Adhyaya 181

Verse 1

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे सर्वेर्नागरैर्ब्राह्मणोत्तमैः । प्रेषितो मध्यगस्तत्र गर्तातीर्थसमुद्भवः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ನಗರದ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮರು ಗರ್ತಾತೀರ್ಥಸಮುದ್ಭವನಾದ ಮಧ್ಯಗನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ದೂತನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದರು।

Verse 2

रेरे मध्यग गत्वा त्वं ब्रूहि तं कुपितामहम् । विप्रवृत्ति प्रहंतारं नीतिमार्गविवर्जितम्

“ಏ ಏ ಮಧ್ಯಗ! ನೀನು ಹೋಗಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳು—ನಾನು ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ವಿಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ನೀತಿಮಾರ್ಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು.”

Verse 3

एतत्क्षेत्रं प्रदत्तं नः पूर्वेषां च द्विजन्मनाम् । महेश्वरेण तुष्टेन पूरिते सर्पजे बिले

ಈ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಮಗೂ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜ ದ್ವಿಜರಿಗೂ ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದನು; ಸರ್ಪಜ ಬಿಲವನ್ನು ತುಂಬಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಯೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದನು।

Verse 4

तस्य दत्तस्य चाद्यैव पितामहशतं गतम् । पंचोत्तरमसन्दिग्धं यावत्त्वं कुपितामह

ಆ ದಾನದ ಫಲದಿಂದ ಇಂದಿಗೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನೂರು ಐದು ಪಿತೃಪೀಳಿಗೆಗಳು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ—ಓ ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಿತಾಮಹ, ನೀನು ಶಾಂತನಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿರುವವರೆಗೆ।

Verse 5

न केनापि कृतोऽस्माकं तिरस्कारो यथाऽधुना । त्वां मुक्त्वा पापकर्माणं न्यायमार्गविवर्जितम्

ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿಲ್ಲ—ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತು, ಓ ಪಾಪಕರ್ಮಿ, ನ್ಯಾಯಮಾರ್ಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನೇ।

Verse 6

नागरैर्ब्राह्मणैर्बाह्यं योऽत्र यज्ञं समाचरेत् । श्राद्धं वा स हि वध्यः स्यात्सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

ಇಲ್ಲಿ ನಾಗರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ಯಜ್ಞವನ್ನಾಗಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನಾಗಲಿ ಆಚರಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರಿಂದಲೂ ದಂಡನೀಯ (ವಧ್ಯ)ನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

न तस्य जायते श्रेयस्तत्समुत्थं कथंचन । एतत्प्रोक्तं तदा तेन यदा स्थानं ददौ हि नः

ಆ ಅಯೋಗ್ಯ ಕರ್ಮದಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಶ್ರೇಯಸ್ಸೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದಾಗ ಅವನು ಆಗಲೇ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 8

तस्माद्यत्कुरुषे यज्ञं ब्राह्मणैर्नागरैः कुरु । नान्यथा लप्स्यसे कर्तुं जीवद्भिर्नागरैर्द्विजैः

ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ಮಾಡುವ ಯಾವ ಯಜ್ಞವನ್ನಾದರೂ ನಾಗರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾಗರ ದ್ವಿಜರು ಜೀವಂತಿರುವವರೆಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ನಿನಗೆ ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯದು.

Verse 9

एवमुक्तस्ततो गत्वा मध्यगो यत्र पद्मजः । यज्ञमण्डपदूरस्थो ब्राह्मणैः परिवारितः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಿ ಪದ್ಮಜನು (ಬ್ರಹ್ಮ) ಇದ್ದ ಮಧ್ಯಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು. ಯಜ್ಞಮಂಡಪದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

Verse 10

यत्प्रोक्तं नागरैः सर्वैः सविशेषं तदा हि सः । तच्छ्रुत्वा पद्मजः प्राह सांत्वपूर्वमिदं वचः

ಆ ವೇಳೆ ನಾಗರರೆಲ್ಲರೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪದ್ಮಜನು (ಬ್ರಹ್ಮ) ಮೊದಲು ಸಾಂತ್ವನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 11

मानुषं भावमापन्न ऋत्विग्भिः परिवारितः । त्वया सत्यमिदं प्रोक्तं सर्वं मध्यगसत्तम

ನಾನು ಮಾನವಭಾವವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಋತ್ವಿಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರೂ, ಹೇ ಮಧ್ಯಗಸತ್ತಮ, ನೀನು ಹೇಳಿದುದೆಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವೇ.

