Adhyaya 29

Verse 1

लोमश उवाच । उभे सेने तदा तेषां सुराणां चामरद्विषाम् । अनेकाश्चर्यसंवीते चतुरंगबलान्विते । विरेजतुस्तदान्योऽन्यं गर्जतो वांबुदागमे

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಹಾಗೂ ಅಮರದ್ವಿಷರ ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳು, ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ವ್ಯೂಹಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿ ಚತುರಂಗಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಮಳೆಯ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಎದುರು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು।

Verse 2

एतस्मिन्नन्तरे तत्र वल्गमानाः परस्परम् । देवासुरास्तदा सर्वे युयुधुश्च महाबलाः

ಇದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರದ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ, ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ದೇವರುಗಳೂ ಅಸುರರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು।

Verse 3

युद्धं सुतुमुलं ह्यासीद्देवदैत्यसमाकुलम् । रुण्डमुण्डांकितं सर्वं क्षणेन समपद्यत

ದೇವ-ದೈತ್ಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ಯುದ್ಧವು ಅತ್ಯಂತ ತೂಮುಲವಾಗಿತ್ತು; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ರುಂಡ-ಮುಂಡಗಳ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಯಿತು।

Verse 4

भूमौ निपतितास्तत्र शतशोऽथ सहस्रशः । केषांचिद्बाहविश्छिन्नाः खड्गपातैः सुदारुणैः

ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು, ಸಹಸ್ರಾರು ಮಂದಿ ಬಿದ್ದುಹೋದರು; ಕೆಲವರ ಭುಜಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಖಡ್ಗಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು।

Verse 5

मुचुकुंदो हि बलवांस्त्रैलोक्येऽमितविक्रमः

ಮುಚುಕುನ್ದನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಲವಂತನು; ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ವಿಕ್ರಮವು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 6

तारको हि तदा तेन मुचुकुंदेन धीमता । खड्गेन चाहतास्तत्र सर्वप्राणेन वक्षसि । प्रसह्य तत्प्रहारं च प्रहसन्वाक्यमब्रवीत्

ಆಗ ಧೀಮಂತನಾದ ಮುಚುಕುನ್ದನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲದಿಂದ ಖಡ್ಗಪ್ರಹಾರವನ್ನು ತಾರಕನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಹೊಡೆತವನ್ನು ಸಹಿಸಿ ತಾರಕನು ನಗುತ್ತಾ ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 7

किं रे मूढ त्वया चाद्य कृतमस्ति बलादिदम् । न त्वया योद्धुमिच्छामि मानुषेणैव लज्जया

ಏ ಮೂಢನೇ! ಇಂದು ಈ ಬಲಪ್ರದರ್ಶನದಿಂದ ನೀನು ಏನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೀ? ಕೇವಲ ಮಾನವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದು ನನಗೆ ಲಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಸಹ ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 8

तारकस्य वचः श्रुत्वा मुचुकुंदोऽभ्यभाषत । मया हतोऽसि दैत्येंद्र नान्यो भवितुमर्हसि

ತಾರಕನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುಚುಕುನ್ದನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ! ನೀನು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಹತನಾಗಿದ್ದೀ; ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 9

दृष्ट्वा मे खड्गसंपातं न त्वं तिष्ठसि चाग्रतः । त्वां हन्मि पश्य मे शौर्यं दैत्यराज स्थिरो भव

ನನ್ನ ಖಡ್ಗದ ಬೀಸನ್ನು ಕಂಡರೂ ನೀನು ಎದುರಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ! ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ನೋಡು, ಓ ದೈತ್ಯರಾಜ! ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು.

Verse 10

एवमुक्त्वा तदा वीरो मुचुकुंदो महाबलः । यावज्जघान खड्गेन तावच्छक्त्या समाहतः । मांधातुस्तनयस्तत्र पपात रणमंडले

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾಬಲವಂತನಾದ ವೀರ ಮುಚುಕುನ್ದನು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ-ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡನು. ಅಲ್ಲಿ ರಣಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಮಾಂಧಾತೃನ ಪುತ್ರನು ಬಿದ್ದನು.

Verse 11

पतितस्तत्क्षणादेव चोत्थितः परवीरहा

ಅವನು ಬಿದ್ದರೂ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದನು—ಶತ್ರು ವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು.

