Adhyaya 163

Verse 1

सूत उवाच । अथ ते नागराः सर्वे दृष्ट्वा तद्वित्तभाजनम् । न केनापि ग्रहीतव्यं सर्वान्कामान्निरस्य च

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಆ ಎಲ್ಲ ನಾಗರರು ಆ ಧನಪಾತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, “ಇದನ್ನು ಯಾರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು” ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸಂಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರು।

Verse 2

ततस्ते समयं कृत्वा समानीय च मध्यगम् । तस्यास्येन ततः प्रोचुर्ब्रह्मस्थाने व्यवस्थि ताः

ನಂತರ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದು, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 3

अनेन लोभयुक्तेन तिरस्कृत्य द्विजोत्तमान् । पुष्पवित्तमुपादाय प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम्

“ಲೋಭದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪುಷ್ಪನ ಧನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.”

Verse 4

तथा चैव तु षड्भागो गृहीतो विभवस्य च । तस्मादेष समस्तानां बाह्यभूतो भविष्यति

“ಮತ್ತೂ ಸಂಪತ್ತಿನ ಆರನೆಯ ಭಾಗವೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ಸಮಸ್ತ ಸಮುದಾಯದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಹೊರಗಾಗುವನು.”

Verse 5

नागराणां द्विजेद्राणां यथान्यः प्राकृतस्तथा

“ನಾಗರರು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರ ನಡುವೆ ಇವನು ಇತರ ಸಾಮಾನ್ಯನಂತೆಲೇ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡಲಿ—ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷತೆ ಇರದು.”

Verse 6

अद्यप्रभृति चानेन यः संबंधं करिष्यति । सोऽपि बाह्यस्तु सर्वेषां नागराणां भविष्यति

ಇಂದಿನಿಂದ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯಾರು ಯಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವರೋ, ಅವನೂ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರರಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನಾಗುವನು।

Verse 7

भोजनं वाथ पानीयं योऽस्य सद्मनि कर्हिचित् । करिष्यति स चाऽप्येवं पतितः संभविष्यति

ಯಾರು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟವೋ ಅಥವಾ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನೋ ನೀಡುವರೋ, ಅವನೂ ಸಹ ಅದೇ ರೀತಿ ಪತಿತನಾಗುವನು।

Verse 8

एवमुक्त्वा ततस्तेन दत्तं तालत्रयं द्विजाः । ब्रह्मस्थाने द्विजश्रेष्ठाः कृत्वा पुष्पसमं च तम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ನೀಡಿದ ಮೂರು ತಾಳಮಾಪಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು; ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅವನನ್ನು ‘ಪುಷ್ಪಸಮ’ವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ (ಪುಷ್ಪಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವಿಷಯವನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು)।

Verse 9

अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे जग्मुः स्वंस्वं निवेशनम् । चंडशर्मा स चोद्विग्नः पुष्पपार्श्वं तदा गतः

ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಚಂಡಶರ್ಮನು ಉದ್ವಿಗ್ನನಾಗಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು।

Verse 10

एतेषामेव सर्वेषां संमतेन मया तव । प्रायश्चित्तं तदा दत्तं तथा पि पतितः कृतः

ಇವರ ಎಲ್ಲರ ಸಂಮತಿಯಿಂದ ನಾನು ಆಗ ನಿನಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದೆ; ಆದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ‘ಪತಿತ’ನೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 11

तस्मादहं पतिष्यामि सुसमिद्धे हुताशने । नैव जीवितुमिच्छामि स्वजनैः परिवर्जितः

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸುಸಮಿದ್ಧ ಹುತಾಶನದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು; ಸ್ವಜನರಿಂದ ಪರಿತ್ಯಕ್ತನಾದ ನಾನು ಬದುಕಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 12

पुष्प उवाच । न विषादस्त्वया कार्यः कार्येऽस्मिद्विजसत्तम । वित्तार्थं दूषितस्त्वंहि यतो ब्राह्मणसत्तमैः

ಪುಷ್ಪನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿಷಾದಿಸಬಾರದು; ಧನಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರು ನಿನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದ್ದಾರೆ।

Verse 13

नागरांस्तोषयिष्यामि तानहं विविधैर्धनैः । याचयिष्यंति यन्मात्रं तव गात्रविशुद्धये

ನಾನು ಆ ನಗರಜನರನ್ನು ವಿವಿಧ ಧನಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವೆನು; ಅವರು ಎಷ್ಟು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವರೋ ಅಷ್ಟನ್ನೇ ನಿನ್ನ ಗಾತ್ರಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀಡುವೆನು।

Verse 14

तावन्मात्रं प्रदास्यामि तेभ्यो हि तव कारणात् । एवमुक्त्वा समागत्य ब्रह्मस्थानं त्वरान्वितः

