापहसितो यस्मादहं शापमतोऽर्हसि

ಆಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ನನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದನು—“ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಪರಿಹಸಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಶಾಪಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.”

Verse 18

मानुषाणामयं धर्मस्तस्मात्त्वं मानुषी भव । मया प्रसादितः सोऽथ पित्रा सार्धं मुनीश्वरः

“ಇದು ಮಾನವರ ಧರ್ಮ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಮಾನವಿಯಾಗು.” ನಂತರ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಂದೆ ಸೇರಿ ಆ ಮುನೀಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದೆವು.

Verse 19

शापांतं कुरु मे नाथ बालिशाया विशेषतः । मानुषत्वं च मे भूयात्सुस्थाने सुकुले विभो

ಹೇ ನಾಥಾ! ನನ್ನ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯಮಾಡು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾನು ಬಾಲಿಶಳಾಗಿದ್ದೆ. ಹೇ ವಿಭೋ, ನನ್ನ ಮಾನವಜನ್ಮ ಸುಸ್ಥಾನದಲ್ಲೂ ಸುಕೂಲದಲ್ಲೂ ಆಗಲಿ.

Verse 20

सुस्थाने चांतकालश्च ब्राह्मणस्य निवेशने । ततोऽहं तेन संप्रोक्ता चमत्कारपुरें शुभे

(ನನ್ನ ಅಂತ್ಯಕಾಲವು) ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ ಎಂದು (ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು). ತದನಂತರ, ಅವರು ನನಗೆ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಚಮತ್ಕಾರಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದರು.

Verse 21

देवशर्मा तु विप्रेंद्रः कुलीनः सर्वशास्त्रवित् । तस्य तु ब्राह्मणी नाम्ना सत्यभामेति विश्रुता

ದೇವಶರ್ಮಾ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು, ಅವನು ಕುಲೀನನೂ ಮತ್ತು ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯು ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 22

तस्या गर्भं समासाद्य मानुषत्वं समाचर । यदा पैतामहो यज्ञस्तस्मिन्क्षेत्रे भविष्यति

"ನೀನು ಅವಳ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ತಾಳು. ಯಾವಾಗ ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ 'ಪೈತಾಮಹ' ಯಜ್ಞವು ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ (ಆಗ ವಿಧಿ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ)."

Verse 23

उद्गातुः समये तस्य शंकोश्चैव विपर्यये । तदा तु स त्वया वाच्यो ह्यस्थाने शंकुराहितः । सर्वदेवसभा मध्ये तदा मोक्षो भविष्यति

"ಉದ್ಗಾತೃವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶಂಕುವು (ಗೂಟ) ತಪ್ಪು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು: 'ಶಂಕುವು ತಪ್ಪು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.' ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆಗ ನಿನಗೆ ಮೋಕ್ಷವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ."

Verse 24

इमां मे दैविकीं कांतां तनुं पश्य द्विजोत्तम । विमानं पश्य चायातं पित्रा संप्रेषितं मम

"ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ನನ್ನ ಈ ದಿವ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಯುತವಾದ ಶರೀರವನ್ನು ನೋಡು. ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಈ ವಿಮಾನವನ್ನು ನೋಡು."

Verse 25

उद्गातोवाच । तुष्टोऽहं ते विशालाक्षि यज्ञस्याऽविघ्नकारके । न वृथा दर्शनं मे स्याद्विशेषाद्देवसंभवे । वरं वरय मत्तस्त्वं तस्मादौदुम्बरीप्सितम्

ಉದ್ಗಾತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ಯಜ್ಞವಿಘ್ನನಿವಾರಿಣಿ! ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ದೈವಸಂಭವವಿಶೇಷದಿಂದ ನನ್ನ ದರ್ಶನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಔದುಂಬರೀ, ನನ್ನಿಂದ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು।

Verse 26

औदुम्बर्युवाच । यदि मे यच्छसि वरं सन्तुष्टो ब्राह्मणोत्तम । सर्वेषामेव देवानां पुरतश्च ददस्व तम्

ಔದುಂಬರೀ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮ! ನೀವು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ನನಗೆ ವರ ನೀಡುವುದಾದರೆ, ಆ ವರವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ।

Verse 27

अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञं भूमौ समाचरेत् । तस्मिन्सदसि मध्यस्था मूर्तिः कार्या यथा मम

ಇಂದಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಚರಿಸುವರೋ, ಆ ಯಜ್ಞಸಭೆಯಲ್ಲಿ (ಸದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ) ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ರೂಪದಂತೆ ಒಂದು ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 28

ततो मत्पुरतश्चैव कार्यं शकुप्रचारणम् । स्वर्गस्थाया भवेत्तुष्टिर्मम तेन कृतेन च

ನಂತರ ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೂ ‘ಶಕು-ಪ್ರಚಾರಣ’ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಳಾದ ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗುವೆನು।

Verse 29

सूत उवाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा उद्गाता तामथाब्रवीत् । अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञमत्र करिष्यति

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಉದ್ಗಾತನು ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು—“ಇಂದಿನಿಂದ ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುವರೋ…”

Verse 30

सदोमध्ये तु तां स्थाप्य पूजयित्वा विलेपनैः । वस्त्रैराभरणैश्चैव गन्धपुष्पानुलेपनैः

ಯಜ್ಞಮಂಟಪದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಲೇಪನ-ಚಂದನಾದಿಗಳಿಂದ, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳ ಅನುಲೇಪನದಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 31

ततः शंकुप्रचारं तु करिष्यति तदग्रतः । एतद्वाक्यं मया प्रोक्तं सर्वदेवसमा गमे

ನಂತರ ನಿನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ಶಂಕು-ಪ್ರಚಾರ (ಕೀಲ/ಕಂಬದಿಂದ ಅಳತೆ-ಗುರುತು ಮಾಡುವ ವಿಧಿ) ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ನಡೆಯುವುದು. ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಸರ್ವದೇವ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 32

नान्यथा भावि भद्रं ते त्वं संतोषं परं व्रज । त्वया विरहितं भद्रे सदःकर्म करिष्यति

ಇದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಗದು—ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನೀನು ಈಗ ಪರಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಹೇ ಭದ್ರೇ, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸದಃಕರ್ಮ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

Verse 33

वृथा भावि च तत्सर्वं यथा भस्महुतं तथा । या नारी सदसो मध्ये फलैस्त्वां पूजयिष्यति

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು, ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿ ಸುರಿದಂತೆಯೇ. ಆದರೆ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಫಲಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಆ ಸ್ತ್ರೀ…

Verse 34

फलेफले कोटिगुणं तस्याः श्रेयो भविष्यति । सफलाश्च दिशः सर्वा भविष्यंति न संशयः

ಪ್ರತಿ ಫಲ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಅವಳ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಂಗಳವು ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚುವುದು. ಅವಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುವವು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 35

वस्त्रमाभरणं या च पुष्पधूपादिकं तथा । तुभ्यं दास्यति तत्सर्वं तस्याः कोटिगुणं फलम्

ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀ ನಿಮಗೆ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪಾದಿಗಳನ್ನು ಏನೇನಾದರೂ ಅರ್ಪಿಸುವಳೋ, ಆಕೆಗೆ ಆ ಸಮಸ್ತ ದಾನದ ಫಲವು ಕೋಟಿಗುಣವಾಗಿ ಲಭಿಸುವುದು।

Verse 36

परं तावत्प्रतीक्षस्व मा विमानं समारुह । देवि केनापि कार्येण तव पूजां समाचरे

ಆದರೆ ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಾಯಿರಿ; ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಬೇಡಿ. ದೇವಿ, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪೂಜೆ ನೆರವೇರಲಿ.

Verse 37

देवा ऊचुः । युक्तं त्वया द्विजश्रेष्ठ वचनं समुदाहृतम् । अस्माकमपि वाक्येन सत्यमेतद्भविष्यति

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ವಚನವು ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ವಾಕ್ಯದಿಂದಲೂ ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸತ್ಯವಾಗುವುದು।

Verse 38

सूत उवाच । उद्गात्रा सैतमुक्ता च तिष्ठतिष्ठेत्यथोदिता । देवी वरविमानेन गृहीता सांऽबरे स्थिता

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಉದ್ಗಾತೃನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಂತರ ‘ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು’ ಎಂದು ತಡೆದಾಗ, ದೇವಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನದಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದಳು।

Verse 39

एतस्मिन्नेव काले तु देवशर्मसुताऽभवत् । देवी नगरमध्यस्थां सर्वा नार्यो द्विजोत्तमाः

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಶರ್ಮನ ಪುತ್ರಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು. ದೇವಿ ನಗರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು; ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೂ (ಅಲ್ಲಿ ಸಮೇತರಾದರು)।

Verse 40

कुतूहलात्समायातास्तस्या दर्शनलालसाः । काचित्फलानि चादाय काचिद्वस्त्राणि भक्तितः । यथार्हं पूजिता ताभिः सर्वाभिश्च द्विजोत्तमाः

ಕೌತುಕದಿಂದ ಅವಳ ದರ್ಶನಲಾಲಸೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದರು. ಒಬ್ಬರು ಫಲಗಳನ್ನು ತಂದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಎಲ್ಲರೂ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.

