Adhyaya 11

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । चमत्कारः कथं राजा मुक्तः कुष्ठेन सूतज । कथं तेन तपस्तप्तं कियत्कालं च भूभुजा

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಓ ಸೂತಪುತ್ರನೇ! ಯಾವ ಅದ್ಭುತದಿಂದ ರಾಜನು ಕುಷ್ಠದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು? ಆ ಭೂಪತಿ ಹೇಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು, ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಮಾಡಿದನು?

Verse 2

कतमे ब्राह्मणास्ते वै शंखतीर्थं प्रदर्शितम् । यैस्तस्य रोगमुक्त्यर्थं दुःखितस्य महात्मनः

ಅವನಿಗೆ ಶಂಖತೀರ್ಥವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾರು? ದುಃಖಿತನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ರೋಗಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು ಅಲ್ಲವೆ?

Verse 3

कतमं शंखतीर्थं तत्कस्मिन्स्थाने व्यवस्थितम् । किंप्रभावं च निःशेषं सर्वं विस्तरतो वद

ಆ ಶಂಖತೀರ್ಥವು ಯಾವುದು, ಅದು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ? ಅದರ ಪ್ರಭಾವವೇನು—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 4

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां मनोहराम् । सर्वपापहरां विप्राश्चमत्कारनृपोद्भवाम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಈ ಮನೋಹರ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಹರ, ಚಮತ್ಕಾರ ನೃಪನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು.

Verse 5

स भ्रांतः सर्वतीर्थानि प्रभासाद्यानि कृत्स्नशः । तपस्वी नियताहारो भिक्षान्नकृतभोजनः

ಅವನು ಪ್ರಭಾಸಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ತಪಸ್ವಿ, ನಿಯತಾಹಾರಿಯು, ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ದೊರಕಿದ ಅನ್ನವನ್ನೇ ಭೋಜನಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 6

पृच्छमानो भिषग्मुख्यानौषधानि मुहुर्मुहुः । मंत्रान्मंत्रविदश्चैव रोगनाशाय नित्यतः

ಅವನು ಮರುಮರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಔಷಧಗಳ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಂತ್ರವಿದರನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳ ಕುರಿತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು—ನಿತ್ಯವೂ ರೋಗನಾಶಕ್ಕಾಗಿ.

Verse 7

न लेभे किंचिदिष्टं वा स मंत्रं भेषजं च वा । तीर्थं वा नृपशार्दूलो येन स्याद्व्याधिसंक्षयः

ನೃಪಶಾರ್ದೂಲನಾದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಯಾವುದೂ ಇಷ್ಟವಾಗಿ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ—ಮಂತ್ರವೂ ಅಲ್ಲ, ಔಷಧವೂ ಅಲ್ಲ, ತೀರ್ಥವೂ ಅಲ್ಲ—ಯಾವುದರಿಂದ ಅವನ ವ್ಯಾಧಿ ಕ್ಷಯವಾಗಬಹುದೋ.

Verse 9

निवासमकरोत्तस्मिन्क्षेत्रे पुण्यतमे चिरम् । शीर्णपर्णफलाहारो भूमौ शेते सदा निशि । अन्य स्याऽन्यस्य वृक्षस्य मदाहंकारवर्जितः

ಅವನು ಆ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಮಾಡಿದನು. ಬಿದ್ದ ಎಲೆ-ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಿದನು; ಒಂದು ಮರದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಮರದ ಬಳಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತ, ಮದ-ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದನು.

Verse 10

ततः कतिपयाहस्य भ्रममाणो महीपतिः । सोऽपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठांस्तीर्थयात्राश्रयान्बहून्

ನಂತರ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹೀಪತಿ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 11

इति श्रीस्कांदे महापुराणएकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखतीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णने चमत्कारभूपतिना व्राह्मणेभ्यो नगरदानवर्णनंनामैकादशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗಿನ ಶಂಖತೀರ್ಥೋತ್ಪತ್ತಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನದಲ್ಲಿ ‘ಚಮತ್ಕಾರ ಭೂಪತಿಯಾದ ರಾಜನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಗರದಾನ ಮಾಡಿದ ವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ಏಕಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 13

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र दैवो वा मानुषोऽपि वा । भेषजं वाऽथ मंत्रो वा येन कुष्ठं प्रशाम्यति

“ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಪಾಯವಿದೆಯೇ—ದೈವವಾದರೂ ಮಾನವವಾದರೂ—ಔಷಧವಾಗಲಿ ಮಂತ್ರವಾಗಲಿ—ಯಾವುದರಿಂದ ಈ ಕುಷ್ಠ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ?”

