Adhyaya 169

Verse 1

ऋषय ऊचुः । कस्मात्सा तुष्टिदा प्रोक्ता नागराणां विशेषतः । धारानामेति विख्याता कस्मात्सा धरणीतले

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನಾಗರರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ‘ತುಷ್ಟಿದಾ’ (ತೃಪ್ತಿದಾಯಕಿ) ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ? ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ‘ಧಾರಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಏಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು?

Verse 2

सूत उवाच । चमत्कारपुरे पूर्वं धारानामेति विश्रुता । आसीत्तपस्विनी साध्वी नागरी ब्राह्मणोत्तमा । तस्याः सख्यमरुन्धत्या आसीत्पूर्वं सुमेधया

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹಿಂದೆ ಚಮತ್ಕಾರಪುರದಲ್ಲಿ ‘ಧಾರಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ನಾಗರೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮೆ, ಸಾಧ್ವೀ ತಪಸ್ವಿನಿ ಇದ್ದಳು. ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ಸುಮೇಧಾವತಿ ಅರುಂಧತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಖ್ಯವಿತ್ತು.

Verse 3

अरुन्धती यदा प्राप्ता चमत्कारपुरे शुभे । स्नानार्थं शंखतीर्थं तु वसिष्ठेन समागता

ಅರುಂಧತಿ ಶುಭವಾದ ಚಮತ್ಕಾರಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಸ್ನಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ವಸಿಷ್ಠನೊಂದಿಗೆ ಶಂಖತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದಳು.

Verse 4

तया दृष्टाथ सा तत्र अंगुष्ठाग्रेण संस्थिता । वायुभक्षा निराहारा दिव्येन वपुषान्विता

ಅವಳು ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡಳು—ಅವಳು ಅಂಗುಷ್ಟದ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ, ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹಾರಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಿರಾಹಾರಿಣಿಯಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ತೇಜೋಮಯ ದೇಹದಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 5

तया पृष्टा च सा साध्वी का त्वं कस्य सुता शुभे । किमर्थं तु स्थिता चोग्रे तपसि ब्रूहि मे शुभे

ಅವಳು ಕೇಳಿದಾಗ ಆ ಸಾಧ್ವಿ ಹೇಳಿದಳು—“ಹೇ ಶುಭೆ, ನೀನು ಯಾರು, ಯಾರ ಮಗಳು? ಮತ್ತು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ? ನನಗೆ ಹೇಳು, ಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ।”

Verse 6

धारोवाच । देवशर्माख्यविप्रस्य सुताहं नागरस्य च । बालत्वे वर्तमानाया वैधव्यं मे व्यवस्थितम्

ಧಾರಾ ಹೇಳಿದಳು—“ನಾನು ದೇವಶರ್ಮ ಎಂಬ ನಾಗರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಗಳು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ನನಗೆ ವೈಧವ್ಯವು ವಿಧಿಯಾಗಿ ಬಂದಿತು.”

Verse 7

शंखतीर्थस्य माहात्म्यं श्रुत्वा शंखेश्वरस्य च । ततोऽहं संस्थिता ह्यत्र तस्यैवाराधने स्थिता

“ಶಂಖತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನೂ ಶಂಖೇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವನ ಆರಾಧನದಲ್ಲೇ ನಿರಂತರ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ।”

Verse 8

अरुन्धत्युवाच । तवोपरि महान्स्नेहो दर्शनात्ते व्यवस्थितः । तस्मादागच्छ गच्छावो ममाश्रमपदं शुभम्

ಅರುಂಧತಿ ಹೇಳಿದಳು—“ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಮೇಲೊಂದು ಮಹಾಸ್ನೇಹ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಾ, ನಾವು ನನ್ನ ಶುಭ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ।”

Verse 9

सरस्वत्या स्तटे शुभ्रे सर्वपातकनाशने । शास्त्रगोष्ठीरता नित्यं तत्र तिष्ठ मया सह

ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಿನಿಯಾದ ಸರಸ್ವತಿಯ ಶುಭ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ, ನನ್ನೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರು; ನಿತ್ಯವೂ ಶಾಸ್ತ್ರಗೋಷ್ಠಿಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸು।

Verse 10

ततः संप्रस्थिता सा तु तया सार्धं तपस्विनी । अनुज्ञाता स्वपित्रा तु जनन्या बांधवैस्तथा

ಅನಂತರ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ಅವಳೊಡನೆ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟಳು; ತನ್ನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಹಾಗೂ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು।

Verse 11

तस्याः सख्यं चिरं कालं तया सह बभूव ह । कस्यचित्त्वथ कालस्य सा शक्तिस्तत्र चागता

ಅವಳೊಡನೆ ಅವಳ ಸ್ನೇಹವು ದೀರ್ಘಕಾಲವಿತ್ತು. ನಂತರ ಕೆಲಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ಶಕ್ತಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿತು.

Verse 12

विश्वामित्रेण संसृष्टा वसिष्ठस्य वधाय च । सा स्तंभिता वसिष्ठेन कृता देवीस्वरूपिणी । संपूज्या देवमर्त्यानां सर्वरक्षाप्रदा शुभा

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನೊಡನೆ ಸೇರಿ ವಸಿಷ್ಠನ ವಧೆಗೆ ಪ್ರವೃತ್ತಳಾದ ಆಕೆ, ವಸಿಷ್ಠನಿಂದ ಸ್ಥಂಭಿತಳಾಗಿ ದೇವೀಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು—ದೇವಮರ್ತ್ಯರಿಗೆ ಪೂಜ್ಯೆ, ಶುಭೆ, ಸರ್ವರಕ್ಷಾಪ್ರದೆ।

Verse 13

ततस्तु धारया तस्याः कैलासशिखरोपमः । प्रासादो निर्मितो विप्रा नानारत्नविचित्रितः

ನಂತರ ಧಾರೆಯು ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕೈಲಾಸಶಿಖರದಂತೆ ಒಂದು ಪ್ರಾಸಾದವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಳು; ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಅದು ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 14

चकाराथ ततः स्तोत्रं तस्याः सा च तपस्विनी

ನಂತರ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ಸ್ತ್ರೀ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಒಂದು ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದಳು।

Verse 15

नमस्ते परमे ब्राह्मि धारयोगे नमोनमः । अर्धमात्रे परे शून्ये तस्यार्धार्धे नमोस्तु ते

ಓ ಪರಮ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಧಾರಣ-ಯೋಗರೂಪಿಣೀ! ನಿಮಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪರಾತ್ಪರ ಅರ್ಧಮಾತ್ರೆ, ಪರಮ ಶೂನ್ಯ, ಮತ್ತು ‘ಅರ್ಧದ ಅರ್ಧ’ವೆಂಬ ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ವರೂಪಿಣೀ! ನಿಮಗೆ ನಮೋऽಸ್ತು।

Verse 16

नमस्ते जगदाधारे नमस्ते भूतधारिणि । नमस्ते पद्मपत्राक्षि नमस्ते कांचनद्युते

ಓ ಜಗದಾಧಾರಿಣೀ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ದೇವೀ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ಪದ್ಮಪತ್ರನೇತ್ರಿ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ಕಾಞ್ಚನದ್ಯುತಿ ಹೊಂದಿದವಳೇ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 17

नमस्ते सिंहयानाढ्ये नमस्तेऽस्तुमहाभुजे । नमस्ते देवताभीष्टे नमस्ते दैत्यसूदिनि

ಓ ಸಿಂಹವಾಹನದಿಂದ ಶೋಭಿತಳೇ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ಮಹಾಭುಜೇ! ನಿಮಗೆ ನಮೋऽಸ್ತು. ಓ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಭೀಷ್ಟಳೇ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ದೈತ್ಯಸೂದಿನೀ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 18

नमस्ते महिषाक्रांतशरीरच्छिन्नमस्तके । नमस्ते विंध्यनिरते सुरामांसबलिप्रिये

ಓ ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸಿ ಅವನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಛೇದಿಸಿದ ದೇವೀ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ವಿಂಧ್ಯನಿರತೇ, ಸುರಾ-ಮಾಂಸ-ಬಲಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಳಾಗುವ ದೇವೀ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 19

त्वं लक्ष्मीस्त्वं शची गौरी त्वं सिद्धिस्त्वं विभावरी । त्वं स्वाहा त्वं स्वधा तुष्टिस्त्वं पुष्टिस्त्वं सुरेश्वरी

ನೀನೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ನೀನೇ ಶಚೀ, ನೀನೇ ಗೌರೀ. ನೀನೇ ಸಿದ್ಧಿ, ನೀನೇ ರಾತ್ರಿಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ನೀನೇ ಸ್ವಾಹಾ, ನೀನೇ ಸ್ವಧಾ; ನೀನೇ ತುಷ್ಟಿ, ನೀನೇ ಪುಷ್ಟಿ; ನೀನೇ ದೇವಾಧೀಶ್ವರಿ.

Verse 20

शक्तिरूपासि देवि त्वं सृष्टिसंहारका रिणी । त्वयि दृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ಹೇ ದೇವಿ, ನೀ ಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪಿಣಿ—ಸೃಷ್ಟಿ ಸಂಹಾರಕಾರಿಣಿ. ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ತ್ರಿಲೋಕ, ಚರಾಚರসহಿತವಾಗಿ, ದೃಶ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

यथा तिलेस्थितं तैलं दधिसंस्थं यथा घृतम् । हविर्भुजश्च काष्ठस्थः सुगुप्तं लभ्यते न हि

ಎಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿರುವಂತೆ, ಮೊಸರಿನಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಇರುವಂತೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಹವಿರ್ಭೋಜಿ ಅಗ್ನಿ ಮರದೊಳಗೆ ಸುಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇರುವಂತೆ—ಅತಿಗುಪ್ತವಾದುದು ಹೊರತೆಗೆದಿಲ್ಲದೆ ಲಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 22

तथा त्वमपि देवेशि सर्वगापि न लक्ष्यसे

ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ನೀ ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 23

सूत उवाच । एतेन स्तोत्रमुख्येन स्मृता सा परमेश्वरी । बहूनि वर्ष पूगानि पूजयंत्या दिनेदिने

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಅವಳನ್ನು ದಿನೇದಿನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಸಮೂಹಗಳು ಕಳೆದವು.

