स्वशरीरमालभेत् अनेन मंत्रेण । ओंखखोल्काय नमः । सप्तवारानुच्चार्य स्थातव्यम् । तेन शुद्धिरुपसंजायते देहस्यार्चार्हता भवति । पश्चादासनस्थं देवं सवितारं मंडलमध्ये द्वादशात्मकं सुरादिभिः संपूज्यमानं ध्यात्वा पूर्वोक्तमर्घपात्रं शिरसि कृत्वा भूमौ जानुनी निपात्य सूर्याभिमुखस्तद्गतमनाभूत्वार्घमंत्रमुदाहरेत् । तदुच्यते सूर्यवक्त्राद्विनिर्गतमिति
svaśarīramālabhet anena maṃtreṇa | oṃkhakholkāya namaḥ | saptavārānuccārya sthātavyam | tena śuddhirupasaṃjāyate dehasyārcārhatā bhavati | paścādāsanasthaṃ devaṃ savitāraṃ maṃḍalamadhye dvādaśātmakaṃ surādibhiḥ saṃpūjyamānaṃ dhyātvā pūrvoktamarghapātraṃ śirasi kṛtvā bhūmau jānunī nipātya sūryābhimukhastadgatamanābhūtvārghamaṃtramudāharet | taducyate sūryavaktrādvinirgatamiti
ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ/ಲೇಪಿಸಬೇಕು—“ಓಂ ಖಖೋಲ್ಕಾಯ ನಮಃ।” ಅದನ್ನು ಏಳು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ದೇಹಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಿ, ದೇಹ ಅರ್ಚನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಮಂಡಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸನಸ್ಥನಾದ ದ್ವಾದಶಾತ್ಮಕ ದೇವ ಸವಿತೃನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ; ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಸೂರ್ಯಾಭಿಮುಖನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ ಅರ್ಘ್ಯಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು—ಅದು ಸೂರ್ಯನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಬಂದದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
Nārada
Scene: A devotee at sunrise, body anointed while softly repeating a mantra; a mandala on the ground with Savitṛ visualized enthroned within it, twelvefold radiance; the devotee lifts the copper ārghya vessel to the crown of the head, kneels, and offers facing the Sun.
Inner and outer purity, dhyāna, and mantra together make the offering a direct act of communion with Sūrya.
No specific site is named; the passage teaches a standardized worship sequence (vidhi) for Sūrya.
Recite a purification mantra seven times, meditate on twelvefold Savitṛ, kneel facing the Sun, hold the arghya vessel reverently, and recite the arghya-mantra.