Verse 15

अथवा वित्थ नो यूयं त्यक्ष्यामीह कलेवरम् । प्रविश्याग्निं जलं वाऽपि भक्षयित्वाऽथ वा विषम्

ಅಥವಾ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಉಪಾಯವೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಬೆಂಕಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಇಲ್ಲವೇ ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಇಲ್ಲೇ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 16

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते द्विजसत्तमाः । प्रोचुः कृपासमाविष्टास्ततस्तं पृथिवीश्वरम्

ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 17

अस्ति पार्थिवशार्दूल स्थानादस्माददूरतः । शंखतीर्थमिति ख्यातं सर्वरोगक्षयावहम्

ಎಲೈ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ 'ಶಂಖತೀರ್ಥ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಸರ್ವ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ತೀರ್ಥವಿದೆ.

Verse 18

ये नरा व्याधिना ग्रस्ताः काणाश्चांधास्तथा जडाः । हीनांगाश्चाऽधिकांगाश्च कुरूपा विकृताननाः

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯರು ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೋ, ಒಕ್ಕಣ್ಣರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಕುರುಡರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಜಡಬುದ್ಧಿಯವರೋ, ಅಂಗವಿಕಲರೋ ಅಥವಾ ಅಧಿಕ ಅಂಗವುಳ್ಳವರೋ, ಕುರೂಪಿಗಳೋ ಮತ್ತು ವಿಕೃತ ಮುಖವುಳ್ಳವರೋ—

Verse 19

तेऽपि चैत्रस्य कृष्णादौ स्नातास्तत्राकृताशनाः । भवंति नीरुजः सद्यश्चित्रासंस्थे निशाकरे

ಅವರೂ ಕೂಡ ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ಚಂದ್ರನು ಚಿತ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ರೋಗಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 20

अस्माभिः शतशो दृष्टा द्वादशार्कसमप्रभाः । कामदेवसमाकारास्तेजोवीर्यसमायुताः

ನಾವು ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಕಂಡೆವು—ಅವರು ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರ ಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ಕಾಮದೇವನಂತೆ ಸುಂದರಾಕಾರರು, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 21

राजोवाच । शंखतीर्थं कथं ज्ञेयं मया ब्राह्मणसत्तमाः । कथं चैव समुत्पन्नं वदध्वं मम विस्तरात्

ರಾಜನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಶಂಖತೀರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸಬೇಕು? ಅದು ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು? ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 22

ब्राह्मणा ऊत्रुः । आसीत्पूर्वं मुनिश्रेष्ठो लिखिताख्यो महीतले । शांडिल्यस्य मुनेः पुत्रस्तपोवीर्यसमन्वितः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಲಿಖಿತ’ ಎಂಬ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿದ್ದನು; ಅವನು ಮುನಿ ಶಾಂಡಿಲ್ಯನ ಪುತ್ರ, ತಪೋಬಲದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನು.