Verse 12

किं करोमि वृताः सर्वे मया ते यज्ञकर्मणि । ऋत्विजोऽध्वर्यु पूर्वा ये प्रमादेन न काम्यया

ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಯಜ್ಞಕರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಅಧ್ವರ್ಯು ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ನೇಮಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇದು ನನ್ನ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಆಯಿತು, ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲ.

Verse 13

तस्मादानय तान्सर्वानत्र स्थाने द्विजोत्तमान् । अनुज्ञातस्तु तैर्येन गच्छामि मखमण्डपे

ಆದುದರಿಂದ ಆ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕರೆತರು. ಅವರ ಅನುಮತಿ ದೊರೆತ ಬಳಿಕ ನಾನು ಯಜ್ಞಮಂಡಪಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು.

Verse 14

मध्यग उवाच । त्वं देवत्वं परित्यज्य मानुषं भावमाश्रितः । तत्कथं ते द्विजश्रेष्ठाः समागच्छंति तेंऽतिकम्

ಮಧ್ಯಗನು ಹೇಳಿದನು—ನೀನು ದೇವತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮಾನವಭಾವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೀಯ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ?

Verse 15

श्रेष्ठा गावः पशूनां च यथा पद्मसमुद्भव । विप्राणामिह सर्वेषां तथा श्रेष्ठा हि नागराः

ಹೇ ಪದ್ಮಸಮುದ್ಭವ! ಪಶುಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಪ್ರರಲ್ಲಿ ನಾಗರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.

Verse 16

तत्माच्चेद्वांछसि प्राप्तिं त्वमेतां यज्ञसंभवाम् । तद्भक्त्यानागरान्सर्वान्प्रसादय पितामह

ಆದುದರಿಂದ ಯಜ್ಞಸಂಭವವಾದ ಈ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀನು ಬಯಸಿದರೆ, ಹೇ ಪಿತಾಮಹ! ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರರನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸು.

Verse 17

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पद्मजो भीत ऋत्विग्भिः परिवारितः । जगाम तत्र यत्रस्था नागराः कुपिता द्विजाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಭೀತನಾಗಿ, ಋತ್ವಿಜರಿಂದ ಪರಿವಾರಿತನಾಗಿ, ಕೋಪಗೊಂಡ ನಾಗರ ದ್ವಿಜರು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 18

प्रणिपत्य ततः सर्वान्विनयेन समन्वितः । प्रोवाच वचनं श्रुत्वा कृतांजलिपुटः स्थितः

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ವಿನಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 19

जानाम्यहं द्विजश्रेष्ठाः क्षेत्रेऽस्मिन्हाट केश्वरे । युष्मद्बाह्यं वृथा श्राद्धं यज्ञकर्म तथैव च

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಈ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ಯಜ್ಞಕರ್ಮವೂ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ।

Verse 20

कलिभीत्या मयाऽनीतं स्थानेऽस्मिन्पुष्करं निजम् । तीर्थं च युष्मदीयं च निक्षेपोऽ यंसमर्पितः

ಕಲಿಭಯದಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತು ಈ ತೀರ್ಥನಿಕ್ಷೇಪವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ್ದೇನೆ—ಇದು ನಿಮ್ಮದೇ.

Verse 21

ऋत्विजोऽमी समानीता गुरुणा यज्ञसिद्धये । अजानता द्विजश्रेष्ठा आधिक्यं नागरात्मकम्

ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಗುರುವು ಈ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಕರೆತಂದನು; ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾಗರರ ಮೇಲ್ಮೆಯಾದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿಯದೆ ಇದ್ದರು।

Verse 22

तस्माच्च क्षम्यतां मह्यं यतश्च वरणं कृतम् । एतेषामेव विप्राणामग्निष्टोमकृते मया

ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೇ ವರಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆನು।

