Adhyaya 159

Verse 1

सूत उवाच । पुष्पोऽपि तां समादाय माहिकाख्यां वरांगनाम् । स तदा प्रययौ हृष्टो मणिभद्रस्य मंदिरम्

ಸೂತನು ಉವಾಚ—ಪುಷ್ಪನು ಕೂಡ ‘ಮಾಹಿಕಾ’ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಜೊತೆಕೊಂಡು, ಆಗ ಹರ್ಷದಿಂದ ಮಣಿಭದ್ರನ ಮಂದಿರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 2

शंखतूर्यनिनादेन सर्वैस्तैः स्वजनैर्वृतः । न कस्य तत्र संभूतो विकल्पस्तत्समुद्भवः

ಶಂಖತೂರ್ಯಗಳ ನಿನಾದದ ನಡುವೆ, ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸ್ವಜನರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸಂದರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವೋ ಆಯ್ಕೆಯೋ ಯಾರಿಗೂ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 3

भास्करस्य प्रसादेन तथैवान्यस्य कर्हिचित् । सोऽपि मंदिरमासाद्य यथात्मपितृसंभवम्

ಭಾಸ್ಕರನ (ಸೂರ್ಯನ) ಪ್ರಸಾದದಿಂದ—ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇತರರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೂ—ಅವನು ತನ್ನ ವಂಶ ಹಾಗೂ ಪಿತೃಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ತಕ್ಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಂದಿರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 4

उपविश्य ततो मध्ये बन्धून्सर्वान्समाह्वयत् । अद्य तावद्दिने मह्यं तुलाग्रं कमला श्रिता

ಅವನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದನು. ಹರ್ಷದಿಂದ—“ಇಂದು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ತೂಕದ ತ್ರಾಸಿನ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಮಲಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Verse 5

चलितापि पुनश्चास्याः सुपत्न्या वाक्यतः स्थिता । कियंतं चैव कालं मे कार्पण्यं महदास्थितम्

ಅವಳು (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ಮತ್ತೆ ಹೊರಟು ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಸತ್ಪತ್ನಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಂತಳು. ಆಗ ಅವನು ಮನದಲ್ಲಿ—“ಎಷ್ಟು ಕಾಲದಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಈ ಮಹಾ ದೀನತೆ ಮತ್ತು ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ?” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 6

ज्ञातमद्य चला लक्ष्मीस्तेन त्यक्तं सुदूरतः । तस्माद्बंधुजनैः सार्धं देवैर्विप्रैश्च कृत्स्नशः । संविभक्तां करिष्यामि सत्येनात्मानमालभे

ಇಂದು ನಾನು ತಿಳಿದೆ—ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಚಂಚಲಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಬಹುದೂರ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಬಂಧುಜನರೊಂದಿಗೆ, ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲುಪಾಲಾಗಿ ಹಂಚಿ ದಾನಮಾಡುವೆನು. ಸತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಈ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ನಾನು ನನ್ನನ್ನೇ ಬಿಗಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 7

एवमुक्त्वा ततः सर्वान्समाहूय पृथक्पृथक् । स नामभिर्ददौ वस्त्रं भूषणानि यथार्हतः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಕರೆಯಿಸಿ, ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಯಥಾರ್ಹವಾಗಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

Verse 8

ततो वेदविदो विप्रान्समाहूय स नामभिः । एकैकस्य ददौ वित्तं सवस्त्रं श्रद्धयान्वितः

ನಂತರ ಅವನು ವೇದವಿದರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಿಸಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಗಳೊಡನೆ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

Verse 9

ततस्तु नर्तकेभ्यश्च दीनांधेभ्यो विशेषतः । ददौ भोज्यं समि ष्टान्नं सवस्त्रं च द्विजोत्तमाः

ನಂತರ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೃತಕರಿಗೂ ದೀನರಿಗೂ ಅಂಧರಿಗೂ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಭೋಜನ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 10

ततस्तु स्वयमेवान्नं बुभुजे भार्यया सह । विसृज्य तान्समायातान्स्वजनान्ब्राह्मणैः सह

ನಂತರ ಅವನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ತಾನೇ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಿದನು; ಬಂದಿದ್ದ ಸ್ವಜನರನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಡನೆ ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 11

एवं तेन तदा प्राप्तं वित्तं च परसंभवम् । बुभुजे स्वेच्छया नित्यं तदा भार्यासमन्वितः

ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಆಗ ಪರಸಂಭವವಾದ ಧನ ದೊರಕಿತು; ಅವನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ನಿತ್ಯವೂ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬದುಕಿ ಭೋಗಿಸಿದನು।

Verse 159

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पविभवप्राप्तिवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪುಷ್ಪವಿಭವಪ್ರಾಪ್ತಿವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಐವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।