Verse 23

अथ तस्यानुजो जज्ञे शंखाख्यो धर्मशास्त्रवित् । कन्दमूलफलाहारः सदैव तपसि स्थितः

ನಂತರ ಅವನ ಅನೂಜ ‘ಶಂಖ’ ಜನಿಸಿದನು—ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿದ್; ಕಂದ-ಮೂಲ-ಫಲಾಹಾರದಿಂದ ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 24

कस्यचित्त्वथ कालस्य लिखितस्याऽश्रमं ययौ । शंखः स्वादुफलार्थाय पीडितोतिबुभुक्षया

ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅತಿಭುಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶಂಖನು, ಸಿಹಿ ಫಲಗಳಿಗಾಗಿ ಲಿಖಿತನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 25

स शून्यमाश्रमं प्राप्य लिखितस्य महात्मनः । आत्मीयानीति मन्वानः फलानि जगृहे ततः

ಅವನು ಮಹಾತ್ಮ ಲಿಖಿತನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅದು ಶೂನ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ‘ಇವು ನನ್ನದೇ’ ಎಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿ ನಂತರ ಫಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 26

भक्षयामास भूरीणि पक्वानि मधुराणि च । एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो लिखितः शिष्यसंयुतः

ಅವನು ಅನೇಕ ಪಕ್ವವಾದ, ಮಧುರವಾದ ಫಲಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಲಿಖಿತನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು।

Verse 27

स गृहीतफलं दृष्ट्वा शंखं प्रोवाच कोपतः

ಫಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಶಂಖನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 28

अदत्तानि मया पाप फलानि हृतवानसि । कस्मात्त्वं चौर्यरूपेण नानुबन्धमवेक्षसे

“ಓ ಪಾಪಿ! ನಾನು ಕೊಡದ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ಕಳ್ಳನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಅದರ ಅನುಬಂಧ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಏಕೆ ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ?”

Verse 29

शंख उवाच । सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठ यत्त्वया परिकीर्तितम् । फलानि प्रगृहीतानि विजनेऽत्र तवाश्रमे

ಶಂಖನು ಹೇಳಿದನು— “ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ನೀವು ಹೇಳಿದುದು ಸತ್ಯ. ಈ ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಫಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ.”

Verse 30

तस्मात्कुरु यथार्हं मे निग्रहं चौर्यसंभवम् । इह लोकः परश्चैव येन मे स्यात्सुखावहः

ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಈ ಚೌರ್ಯಜನ್ಯ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಯೋಗ್ಯ ದಂಡ/ನಿಗ್ರಹವನ್ನು ನನಗೆ ವಿಧಿಸಿರಿ; ಇದರಿಂದ ಇಹಲೋಕವೂ ಪರಲೋಕವೂ ನನಗೆ ಮಂಗಳಕರವಾಗಿ ಸುಖಪ್ರದವಾಗಲಿ।

Verse 31

ततः स हस्तमादाय हस्ते शंखस्य तत्क्षणात् । चकर्त कोपमाविष्टो वार्यमाणोऽपि तापसैः

ನಂತರ ಅವನು ಶಂಖನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ—ತಪಸ್ವಿಗಳು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ—ಆ ಕೈಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 32

छिन्नहस्तोऽपि शंखस्तु तपश्चक्रे सुदारुणम् । विशेषेण समासाद्य स्वाश्रमे भूय एव तु

ಕೈ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಶಂಖನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಸೇರಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದನು।

Verse 33

ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य कालेन केन चित् । प्रोवाच दर्शनं गत्वा तं च शंखमुनीश्वरम्

ನಂತರ ಕೆಲಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಮಹಾದೇವನು ಅವನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾದನು; ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ, ಆ ಮುನೀಶ್ವರ ಶಂಖನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 34

महेश्वर उवाच । भोभो मुने महासत्त्व दुष्करं कृतवानसि । वरं गृहाण मत्तस्त्वं मनसा समभीप्सितम्

ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಓ ಮುನೇ, ಮಹಾಸತ್ತ್ವಾ! ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೀ. ನನ್ನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು।

Verse 35

शंख उवाच । यदि तुष्टोसि मे देव वरं चेद्यच्छसि प्रभो । स्यातां मे तादृशौ हस्तौ भूयोऽपि सुरसत्तम

ಶಂಖನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಾ! ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭು ವರವನ್ನು ನೀಡುವೆನೆಂದರೆ, ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ, ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಎರಡೂ ಕೈಗಳು ದೊರಕಲಿ।