Verse 23

एतच्च मामकं तीर्थं युष्माकं पापनाशनम् । भविष्यति न सन्देहः कलिकालेऽपि संस्थिते

ಇದು ನನ್ನ ಈ ತೀರ್ಥವು ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಫಲ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 24

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि त्वं नागरैर्बाह्यं यज्ञं चात्र करिष्यसि । तदन्येऽपि सुराः सर्वे तव मार्गानुयायि नः । भविष्यन्ति तथा भूपास्तत्कार्यो न मखस्त्वया

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ನಾಗರರನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೆ, ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರೂ ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವರು; ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜರೂ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಇಂತಹ ಮಖವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 25

यद्येवमपि देवेश यज्ञकर्म करिष्यसि । अवमन्य द्विजान्सर्वाक्षिप्रं गच्छास्मदंतिकात्

ಆದರೂ, ಹೇ ದೇವೇಶ, ನೀನು ಯಜ್ಞಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಹಠ ಹಿಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ನಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋಗು।

Verse 26

ब्रह्मोवाच । अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञमत्र करिष्यति । श्राद्धं वा नागरैर्बाह्यं वृथा तत्संभविष्यति

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂದಿನಿಂದ ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ನಾಗರರನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ಯಜ್ಞವೋ ಶ್ರಾದ್ಧವೋ ಮಾಡುವರೋ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು।

Verse 27

नागरोऽपि च यो न्यत्र कश्चिद्यज्ञं करिष्यति । एतत्क्षेत्रं परित्यज्य वृथा तत्संभविष्यति

ಮತ್ತೆ ಯಾವುದೇ ನಾಗರನು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬೇರೆಡೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಯಜ್ಞವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 28

मर्यादेयं कृता विप्रा नागराणां मयाऽधुना । कृत्वा प्रसादमस्माकं यज्ञार्थं दातुमर्हथ । अनुज्ञां विधिवद्विप्रा येन यज्ञं करोम्यहम्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ನಾಗರರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಈಗ ಈ ಮರ್ಯಾದಾ-ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ಯಜ್ಞಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ದಾನಮಾಡಿರಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ! ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅನುಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀಡಿರಿ, ಇದರಿಂದ ನಾನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬಲ್ಲೆನು.

Verse 29

सूत उवाच । ततस्तैर्ब्राह्मणैस्तुष्टैरनुज्ञातः पितामहः । चकार विधिवद्यज्ञं ये वृता ब्राह्मणाश्च तैः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಆನಂತರ ತೃಪ್ತರಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅನುಜ್ಞೆ ಪಡೆದ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಅವರು, ಅವರೇ ನೇಮಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 30

विश्वकर्मा समागत्य ततो मस्तकमण्डनम् । चकार ब्राह्मणश्रेष्ठा नागराणां मते स्थितः

ನಂತರ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಬಂದು ಮಸ್ತಕಮಂಡನವನ್ನು (ಮಕುಟ-ಅಲಂಕಾರವನ್ನು) ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅವನು ನಾಗರರ ಅಂಗೀಕೃತ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದನು.

Verse 31

ब्रह्मापि परमं तोषं गत्वा नारदमब्रवीत् । सावित्रीमानय क्षिप्रं येन गच्छामि मण्डपे

ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರೆತರು, ನಾನು ಯಜ್ಞಮಂಡಪಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ.”

Verse 32

वाद्यमानेषु वाद्येषु सिद्धकिन्नरगुह्यकैः । गन्धर्वैर्गीतसंसक्तैर्वेदोच्चारपरैर्द्विजैः । अरणिं समुपादाय पुलस्त्यो वाक्यमब्रवीत्

ಸಿದ್ಧರು, ಕಿನ್ನರರು, ಗುಹ್ಯಕರು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಮಿಡಿಯುತ್ತಿರಲು; ಗಂಧರ್ವರು ಗಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿರಲು; ವೇದೋಚ್ಚಾರದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾದ ದ್ವಿಜರು ವಾತಾವರಣವನ್ನು ತುಂಬಿರಲು—ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಅರಣಿಯನ್ನು (ಅಗ್ನಿಮಥನದ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು) ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 33