Verse 41

श्रुत्वा स्वदुहितुः सोऽपि देवशर्मा समाययौ । सपत्नीकः प्रहृष्टात्मा विस्मयोत्फुल्ललोचनः

ತನ್ನ ಮಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವಶರ್ಮನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಉಲ್ಲಸಿಸಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡವು.

Verse 42

सोऽपि यावत्प्रणामं च तस्याश्चक्रे द्विजो त्तमाः । सपत्नीकस्तदा प्रोक्त्वा निषिद्धस्तु तथा तया

ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಅವಳು ಮಾತಾಡಿಸಿ, ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಡ ಎಂದು ನಿಷೇಧಿಸಿದಳು.

Verse 43

ताततात नमस्कारं मा मे कुरु सहांबया । प्राप्ता स्वर्गगतिर्नाम मम नाशं प्रया स्यति

“ತಂದೆ, ತಂದೆ! ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಕೂಡ ನನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಡಿ. ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; (ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ) ನನ್ನ ಆ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.”

Verse 44

तिष्ठात्रैव सपत्नीको यावदद्य दिनं विभो । त्वामादाय सपत्नीकं यास्यामि त्रिदिवालयम् । अनेनैव शरीरेण याचयित्वा सुरो त्तमान्

“ಹೇ ಪೂಜ್ಯನೇ! ಇಂದು ದಿನವಿಡೀ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ತ್ರಿದಿವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಈದೇ ದೇಹದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವೆನು.”

Verse 45

ततस्तौ हर्षितौ तत्र पितरौ हि व्यवस्थितौ । प्रेक्षमाणौ सुतायास्तां पूजां जनविनिर्मिताम् । मन्यमानौ तदात्मानमधिकं सर्व देहिनाम्

ಆಮೇಲೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ನಿಂತು, ಜನರು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಗಾಗಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ; ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿಯು ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು।

Verse 46

तस्य ये स्वजनाः केचित्सर्वे तेऽपि द्विजोत्तमाः । शंसमाना सुतां तां तु तत्समीपं व्यवस्थिताः

ಅವನ ಸ್ವಜನರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು; ಅವರು ಆ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಅವಳ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತರು।

Verse 47

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो भृगुर्यत्र पितामहः । निष्क्रम्य सदसस्तस्मात्कृताञ्जलिरुवाच तम्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭೃಗು ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಆ ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು।

Verse 48

उद्गात्रा देव चात्मीयो मार्गः श्रुतिविवर्जितः । विहितः कन्यकां धृत्वा सदोमध्ये सुरेश्वर

ಹೇ ದೇವಾ! ಆ ಉದ್ಗಾತನು ಶ್ರುತಿಪ್ರಮಾಣವಿಲ್ಲದ ತನ್ನದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಾ! ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟು ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು।

Verse 49

देवत्वं जल्पितं तस्या नागर्याः सुरसंनिधौ । सोमपानं तथा कुर्मो वयं तत्र तया सह

ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ನಗರಕನ್ಯೆ ತನ್ನ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ; ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸೋಮಪಾನವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ।

Verse 51

सोऽब्रवीच्छापभ्रष्टेयं गन्धर्वी ब्राह्मणालये । अवतीर्णा विधेर्यज्ञे मुक्ति रस्याः प्रकीर्तिता

ಅವನು ಹೇಳಿದನು—ಶಾಪದಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಭ್ರಷ್ಟಳಾದ ಈ ಗಂಧರ್ವೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅವತೀರ್ಣಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ವಿಧಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಕ್ತಿ ಪ್ರಕಟಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 52

नारदेन पुरा देव कोपेन च तथा मुदा । तस्या देव वरो दत्तो मया तुष्टेन सांप्रतम्

ಓ ದೇವಾ! ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾರದನ ನಿಮಿತ್ತದಿಂದ—ಕೋಪದಲ್ಲಿಯೂ ಹರ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ—ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಈಗ ಅವಳಿಗೆ ಈ ದಿವ್ಯ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ।

