Adhyaya 138

Verse 1

ऋषय ऊचुः । किं कृतं धर्मराजेन तपोध्यानादिकं च यत् । मांडव्यशापनाशाय तदस्माकं प्रकीर्तय

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಮಾಂಡವ್ಯನ ಶಾಪನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮರಾಜನು ಯಾವ ತಪಸ್ಸು, ಧ್ಯಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು? ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು।

Verse 2

सूत उवाच । मांडव्य शापमासाद्य धर्मराजः सुदुःखितः । तपस्तेपे द्विजश्रेष्ठास्तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थितः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಮಾಂಡವ್ಯನ ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಧರ್ಮರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅವನು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು।

Verse 3

प्रासादं देवदेवस्य संविधाय कपर्दिनः । अव्यग्रं पूजयामास पुष्पधूपानुलेपनैः

ದೇವದೇವನಾದ ಕಪರ್ದಿ (ಶಿವ)ಗಾಗಿ ಪ್ರಾಸಾದ-ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅವನು ಅವ್ಯಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 4

ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व यदीप्सितम्

ಅನಂತರ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ವರದಾತನು; ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು.”

Verse 5

धर्मराज उवाच । अहं देव पुरा शप्तो मांडव्येन महात्मना । स्वधर्मे वर्तमानोऽपि सर्वदोषविवर्जितः

ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ದೇವಾ! ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಮಾಂಡವ್ಯನು ನನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದನು; ನಾನು ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸರ್ವದೋಷವಿವರ್ಜಿತನಾಗಿದ್ದೆ.”

Verse 6

कुपितेन च तेनोक्तं शूद्रयोनौ भविष्यसि

ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನೀನು ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವೆ.”

Verse 7

तत्रापि च महद्दुःखं ज्ञातिनाशसमुद्रवम् । मच्छापजनितं सद्यो जातिजं समवाप्स्यसि

“ಅಲ್ಲಿಯೂ ಬಂಧುಗಳ ನಾಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಮಹಾದುಃಖವನ್ನು ನೀನು ಅನುಭವಿಸುವೆ; ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಜನ್ಮಜವಾದ ಆ ಪೀಡೆ ನಿನಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ದೊರೆಯುವುದು.”

Verse 8

तस्मात्त्राहि सुरश्रेष्ठ तस्या योनेः सकाशतः । कथं चैतद्विधो भूत्वा तस्यां जन्म करोम्यहम्

“ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಆ ಯೋನಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ನಾನು ಇಂತಹವನಾಗಿದ್ದು, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ?”

Verse 9

तत्रापि च महदुःखं ज्ञातिनाशसमुद्भवम् । एतदर्थे सुरश्रेष्ठ मया चाराधितो भवान्

ಆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಬಂಧುಗಳ ನಾಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಮಹಾದುಃಖವುಂಟಾಗುವುದು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 10

श्रीभगवानुवाच । न तस्य सन्मुनेर्वाक्यं शक्यते कर्तुमन्यथा । तस्माच्छूद्रोऽपि भूत्वा त्वं न संतानमवाप्स्यसि

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಆ ಸನ್ಮುನಿಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಶೂದ್ರನಾದರೂ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರೆ।

Verse 11

ज्ञातिक्षयं प्रदृष्ट्वापि नैव दुःखमवाप्स्यसि । यतो निषिध्यमानापि न करिष्यंति ते वचः

ಬಂಧುಗಳ ಕ್ಷಯವನ್ನು ಕಂಡರೂ ನೀನು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಷೇಧಿಸಿದರೂ ಅವರು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 12

एतस्मात्कारणाच्चित्ते न ते दुःखं भविष्यति । ज्ञातिजं धर्मराजैतत्सत्यमेव मयोदितम्

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿನ್ನ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ದುಃಖವು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇ ಧರ್ಮರಾಜ, ಇದು ಬಂಧುಜನಿತ ದುಃಖವೇ—ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ।

Verse 13

स्थित्वा वर्षशतं प्राज्ञ त्वं शूद्रो धर्मवत्सलः । उपदेशान्बहून्दत्त्वा ज्ञातिभ्यो हितकाम्यया । अपि श्रद्धा विहीनेषु पापात्मसु सदैव हि

ಹೇ ಪ್ರಾಜ್ಞ, ನೀನು ಶೂದ್ರನಾಗಿದ್ದರೂ ಧರ್ಮವತ್ಸಲನಾಗಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕುವೆ. ಅವರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಅನೇಕ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ನೀಡುವೆ; ಅವರು ಸದಾ ಪಾಪಾತ್ಮರು, ಶ್ರದ್ಧಾಹೀನರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 14

ततो वर्षशते पूर्णे ब्रह्मद्वारेण केवलम् । आत्मानं सम्यगुत्सृज्य मोक्षमेव प्रयास्यसि

ಆಗ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ, ಕೇವಲ ಬ್ರಹ್ಮದ್ವಾರದಿಂದಲೇ ನೀನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೇ ಸೇರುವೆ।

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान्गतश्चादर्शनं ततः । धर्मराजोऽपि तं शापं भेजे मांडव्यसंभवम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಾನ್ ನಂತರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನಾಗಿ ಅಂತರಧಾನನಾದನು. ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಮाण्डವ್ಯನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು।

Verse 16

तदा विदुररूपेण ह्यवतीर्य धरातले । मांडव्यस्य वचः सत्यं स चकार महामतिः

ಆಗ ಆ ಮಹಾಮತಿ ವಿದುರರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಅವತರಿಸಿ, ಮाण्डವ್ಯನ ವಚನವನ್ನು ಸತ್ಯಮಾಡಿದನು।

Verse 17

जातो भगवता साक्षाद्व्यासेनामिततेजसा । पाराशर्येण विप्रेण दासीगर्भसमुद्भवः

ಅವನು ಸాక్షಾತ್ ಭಗವಂತನಿಂದಲೇ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಸನಾದ ಪಾರಾಶರ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೂಲಕ ದಾಸಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜನಿಸಿದನು।

Verse 18

एतद्वः सर्वमाख्यातं धर्मराजसमुद्भवम् । आख्यानं यदहं पृष्टः सर्वपातकनाशनम्

ಧರ್ಮರಾಜನ ಅವತರಣೆಯ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ—ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆಾಖ್ಯಾನವು ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ।

Verse 138

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धर्मराजेश्वरोत्पत्तिवर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरशततमोअध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಧರ್ಮರಾಜೇಶ್ವರ ಉತ್ಪತ್ತಿವರ್ಣನ” ಎಂಬ ನೂರ ಮೂವತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.