Verse 12

स सज्जमानोतिमहाबलो वै हंतुं तदा दैत्यपतिं च तारकम् । ब्रह्मास्त्रमुद्यम्य धनुर्गृहीत्वा मांधातृपुत्रो भुवनैकजेता

ಆಗ ಆ ಅತಿಮಹಾಬಲನು—ಮಾಂಧಾತೃಪುತ್ರ, ಭುವನಜೇತ—ದಾನವಾಧಿಪತಿ ತಾರಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಸಜ್ಜನಾಗಿ; ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

Verse 13

स तारकं योद्धकामस्तरस्वी रुषान्वितोत्फुल्लविलोचनो महान् । स नारदो ब्रह्मसुतो बभाषे तदा नृवीरं मुचुकुंदमेवम्

ತಾರಕನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆದನು—ಮಹಾನ್, ಕೋಪದಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ; ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನಾರದನು ಆ ನರವೀರ ಮುಚುಕುನ್ದನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

Verse 14

न तारको हन्यते मानुषेण तस्मादेतन्मा विमोचीर्महास्त्रम्

ತಾರಕನು ಮಾನವನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮಹಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ.

Verse 15

निशम्य वचनं तस्य देवर्षेर्नारदस्य च । मुचुकुंद उवाचेदं भविता कोऽस्य मारकः

ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುಚುಕುನ್ದನು ಹೇಳಿದನು—“ಹಾಗಾದರೆ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಯಾರು?”

Verse 16

तदोवाच महातेजा नारदो दिव्यदर्शनः । एनं हंता कुमारश्च कुमारोऽयं शिवात्मजः

ಆಗ ದಿವ್ಯದರ್ಶನನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು— “ಇವನನ್ನು ಕುಮಾರನೇ ಸಂಹರಿಸುವನು; ಈ ಕುಮಾರನು ಶಿವಪುತ್ರನು.”

Verse 17

तस्माद्भवद्भिः स्थातव्यमैकपद्येन युध्यताम् । तिष्ठ त्वं चायतो भूत्वा मुचुकुंद महामते

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತು ಯುದ್ಧಮಾಡಿರಿ. ಮತ್ತು ಹೇ ಮಹಾಮತಿ ಮುಚುಕುನ್ದ, ಸಂಯತನಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು.

Verse 18

निशम्य वाक्यं च मनोहरं शुभं ह्युदीरितं तेन महाप्रभेण । सर्वे सुराः शांतिपरा बभूवुस्तेनैव साकं नृवरेणयत्नात्

ಆ ಮಹಾಪ್ರಭ ಋಷಿಯು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಶುಭವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆದ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಶಾಂತಿಪರರಾದರು; ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೊಂದಿಗೆ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೇರಿದರು.

Verse 19

ततो दुंदुभयो नेदुः शंखाश्च कृतनिश्चयाः । ताडिता विविधैर्वाद्यैः सुरासुरसमन्वितैः

ನಂತರ ದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಶಂಖಗಳೂ ಊದಲ್ಪಟ್ಟವು; ದೇವಾಸುರರ ಸಮೂಹದ ನಡುವೆ ವಿವಿಧ ವಾದ್ಯಗಳು ತಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

Verse 20

जगर्जुरसुरास्तत्र देवान्प्रति कृतोद्यमाः । शिवकोपोद्भवो वीरो वीरभद्रो रुषान्वितः

ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ದೇವರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಶಿವಕೋಪದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ವೀರ ವೀರಭದ್ರನು ರೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ನಿಂತನು.

Verse 21

गणैर्बहुभिरासाद्य तारकं च महाबलम् । मुचुकुंदं पृष्ठतः कृत्वा तथैव च सुरानपि

ಅನೇಕ ಗಣಗಳು ಮಹಾಬಲನಾದ ತಾರಕನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಮುಚುಕುನ್ದನನ್ನು ಹಿಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಮರಕ್ಕೆ ಸಮೀಪಿಸಿದರು।

