Adhyaya 127

Verse 1

ऋषय ऊचुः । या सा कर्णोत्पलानाम त्वयास्माकं प्रकीर्तिता । किञ्चिज्जलाश्रयं प्राप्य तपस्तपति संस्थिता । तस्याः सर्वं समाचक्ष्व यथा तपसि सा स्थिता

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ನಮಗೆ ವರ್ಣಿಸಿದ ಕರ್ಣೋತ್ಪಲಾ ಎಂಬ ಆ ಸ್ತ್ರೀ, ಯಾವುದೋ ಜಲಾಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ ತಪವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ವಿಷಯವೆಲ್ಲ ಹೇಳು—ಅವಳು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿದ್ದಳು?

Verse 2

सूत उवाच । गौरीपादकृतस्थाना श्रद्धया परया युता । तावत्तुष्टिं गता देवी गिरिजा शंकरप्रिया

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಗೌರಿಯ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಶಂಕರಪ್ರಿಯ ದೇವಿ ಗಿರಿಜಾ ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟಳಾದಳು.

Verse 3

ततः प्रोवाच ते पुत्रि तुष्टाहं वांछितं वद । येन यच्छाम्यसंदिग्धं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ನಂತರ ದೇವಿಯು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—“ಮಗಳೇ, ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಹೇಳು. ಅದು ಎಷ್ಟೇ ದುರ್ಲಭವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನೀಡುವೆನು.”

Verse 4

कर्णोत्पलोवाच । मम पत्युः कृते देवि मम तातः सुदुःखितः । राज्याद्भ्रष्टः सुखाच्चापि कुटुंबेन विवर्जितः

ಕರ್ಣೋತ್ಪಲಾ ಹೇಳಿದಳು—“ದೇವಿ, ನನ್ನ ಪತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾಗಿ, ಸುಖದಿಂದಲೂ ವಂಚಿತನಾಗಿ, ಕುಟುಂಬದಿಂದಲೂ ದೂರಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.”

Verse 5

ततश्चैव तपस्तेपे वैराग्यं परमं गतः । अहं वार्द्धक्यमापन्ना कौमार्येऽपि च संस्थिता

“ನಂತರ ಅವರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು. ನಾನು ಮಾತ್ರ—ಕೌಮಾರ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ವಾರ್ಧಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಂತಾಗಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 6

तस्माद्भवतु मे भर्त्ता कश्चिद्रूपोत्कटः स्मृतः । सर्वेषां देवमर्त्यानां त्वत्प्रसादात्सुरेश्वरि

ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನಗೆ ಅತಿವಿಶಿಷ್ಟ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಪತಿ ಲಭಿಸಲಿ—ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳೂ ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಸೌಂದರ್ಯವಂತನು।

Verse 7

तथा स्यात्परमं रूपं तारुण्यं त्वत्प्रसादतः । यथास्य जायते सौख्यं तापसस्यापि मे पितुः

ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನಗೂ ಪರಮ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಯೌವನವೂ ದೊರಕಲಿ; ಅದರಿಂದ ತಪಸ್ವಿಯಾದ ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಸಹ ಸುಖ ಉಂಟಾಗಲಿ।

Verse 8

देव्युवाच । माघमासतृतीयायां शनैश्चरदिने शुभे । नक्षत्रे वसुदैवत्ये रूपं ध्यात्वाथ यौवनम्

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಮಾಘಮಾಸದ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಶುಭ ಶನಿವಾರದಂದು, ವಸು-ದೈವತ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಯೌವನವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸು।

Verse 9

त्वया स्नानं प्रकर्तव्यं सुपुण्येऽत्र जलाशये । ततो दिव्य वपुर्भूत्वा यौवनेन समन्विता । भविष्यसि न संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्

ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಈ ಅತಿಪುಣ್ಯ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ದಿವ್ಯ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ಯೌವನದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತಳಾಗುವೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಇದು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ.

Verse 10

अन्यापि या महाभागे नारी स्नानं करिष्यति । तस्मिन्नहनि साप्येवं रूपयुक्ता भविष्यति

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ಆ ದಿನ ಇನ್ನಾವುದೇ ಸ್ತ್ರೀಯು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವಳೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ರೂಪಸಂಪನ್ನಳಾಗುವಳು।

Verse 11

सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ सा देवी गता चादर्शनं ततः । सापि चान्वेषयामास तृतीयां शनिना सह

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ದೇವಿ ತಕ್ಷಣವೇ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡಗಿಹೋದಳು. ನಂತರ ಕರ್ಣೋತ್ಪಲಾ ಶನಿವಾರದೊಡನೆ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.

Verse 12

वसुदेवात्मकेनैव नक्षत्रेण प्रयत्नतः । ध्यायमाना च तां देवीं सर्वकामप्रदायिनीम्

ವಸುದೇವಾತ್ಮಕವೆಂಬ ಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಯಿನಿಯಾದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಳು.

Verse 13

ततः कतिपयाहस्य जाता सा योगसंयुता । तृतीया या यथोक्ता च तया देव्या पुरा द्विजाः

ನಂತರ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾದಳು. ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಇರುವ ಆ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯನ್ನು ದೇವಿಯು ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಳು.

Verse 14

ततः सा रूपसौभाग्यं यौवनं वांछितं पतिम् । ध्यायमाना जले तस्मिन्नर्द्धरात्रे विवेश च

ನಂತರ ರೂಪಸೌಭಾಗ್ಯ, ಯೌವನ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಧ್ಯಾನಮಗ್ನಳಾಗಿ, ಅವಳು ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಜಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.

Verse 15

ततो दिव्यवपुर्भूत्वा यौवनेन समन्विता । निष्क्रांता सलिलात्तस्माज्जनविस्मयकारिणी

ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯೌವನದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತಳಾಗಿ, ಆ ಜಲದಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು—ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟುಮಾಡಿದಳು.

Verse 16

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो गौरीवाक्यप्रबोधितः । तदर्थं भगवान्कामः पत्न्यर्थं प्रीतिसंयुतः । अब्रवीच्च महाभागे कामोहं स्वयमागतः

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೌರಿಯ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಬೋಧಿತನಾಗಿ, ಪತ್ನ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯುತ ಭಗವಾನ್ ಕಾಮದೇವನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಗೆ—“ನಾನೇ ಕಾಮನು, ಸ್ವಯಂ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Verse 17

पार्वत्यादेशिता भार्या तस्मान्मे भव मा चिरम्

ಪಾರ್ವತೀ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ భార್ಯೆಯಾಗಿ ನಿಯಮಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನವಳಾಗು.

Verse 18

यस्मात्प्रीत्या समायातस्तवांतिकमहं शुभे । तस्मात्प्रीतिरिति ख्याता मम भार्या भविष्यसि

ಹೇ ಶುಭೆ! ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾಗಿ ನನ್ನ భార್ಯೆಯಾಗುವೆ.

Verse 19

कर्णोत्पलोवाच । यद्येवं स्मर मत्तातं तं गत्वा प्रार्थय स्वयम् । स्वच्छंदा स्याद्यतः कन्या न कथंचित्प्रवर्तिता

ಕರ್ಣೋತ್ಪಲಾ ಹೇಳಿದರು—“ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಹೇ ಸ್ಮರಾ! ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೀನೇ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸು. ಏಕೆಂದರೆ ಕನ್ಯೆ ಸ್ವಚ್ಛಂದಳಾಗಿರಬೇಕು; ಅವಳನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಬಲವಂತಪಡಿಸಬಾರದು.”

Verse 20

य एष दृश्यते रम्यः प्रासादो नाति दूरतः । अस्यांते तिष्ठतेऽस्माकं तातस्तपसि संस्थितः

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಆ रम್ಯ ಪ್ರಾಸಾದವು ಹೆಚ್ಚು ದೂರವಿಲ್ಲ; ಅದರ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

अत्राहं पूर्वतो गत्वा तस्य तिष्ठामि चांतिके । भवानागत्य पश्चाच्च प्रार्थयिष्यति मां ततः

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹೋಗಿ ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ನೀನು ಬಂದು, ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸು.

Verse 22

बाढमित्येव कामोक्ते गता सा तत्समीपतः । प्रणिपत्य ततः प्राह दिष्ट्या तात मया पुनः

ಕಾಮನು ‘ಬಾಢಂ’ ಎಂದಾಗ ಅವಳು ಅವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು—“ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ತಾತ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡೆನು।”

Verse 23

संप्राप्तं यौवनं कांतं समाराध्य हरप्रियाम् । तस्मात्कुरु विवाहं मे हृत्स्थं सुखमवाप्नुहि

ಪ್ರಿಯನೇ, ನನಗೆ ಈಗ ಮನೋಹರ ಯೌವನ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿದೆ. ಹರಪ್ರಿಯಾ ಗೌರಿಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಹೃದಯಸ್ಥ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ.

Verse 24

मदर्थे प्रेषितो भर्त्ता तया देव्याऽतिसुन्दरः । पुष्प चापः स्वयं प्राप्तः सोऽपि तात तवांतिकम्

ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಆ ದೇವಿಯು ಅತಿಸುಂದರನಾದ ವರನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಪುಷ್ಪಚಾಪ ಕಾಮದೇವನೂ ಸ್ವತಃ, ತಾತಾ, ನಿಮ್ಮ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

Verse 25

अथ तां स समालोक्य स्वां सुतां यौवनान्विताम् । हर्षेण महता युक्तां कांतयुक्तां विशेषतः । अब्रवीदद्य मे पुत्रि संजातं तपसः फलम्

ನಂತರ ಅವನು ಯೌವನಯುಕ್ತ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಿ—ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದವಳಾಗಿ, ವಿಶೇಷ ಕాంతಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವಳಾಗಿ—ಹೇಳಿದನು: “ಇಂದು, ಮಗಳೇ, ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।”

Verse 26

जीवितस्य च कल्याणि यत्वं प्राप्ता नवं वयः । भर्तारं च तथाभीष्टं देव्या दत्तं मनोभवम्

ಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ! ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನವಯೌವನವು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಿಯಿಂದ ದತ್ತನಾದ ಮನೋಭವ (ಕಾಮ) ಎಂಬ ಇಷ್ಟಪತಿಯೂ ನಿನಗೆ ಲಭಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे कामस्तस्यांतिकमुपाद्रवत् । अब्रवीद्देहि मे भूप स्वां कन्यां चारुहासिनीम्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಾಮನು ಅವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಓಡಿಬಂದು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಭೂಪಾ! ನಿನ್ನ ಸ್ವಕನ್ಯೆ, ಆ ಚಾರುಹಾಸಿನಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.”

Verse 28

अस्या अर्थेऽहमादिष्टः स्वयं गौर्या नृपोत्तम । कामदेव इति ख्यातस्त्रैलोक्यं येन मोहितम्

“ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಇವಳ ನಿಮಿತ್ತ ಸ್ವಯಂ ಗೌರಿಯೇ ನನಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ನಾನು ಕಾಮದೇವನೆಂದು ಖ್ಯಾತನು; ನನ್ನಿಂದ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ ಮೋಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ.”

Verse 29

ततस्तामर्पयामास तां कन्यां स महीपतिः । कृत्वाग्निं साक्षिणं वाक्याद्ब्राह्मणानां द्विजोत्तमाः

ನಂತರ ಆ ಮಹೀಪತಿಯಾದ ರಾಜನು ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರ ವಚನಾನುಸಾರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿತು।

Verse 30

सा चास्य चाभवत्प्रीतिस्थानं यस्मात्सुलोचना । रतेरनंतरा तस्मात्प्रीतिनामाऽभवच्छुभा

ಆ ಸுலೋಚನೆ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿವಾಸವಾಗಿದ್ದಳು; ರತಿಯ ನಂತರವೇ ಅವಳ ಸ್ಥಾನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಶುಭವಾಗಿ ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು।

Verse 31

एवं तया तपस्तप्तं तस्मात्तत्र जलाशये । तन्नाम्ना ख्यातिमायातं समस्तेऽत्र महीतले

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪವಿತ್ರ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು; ಆದಕಾರಣ ಆ ಜಲಾಶಯವು ಅವಳ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು।

Verse 32

सकलं माघमासं च या स्त्री स्नानं समाचरेत् । पुमान्वा प्रातरुत्थाय स प्रयागफलं लभेत्

ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಅಥವಾ ಯಾವ ಪುರುಷನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಪ್ರಯಾಗಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

रूपवाञ्जायते दक्षः सदा जन्मनि जन्मनि । न वियोगमवाप्नोति कदात्रिद्बांधवैः सह

ಅವನು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ರೂಪವಂತನಾಗಿ, ದಕ್ಷನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಯಾವಾಗಲೂ ಬಂಧುಬಾಂಧವರಿಂದ ವಿಯೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कर्णोत्पलातीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿನ ‘ಕರ್ಣೋತ್ಪಲಾತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।