ನಿನ್ನ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನೀಡುವೆನು. ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಬಂದು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 15

चातुश्चरणमानीय मध्यगास्येन सोऽब्रवीत् । चंडशर्मा द्विजो यश्च मदर्थे पतितः कृतः

ನಾಲ್ವರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಸಭಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—‘ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಪತಿತನಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದ್ವಿಜ ಚಂಡಶರ್ಮಾ…’

Verse 16

युष्माभिर्वित्तलोभेन तद्वित्तं वो ददाम्यहम् । समस्तं मद्गृहे यच्च क्रियतां वचनं द्विजैः

ನೀವು ಧನದ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆ ಧನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಇದೆಯೋ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡಲಿ.

Verse 17

अथ ते कुपिताः प्रोचुः सर्व एव द्विजोत्तमाः । सीत्कारान्विविधान्कृत्वा क्रोध संरक्तलोचनाः

ಆಗ ಆ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೋಪಗೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದರು; ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವರು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಸೀತ್ಕಾರ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

Verse 18

धिग्धिक्पापसमाचार जिह्वा ते शतधा ततः । किं न याति यदेवं त्वं प्रजल्पसि विगर्हितम्

ಛೀ, ಪಾಪಾಚಾರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ! ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯು ನೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಸೀಳದಿರಲು ಕಾರಣವೇನು? ನೀನು ಇಂತಹ ನಿಂದನೀಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವಾಗ ಅದು ಏಕೆ ಉದುರಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 19

पतितोऽयं कृतो ऽस्माभिर्नैव वित्तस्य कारणात् । प्रायश्चित्तं यतो दत्तमेकेनापि दुरात्मना

ನಾವು ಇವನನ್ನು ಹಣದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ 'ಪತಿತ'ನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ದುರಾತ್ಮನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.

Verse 20

स्मृतयो दूषितास्तेन पुराणानि विशेषतः । स्थानं चैवास्म दीयं च कर्म चैतत्प्रकुर्वता

ಅಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ಈ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಕೆಡಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 21

प्रायश्चित्तं प्रदातव्यं चतुर्भिरपरैः सह । संमन्त्र्य मनुना प्रोक्तमेतदेव द्विजोत्तमाः

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ವರು ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ವಿಚಾರಿಸಿ ಮನು ಇದೇ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ.

Verse 22

त्वदीयं पातकं चास्य शरीरेऽद्य व्यवस्थितम् । एकाकिना यतो दत्तं तेनायं पतितः स्थितः

ನಿನ್ನ ಪಾಪವು ಇಂದು ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ; ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಅವನು ಪತಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

Verse 23

सूत उवाच । एवमुक्त्वा द्विजाः सर्वे जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् । पुष्पोपि च समुद्विग्नो वैलक्ष्यं परमं गतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಪುಷ್ಪನೂ ಬಹಳ ಉದ್ವಿಗ್ನನಾಗಿ ಪರಮ ಲಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು.

Verse 24

जगामाथ निजावासं निःश्वसन्नुरगो यथा

ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಸರ್ಪದಂತೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ.

Verse 25

ततः स चिन्तयामास यावन्नो साहसं कृतम् । तावत्सिद्धिर्मनुष्याणां न कथंचित्प्रजायते

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಚಿಂತಿಸಿದನು—ನಮ್ಮ ಈ ದುಸ್ಸಾಹಸಿಕ ಅಪರಾಧವು ಸರಿಯಾಗುವವರೆಗೆ, ಮಾನವರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 26

तस्मादहं करिष्यामि चण्डशर्मकृते महत् । कृतघ्नता यथा न स्यात्प्रोक्तं चैव यतो बुधैः

ಆದುದರಿಂದ ಚಂಡಶರ್ಮನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು; ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೃತಘ್ನತೆಯ ದೋಷ ಉಂಟಾಗದಂತೆ—ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ।

Verse 27

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಸುರಾಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ, ವ್ರತಭಂಗಿ—ಇವರಿಗೆ ಸಜ್ಜನರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಕೃತಘ್ನನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇ ಇಲ್ಲ।

Verse 28

एवं निश्चित्य मनसा सूर्यवारेण सप्तमी । यदाऽयाता द्विजश्रेष्ठास्तदा चाष्टोत्तरं शतम्

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಭಾನುವಾರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸಪ್ತಮಿ ಬಂದಾಗ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಆಗಮಿಸಿದಾಗ (ವಿಧಿ) ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಶತಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ ನಡೆಯಿತು।

Verse 29

प्रदक्षिणाः कृतास्तेन पुष्पादित्यस्य धीमता । तीक्ष्णं शस्त्रं समादाय पूर्वोक्तविधिना ततः । छित्त्वाछित्त्वा निजांगानि जुहुयाज्जातवेदसि