Verse 24

कस्यचित्त्वथ कालस्य चैत्रशुक्लाष्टमी सिता । तस्मिन्नहनि देवी सा नद्यां संस्नाप्य पूजिता

ನಂತರ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯ ಶುಭ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ ಅದೇ ದಿನ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 25

बलि पूजां ततो दत्त्वा स्तोत्रेणानेन च स्तुता । ततः प्रत्यक्षतां गत्वा तामुवाच तपस्विनीम्

ನಂತರ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಳು. ಆಗ ದೇವಿ ಪ್ರತ്യക്ഷವಾಗಿ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 26

पुत्रि तुष्टास्मि भद्रं ते स्तोत्रेणानेन चानघे । वरं वरय भद्रं ते तव दास्यामि वांछितम्

“ಮಗಳೇ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ಹೇ ನಿರ್ದೋಷಿಣಿ. ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ—ನೀ ಬಯಸಿದುದನ್ನು ನಾನು ನೀಡುವೆನು।”

Verse 27

धारोवाच । यदि तुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । तन्मे नाम तवाप्यस्तु प्रासादेऽत्र हि केवलम्

ಧಾರಾ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತಳಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ಈ ಮಂದಿರದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಹೆಸರೂ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿರಲಿ।”

Verse 28

अपरं नागरो योऽत्र त्वस्मिन्नहनि संस्थिते । प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा तव दत्त्वा फलत्रयम्

“ಮತ್ತೊಂದು: ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಾಗರ ನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಈ ದಿನವೇ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿ—ಮೂರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಿನಗೆ ಮೂರು ಫಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ—”

Verse 29

स्तोत्रेणानेन भवतीं स्तुत्वा च कुरुते नतिम् । तस्य संवत्सरं यावद्रोगो रक्ष्यस्त्वयाऽखिलः

ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವನಿಗೆ, ಒಂದು ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ನೀನು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು।

Verse 30

या च वंध्या भवेन्नारी सा भूयात्पुत्रसंयुता । दुर्भगा च ससौभाग्या कुरूपा रूपसंभवा । रोगिणी रोगनिर्मुक्ता सर्वसौख्यसमन्विता

ವಂಧ್ಯೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಪುತ್ರವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಕುರೂಪೆ ರೂಪವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ರೋಗಿಣಿ ರೋಗಮುಕ್ತಳಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸೌಖ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ।

Verse 31

देव्युवाच । अहं धारेति विख्याता प्रासादेऽत्र त्वया कृते । भविष्यामि न सन्देहस्तव कीर्तिकृते सदा

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ನೀನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಈ ಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಧಾರಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗುವೆನು; ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಸದಾ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 32

अत्र यो नागरो भक्त्या समागत्य तपस्विनि । प्रदक्षिणात्रयं कुर्याद्दत्त्वा मम फलत्रयम्

ಹೇ ತಪಸ್ವಿನಿ! ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಾಗರ ನಿವಾಸಿಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂದು ಮೂರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ನನಗೆ ಮೂರು ಫಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ—

Verse 33

सोऽपि संवत्सरं यावद्भविता रोगवर्जितः । एवमुक्ता तु सा देवीततश्चादर्शनं गता

ಅವನು ಸಹ ಒಂದು ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ರೋಗವರ್ಜಿತನಾಗಿರುವನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ದೇವಿ ನಂತರ ಅಂತರಧಾನಳಾದಳು.

Verse 34

धारापि संस्थिता तत्र अरुन्धत्या समन्विता । अद्यापि दृश्यते व्योम्नि तस्याश्चापि समीपगा

ಧಾರೆಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಅರುಂಧತಿಯೊಡನೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದಳು. ಇಂದಿಗೂ ಅವಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಅರುಂಧತಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ.

Verse 35

एतद्धारोद्भवं योऽत्र वृत्तांतं कीर्तयिष्यति । शृणुयाद्वा द्विजश्रेष्ठा मुच्येत्पापाद्दिनोद्भवात्

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಇಲ್ಲಿ ಧಾರೆಯ ಉದ್ಭವವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಯಾರು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 36

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पठनीयं विशेषतः । श्रोतव्यं च प्रभक्त्येदं नागरैश्च विशेषतः

ಆದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಇದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪರಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರು.

Verse 169

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धारानामोत्पत्तिवृत्तांत धारादेवीमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಧಾರಾನಾಮೋತ್ಪತ್ತಿವೃತ್ತಾಂತ ಹಾಗೂ ಧಾರಾದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಅರವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.