Verse 53

शंकुप्रचारं नो बाह्यं तव संपत्स्यते क्वचित् । देवैः सर्वैः समानीता प्रतिष्ठां प्रपितामह

ಓ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಾ! ಶಂಕುವಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಮಿತಿಯ ಹೊರಗೆ ನಿನ್ನ ಸಂಚಾರವು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ।

Verse 54

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः कैलासाच्च द्विजोत्तमाः । श्रुत्वा चौदुंबरीजातं माहात्म्यं धरणीतले

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೈಲಾಸದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉದುಂಬರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಕೇಳಿದ್ದರು।

Verse 55

यज्ञे पैतामहे चैव हाटकेश्वरसंभवे । क्षेत्रे पुण्यतमे तत्र पूजार्थं द्विजसत्तमाः

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಅವರು ಪೂಜಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು—ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಪೈತಾಮಹ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ಹಾಟಕೇಶ್ವರನ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ।

Verse 56

हृष्टा मातृगणा ये च अष्टषष्टिप्रमाणतः । पूज्यंते ये च गन्धर्वैः सिद्धैः साध्यैर्मरुद्गणैः

ಹರ್ಷಿತ ಮಾತೃಗಣಗಳು ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ; ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು ಮತ್ತು ಮರುದ್ಗಣಗಳು ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 57

पृथक्पृथग्विधै रूपैर्लोकविस्मयकारकैः । नृत्यंत्यश्च हसंत्यश्च गायंत्यश्च तथापराः

ಲೋಕವಿಸ್ಮಯ ಉಂಟುಮಾಡುವ ನಾನಾವಿಧ ರೂಪಗಳಿಂದ; ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ನಕ್ಕರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಹಾಡಿದರು.

Verse 58

तासां कोलाहलं श्रुत्वा ब्रह्मविष्णुपुरःसराः । विस्मयं परमं प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः

ಅವರ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣುಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.

Verse 59

किमेतदिति जल्पंतः प्रोत्थिता यज्ञमंडपात् । एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः सर्वास्ता यत्र पद्मजः

“ಇದೇನು?” ಎಂದು ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಯಜ್ಞಮಂಡಪದಿಂದ ಎದ್ದರು; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

Verse 60

प्रणम्य शिरसा हृष्टास्ततः प्रोचुस्तु सादरम् । वयमेवं समायाताः श्रुत्वा ते यज्ञमुत्तमम्

ಅವರು ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಾದರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು—“ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.”

Verse 61

आमंत्रिताश्च देवेश वायुना जगदायुना । यज्ञभागा न चास्माकं विद्यंते यज्ञकर्मणि

ಹೇ ದೇವೇಶ್ವರನೇ! ಜಗದ್ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪನಾದ ವಾಯುವು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಯಜ್ಞಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಯಜ್ಞಭಾಗಗಳು ನಿಗದಿಯಾಗಿಲ್ಲ।

Verse 62

एतान्येव दिनानीह नायातास्तेन पद्मज । औदुंबरीं वयं श्रुत्वा ह्यपूर्वां तेन संगताः

ಹೇ ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮಾ)! ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಇಷ್ಟೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಷ್ಟೇ ಕಳೆದಿವೆ. ಆ ಅದ್ಭುತ, ಅಪೂರ್ವ ಔದುಂಬರಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ।

Verse 63

सा दृष्ट्वा पूजिताऽस्माभिः प्रणिपातपुरःसरम् । पर्वतस्य सुता यस्माद्गन्धर्वस्य महात्मनः

ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು ನಾವು ಮೊದಲು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಪೂಜಿಸಿದೆವು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ‘ಪರ್ವತ’ ಎಂಬ ಮಹಾತ್ಮ ಗಂಧರ್ವನ ಪುತ್ರಿ.