ಆ ಧೀಮಂತನು ಪುಷ್ಪಾದಿತ್ಯನ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ, ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮರುಮರು ಕತ್ತರಿಸಿ ಜಾತವೇದಸಾದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 30

ततः पूर्णाहुतिं यावत्कायशेषेण यच्छति । तावत्प्रत्यक्षतां गत्वा स प्रोक्तो भास्वता स्वयम्

ನಂತರ ಅವನು ಪೂರ್ಣಾಹುತಿವರೆಗೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಷ್ಟೂ ಕಾಲ, ಭಾಸ್ವಾನ್ (ಸೂರ್ಯ) ಪ್ರತಕ್ಷನಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 31

पुष्प मा साहसं कार्षीः परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ । भूय एव महाभाग ब्रूहि किं ते ददाम्यहम्

ಪುಷ್ಪಾ, ಇಂತಹ ಆತುರದ ಸಾಹಸ ಮಾಡಬೇಡ; ಹೇ ನಿರ್ದೋಷಿ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಮತ್ತೆ, ಹೇ ಭಾಗ್ಯವಂತ, ಹೇಳು—ನಿನಗೆ ನಾನು ಯಾವ ವರ ನೀಡಲಿ?

Verse 32

पुष्प उवाच । चण्डशर्मा द्विजेन्द्रोऽयं मदर्थे पतितः कृतः । समस्तैर्नागरैर्देव तं तैर्नय समानताम्

ಪುಷ್ಪಳು ಹೇಳಿದಳು—ಈ ದ್ವಿಜೇಂದ್ರ ಚಂಡಶರ್ಮನು ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಪತಿತನಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಹೇ ದೇವಾ, ಆ ಸಮಸ್ತ ನಾಗರರ ಮೂಲಕವೇ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸು.

Verse 33

शास्त्रं दृष्ट्वा प्रदत्तं मे प्रायश्चित्तं महात्मना । तथापि दूषितः क्षुद्रैः समस्तैरसहिष्णुभिः

ಮಹಾತ್ಮನು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು; ಆದರೂ ಆ ಕ್ಷುದ್ರ, ಅಸಹಿಷ್ಣು ಜನರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರು.

Verse 34

भगवानुवाच । एकस्यापि वचो नैव शक्यते कर्तुमन्यथा । नागरस्य द्विजश्रेष्ठ समस्तानां च किं पुनः

ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಒಬ್ಬ ನಾಗರನ ಮಾತನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ವಾಕ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು.

Verse 35

परमेष द्विजः पूतश्चंडशर्मा भविष्यति । ब्राह्मोऽयं नागरः ख्यातः समस्ते धरणीतले

ಹೇ ಪರಮೇಶ, ಚಂಡಶರ್ಮ ಎಂಬ ದ್ವಿಜನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗುವನು. ಈ ನಾಗರನು ‘ಬ್ರಾಹ್ಮ’ ಎಂದು ಸಮಸ್ತ ಧರಣೀತಲದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತನಾಗುವನು.

Verse 36

एतस्य ये सुताश्चैव भविष्यंति धरातले । विख्यातिं तेऽपि यास्यंति मान्याः पूज्या महीभृताम्

ಇವನಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪುತ್ರರೂ ಸಹ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು; ರಾಜರಿಂದಲೂ ಮಾನ್ಯರಾಗಿ ಪೂಜ್ಯರಾಗುವರು।

Verse 37

ये चापि बांधवा श्चास्य सुहृदश्च समागमम् । करिष्यंति समं तेऽपि भविष्यंति सुशोभनाः

ಇವನ ಬಂಧುಗಳು ಹಾಗೂ ಹಿತೈಷಿ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಸಹ, ಸಮವಾಗಿ ಸೇರಿ ಸಮಾಗಮ ಮಾಡುವವರು, ಅವರೂ ಸುಂದರರೂ ಕాంతಿಮಂತರೂ ಆಗುವರು।

Verse 38

त्वं चापि मत्प्रसादेन संपूर्णांगो भविष्यसि

ನೀನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪೂರ್ಣ ದೇಹವಂತನಾಗುವೆ।

Verse 39

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः । पुष्पोऽपि चाक्षतांगत्वं तत्क्षणात्समपद्यत

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸಹಸ್ರಾಂಶು (ಸೂರ್ಯ) ನಂತರ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಅಂತರಧಾನನಾದನು. ಪುಷ್ಪನೂ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಕ್ಷತ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 163

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागररखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्राह्मनागरोत्पत्तिवृत्तांतवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ನಾಗರೋತ್ಪತ್ತಿ ವೃತ್ತಾಂತ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಅರವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।