Verse 22

तदा ते प्रमथाः सर्वे पुरस्कृत्य कुमारकम् । युयुधुः संयुगे तत्र वीरभद्रादयो गणाः

ಆಗ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮಥರು ಕುಮಾರನನ್ನು ಮುಂಚೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು; ವೀರಭದ್ರಾದಿ ಗಣಗಳೂ ಹೋರಾಡಿದರು।

Verse 23

त्रिशूलैरृष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपाट्टिशैः । निजघ्नुः समरेन्योन्यं सुरासुरविमर्द्दने

ತ್ರಿಶೂಲ, ಭಾಲ, ಪಾಶ, ಖಡ್ಗ, ಪರಶು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಿಶಗಳಿಂದ, ದೇವಾಸುರರ ಘೋರ ಮರ್ಧನಮಯ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಹೊಡೆದಾಡಿದರು।

Verse 24

तारको वीरभद्रेण त्रिशूलेन हतो भृशम् । पपात सहसा तत्र क्षण मूर्छापरिप्लुतः

ವೀರಭದ್ರನ ತ್ರಿಶೂಲದ ಭಾರೀ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ತಾರಕನು ಅಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಬಿದ್ದನು; ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮೂರ್ಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾದನು।

Verse 25

उत्थाय च मुहूर्त्ताच्च तारको दैत्यपुंगवः । लब्धसंज्ञो बलाविष्टो वीरभद्रं जघान च

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ದೈತ್ಯಪುಂಗವನಾದ ತಾರಕನು ಎದ್ದು ನಿಂತನು; ಸಂಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಬಲಾವೇಶದಿಂದ ವೀರಭದ್ರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು।

Verse 26

स शक्तिं च महातेजा वीरभद्रो हि तारकम् । त्रिशूलेन च घोरेण शिवस्यानुचरो बली

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ, ಶಿವನ ಬಲಿಷ್ಠ ಅನುಚರ ವೀರಭದ್ರನು ಶಕ್ತಿ-ಆಯುಧದಿಂದಲೂ ಭಯಂಕರ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದಲೂ ತಾರಕನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು।

Verse 27

एवं संयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं तयोर्जातं महात्मनोः

ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಹೊಡೆದರು; ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರ ನಡುವೆ ಅತಿತುಮುಲ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 28

सुरास्तत्रैव समरे प्रेक्षकाह्यभवंस्तदा । तयोर्भेरीमृदंगाश्च पटहानकगोमुखाः

ಅದೇ ಸಮರದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಆಗ ಕೇವಲ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾದರು; ಆ ಇಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಭೇರಿ, ಮೃದಂಗ, ಪಟಹ, ಆನಕ, ಗೋಮುಖಾದಿ ವಾದ್ಯಗಳು ನಾದಿಸಿದವು।

Verse 29

तथा डमरूनादेन व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम् । तेन घोषेण महता युद्यमानौ महाबलौ

ನಂತರ ಡಮರುನ ನಾದದಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕವೂ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಯಿತು; ಆ ಮಹಾಘೋಷದ ನಡುವೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಲಿಗಳು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು।

Verse 30

शुशुभातेऽतिसंरब्धौ प्रहारैर्जरीकृतौ । अन्योन्यमभिसंरब्धौ तौ बुधांगारकाविव

ಅತಿಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿ, ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾದರೂ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು—ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿ ಎದುರಾದ ಬುಧ ಮತ್ತು ಅಂಗಾರಕನಂತೆ।

Verse 31

नारदेन तदा ख्यातो वीरभद्रस्य तद्वधः । न रोचते च तद्वाक्यं वीरभद्रस्य वै तदा

ಆ ವೇಳೆ ನಾರದನು ವೀರಭದ್ರನ ಆ ವಧವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಆ ವಚನಗಳು ಆಗ ವೀರಭದ್ರನಿಗೆ ರುಚಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 32

नारदेन यदुक्तं हि तारकस्य वधं प्रति । यथा रुद्रस्तथा सोऽपि वीरभद्रो महाबलः

ನಾರದನು ತಾರಕವಧ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದಂತೆ, ರುದ್ರನಂತೆ ವೀರಭದ್ರನೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ।

Verse 33

एवं प्रयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । अन्योन्यं स्वर्द्धमानौ तौ गर्जंतौ सिंहयोरिव

ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಮರುಮರು ಹೊಡೆದರು; ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಏರಿ, ಎರಡು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು।

