Adhyaya 150

Verse 1

सूत उवाच । शुक्रस्तस्य वचः श्रुत्वा चित्ते कृत्वा दयां ततः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं गत्वा सिद्धिप्रदायकम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶುಕ್ರನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದಯೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಂತರ ಸಿದ್ಧಿಪ್ರದಾಯಕವಾದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 2

चकार विधिवद्धोमं स्वमांसेन हुताशने । मंत्रैराथर्वणै रौद्रैः कुण्डं कृत्वा त्रिकोणकम्

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ತನ್ನದೇ ಮಾಂಸದಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ರೌದ್ರ ಅಥರ್ವಣ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ತ್ರಿಕೋಣ ಕುಂಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 3

एवं संजुह्वतस्तस्य तेन वै विधिना तदा । यथा रुद्रेण संतुष्टा देवी केलीश्वरी तदा

ಅವನು ಅದೇ ವಿಧಿಯಿಂದ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವಿ ಕೇಲೀಶ್ವರಿ ಆಗ ಪ್ರಸನ್ನಳಾದಳು—ಹಿಂದೆ ರುದ್ರನಿಂದ ತೃಪ್ತಳಾದಂತೆ।

Verse 4

तं प्रोवाच समेत्याशु शुक्रं दैत्यपुरोहितम् । मा त्वं भार्गवशार्दूल कुरु मांसपरिक्षयम्

ದೇವಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ದೈತ್ಯಪುರೋಹಿತನಾದ ಶುಕ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಭಾರ್ಗವಶಾರ್ದೂಲ, ನಿನ್ನ ಮಾಂಸದ ಕ್ಷಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಡ।”

Verse 5

भाविताऽहं त्रिनेत्रेण तत्किं ब्रूहि करोमि ते

“ತ್ರಿನೇತ್ರಧಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭುವಿಂದ ನಾನು ಶಕ್ತಿಪ್ರದಾನಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇಳು—ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?”

Verse 6

शुक्र उवाच । यथा रुद्रस्य साहाय्यं त्वयात्र विहितं शुभे । अंधकस्याऽपि कर्तव्यं तथैवैष वरो मम

ಶುಕ್ರನು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಶುಭೆ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ನೆರವು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಅಂಧಕನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದೇ ನನ್ನ ವರ।”

Verse 7

ये केचिद्दानवा युद्धे भक्षिताश्च विनाशिताः । अस्य सैन्यस्य ते सर्वे पुनर्जीवंतु सत्वरम्

ಈ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಕ್ಷಿತರಾದವರಾಗಲಿ ನಾಶರಾದವರಾಗಲಿ ದಾನವರೆಲ್ಲರೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಪುನರ್ಜೀವಿತರಾಗಲಿ।

Verse 8

देव्युवाच । जीवयिष्यामि तान्सर्वान्दानवान्निहतान्रणे । नवसंभक्षितान्विप्र प्रविष्टान्योगिनीमुखे

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರ! ರಣದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ಆ ದಾನವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವೆನು; ಯೋಗಿನಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭಕ್ಷಿತರಾದವರನ್ನೂ ಸಹ।

Verse 9

एवमुक्त्वा ददौ तस्मै सा देवी हर्षितानना । नाम्नाऽमृतवतीं विद्यां यया जीवंति ते मृताः

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮುಖವಿದ್ದ ಆ ದೇವಿಯು ಅವನಿಗೆ ‘ಅಮೃತವತೀ’ ಎಂಬ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ದತ್ತಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದಳು; ಅದರ ಬಲದಿಂದ ಮೃತರೂ ಪುನರ್ಜೀವಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

ततः शुक्रः प्रहृष्टात्मा गत्वांधकमुवाच ह । सिद्धा केलीश्वरी देवी यथा शम्भोस्तथा मम

ನಂತರ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಾತ್ಮನಾದ ಶುಕ್ರನು ಅಂಧಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದನು—‘ಕೇಳೀಶ್ವರೀ ದೇವಿ ಸಿದ್ಧಾ, ಅವ್ಯರ್ಥಾ; ಶಂಭುವಿಗೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆಯೇ ನನಗೂ।’

Verse 11

तया दत्ता शुभा विद्या मम दैत्या मृताश्च ये । तान्सर्वांस्तत्प्रभावेन योजयिष्यामि जीविते

ಅವಳು ದತ್ತಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದ ಶುಭ ವಿದ್ಯೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದ ದೈತ್ಯರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಿತಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವೆನು।

Verse 12

त्वयाऽस्याः सततं भक्तिः कार्या दानव सत्तम । अष्टम्यां च विशेषेण चतुर्दश्यां च सर्वदा

ಹೇ ದಾನವಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀನು ಅವಳಿಗೆ ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ।

Verse 13

एषा सा परमा शक्तिर्यया व्याप्तमिदं जगत् । केवलं भक्तिसाध्या सा न दण्डेन कथंचन

ಇವಳೇ ಆ ಪರಮಶಕ್ತಿ; ಅವಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಅವಳು ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ದಂಡದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 14

एवमुक्तस्तु शुक्रेण स तदा दानवाधिपः । तां देवीं पूजयामास भावभक्तिसमन्वितः

ಶುಕ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ದಾನವಾಧಿಪತಿ ಆಗ ಭಾವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 15

स्तुत्वा च विविधैः स्तोत्रैस्ततः प्रोवाच सादरम् । तथान्या मातरः सर्वा यथाज्येष्ठं यथाक्रमम्

