Adhyaya 175

Verse 1

सूत उवाच । एवं संशोचते यावदात्मानं परिगर्हयन् । ततस्तु ब्रह्मणा प्रोक्तः स्वयमभ्येत्य भो द्विजाः

ಸೂತರು ಹೇಳಿದರು: ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಿಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ಸ್ವಯಂ ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 2

त्वया शंका न कर्तव्या सुतस्यास्य कृते द्विज । अज्ञानादेव ते जातो दैवयोगेन बालकः

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಈ ಬಾಲಕನು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನೆಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಂಶಯಪಡಬೇಡ. ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ, ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಈ ಬಾಲಕನು ನಿನಗೆ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 3

याज्ञवल्क्य उवाच । तथापि देव मे शुद्धिर्हृदयस्य न जायते । तस्माद्वद सुरश्रेष्ठ प्रायश्चित्तं विशुद्धये

ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಾ! ಆದರೂ ನನ್ನ ಹೃದಯಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಸೂರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 4

ब्रह्मोवाच । यदि ते चित्तशुद्धिस्तु न कथंचित्प्रवर्तते । तत्स्थापय महाभाग लिंगं देवस्य शूलिनः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ನಿನಗೆ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಉಂಟಾಗದಿದ್ದರೆ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಶೂಲಧಾರಿ ದೇವ (ಶಿವ)ನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Verse 5

अज्ञानाज्ज्ञानतोवापि यत्पापं कुरुते नरः । ब्रह्महत्यादिकं चापि स्त्रीवधाद्वापि यद्भवेत्

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನೇ ಮಾಡಿದರೂ—ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಗಳಾಗಲಿ, ಸ್ತ್ರೀವಧವರೆಗೂ ಆಗಲಿ—ಯಾವ ದೋಷ ಉಂಟಾದರೂ;

Verse 6

पंचेष्टिकामयं वापि यः कुर्याद्धरमन्दिरम् । तस्य तन्नाशमायाति तमः सूर्योदये यथा

ಐದು ಇಷ್ಟಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಹರ (ಶಿವ)ನ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೂ, ಅವನ ಆ ದೋಷ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಕರಗುವಂತೆ.

Verse 7

विशेषेण महाभाग हाटकेश्वरसंभवे । क्षेत्रे तत्र सुमेध्ये तु सर्वपातकनाशने

ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಹಾಟಕೇಶ್ವರನ ಪ್ರಾಕಟ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಮೇಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 8

कलिकाले च संप्राप्ते यत्र पापं न विद्यते । अहमप्यत्र वांछामि यज्ञं कर्तुं द्विजोत्तम

ಕಲಿಯುಗವು ಬಂದರೂ ಯಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲವೋ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ।

Verse 9

आनयिष्यामि तत्तीर्थं पुष्करं चात्मनः प्रियम् । कलिकालभयाच्चैतद्यावन्नो व्यर्थतां व्रजेत्

ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ತೀರ್ಥವಾದ ಪುಷ್ಕರವನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ತರುತ್ತೇನೆ; ಕಲಿಕಾಲದ ಭಯದಿಂದ ಈ ಪುಣ್ಯವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ।

Verse 10

कलिकाले तु संप्राप्ते तीर्थानि सकलानि च । यास्यंति व्यर्थतां विप्र मुक्त्वेदं क्षेत्रमुत्तमम्

ಕಲಿಯುಗವು ಬಂದಾಗ, ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ಈ ಉತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 11

सूत उवाच । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । याज्ञवल्क्योऽपि तच्छ्रुत्वा पितामहवचोऽ खिलम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಚತುರ್ಮುಖನು (ಬ್ರಹ್ಮ) ನಂತರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅತೀತನಾದನು. ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನೂ ಪಿತಾಮಹನ ಸಮಸ್ತ ವಚನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿ।

Verse 12

लिंगं संस्थापयामास ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम् । अब्रवीच्च ततो वाक्यं मेघगंभीरया गिरा

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಅನುತ್ತಮವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವನು ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನುಡಿದನು.

Verse 13

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां यो लिंगं मामकं त्विदम् । स्नापयिष्यति सद्भक्त्या तस्य पापं प्रयास्यति

ಅಷ್ಟಮಿ ಹಾಗೂ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಯಾರು ನನ್ನ ಈ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಸುವರೋ, ಅವರ ಪಾಪವು ದೂರವಾಗುವುದು.

Verse 14

परदारकृतं यच्च मात्रापि च समं कृतम् । क्षालयिष्यति तत्पापं स्नापितं पूजितं परैः

ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವೂ, ತಾಯಿಗೆ ವಿರೋಧವಾದ ಅಪರಾಧದಷ್ಟೇ ಭೀಕರ ಪಾಪವೂ—ಈ (ಲಿಂಗ)ಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ತೊಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 15

अस्मिन्नहनि संप्राप्ते तस्य पक्षसमुद्भवम् । प्रयास्यति कृतं पापं यदज्ञानाद्विनिर्मितम्

ಈ ಪವಿತ್ರ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಆ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ—ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೋಷಗಳು ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ.

Verse 16

ततःप्रभृति विख्यातो याज्ञव ल्क्येश्वरः शुभः । तस्मिन्क्षेत्रे द्विजश्रेष्ठा हाटकेश्वरसंज्ञके

ಅಂದಿನಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರವೆಂಬ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಶುಭಪ್ರಭು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

Verse 175

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये याज्ञवल्क्येश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೇಶ್ವರ ಉತ್ಪತ್ತಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।