Verse 34

एवं तदा तौ भुवि युध्यमानौ महात्मना ज्ञानवतां वरेण । स वीरभद्रो हि तदा निवारितो वाक्यैरनेकैरथ नारदेन

ಹೀಗೆ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನು ಅನೇಕ ಉಪದೇಶವಚನಗಳಿಂದ ಆಗ ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ತಡೆದನು।

Verse 35

तथा निशम्य तद्वाक्यं नारदस्य मुखोद्गतम् । वीरभद्रो रुषाविष्टो नारदं प्रत्युवाच ह

ನಾರದನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೋಪಾವಿಷ್ಟನಾದ ವೀರಭದ್ರನು ನಾರದನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ನೀಡಿದನು।

Verse 36

तारकं च वधिष्यामि पश्य मेऽद्य पराक्रमम् । आनयंति च ये वीराः स्वामिनं रणसंसदि । ते पापिनो ह्यधर्मिष्ठा विमृशंतिरणं गताः

ನಾನು ತಾರಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು, ಇಂದು ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡು. ತಮ್ಮ ಒಡೆಯನನ್ನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಕರೆತರುವ ವೀರರು ಪಾಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮಿಗಳು; ಅವರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಂತರವೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

भीरवस्ते तु विज्ञेया न वाच्यास्ते कदाचन । त्वं न जानासि देवर्षे योधानां च प्रतिक्रियाम्

ಅವರನ್ನು ಹೇಡಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡಬಾರದು. ಓ ದೇವರ್ಷಿ, ಯೋಧರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

Verse 38

मृत्युं च पृष्ठतः कृत्वा रणभूमौ गतव्यथाः । शस्त्राशस्त्रैर्भिन्नगात्राः प्रशस्ता नात्र संशयः

ಸಾವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ, ಅವರು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ನೋವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅವರ ದೇಹಗಳು ಛಿದ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಪ್ರಶಂಸನೀಯರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 39

इत्युक्त्वा चावदद्देवान्वीरभद्रो महाबलः । श्रुण्वंतु मम वाक्यानि देवा इन्द्रपुरोगमाः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಇಂದ್ರನೇ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳೇ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ."

Verse 40

अतारकां महीं चाद्य करिष्ये नात्र संशयः

"ಇಂದು ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಾರಕನಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವೆನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ."

Verse 41

अथ त्रिशूलमादाय तारकेण युयोध सः । वृषारूढैरनेकैश्च त्रिशूलवरधारिभिः

ಆಗ ಅವನು ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಾರಕನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ವೃಷಭಾರೂಢರಾದ ಅನೇಕ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಗಳೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು।

Verse 42

कपर्द्दिनो वृषांकाश्च गणास्तेतिप्रहारिणः । वीरभद्रं पुरस्कृत्य वीरभद्रपराक्रमाः

ಜಟಾಧಾರಿಗಳೂ ವೃಷಭಚಿಹ್ನಧಾರಿಗಳೂ ಆದ ಆ ಗಣರು ತ್ರಿಶೂಲಪ್ರಹಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು, ವೀರಭದ್ರಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಅವರು ಮುನ್ನಡೆದರು।

Verse 43

त्रिशूलधारिणः सर्वे सर्वे सर्पागभूषणाः । सचंद्रशेखराः सर्वे जटाजूटविभूषिताः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಗಳು; ಎಲ್ಲರೂ ಸರ್ಪಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರು; ಎಲ್ಲರೂ ಚಂದ್ರಶೇಖರರು, ಜಟಾಜೂಟದಿಂದ ಶೋಭಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 44

निलकण्ठा दशभुजाः पञ्चकत्त्रास्त्रिलोचनाः । छत्रचामरसंवीताः सर्वे तेऽत्युग्रबाहवः

ಅವರು ನೀಲಕಂಠರು, ದಶಭುಜರು, ಪಂಚಮುಖರು, ತ್ರಿಲೋಚನರು; ಛತ್ರ-ಚಾಮರ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವರಾಗಿ, ಎಲ್ಲರ ಭುಜಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 45

वीरभद्रं पुरस्कृत्य सर्वे हरपराक्रमाः । युयुधुस्ते तदा दैत्यास्ताकासुरजीविनः

ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು, ಹರಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆಗ ತಾರಕಾಸುರನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು।