ವಿವಿಧ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನು ಸಾದರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತೃ ದೇವಿಯರನ್ನೂ ಜ್ಯೇಷ್ಠತೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಮದಂತೆ ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು।

Verse 16

अज्ञानाद्यन्मया देवि कृतः कोपस्तवोपरि । मर्षणीयस्तथा सोऽद्य दीनस्य प्रणतस्य च

ಹೇ ದೇವಿ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ತೋರಿದ ಕೋಪವು ಇಂದು ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಡಲಿ; ನಾನು ದೀನನಾಗಿ ಶರಣಾಗತವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 17

श्रीदेव्युवाच । परितुष्टाऽस्मि ते वत्स प्रभावाद्भार्गवस्य च । वरं वरय तस्मात्त्वं न वृथा दर्शनं मम

ಶ್ರೀದೇವಿಯು ನುಡಿದಳು—ವತ್ಸಾ, ನಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಭಾರ್ಗವ (ಶುಕ್ರ)ರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ನನ್ನ ದರ್ಶನವು ನಿನಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು.

Verse 18

अन्धक उवाच । अनेनैव तु रूपेण ये त्वां ध्यायंति देहिनः । पूजयंति च सद्भक्त्या संस्थाप्य प्रतिमां तव । तेषां सिद्धिः प्रदातव्या त्वया हृदयवांछिता

ಅಂಧಕನು ಹೇಳಿದನು—ಈದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಸದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವ ದೇಹಿಗಳು; ಅವರ ಹೃದಯವಾಂಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀನೇ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 19

देव्युवाच । यो मामनेन रूपेण स्थापयिष्यति मानवः । तस्य मोक्षं प्रदास्यामि पापस्यापि न संशयः

ದೇವಿಯು ನುಡಿದಳು—ಯಾವ ಮಾನವನು ನನ್ನನ್ನು ಈ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿಸುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವೆನು; ಪಾಪಿಯಾದರೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 20

योऽष्टम्यां च चतुर्दश्यां मम पूजां करिष्यति । तस्मै स्वर्गं प्रदास्यामि पापस्यापि दनूत्तम

ಹೇ ದನೂತ್ತಮ, ಯಾರು ಅಷ್ಟಮಿಯೂ ಚತುರ್ದಶಿಯೂ ದಿನ ನನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುವೆನು; ಪಾಪಿಯಾದರೂ.

Verse 21

केवलं दर्शनं यश्च ध्यानं वा मे करिष्यति । तस्य राज्यं प्रदास्यामि भोगान्मानुषसंभवान्

ಮತ್ತು ಯಾರು ಕೇವಲ ನನ್ನ ದರ್ಶನವನ್ನಾಗಲಿ ಧ್ಯಾನವನ್ನಾಗಲಿ ಮಾಡುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಮಾನವಸಂಭವ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ನೀಡುವೆನು.

Verse 22

एवमुक्त्वाऽथ सा देवी ततश्चादर्शनं गता । तैश्च मातृगणैः सार्धं पश्यतस्तस्य तत्क्षणात्

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ದೇವಿ ಮಾತೃಗಣಗಳೊಡನೆ ಕೂಡಲೇ, ಅವನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನವಾಗಿ ಅದೃಶ್ಯಳಾದಳು।

Verse 23

शक्रोऽपि दानवान्सर्वांस्तया संसिद्धया ततः । मृतान्संजीवयामास दैतेयान्नवभक्षितान्

ಆಮೇಲೆ ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ಸಹ ಆ ಸಿದ್ಧಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರನ್ನು—ಹೊಸಾಗಿ ಭಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ—ಮರುಜೀವಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 24

तैः समेत्य स दैत्येन्द्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना । तां पुरीं प्राप्य शक्रस्य राज्यं चक्रे दिवानिशम्

ಅವರೊಡನೆ ಸೇರಿ ಆ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನು ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಆ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಶಕ್ರನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು।

Verse 25

तां देवीं ध्यायमानस्तु पूजयानो दिवानिशम् । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां विशेषेण महाबलः

ಆ ಮಹಾಬಲನು ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ।

Verse 26

अथ तस्याः प्रभावं तं ज्ञात्वा व्याससमुद्भवः । स्थानेऽत्र स्थापयामास संसिद्धिं प परां गतः

ನಂತರ ವ್ಯಾಸಸಮುದ್ಭವನು ಆಕೆಯ ಪ್ರಭಾವಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ (ಆರಾಧನೆ/ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ) ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 27

सूत उवाच एवं केलीश्वर देवी संजाता परमेश्वरी । तस्मात्स्थाप्या च पूज्या च ध्येया चैव विशेषतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕೇಲೀಶ್ವರ ದೇವಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿ, ಪೂಜಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 28

एवं देव्या नरो यश्च पठते वा शृणोति वा । वाच्यमानं स मुच्येत व्यसनेन गरीयसा

ದೇವಿಯ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಪಠಣವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಭಾರೀ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

भ्रष्टराज्योऽथवा राजा यः शृणोत्यष्टमीदिने । स राज्यं लभते भूयो निखिलं हतकंटकम्

ರಾಜ್ಯಭ್ರಷ್ಟನಾದ ರಾಜನೂ ಅಷ್ಟಮೀ ದಿನ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಂಟಕರಹಿತ (ವಿಘ್ನರಹಿತ) ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

युद्धकाले च संप्राप्ते यश्चैतच्छृणुयान्नरः । स हत्वा शत्रुसंघातं विजयं च समाप्नुयात्

ಯುದ್ಧಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶತ್ರುಸಂಘವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.