Verse 36

तथेदं मम नामांकं तीर्थं स्यात्सुरसत्तम । विख्यातं सर्वलोकेषु सर्वपापहरं नृणाम्

ಹಾಗೆಯೇ ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ, ಈ ತೀರ್ಥವು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮನುಷ್ಯರ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವುದು।

Verse 37

हीनांगो वाधिकांगो वा व्याधिना ग्रस्त एव च । अत्र स्नानं करोत्याशु स भूयः स्यात्पुनर्नवः

ಯಾರು ಅಂಗಹೀನನಾಗಿರಲಿ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅಂಗವಿರುವವನಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿರಲಿ—ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಮತ್ತೆ ನವೀನನಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣನಾದಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 38

भगवानुवाच । एतत्तीर्थं तु विख्यातं तव नाम्ना भविष्यति । अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र देहिनां पापनाशनम्

ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠ! ಈ ತೀರ್ಥವು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು. ಇಂದಿನಿಂದ ಇದು ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು।

Verse 39

हीनांगो वाधिकांगो वा योऽत्र स्नानं करिष्यति । चैत्रे शुक्ले निराहारश्चित्रासंस्थे निशाकरे । सुवर्णांगः स तेजस्वी भविष्यति न संशयः

ಅಂಗಹೀನನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅಂಗವಿರುವವನಾಗಿರಲಿ—ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವನೋ, ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಚಂದ್ರನು ಚಿತ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿರುವಾಗ—ಅವನು ಸ್ವರ್ಣಾಂಗನಾಗಿ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗುವನು; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 40

सकामो यदि विप्रेंद्र ध्यायमानः सुरूपताम् । निष्कामो वा परं स्थानं गमि ष्यति शिवात्मकम्

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಸಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು ಸುರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನಿಷ್ಕಾಮನಾದರೆ ಶಿವಸ್ವರೂಪ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 41

अत्र श्राद्धे कृते ब्रह्मंश्चतुर्दश्यां निशाकरे । चित्रास्थिते प्रयास्यंति पितरस्तृप्तिमुत्तमाम्

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ! ಇಲ್ಲಿ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ಚಂದ್ರನು ಚಿತ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಾಗ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 42

अद्यैव विप्रशार्दूल चैत्रशुक्लांत उत्तमः । अपराह्णे निशानाथश्चित्रायोगं प्रयास्यति

ಹೇ ವಿಪ್ರಶಾರ್ದೂಲ! ಇಂದು ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಉತ್ತಮ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಪರಾಹ್ನಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನಿಶಾನಾಥ ಚಂದ್ರನು ಚಿತ್ರಾ-ಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವನು।

Verse 43

तत्रोपवासयुक्तस्य सम्यक्स्नातस्य तत्क्षणात् । स्यातां हस्तौ सुरूपाढ्यौ यथा पूर्वं तथा हि तौ

ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದು ಸಮ್ಯಕ್ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳು ಸುರೂಪಸಂಪನ್ನವಾಗುತ್ತವೆ—ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಆಗುತ್ತವೆ।

Verse 44

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । शंखोऽपि कुतपे काले तत्र स्नानमथाकरोत्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಾನ್ ನಂತರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡಗಿದನು. ಅನಂತರ ಶಂಖನೂ ಕುತಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 45

ततश्च तत्क्षणाज्जातौ हस्तौ तस्य यथा पुरा । रक्तोत्पलनिभौ कांतौ मत्स्यचिह्नेन चिह्नितौ

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಎರಡೂ ಕೈಗಳು ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಉಂಟಾದವು—ಕೆಂಪು ಕಮಲದಂತೆ ಕಾಂತಿಮಯ, ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯಚಿಹ್ನದಿಂದ ಚಿಹ್ನಿತ।

Verse 46

ब्राह्मणा ऊचुः । एवं तद्धरणीपृष्ठे तीर्थं जातं नृपोत्तम । प्रभावाद्देवदेवस्य चंद्रांकस्य शुभावहम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಪೃಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೀರ್ಥವು ಉಂಟಾಗಿದೆ; ದೇವದೇವ ಚಂದ್ರಾಂಕನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅದು ಶುಭಕರವೂ ಕಲ್ಯಾಣಕರವೂ ಆಗಿದೆ।