Verse 46

पुनः पुनस्तैश्च तदा बभूवुर्गणैर्जितास्ते ह्यसुराः पराङ्मुखाः । बभूव तेषां च तदातिसंगरो महाभयो दैत्यवरैस्तदानीम्

ಮರುಮರು ಗಣಗಳಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಆ ಅಸುರರು ಪರಾಂಗ್ಮುಖರಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಆಗ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠರ ನಡುವೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಯಂಕರವಾದ ಘೋರ ಸಂಘರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು.

Verse 47

अमृष्यमाणाः परमास्त्रकोविदैस्ततो गणास्ते जयिनो बभूवुः । गणैर्जितास्ते ह्यसुराः पराभवं तं तारकं ते व्यथिताः शशंसुः

ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಪರಮಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಆ ಗಣರು ಆಗ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾದರು. ಗಣರಿಂದ ಸೋತ ಅಸುರರು ವ್ಯಥಿತರಾಗಿ ಆ ಪರಾಭವವನ್ನು ತಾರಕನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.

Verse 48

विनाम्य चापं हि तथा च तारकः स योद्धुकामः प्रविवेश सेनाम् । यथा झषो वै प्रविवेश सागरं तथा ह्यसौ दैत्यवरो महात्मा

ನಂತರ ಯುದ್ಧಕಾಮದಿಂದ ತಾರಕನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ವಾಲಿಸಿ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಮಹಾಮೀನು ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ, ಆ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾತ್ಮನು ಪ್ರವಿಷ್ಟನಾದನು.

Verse 49

गणैः समेतो युयुधे तदानीं स वीरभद्रो हि महाबलश्च । सर्वान्सुरांश्चेंद्रमुखान्महाबलस्तथा गणान्यक्षपिशाचगुह्यकान् । स दैत्यवर्योऽतिरुषं प्रविष्टः संमर्दयामास महाबलो हि

ಆಗ ಗಣರೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವೀರಭದ್ರನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಮಹಾಬಲನು ಇಂದ್ರಮುಖರಾದ ಸರ್ವ ದೇವರನ್ನು ಹಾಗೂ ಯಕ್ಷ-ಪಿಶಾಚ-ಗುಹ್ಯಕರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಗಣಸಮೂಹವನ್ನೂ ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿಸಿದನು. ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನು ಉಗ್ರಕೋಪದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮರ್ಧಿಸಿದನು.

Verse 50

ततः समभवद्युद्धं देवदानवसंकुलम् । देवदानवयक्षाणां सन्निपातकरं महत्

ನಂತರ ದೇವ-ದಾನವರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಾಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು. ದೇವರು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು—ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಘೋರವಾಗಿ ಮುಖಾಮುಖಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಮಹಾಸನ್ನಿಪಾತ ಅದು.

Verse 51

तथा वृषा गर्जमाना अश्वाञ्जघ्नुश्च सादिभिः । रथिभिश्च रथाञ्जघ्नुः कुंजरान्सादिभिः सह

ಅದೇ ರೀತಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವೃಷಭಗಳು ಸವಾರರೊಡನೆ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದವು; ರಥಿಗಳು ರಥಗಳನ್ನು ಚೂರುಮೂರುಮಾಡಿದರು, ಕುಂಜರಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಆರೂಢರೊಡನೆ ಸಹ ಪತನಗೊಳಿಸಿದರು।

Verse 52

वृषारूढौः सरथैस्ते च सर्वे निष्पाटिता ह्यसुराः पोथिताश्च

ವೃಷಭಾರೂಢರೂ ರಥಾರೂಢರೂ ಆದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ನಲಿಗಿಹೋದರು; ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದರು।

Verse 53

क्षयं प्रणीता बहवस्तदानीं पेतुः पृथिव्यां निहताश्च केचित् । केचित्प्रविष्टा हि रसातलं च पलायमाना बहवस्तथैव

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ನಾಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಕೆಲವರು ಹತರಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು। ಕೆಲವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು।

