Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 27
अथ कामयसे मां त्वं तत्कथां शीघ्रमुच्चर । कथामाभाष्य यदि मां सन्देहे पातयिष्यसि । ततोऽहं वशगा जाता हतो वा स्वप्स्यसे मया
atha kāmayase māṃ tvaṃ tatkathāṃ śīghramuccara | kathāmābhāṣya yadi māṃ sandehe pātayiṣyasi | tato'haṃ vaśagā jātā hato vā svapsyase mayā
“ಈಗ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹೇಳು. ಆದರೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಿದರೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರೆನು— ಇಲ್ಲವೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಅಧೀನವಾಗುವೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ನಿದ್ರಿಸಿದವನಂತೆ ಕೆಡವಿಬಿಡುವೆ.”
Kāma-kaṭaṅkaṭā (issuing a condition/threat to Bhaimi)
Listener: भैमि (पुरुष पात्र)
Scene: स्त्री तीक्ष्ण-नेत्रा, दृढ-भङ्ग्या शर्तं स्थापयति—‘शीघ्रं कथां वद’; एकहस्तेन आदेश-मुद्रा, अन्येन शस्त्र/दण्ड-सूचना (रूपकतः), समक्षं पुरुषः सावधानः।
FAQs
Speech and intent carry consequences; the verse dramatizes accountability and the danger of deceit or manipulation.
No holy site is mentioned; this is a narrative-dialogue verse.
None; it is a conditional demand within the story.