Verse 47

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र तत्र स्नानं समाचर । चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां चित्रासंस्थे निशाकरे

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನೀವೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸು—ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ಚಂದ್ರನು ಚಿತ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಾಗ।

Verse 48

भविष्यसि न संदेहः सर्वरोगविवर्जितः । वयं ते दर्शयिष्यामः प्राप्ते काले यथोदिते

ನೀನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ. ಹೇಳಿದಂತೆ, ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ (ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳವನ್ನು) ತೋರಿಸುವೆವು।

Verse 49

सूत उवाच । ततः कतिपयाहेन चैत्रकृष्णादिरागतः । चित्रासंस्थे निशानाथे संप्राप्ता च चतुर्दशी

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಚೈತ್ರದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷವು ಬಂದಿತು; ಚಂದ್ರನು ಚಿತ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಯೂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 50

ततस्ते ब्राह्मणा भूपं समादाय च तत्क्षणात् । शंखतीर्थं समुद्दिश्य गतास्तस्य हितैषिणः

ಆಮೇಲೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ರಾಜನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ರಾಜನನ್ನು ಜೊತೆಕೊಂಡು ಶಂಖತೀರ್ಥವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೊರಟರು।

Verse 51

ततः स मनसि ध्यात्वा कुष्ठव्याधिपरिक्षयम् । स्नानं चक्रे यथान्यायं श्रद्धया परया युतः

ನಂತರ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 52

ततः कुष्ठविनिर्मुक्तो द्वादशार्कसमप्रभः । निष्क्रांतः सलिलात्तस्माद्धर्षेण महतान्वितः

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಕುಷ್ಠದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದನು।

Verse 53

ततः प्रणम्य तान्सर्वान्ब्राह्मणान्वेदपारगान् । कृतांजलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ನಂತರ ಅವನು ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 54

प्रसादेन हि युष्माकं मुक्तोऽहं ब्राह्मणोत्तमाः । कुष्ठव्याधेर्महाकालं गर्हितोस्म्येव देहिनाम्

‘ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮರೇ! ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆನು; ಇದು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಭಯಂಕರವಾಗಿದ್ದು ದೇಹಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತವಾಗಿದೆ.’

Verse 55

तस्मान्नाहं करिष्यामि राज्यं ब्राह्मणसत्तमाः । तीर्थेऽत्रैवाधुना नित्यं चरिष्यामि महत्तपः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಇನ್ನು ನಾನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನಿಂದ ನಿತ್ಯ ಮಹಾತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 56

एतद्राज्यं च देशं च हस्त्यश्वादि तथापरम् । यत्किंचिद्विद्यते मह्यं तद्गृह्णंतु द्विजोत्तमाः

ಈ ರಾಜ್ಯವೂ ಈ ದೇಶವೂ, ಆನೆ-ಕುದುರೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳೂ, ನನಗಿರುವ ಯಾವುದಾದರೂ—ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.

Verse 57

ममैवानुग्रहार्थाय दयां कृत्वा बृहत्तराम् । दीनस्य भक्तियुक्तस्य विरक्तस्य विशेषतः

ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರಕುವಂತೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿರಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೀನನಾದ, ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾದ, ವಿರಕ್ತನಾದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ.

Verse 58

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं रक्षितुं शक्ता राज्यं पार्थिवसत्तम । तत्किं तेन गृहीतेन येन स्याद्राज्यविप्लवः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾವು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ರಾಜ್ಯವಿಪ್ಲವ ಉಂಟಾಗುವಂತಹುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

Verse 59

जामदग्न्येन रामेण पुरा दत्ता वसुन्धरा । त्रिःसप्त क्षत्रियैर्हीनां कृत्वास्माकं नृपोत्तम

ಓ ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ರಾಮನು (ಪರಶುರಾಮನು) ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಿ ಈ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದನು.