Verse 54

केचिच्च शरणं प्राप्ता रुद्रानुचरकिंकरान् । एवं नष्टं तदा सैन्यं विलोक्यासुरपालकः । तारको हि रुषाविष्टो हंतुं देवगणान्ययौ

ಕೆಲವರು ರುದ್ರನ ಅನುಚರ-ಕಿಂಕರರ ಶರಣು ಪಡೆದರು। ತನ್ನ ಸೇನೆ ಹೀಗೆ ನಾಶವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸುರಪಾಲಕ ತಾರಕನು ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ ದೇವಗಣರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಮುಂದಾದನು।

Verse 55

भुजानामयुतं कृत्वा दैत्यराजो हि तारकः । आरुह्य सिंहं सहसा घातयामास तान्रणे

ದೈತ್ಯರಾಜ ತಾರಕನು ಅಪಾರ ಭುಜಬಲವನ್ನು (ಯೋಧಸಮೂಹವನ್ನು) ಸೇರಿಸಿ, ತಕ್ಷಣ ಸಿಂಹವನ್ನು ಏರಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 56

दंशितेन च सिंहेन वृषाः केचिद्विदारिताः । तथैव तारकेणैव घातिता बहवो गणाः

ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ದಂಶಿಸಿದ ಸಿಂಹವು ಕೆಲ ವೃಷಭಗಳನ್ನು ಚೀರಿಹಾಕಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವತಃ ತಾರಕನು ಅನೇಕ ಗಣರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 57

एवं कृतं तदा तेन तारकेण महात्मना । सर्वेषामेव देवानामशक्यस्तारको महान्

ಹೀಗೆ ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ ತಾರಕನು ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಆ ಮಹಾನ್ ತಾರಕನು ಜಯಿಸಲಾರದವನು ಆಗಿದ್ದನು.

Verse 58

जातस्तदा महाबाहुस्त्रैलोक्यक्षयकारकः । तारकस्यानुगा दैत्या अजेया बलवत्तराः

ಆಗ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಒಬ್ಬನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯನಾಶಕಾರಕನು. ತಾರಕನ ಅನುಯಾಯಿ ದೈತ್ಯರು ಅಜೇಯರಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠರಾದರು.

Verse 59

महारूढा दंशिताश्च करालास्ते प्रहारिणः । तै राहृता गणाः सर्वे सिंहैश्च वृषभा हताः

ಅವರು ಎತ್ತರವಾಗಿ ಆರೂಢರಾಗಿದ್ದು, ದಂಷ್ಟ್ರಯುಕ್ತ ಕರಾಳರು—ಭೀಕರ ಪ್ರಹಾರಿಗಳು. ಅವರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಗಣರು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಟ್ಟರು; ಸಿಂಹಗಳು ವೃಷಭಗಳನ್ನು ಕೊಂದವು.

Verse 60

एवं निहन्यमाना वै गणास्ते रणमण्डले । प्रहस्य विष्णुः प्रोवाच कुमारं शिववल्लभम्

ರಣಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಆ ಗಣರು ಹೀಗೆ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಷ್ಣು ನಗುತ್ತಾ ಶಿವಪ್ರಿಯ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 61

विष्णुरुवाच । नान्यो हंतास्य पापस्य त्वद्विना कृत्तिकासुत । तस्मात्त्वया हि कर्त्तव्यं वचनं च महाभुज

ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಕೃತ್ತಿಕಾಸುತಾ! ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಈ ಪಾಪಿಯ ಸಂಹಾರಕನು ಮತ್ತಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹಾಬಾಹು, ನನ್ನ ಈ ವಚನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸು।

Verse 62

तारकस्य वधार्थाय उत्पन्नोऽसि शिवात्मज । तस्मात्त्वयैव कर्त्तव्य निधनं तारकस्य च

ಹೇ ಶಿವಪುತ್ರಾ! ತಾರಕನ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿಯೇ ನೀನು ಜನಿಸಿದ್ದೀ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾರಕನ ನಾಶವು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಬೇಕು।

Verse 63

तच्छ्रुत्वा भगवान्क्रुद्धः पार्वतीनन्दनो महान् । उवाच प्रहसन्वाक्यं विष्णुं प्रति यथोचितम्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾರ್ವತೀನಂದನನಾದ ಮಹಾಭಗವಾನ್ ಕ್ರುದ್ಧನಾದನು; ಆದರೂ ನಗುತ್ತಾ ವಿಷ್ಣುವಿನತ್ತ ಯಥೋಚಿತ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 64

मया निरीक्ष्यते सम्यक्चित्रयुद्धं महात्मनाम् । अनिभिज्ञोऽस्म्यहं विष्णो कार्याकार्यविचारणे

ಮಹಾತ್ಮರ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ, ಕಾರ್ಯ-ಅಕಾರ್ಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಇನ್ನೂ ಅನಭಿಜ್ಞನಾಗಿದ್ದೇನೆ।

Verse 65

केऽस्मदीयाः परे चैव न जानामि कथंचन । किमर्थं युध्यमाना वै परस्परवधे स्थिताः

ಯಾರು ನಮ್ಮವರು, ಯಾರು ಪರರು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತಿಳಿಯದು. ಅವರು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಯುದ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಪರಸ್ಪರ ವಧಕ್ಕೆ ಏಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ?

Verse 66

कुमारस्य वचः श्रुत्वा नारदो वाक्यमब्रवीत्

ಕುಮಾರನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾರದನು ಪ್ರತಿಯುತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 67

नारद उवाच । कुमारोऽसि महाबाहो शंकरस्यांशसंभवः । त्वं त्राता जगतां स्वामी देवानां च परा गतिः

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಬಾಹೋ! ನೀನು ಕುಮಾರನು, ಶಂಕರನ ಅಂಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು. ನೀನು ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕ, ಸ್ವಾಮಿ, ದೇವರಿಗೆ ಪರಮ ಗತಿ.

Verse 68

तारकेण पुरा वीर तपस्तप्तं सुदारुणम् । येनैव विजिता देवा येन स्वर्गस्तथा जितः

ಹೇ ವೀರಾ! ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಾರಕನು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ದೇವರುಗಳು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು, ಸ್ವರ್ಗವೂ ಅವನ ವಶವಾಯಿತು.

Verse 69

तपसा तेन चोग्रेण अजेयत्वमवाप्तवान् । अनेनापि जितश्चेंद्रो लोकपालास्तथैव च

ಆ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಅಜೇಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅವನಿಂದ ಇಂದ್ರನೂ ಹಾಗೂ ಲೋಕಪಾಲಕರೂ ಸಹ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

Verse 70

त्रैलोक्यं च जितं सर्वं ह्यनेनैव रदुरात्मना । तस्मात्त्वया निहंतव्यस्तारकः पापपूरुषः

ಈ ದುರಾತ್ಮನು ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹే ಪ್ರಭೋ, ಈ ಪಾಪಪುರುಷ ತಾರಕನನ್ನು ನೀನೇ ಸಂಹರಿಸಬೇಕು.

Verse 71

सर्वेषां शं विधातव्यं त्वया नाथेन चाद्य वै । नारदस्य वचः श्रुत्वा कुमारः प्रहसन्महान् । विमाना दवतीर्याथ पदातिः परमोऽभवत्

“ಇಂದು, ಹೇ ನಾಥ, ನೀನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಂಗಳವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು.” ನಾರದನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾಕುಮಾರನು ನಗಿದನು; ನಂತರ ವಿಮಾನದಿಂದ ಇಳಿದು ಪರಮ ಪದಾತಿಯಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧನಾದನು.

Verse 72

पद्म्यां तदासौ परिधावमानः शिवात्मजोयं च कुमाररूपी । करे समादाय महाप्रभावां शक्तिं महोल्कामिव दीप्तियुक्ताम्

ಆಮೇಲೆ ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿದನು—ಶಿವಾತ್ಮಜನು, ಕುಮಾರರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ—ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಅದು ಮಹಾ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ದೀಪ್ತಿಯುತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 73

दृष्ट्वा तमायांतमतीव चंडमव्यक्तरूपं बलिनां वरिष्ठम् । दैत्यो बभाषे सुरसत्तमानमसौ कुमारो द्विषतां निहंता

ಅವನನ್ನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—ಅತೀವ ಚಂಡ, ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪ, ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ದೈತ್ಯನು ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಈ ಕುಮಾರನು ಶತ್ರುಗಳ ಸಂಹಾರಕನು.”