Verse 64

सर्वकामप्रदा स्त्रीणां सर्वदेवैः प्रतिष्ठिता । स्थानं दर्शय चास्माकं त्वं देव प्रपितामह

ಅವಳು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳು, ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಹೇ ದೇವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮಾ)! ನಮಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೋರಿಸು।

Verse 65

अष्टषष्टिप्रमाणश्च गणोऽस्माकं व्यवस्थितः । तच्छ्रुत्वा पद्मजो ज्ञात्वा संकीर्णं यतमंडपम् । व्याप्तं देवगणैः सर्वैस्त्रयस्त्रिंशत्प्रमाणकैः

ನಮ್ಮ ಗಣವು ಅರವತ್ತೆಂಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪದ್ಮಜನು ಯತಮಂಡಪ (ಸಭಾಮಂಡಪ) ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದನು—ಮೂವತ್ತಮೂರು ವರ್ಗಗಳ ಸರ್ವ ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 66

ततो मध्यगमाहूय स तदा नगरोद्भवम् । श्रुताध्ययनसंपन्नं वृहस्पतिमिवापरम् । अब्रवीच्छ्लक्ष्णया वाचा त्यक्ता मौनं पितामहः

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆದು, ನಾಗರರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ಶ್ರುತಿ-ಅಧ್ಯಯನಸಂಪನ್ನ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಂತೆ ಇರುವವನನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಂದನು. ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೌನವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಮೃದು ವಾಣಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು.

Verse 67

त्वं गत्वा मम वाक्येन विप्रान्नागरसंभवान् । प्रब्रूहि गोत्रमुख्यांश्च ह्यष्टषष्टिप्रमाणतः

ನೀನು ನನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನಾಗರಸಂಭವ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಹೇಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಗೋತ್ರಮುಖ್ಯರನ್ನೂ ಅರವತ್ತೆಂಟು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಕಟಿಸು.

Verse 68

एते मातृगणाः प्राप्ता अष्टषष्टिप्रमाणकाः । एकैक गोत्रमुख्याश्च एकैकस्य प्रमाणतः

ಈ ಮಾತೃಗಣಗಳು ಅರವತ್ತೆಂಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗೋತ್ರಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಗೋತ್ರಮುಖ್ಯನೂ ಸಮಾಗತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 69

स्वेस्वे भूमिविभागे च स्थानं यच्छतु सांप्रतम् । एतत्साहाय्यकं कार्यं भवद्भिर्मम नागराः । प्रसादं प्रचुरं कृत्वा येन तुष्टिं प्रयांति च

ಈಗ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಭೂಮಿವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೀಡಿರಿ. ನನ್ನ ನಾಗರರೇ, ಈ ಸಹಾಯಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೀವು ಮಾಡಬೇಕು—ಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರಸಾದ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಅವರು ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುವಂತೆ.

Verse 70

ततः स सत्वरं गत्वा तान्समाहूय नागरान् । प्रोवाच विनयोपेतः प्रणिपत्य ततः परम्

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೋಗಿ ಆ ನಾಗರರನ್ನು ಕರೆದು ಸೇರಿಸಿದನು; ವಿನಯದಿಂದ ಮೊದಲು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 71

तच्छ्रुत्वा नागराः सर्वे संतोषं परमं गताः । एकैकस्य गणस्यैव ददुः स्थानं निजं तदा

ಆ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾಗರರೆಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದರು. ನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಣಕ್ಕೂ ಅದರದೇ ಯಥೋಚಿತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆಗ ನೀಡಲಾಯಿತು.

Verse 72

ततस्ताः मातरः सर्वाः प्रणिपत्य पितामहम् । तदनन्तरमेवाथ गायत्रीं भक्तिपूर्वकम्

ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತೃದೇವಿಯರು ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು. ತದನಂತರವೇ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರು.

Verse 73

विप्रसंसूचिते स्थाने सर्वाश्चैव व्यवस्थिताः । पूजितास्तर्पिताश्चैव बलिभिर्विविधैरपि

ವಿಪ್ರನು ಸೂಚಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಾನಾವಿಧ ಬಲಿ-ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

Verse 74

ततो गायन्ति ता हृष्टा नृत्यंति च हसंति च । तर्पिता ब्राह्मणेन्द्रैश्च प्रोचुश्च तदनन्तरम्

ನಂತರ ಅವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಾ, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಮೇಲೆ ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 75

न यास्यामो परं स्थानं स्थास्यामोत्रैव सर्वदा । ईदृशा यत्र विप्रेन्द्राः सर्वे भक्तिसमन्विताः

ನಾವು ಬೇರೆ ಯಾವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸದಾ ಇಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುವೆವು—ಇಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಪ್ರರು ಎಲ್ಲರೂ ಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತರಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ.