पत्नी ३ पत्नीति विप्रेन्द्राः प्रोच्चैस्तत्र व्यवस्थिताः

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು— “ಪತ್ನೀ! ಪತ್ನೀ!” ಎಂದು।

Verse 34

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा नारदं मुनिसत्तमम् । संज्ञया प्रेषयामास पत्नी चानीयतामिति

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದನಿಗೆ ಸಂಕೇತ ನೀಡಿ ಕಳುಹಿಸಿ— “ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು।

Verse 35

सोऽपि मंदं समागत्य सावित्रीं प्राह लीलया । युद्धप्रियोंऽतरं वांछन्सावित्र्या सह वेधसः

ಅವನು ಸಹ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಂದು ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು; ವೇಧಸ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನೊಂದಿಗೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಪ್ರಿಯ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಕಲಹಾವಕಾಶ ಸಿಗಲೆಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಾ।

Verse 36

अहं संप्रेषितः पित्रा तव पार्श्वे सुरेश्वरि । आगच्छ प्रस्थितः स्नातः सांप्रतं यज्ञमण्डपे

ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಿ, ನಿನ್ನ ಪತಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಬಾ— ಅವನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಹೊರಟು, ಈಗ ಯಜ್ಞಮಂಡಪದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ।

Verse 37

परमेकाकिनी तत्र गच्छमाना सुरेश्वरि । कीदृग्रूपा सदसि वै दृश्यसे त्वमनाथवत्

ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಿ, ನೀ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ; ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೀ ಹೇಗೆ ಕಾಣುವೆ— ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವಳಂತೆ?

Verse 38

तस्मादानीयतां सर्वा याः काश्चिद्देवयोषितः । याभिः परिवृता देवि यास्यसि त्वं महामखे

ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ಯಾವ ದೇವಲೋಕದ ದೇವಯೋಷಿತೆಯರಿದ್ದಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆತನ್ನಿರಿ. ಹೇ ದೇವಿ, ಅವರಿಂದ ಪರಿವೃತಳಾಗಿ ನೀ ಮಹಾಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.

Verse 39

एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो मुनिसत्तमः । अब्रवीत्पितरं गत्वा तातांबाऽकारिता मया

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ—“ತಾತ, ಅಂಬೆಯನ್ನು ನಾನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 41

पुलस्त्यं प्रेषयामास सावित्र्या सन्निधौ ततः । गच्छ वत्स त्वमानीहि स्थानं सा शिथिलात्मिका । सोमभारपरिश्रांतं पश्य मामूर्ध्वसंस्थितम्

ನಂತರ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಪುಲಸ್ತ್ಯನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು—“ಹೋಗು ವತ್ಸ, ಅವಳನ್ನು ಅವಳ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆತರು; ಅವಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಿಥಿಲಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಸೋಮಭಾರದಿಂದ ದಣಿದ ನಾನು ಮೇಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡು.”

Verse 42

एष कालात्ययो भावि यज्ञकर्मणि सांप्रतम् । यज्ञयानमुहूर्तोऽयं सावशेषो व्यवस्थितः

ಈಗಲೇ ಯಜ್ಞಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ. ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಈ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ.

Verse 43

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुलस्त्यः सत्वरं ययौ । सावित्री तिष्ठते यत्र गीतनृत्यसमाकुला

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಹಾಡು-ನೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಕಳಕಳಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಾವಿತ್ರಿ ತಂಗಿದ್ದಳು.

Verse 44

ततः प्रोवाच किं देवि त्वं तिष्ठसि निराकुला । यज्ञयानोचितः कालः सोऽयं शेषस्तु तिष्ठति

ಆಗ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ಏಕೆ ನಿರಾಕುಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವೆ? ಯಜ್ಞಯಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾಲ ಇದೇ; ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ.”

Verse 45

तस्मादागच्छ गच्छामस्तातः कृच्छ्रेण तिष्ठति । सोमभारार्द्दितश्चोर्ध्वं सर्वैर्देवैः समावृतः

“ಆದುದರಿಂದ ಬಾ, ನಾವು ಹೋಗೋಣ. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ, ಸೋಮಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತ; ಅವನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಸೇರಿ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಾರೆ.”