Verse 60

सा भूयोपि हृताऽस्माकं क्षत्रियैर्बलवत्तरैः । तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वांल्लीलयापि मुहुर्मुहुः

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಲಿಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅದನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡರು; ಅವರು ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಆಟದಂತೆ ಕೂಡ ಪದೇಪದೇ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 61

राजोवाच । अहं वः प्रकरिष्यामि रक्षां ब्राह्मणसत्तमाः । तपस्थितोऽपि कार्येऽत्र न भीः कार्या कथंचन

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು— ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮರೇ! ನಾನು ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಭಯವೂ ಇಡಬೇಡಿ.

Verse 62

ब्राह्मणा ऊचुः । अवश्यं यदि ते श्रद्धा विद्यते दानसंभवा । क्षेत्रेऽत्रापि महापुण्ये कृत्वा देहि पुरोत्तमम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು— ದಾನವಾಗಿ ಫಲಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆ ನಿನಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಪುರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ನಮಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡು.

Verse 63

सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां प्राकारपरिखान्वितम् । सुखेन येन तिष्ठामः स्नात्वा तीर्थैः पृथग्विधैः । गृहस्थधर्मिणः सर्वे स्वाध्यायनिरता सदा

ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಪರಿಖೆಯುಳ್ಳ ಪುರವಿರಲಿ; ವಿವಿಧ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಾವು ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಲಿ; ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಸದಾ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರಲಿ.

Verse 64

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स महीपालस्तथेत्युक्त्वा प्रहर्षितः । नगरं कल्पयामास स्थाने तत्र महत्तमम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು— ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತಾದ ನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 65

प्राकारेण सुतुंगेन परिखाद्येन सर्वतः । आयामव्यासतश्चैव क्रोशमात्रं मनोहरम्

ಆ ನಗರವು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎತ್ತರವಾದ ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಪರಿಖಾ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಉದ್ದ-ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರೋಶಮಾತ್ರ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು।

Verse 66

त्रिकचत्वरसंशुद्धं शोभितं सर्वतो ध्वजैः । प्रासादैः प्रोन्नतैः कान्तैः समंतात्सुधया वृतैः

ಮೂರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಚೌಕಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡ ಆ ನಗರವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎತ್ತರವಾದ, ಕಾಂತಿಮಯ, ಸುಧಾಲೇಪಿತ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 67

मत्तवारणकोपेतैर्बहुभिर्भूभिरेव च । संपूर्णं सत्यकामाद्यैः साधुलोकप्रशंसितैः

ಆ ನಗರವು ಮದಿಸಿದ ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ರಾಜರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಸತ್ಯಕಾಮ ಮೊದಲಾದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಅಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಸಾಧುಜನರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 68

ततो गृहाणि सर्वाणि पूरयित्वा स भूमिपः । सुवर्णमणिमुक्तादिपदार्थैरपरैरपि

ನಂತರ ಆ ರಾಜನು ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳನ್ನು ಚಿನ್ನ, ಮಣಿ, ಮುತ್ತು ಮೊದಲಾದವುಗಳೂ ಹಾಗೂ ಇತರ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳೂ ತುಂಬುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 69

ब्राह्मणेभ्यः कुलीनेभ्यो वेदविद्भ्यो विशेषतः । श्रोत्रियेभ्यश्च दांतेभ्यः स तु श्रद्धासमन्वितः

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಅವನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಲೀನ, ವೇದವಿದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೋತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ದಾಂತರು (ಸಂಯಮಿಗಳು) ಅವರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿದನು।

Verse 70

यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं प्रक्षाल्य चरणौ ततः । शास्त्रोक्तेन विधानेन प्रददौ द्विजसत्तमाः

ನಂತರ ಜ್ಯೇಷ್ಠತೆ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪ್ರಕ್ಷಾಳನ ಮಾಡಿ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರಿಗೆ ದಾನಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 97

ततश्च पार्थिवश्रेष्ठो वैराग्यं परमं गतः । एकाकी यतचित्तात्मा सर्वसत्त्वविराजिते

ಅನಂತರ ಆ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಏಕಾಕಿಯಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು-ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು।