Adhyaya 115

Verse 1

त्रिजातो ब्राह्मणस्तत्र किन्नामा कस्य सम्भवः । किंगोत्रश्चैव किंसंज्ञः कीर्तयस्व महामते

ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಿಜಾತನೆಂಬ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪೂರ್ಣ ಹೆಸರು ಏನು, ಅವನು ಯಾರಿಂದ ಜನಿಸಿದನು, ಅವನ ಗೋತ್ರವೇನು, ಮತ್ತು ಯಾವ ಸಂಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು? ಓ ಮಹಾಮತೇ, ವಿವರಿಸು.

Verse 2

किं कुलीनैर्गुणाढ्यैर्वा तेजोविद्याविचक्षणैः । त्रिजातोऽपि वरं सोऽपि स्वं स्थानं येन चोद्धृतम्

ಕುಲೀನರು, ಗುಣಸಂಪನ್ನರು, ತೇಜಸ್ಸು-ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು—ಇವರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ? ತ್ರಿಜಾತನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನಿಂದಲೇ ಅವನ ಸ್ವಸ್ಥಾನವು ಉದ್ದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪುನಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಯಿತು.

Verse 3

सूत उवाच सांकृत्यस्य मुनेर्वंशे स संभूतो द्विजोत्तमः । प्रभाव इति विख्यातो दत्तसंज्ञो निमेः सुतः

ಸೂತನು ಉವಾಚ—ಸಾಂಕೃತ್ಯ ಮುನಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಜನಿಸಿದನು. ಅವನು ‘ಪ್ರಭಾವ’ ಎಂದು ವಿಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದನು, ‘ದತ್ತ’ ಎಂಬ ಸಂಜ್ಞೆಯಿಂದಲೂ ಪರಿಚಿತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ನಿಮಿಯ ಪುತ್ರನು.

Verse 4

स एवं स्थानमुद्धृत्य चकारायतनं शुभम् । त्रिजातेश्वरनाम्ना च देवदेवस्य शूलिनः

ಅವನು ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪುನರುದ್ಧರಿಸಿ ದೇವದೇವನಾದ ಶೂಲಿನನಿಗೆ ಶುಭವಾದ ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ‘ತ್ರಿಜಾತೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 5

तमाराध्य दिवा नक्तं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । सशरीरो गतः स्वर्गं ततः कालेन केनचित्

ದೃಢ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು, ಕೆಲಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಈ ದೇಹದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

यस्तं पश्यति सद्भक्त्या स्नापयेद्विषुवे सदा । न त्रिजातः कुले तस्य कथञ्चिदपि जायते

ಯಾರು ಸದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ವಿಷುವದಿನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ನಾನಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ‘ತ್ರಿಜಾತ’ (ಮಿಶ್ರ/ಅಧಮ ಜನ್ಮ) ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹುಟ್ಟದು।

Verse 7

ऋषय ऊचुः । यानि गोत्राणि नष्टानि यानि संस्थापितानि च । नामतस्तानि नो ब्रूहि तत्पुरं सूत नन्दन

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನಾಶವಾದ ಗೋತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಗೋತ್ರಗಳು ಯಾವುವೋ ಅವುಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು; ಓ ಸೂತನಂದನ, ಆ ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸು।

Verse 8

सूत उवाच । तत्रोपमन्युगोत्रा ये क्रौंचगोत्रसमुद्भवाः । कैशोर्यं गोत्रसंभूतास्त्रैवणेया द्विजोत्तमः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ಉಪಮನ್ಯು ಗೋತ್ರದವರು, ಕ್ರೌಂಚ ಗೋತ್ರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವರು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೈಶೋರ್ಯ ಗೋತ್ರಜನರು, ಮತ್ತು ‘ತ್ರೈವಣೇಯ’ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನೂ (ಇದ್ದನು/ಪರಿಚಿತ)।

Verse 9

ते भूयोऽपि न संप्राप्ता यथा गोत्रचतुष्टयम् । तत्पूर्वकं शुकादीनां यन्नष्टं नागजाद्भयात्

ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿಲ್ಲ—ನಾಲ್ಕು ಗೋತ್ರಗಳ ಸಮೂಹ (ಮರಳದಂತೆ) ಹಾಗೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಶುಕಾದಿಗಳ ವಂಶಪರಂಪರೆ ನಾಗಜನಿತ ಭಯದಿಂದ ನಷ್ಟವಾಯಿತು; ಅದೂ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 10

शेषान्वः संप्रवक्ष्यामि ब्राह्मणान्गोत्रसंभवान् । कौशिकान्वयसं भूताः षड्विंशतिश्च ते स्मृताः

ಈಗ ಗೋತ್ರಸಂಭವರಾದ ಉಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕೌಶಿಕ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 11

कश्यपान्वयसंभूताः सप्ताशीतिर्द्विजोत्तमाः । लक्ष्मणान्वयसंभूता एकविंशतिरागताः

ಕಶ್ಯಪ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಎಂಭತ್ತೇಳು. ಲಕ್ಷ್ಮಣ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದರು।

Verse 12

तत्र नष्टाः पुनः प्राप्तास्तस्मिन्स्थाने सुदुःखिताः । भारद्वाजास्त्रयः प्राप्ताः कौंडनीयाश्चतुर्दश

ಅಲ್ಲಿ ನಷ್ಟರಾದವರು ಬಹು ದುಃಖಿತರಾಗಿ ಅದೇ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದರು. ಭಾರದ್ವಾಜ ಗೋತ್ರದ ಮೂರು, ಕೌಂಡಿನೀಯ ಗೋತ್ರದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಬಂದರು।

Verse 13

रैतिकानां तथा विंशत्पाराशर्याष्टकं तथा । गर्गाणां च द्विविंशं च हारीतानां विविंशतिः

ಹಾಗೆಯೇ ರೈತಿಕ ಗೋತ್ರದ ಇಪ್ಪತ್ತು, ಪಾರಾಶರ್ಯ ಗೋತ್ರದ ಎಂಟು, ಗರ್ಗ ಗೋತ್ರದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು, ಹಾರೀತ ಗೋತ್ರದ ಇಪ್ಪತ್ತು (ಇದ್ದರು)।

Verse 14

और्वभार्गवगोत्राणां पञ्चविंशदुदाहृताः । गौतमानां च षड्विंशमालूभायनविंशतिः

ಔರ್ವ-ಭಾರ್ಗವ ಗೋತ್ರಗಳು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಗೌತಮರು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು; ಆಲೂಭಾಯನರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಎಂದು ಕೀರ್ತಿತರು.

Verse 15

मांडव्यानां त्रिविंशच्च बह्वृचानां त्रिविंशतिः । सांकृत्यानां विशिष्टानां पृथक्त्वेन दशैव तु

ಮಾಂಡವ್ಯ ವಂಶವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬಹ್ವೃಚ (ಋಗ್ವೇದೀಯ) ಸಮೂಹವು ಇಪ್ಪತ್ತು; ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಾಂಕೃತ್ಯರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಎಣಿಸಿದರೆ ಹತ್ತು ಮಾತ್ರ.

Verse 16

तथैवांगिरसानां च पंच चैव प्रकीर्तिताः । आत्रेया दश संख्याताः शुक्लात्रेयास्तथैव च

ಹಾಗೆಯೇ ಆಂಗಿರಸರು ಐದು ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆತ್ರೇಯರು ಹತ್ತು ಎಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಶುಕ್ಲಾತ್ರೇಯರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 19

याजुषास्त्रिंशतिः ख्याताश्च्यावनाः सप्त विंशतिः । आगस्त्याश्च त्रयस्त्रिंशज्जैमिनेया दशैव तु

ಯಾಜುಷರು ಮുപ്പತ್ತು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಚ್ಯಾವನರು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು; ಆಗಸ್ತ್ಯರು ಮೂವತ್ತ್ಮೂರು; ಜೈಮಿನೇಯರು ಹತ್ತು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 21

औशनसाश्च दाशार्हास्त्रयस्त्रय उदाहृताः । लोकाख्यानां तथा षष्टिरैणिशानां द्विसप्ततिः

ಔಶನಸರು ಮತ್ತು ದಾಶಾರ್ಹರು—ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಮೂರು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲೋಕಾಖ್ಯರು ಅರವತ್ತು; ಐಣಿಶರು ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು.

Verse 22

कापिष्ठलाः शार्कराख्या दत्ताख्याः सप्तसप्ततिः । शार्कवानां शतं प्रोक्तं दार्ज्यानां सप्तसप्ततिः

ಕಾಪಿಷ್ಠಲರು, ಶಾರ್ಕರರೆಂದು ಖ್ಯಾತರು, ದತ್ತರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು. ಶಾರ್ಕವರ ಸಂಖ್ಯೆ ನೂರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ದಾರ್ಜ್ಯರೂ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು.

Verse 23

कात्यायन्यास्त्रयोऽधिष्ठा वैदिशाश्च त्रयः स्मृताः । कृष्णात्रेयास्तथा पंच दत्तात्रेया स्तथैव च

ಕಾತ್ಯಾಯನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಧಿಷ್ಠಾತರು; ವೈದಿಶರೂ ಮೂರು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣಾತ್ರೇಯರು ಐದು, ದತ್ತಾತ್ರೇಯರೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಐದು.

Verse 24

नारायणाः शौनकेया जाबालाः शतसंख्यया । गोपाला जामदन्याश्च शालिहोत्राश्च कर्णिकाः

ನಾರಾಯಣರು, ಶೌನಕೇಯರು, ಜಾಬಾಲರು—ಇವರು ನೂರು ಸಂಖ್ಯೆಯವರು. ಜೊತೆಗೆ ಗೋಪಾಲರು, ಜಾಮದನ್ಯರು, ಶಾಲಿಹೋತ್ರರು ಮತ್ತು ಕರ್ಣಿಕರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

Verse 25

भागुरायणकाश्चैव मातृकास्त्रैणवास्तथा । सर्वे ते ब्राह्मणश्रेष्ठाः क्रमेण द्विजसत्तमाः

ಮತ್ತು ಭಾಗುರಾಯಣಕರು, ಮಾತೃಕರು ಹಾಗೂ ತ್ರೈಣವರು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಕ್ರಮವಾಗಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು.

Verse 26

एतेषामेव सर्वेषां सत्काराय द्विजोतमाः । चत्वारिंशत्तथाष्टौ च पुरा प्रोक्ताः स्वयंभुवा

ಈ ಎಲ್ಲರ ಸತ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭೂ (ಬ್ರಹ್ಮ) ನಲವತ್ತೆಂಟು ಜನರನ್ನು ನೇಮಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದನು.

Verse 27

ते सर्वे च पृथक्त्वेन निर्दिष्टाः पद्मयोनिना । संध्यातर्पणकृत्यानि वैश्वदेवोद्भवानि च । श्राद्धानि पक्षकृत्यानि पितृपिंडांस्तथैव च

ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪದ್ಮಯೋನಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿದನು—ಸಂಧ್ಯಾ-ತರ್ಪಣ ಕೃತ್ಯಗಳು, ವೈಶ್ವದೇವ ಸಂಬಂಧಿತ ಕರ್ಮಗಳು, ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಿಗಳು, ಪಕ್ಷಕೃತ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನವೂ।

Verse 28

यज्ञोपवीतसंयुक्ताः प्रवराश्चैव कृत्स्नशः । तथा मौंजीविशेषाश्च शिखाभेदाः प्रकीर्तिताः

ಅವರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು; ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರವರಪರಂಪರೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಮೌಂಜೀಬಂಧನದ ವಿಶೇಷಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಖಾಭೇದಗಳೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು।

Verse 29

त्रिजातेन समाराध्य देवदेवं पितामहम् । तेषां कृत्वा द्विजेद्राणामात्मकीर्तिकृते तदा

ಮಹಾತ್ಮ ತ್ರಿಜಾತನು ತ್ರಿವಿಧ ವಿಧಿಯಿಂದ ದೇವದೇವ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ನಂತರ ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಆ ದ್ವಿಜೇಂದ್ರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ (ಈ) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 30

ऋषय ऊचुः । कथं सन्तोषितो ब्रह्मा त्रिजातेन महात्मना । कर्मकांडं कथं भिन्नं कृतं तेन महात्मना । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಮಹಾತ್ಮ ತ್ರಿಜಾತನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು? ಅವನು ಕರ್ಮಕಾಂಡವನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿಭಜಿಸಿದನು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು; ನಮಗೆ ಪರಮ ಕುತೂಹಲವಿದೆ।

Verse 31

सूत उवाच । तस्यार्थे ब्राह्मणैः सर्वैस्तोषितः प्रपितामहः । अनेनैवोद्धृतं स्थानमस्माकं सकलं विभो

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಪ್ರಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಓ ವಿಭೋ, ಇದೇ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಾನ/ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಉದ್ಧೃತವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು।

Verse 32

तस्मादस्य विभो यच्छ वेदज्ञानमनुतमम् । येन कर्मविशेषाश्च जायतेऽत्र पुरोत्तमे

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ವಿಭೋ, ಇವನಿಗೆ ವೇದದ ಅನುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ಅದರಿಂದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಕಾಂಡದ ವಿಶೇಷ ವಿಧಿಗಳು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ.

Verse 33

एतस्य च गुरुत्वं च प्रसादात्तव पद्मज । यथा भवति देवेश तया नीतिर्विधीयताम्

ಹೇ ಪದ್ಮಜ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಇವನಿಗೆ ಗುರುತ್ವವೂ (ಆಚಾರ್ಯಾಧಿಕಾರವೂ) ಉಂಟಾಗಲಿ. ಹೇ ದೇವೇಶ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುವಂತೆ ಯೋಗ್ಯ ನೀತಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

Verse 34

ब्रह्मा ददौ ततस्तस्य मंत्रग्राममनुत्तमम् । येन विज्ञायते सर्वं वेदार्थो यज्ञकर्म च

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಅನುತ್ತಮ ಮಂತ್ರಸಮೂಹವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು; ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ—ವೇದಾರ್ಥವೂ ಯಜ್ಞಕರ್ಮದ ವಿಧಾನವೂ ಸಹ.

Verse 35

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्प्रहष्टेनातरात्मना । एष वेदार्थसंपन्नो भविष्यति महायशाः

ನಂತರ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿದನು—“ಇವನು ವೇದಾರ್ಥಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವನು.”

Verse 37

तत्कार्यं स्वर्गमोक्षाय मम वाक्यात्प्रबोधितैः । वेदार्थानेष सर्वेषां युष्माकं योजयिष्यति

ಆ ಕಾರ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಮೋಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಬುದ್ಧನಾಗಿ ಇವನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ವೇದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿ ಬೋಧಿಸುವನು.

Verse 38

ये चान्येषु च देशेषु स्थानेषु च गताः क्वचित् । एतत्स्थानं परित्यज्य सत्यमेतद्विजोत्तमाः

ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗಿ, ಈ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಇದು ಸತ್ಯ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ.

Verse 39

वेदस्थाने च बुद्ध्यैष यत्कर्म प्रचरिष्यति । नानृते वाथ पापे च वाणी चास्य चरिष्यति

ವೇದಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಅವನ ಬುದ್ಧಿ ಯಾವ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದೋ ಅದು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುವುದು; ಅವನ ವಾಣಿ ಕೂಡ ಅಸತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗದು.

Verse 40

एवमुक्त्वा स देवेशो विरराम पितामहः । भर्तृयज्ञोऽपि ताः सर्वाश्चक्रे यज्ञक्रियाः शुभाः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವೇಶನಾದ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಮೌನನಾದನು. ಭರ್ತೃಯಜ್ಞನೂ ಆ ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಯಜ್ಞಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 41

ब्राह्मणानां हितार्थाय श्रुत्यर्थं तस्य केवलम् । दशप्रमाणाः संप्रोक्ताः सर्वे ते ब्राह्मणोत्तमाः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಾರ್ಥಕ್ಕೂ, ಕೇವಲ ಶ್ರುತಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆ ಪ್ರಸರಣಾರ್ಥಕ್ಕೂ, ಹತ್ತು ‘ಪ್ರಮಾಣ’ಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮರು.

Verse 42

चतुःषष्टिषु गोत्रेषु ह्येवं ते ब्राह्मणोत्तमाः । तेन तत्र समानीतास्त्रिजातेन महात्मना

ಹೀಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮರು ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಗೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿತರಾಗಿದ್ದರು; ಮಹಾತ್ಮ ತ್ರಿಜಾತನು ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ಕರೆತಂದನು.

Verse 43

तेषामेकत्र जातानि दशपंचशतानि च । सामान्य भोगमोक्षाणि तानि तेन कृतानि च

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹದಿನೈದು ನೂರು ಗೃಹಸಮೂಹಗಳು ಉಂಟಾದವು; ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೂ ಮೋಕ್ಷಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೂ ಅವನು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 44

अष्टषष्टिविभागेन पूर्वमायुव्ययोद्भवम् । तत्रासीदथ गोत्रे च पुरुषाणां प्रसंख्यया

ಹಿಂದೆ ಅಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತೆಂಟು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿಯಮಬದ್ಧ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ಗೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪುರುಷರ ಸಂಖ್ಯಾನುಸಾರ ಗಣನೆ ಇತ್ತು।

Verse 45

ततः प्रभृति सर्वेषां सामान्येन व्यवस्थितम् । त्रिजातस्य च वाक्येन येन दूरादपि द्रुतम्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು; ತ್ರಿಜಾತನ ವಚನದಿಂದ—ದೂರದಲ್ಲಿರುವವರೂ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಆ ಮಾತಿನಿಂದ—ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು।

Verse 46

समागच्छंति विप्रेन्द्राः पुरवृद्धिः प्रजायते । न कश्चिद्याति संत्यक्त्वा दौस्थ्यादन्यत्र च द्विजाः

ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಕಷ್ಟದ ಕಾರಣದಿಂದ ಯಾವ ದ್ವಿಜನೂ ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 47

ततस्तेषां सुतैः पौत्रैर्नप्तृभिश्च सहस्रशः । दौहित्रैर्भागिनेयैश्च भूयो भूरि प्रपूरितम्

ನಂತರ ಅವರ ಪುತ್ರರು, ಪೌತ್ರರು, ನಪ್ತೃಗಳು—ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ—ಮತ್ತು ದೌಹಿತ್ರರು ಹಾಗೂ ಭಾಗಿನೇಯರೂ ಸೇರಿ, ಅದನ್ನು ಮರುಮರು ಅಪಾರವಾಗಿ ತುಂಬಿಸಿದರು।

Verse 48

तत्पुरं वृद्धिमायाति दूर्वांकुरैरिव द्विजाः । कांडात्कांडात्प्ररोहद्भिः संख्याहीनैरनेकधा

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಆ ನಗರವು ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ ಮಹಾ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ—ಕಾಂಡದಿಂದ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ಮೊಳೆದು, ಅಸಂಖ್ಯವಾಗಿ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 49

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं गोत्रसंख्यानकं शुभम् । ऋषीणां कीर्तनं चापि सर्वपातकनाशनम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಗೋತ್ರಗಳ ಸಂಖ್ಯಾವಿವರಣೆಯಾದ ಈ ಶುಭ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದೆನು. ಋಷಿಗಳ ನಾಮಕೀರ್ತನವೂ ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 50

यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्वा प्रभक्तितः । न स्यात्तस्य कुलच्छेदः कदाचिदपि भूतले

ಯಾರು ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಥವಾ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕುಲಛೇದವಾಗದು।

Verse 51

तथा विमुच्यते पापैराजन्ममरणोद्भवैः । न पश्यति वियोगं च कदाचित्प्रियसंभवम्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವನು ಜನನ-ಮರಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಜನರಿಂದ ವಿಯೋಗವನ್ನು ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।