Verse 46

सावित्र्युवाच । सर्वदेववृतस्तात तव तातो व्यवस्थितः । एकाकिनी कथं तत्र गच्छाम्यहमनाथवत्

ಸಾವಿತ್ರಿ ಹೇಳಿದರು—“ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಒಬ್ಬಳೇ ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಅನಾಥೆಯಂತೆ?”

Verse 47

तद्ब्रूहि पितरं गत्वा मुहूर्तं परिपाल्यताम्

“ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ಹೋಗಿ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳು—ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತ ಕಾಯಲಿ.”

Verse 48

यावदभ्येति शक्राणी गौरी लक्ष्मीस्तथा पराः । देवकन्याः समाजेऽत्र ताभिरेष्याम्यह८द्रुतम्

“ಈ ಸಭೆಗೆ ಶಕ್ರಾಣಿ (ಇಂದ್ರಾಣಿ), ಗೌರಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹಾಗೂ ಇತರ ದೇವಕನ್ಯೆಯರು ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯಿರಿ; ನಾನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ.”

Verse 49

सर्वासां प्रेषितो वायुर्निमत्रणकृते मया । आगमिष्यन्ति ताः शीघ्रमेवं वाच्यः पिता त्वया

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ವಾಯುವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ಶೀಘ್ರವೇ ಆಗಮಿಸುವರು—ಇದನ್ನು ನೀನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳು.

Verse 50

सूत उवाच । सोऽपि गत्वा द्रुतं प्राह सोमभारार्दितं विधिम् । नैषाभ्येति जगन्नाथ प्रसक्ता गृहकर्मणि

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ಕೂಡ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಸೋಮಯಾಗದ ಭಾರದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಜಗನ್ನಾಥ! ಅವಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಗೃಹಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.”

Verse 51

सा मां प्राह च देवानां पत्नीभिः सहिता मखे । अहं यास्यामि तासां च नैकाद्यापि प्रदृश्यते

ಅವಳು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು—“ದೇವಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಯಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು; ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೂ ಇನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ.”

Verse 52

एवं ज्ञात्वा सुरश्रेष्ठ कुरु यत्ते सुरोचते । अतिक्रामति कालोऽयं यज्ञयानसमुद्रवः । तिष्ठते च गृहव्यग्रा सापि स्त्री शिथिलात्मिका

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಓ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಾ, ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವೆನಿಸುವುದನ್ನು ಮಾಡು. ಕಾಲವು ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ಯಜ್ಞಯಾನದ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ; ಅವಳೂ ಗೃಹಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಗ್ರಳಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ—ಅವಳ ಸಂಕಲ್ಪ ಶಿಥಿಲವಾಗಿದೆ.

Verse 53

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पुलस्त्यस्य पितामहः । समीपस्थं तदा शक्रं प्रोवाच वचनं द्विजाः

ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯನ ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಆಗ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಶಕ್ರನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 54

ब्रह्मोवाच । शक्र नायाति सावित्री सापि स्त्री शिथिलात्मिका । अनया भार्यया यज्ञो मया कार्योऽयमेव तु

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶಕ್ರಾ! ಸಾವಿತ್ರೀ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವಳೂ ಸ್ತ್ರೀ, ಸಂಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಶಿಥಿಲಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಇಲ್ಲಿರುವ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾನೇ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 55

गच्छ शक्र समानीहि कन्यां कांचित्त्वरान्वितः । यावन्न क्रमते कालो यज्ञयानसमुद्भवः

ಹೇ ಶಕ್ರಾ! ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೋಗಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕರೆತಂದುಕೊ; ಯಜ್ಞದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಶುಭ ಕಾಲವು ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಮೊದಲು.

Verse 56

पितामहवचः श्रुत्वा तदर्थं कन्यका द्विजाः । शक्रेणासादिता शीघ्रं भ्रममाणा समीपतः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ಶಕ್ರನು ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ಕಂಡುಕೊಂಡನು.

Verse 57

अथ तक्रघटव्यग्रमस्तका तेन वीक्षिता । कन्यका गोपजा तन्वी चंद्रास्या पद्मलोचना

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ನೋಡಿದನು—ಮಜ್ಜಿಗೆಯ ಘಟದ ಕಡೆ ಗಮನಹರಿಸಿ ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಗೋಪಕನ್ಯೆಯನ್ನು; ಅವಳು ಸೊಗಸಾದ ದೇಹದವಳು, ಚಂದ್ರಮುಖಿ, ಪದ್ಮಲೋಚನೆ.

Verse 58

सर्वलक्षणसंपूर्णा यौवनारंभमाश्रिता । सा शक्रेणाथ संपृष्टा का त्वं कमललोचने

ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣಳಾಗಿ, ಯೌವನಾರಂಭವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದಳು. ಆಗ ಶಕ್ರನು ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು—“ಹೇ ಕಮಲಲೋಚನೆ! ನೀನು ಯಾರು?”

Verse 59

कुमारी वा सनाथा वा सुता कस्य ब्रवीहि नः

ನೀನು ಕನ್ಯೆಯೇ, ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುವೆಯೇ? ನೀನು ಯಾರ ಮಗಳು—ನಮಗೆ ಹೇಳು।

Verse 60

कन्यो वाच । गोपकन्यास्मि भद्रं ते तक्रं विक्रेतुमागता । यदि गृह्णासि मे मूल्यं तच्छीघ्रं देहि मा चिरम्

ಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದರು—ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನಾನು ಗೋಪನ ಮಗಳು; ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮಾರಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವೆಯಾದರೆ ನನ್ನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಬೇಗ ಕೊಡು, ತಡ ಮಾಡಬೇಡ।

Verse 61

तच्छ्रुत्वा त्रिदिवेन्द्रोऽपि मत्वा तां गोपकन्यकाम् । जगृहे त्वरया युक्तस्तक्रं चोत्सृज्य भूतले

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ತ್ರಿದಿವಾಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನು ಅವಳನ್ನು ಗೋಪಕನ್ಯೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದನು; ಮಜ್ಜಿಗೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸುರಿದನು।

Verse 62

अथ तां रुदतीं शक्रः समादाय त्वरान्वितः । गोवक्त्रेण प्रवेश्याथ गुह्येनाकर्षयत्ततः

ನಂತರ ಶಕ್ರನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಹಸುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸಿ, ಗುಹ್ಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎಳೆದು ಹೊರತೆಗೆದನು।

Verse 63

एवं मेध्यतमां कृत्वा संस्नाप्य सलिलैः शुभैः । ज्येष्ठकुण्डस्य विप्रेन्द्राः परिधाय्य सुवाससी

ಹೀಗೆ ಅವಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಮೇಧ್ಯಳಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಶುಭ ಜಲಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ—ಹೇ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ—ಜ್ಯೇಷ್ಠಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 64

ततश्च हर्षसंयुक्तः प्रोवाच चतुराननम् । द्रुतं गत्वा पुरो धृत्वा सर्वदेवसमागमे

ಆಮೇಲೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದವನು ಚತುರಾನನ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಸರ್ವದೇವರ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸು.”

Verse 65

कन्यकेयं सुरश्रेष्ठ समानीता मयाऽधुना । तवार्थाय सुरूपांगी सर्वलक्षणलक्षिता

“ಹೇ ಸೂರಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಈ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನಾನು ಈಗ ನಿನ್ನಾರ್ಥವಾಗಿ ಕರೆತಂದಿದ್ದೇನೆ— ಸುಂದರಾಂಗಿಯೂ, ಸರ್ವ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳೂ.”

Verse 66

गोपकन्या विदित्वेमां गोवक्त्रेण प्रवेश्य च । आकर्षिता च गुह्येन पावनार्थं चतुर्मुख

“ಇವಳು ಗೋಪಕನ್ಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಗೋವಿನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಗುಪ್ತ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಎಳೆಯಲಾಯಿತು— ಹೇ ಚತುರ್ಮುಖಾ! ಪಾವನಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ.”

Verse 67

श्रीवासुदेव उवाच । गवां च ब्राह्मणानां च कुलमेकं द्विधा कृतम् । एकत्र मंत्रास्तिष्ठंति हविरन्यत्र तिष्ठति

ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವನು ಹೇಳಿದರು— “ಗೋವುಗಳ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುಲ ಒಂದೇ; ಅದು ಎರಡು ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಮಂತ್ರಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಹವಿಸ್ (ಯಜ್ಞಾಹುತಿ) ನೆಲೆಸಿದೆ.”

Verse 68

धेनूदराद्विनिष्क्रांता तज्जातेयं द्विजन्मनाम् । अस्याः पाणिग्रहं देव त्वं कुरुष्व मखाप्तये

“ಅವಳು ಧೇನುವಿನ ಉದರದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾಳೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ದ್ವಿಜರ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವಳು. ಹೇ ದೇವಾ! ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವಳ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ (ವಿವಾಹ) ನೀನು ನೆರವೇರಿಸು.”

Verse 69

यावन्न चलते कालो यज्ञयानसमुद्भवः

ಕಾಲವು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗದಿರುವವರೆಗೆ, ಯಜ್ಞಯಾನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ಮಾರ್ಗವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 70

रुद्र उवाच । प्रविष्टा गोमुखे यस्मादपानेन विनिर्गता । गायत्रीनाम ते पत्नी तस्मादेषा भविष्यति

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಅವಳು ಗೋಮುಖದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಪಾನಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಬಂದದ್ದರಿಂದ, ‘ಗಾಯತ್ರೀ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗುವಳು।

Verse 71

ब्रह्मोवाच । वदन्तु ब्राह्मणाः सर्वे गोपकन्याप्यसौ यदि । संभूय ब्राह्मणीश्रेष्ठा यथा पत्नी भवेन्मम

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಇವಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಗೋಪಕನ್ಯೆಯಾದರೆ, ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಹೇಳಲಿ; ಮತ್ತು ಸೇರಿ ಇವಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀಶ್ರೇಷ್ಠೆ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಲು ಯೋಗ್ಯಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಿರಿ।

Verse 72

ब्राह्मणा ऊचुः । एषा स्याद्ब्राह्मणश्रेष्ठा गोपजातिविवर्जिता । अस्मद्वाक्याच्चतुर्वक्त्र कुरु पाणिग्रहं द्रुतम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಇವಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠೆ, ಗೋಪಜಾತಿಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಳು; ನಮ್ಮ ವಚನದಂತೆ, ಓ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಾಡು।

Verse 73

सूत उवाच । ततः पाणिग्रहं चक्रे तस्या देवः पितामहः । कृत्वा सोमं ततो मूर्ध्नि गृह्योक्तविधिना द्विजाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ದೇವಪಿತಾಮಹನು ಅವಳ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಆಮೇಲೆ ದ್ವಿಜರು ಗೃಹ್ಯವಿಧಿಯಂತೆ ಅವಳ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಸೋಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು।

Verse 74

संतिष्ठति च तत्रस्था महादेवी सुपावनी । अद्यापि लोके विख्याता धनसौभाग्यदायिनी

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮಪಾವನ ಮಹಾದೇವಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಇಂದಿಗೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧನ-ಸೌಭಾಗ್ಯ ದಾಯಿನಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 76

कन्या हस्तग्रहं तत्र याऽप्नोति पतिना सह । सा स्यात्पुत्रवती साध्वी सुखसौभाग्यसंयुता

ಆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಸ್ತಗ್ರಹಣ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಕನ್ಯೆ, ಸಾಧ್ವಿಯಾಗಿ ಪುತ್ರವತಿಯಾಗಿದ್ದು ಸುಖ-ಸೌಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ।

Verse 77

पिंडदानं नरस्तस्यां यः करोति द्विजोत्तमाः । पितरस्तस्य संतुष्टास्तर्पिताः पितृतीर्थवत्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಅಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪಿತೃತೀರ್ಥದಲ್ಲೇ ಮಾಡಿದಂತೆ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 79

यस्तस्यां कुरुते मर्त्यः कन्यादानं समाहितः । समस्तं फलमाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಅಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 181

इति श्रीस्कादे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गायत्रीविवाहे गायत्रीतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरशततमोअध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಗಾಯತ್ರೀವಿವಾಹ ಪ್ರಸಂಗಾಂತರ್ಗತ ‘ಗಾಯತ್ರೀತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 181ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।