Verse 76

ईदृशं च महाक्षेत्रं हाटकेश्वरसंभवम् । एतस्मिन्नेव काले तु सावित्री तत्र संस्थिता

ಇಂತಹ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರವು ಹಾಟಕೇಶ್ವರನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿತ್ರೀ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 77

प्रणिपत्य द्विजैः सर्वैर्गच्छमाना निवारिता । मा देवयजनं गच्छ सावित्रि पतिवल्लभे

ಹೊರಟಿದ್ದ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ತಡೆದು, ‘ಹೇ ಪತಿವಲ್ಲಭೆ ಸಾವಿತ್ರಿ, ದೇವಯಜನ (ಯಜ್ಞಸ್ಥಳ)ಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ’ ಎಂದರು.

Verse 78

ब्रह्मणा परिणीतास्ति गायत्रीति वरांगना

‘ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಾಂಗನೆ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಪರಿನೀತ (ವಿವಾಹ) ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.’

Verse 79

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सावित्री भ्रांतलोचना । दुःखशोकसमोपेता बाष्पव्याकुललोचना

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭ್ರಾಂತಿಯಾದವು; ದುಃಖ-ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾಯಿತು.

Verse 80

दृष्ट्वा ता नृत्यमानाश्च गायमानास्तथैव च । उत्कूर्दतीर्धरापृष्ठे संतोषं परमं गताः

ಅವರನ್ನು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಡುತ್ತಾ ನೋಡಿದಾಗ—ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿಕುದಿಯುತ್ತಾ—ಅವರು ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 81

शशापाथ च सावित्री बाष्पगद्गदया गिरा । सपत्न्या मम यत्पूजां कृत्वा वै सुसमागताः

ಆಗ ಸಾವಿತ್ರಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದವಾದ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಶಪಿಸಿದಳು— “ಸಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ನನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ ಸೇರಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ…”

Verse 82

न प्रणामः कृतोऽस्माकं मम दुःखेन दुःखिताः । तस्मान्नैवापरं स्थानं गमिष्यथ कथंचन

“ನಮಗೆ ನೀವು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ದುಃಖದಿಂದ ನೀವು ದುಃಖಿತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನೀವು ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾರಿರಿ।”

Verse 83

नागराणां च नो पूजा कदाचित्प्रभविष्यति । न प्रासादोऽथ युष्माकं कदाचित्संभविष्यति

“ನಾಗರರೊಳಗೆ ನಮ್ಮ ಪೂಜೆ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗದು; ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಸಾದ-ದೇವಾಲಯವೂ ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗದು।”

Verse 84

शीतकाले तु शीतेन ह्युष्णकाले च रश्मिभिः । वर्षाकाले तु तोयेन क्लेशं यास्य थ भूरिशः

“ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಚಳಿಯಿಂದ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ, ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ— ನೀವು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ।”

Verse 85

एवमुक्त्वा ततो देवी सा तत्रैव व्यवस्थिता । नागराणां वरस्त्रीभिः सर्वाभिः परिवारिता

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ದೇವಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ ನಿಂತಳು; ನಾಗರರ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಳು.

Verse 86

संबोध्यमाना सततं सुस्त्रीणां चेष्टितेन च । एतस्मिन्नेव काले तु भगवांस्तीक्ष्णदीधितिः

ಸಾಧ್ವೀ ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಿರಂತರ ಸಂಬೋಧನೆಗಳೂ ಸೇವಾಚೇಷ್ಠೆಗಳೂ ಮೂಲಕ ಉಪಚಾರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರಲು, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ತೀಕ್ಷ್ಣಕಿರಣ ಸೂರ್ಯನು…

Verse 87

अस्तं गतो महाञ्छब्दः प्रस्थितो यज्ञमंडपे । याज्ञिकानां तु विप्राणां सुमहाञ्छास्त्रसंभवः

ಮಹಾಶಬ್ದವು ಅಸ್ತಂಗತವಾಯಿತು (ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದೊಂದಿಗೆ); ಕಾರ್ಯವು ಯಜ್ಞಮಂಡಪದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಯಿತು; ಯಾಜ್ಞಿಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಧ್ಯೆ ಶಾಸ್ತ್ರಸಂಭವವಾದ ಅತಿಮಹಾನ್ ಜಪೋಚ್ಚಾರ ಉದ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 188

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणगमनसावित्रीदत्त मातृगणशापवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಮಾತೃಗಣಗಳ ಗಮನ ಮತ್ತು ಸಾವಿತ್ರೀದತ್ತ ಮಾತೃಗಣಶಾಪವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ 188ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।