Verse 74

अनेन सार्द्धं ह्यहमेव वीरो योत्स्यामि सर्वानहमेव वीरान् । गणांश्च सर्वानपि घातयामि महेश्वरांल्लोकपालांश्च सद्यः

“ಇವನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ವೀರನಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡುವೆನು; ಹೌದು, ಸಮರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವೀರರನ್ನು ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಎದುರಿಸುವೆನು. ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು; ಮಹೇಶ್ವರಸಮಾನ ಮಹಾಪ್ರಭುಗಳನ್ನೂ ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನೂ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ!”

Verse 75

इत्येवमुक्त्वा सततं महाबलः कुमारमुद्दिश्य ययौ च योद्धम् । जग्राह शक्तिं परमाद्भुतां च स तारको वाक्यमिदं बभाषे

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠನು ಕುಮಾರನತ್ತ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು. ಆ ತಾರಕನು ಪರಮ ಅದ್ಭುತವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಂತರ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 76

तारक उवाच । कुमारो मेग्रतश्चाद्य भवद्भिश्च कथं कृतः । यूयं गतत्रपा देवा येषां राजा पुरंदरः

ತಾರಕನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂದು ಈ ಕುಮಾರನನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನೀವು ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೀರಿ? ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ನೀವು ಲಜ್ಜೆಯಿಲ್ಲದವರು; ನಿಮ್ಮ ರಾಜನು ಪುರಂದರ ಇಂದ್ರನು!

Verse 77

पुरा येन कृतं कर्म विदितं सर्वमेव तत् । प्रसुप्ताश्चार्द्दिता गर्भे जठरस्था निपातिताः

ಅವನು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿವೆ—ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದನು, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉದರಸ್ಥರಾಗಿದ್ದವರನ್ನೂ ಕೆಡವಿ ನಿಪಾತಿತ ಮಾಡಿದನು।

Verse 78

कश्यपस्यात्मजेनैव बहुरूपो हतोऽसुरः । नमुचिश्च हतो वीरो वृत्रश्चैव तथा हतः

ಕಾಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರನೇ ಆ ಬಹುರೂಪಿ ಅಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ವೀರನಾದ ನಮುಚಿಯೂ ಹತನಾದನು, ಹಾಗೆಯೇ ವೃತ್ರನೂ ಹತನಾದನು।

Verse 79

कुमारं हंतुमोसौ देवेंद्रो बलघातकः । कुमारोऽयं मया देवा घातितोद्य न संशयः

ಬಲದಿಂದ ಶತ್ರುಘಾತಕನಾದ ದೇವೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನು ಕುಮಾರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಇಂದು, ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ಈ ಕುಮಾರನು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಹತನಾಗುವನು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 80

पुरा हतास्त्वया विप्रा दक्षयज्ञे ह्यनेकशः । तत्कर्मणः फलं चाद्य वीरभद्र महामते । दर्शयिष्यामि ते वीर रणे रणविशारद

ಹಿಂದೆ ದಕ್ಷಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹತಮಾಡಿದ್ದೆ; ಇಂದು, ಓ ಮಹಾಮತಿ ವೀರಭದ್ರ—ಓ ರಣವಿಶಾರದ ವೀರ—ಆ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ತೋರಿಸುವೆನು।

Verse 81

इत्येवमुक्त्वा स तदा महात्मा दैत्याधिपो वीरवरः स एकः । जग्राह शक्तिं परमाद्भुतां च स तारको युद्धविदां वरिष्ठः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು, ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ಹಾಗೂ ಅಪ್ರತಿಮ ವೀರನಾದ ತಾರಕ—ಯುದ್ಧವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಅಂದು ಪರಮ ಅದ್ಭುತವಾದ ಶಕ್ತಿ (ಭಾಲ)ಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು।

Verse 82

इति परमरुषभिभूतो दितितनयः परीवृतोऽसुरेंद्रैः । युधि मतिमकरोत्तदा निहंतुं समरविजयी स तारको बलीयान्

ಇಂತೆ ಪರಮ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಿತಿಪುತ್ರನು, ಅಸುರೇಂದ್ರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ, ಸಮರದಲ್ಲಿ ವಿಜಯಿಯಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ತಾರಕನು ಅಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು।