Adhyaya 42
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನು ರೇವಾ ನರ್ಮದೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ನರ್ಮದೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಮಹಾಪಾಪಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿಸಭೆಯಲ್ಲಿ ‘ಯಾವ ನದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ?’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ನದಿಗಳನ್ನು ಪಾವನಕರ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯದಾಯಕವೆಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿ, ಗಂಗಾ–ಯಮುನಾ–ನರ್ಮದಾ–ಸರಸ್ವತಿ ಎಂಬ ಚತುಷ್ಟಯವನ್ನು ವೇದಸ್ವರೂಪಗಳಾದ ಋಗ್, ಯಜುಃ, ಸಾಮ, ಅಥರ್ವಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗಂಗೆಯ ಅಪ್ರತಿಮತೆ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ನರ್ಮದೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಸಮತ್ವವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾಳೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಷರತ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ತ್ರ್ಯಕ್ಷ ಶಿವ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ ವಿಷ್ಣು, ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಕಾಶಿಗೆ ಸಮಾನವಾದವುಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಗಂಗೆಯ ಸಮಾನ ಇನ್ನೊಂದು ನದಿ ಸಾಧ್ಯ; ಅಂದರೆ ಆ ಸಮತೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ. ನಂತರ ನರ್ಮದೆ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಬಂದು ಲಿಂಗಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿದು, ತ್ರಿವಿಷಿಷ್ಟಪದ ಸಮೀಪದ ಪಿಲಿಪಿಲಾ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಶಿವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ನರ್ಮದಾತೀರದ ಕಲ್ಲುಗಳು ಲಿಂಗರೂಪವಾಗುತ್ತವೆ; ನರ್ಮದೆಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರವೇ ತಕ್ಷಣ ಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ (ಇತರ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಫಲ ಕಾಲಾಂತರದಿಂದ); ಸ್ಥಾಪಿತ ಲಿಂಗ ‘ನರ್ಮದೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಚಿರಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸೂರ್ಯಪುತ್ರನಿಂದಲೂ ಗೌರವ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಫಲಶ್ರುತಿ—ನರ್ಮದಾ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಶ್ರವಣದಿಂದ ‘ಪಾಪಾವರಣ’ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿ ಪರಜ್ಞಾನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
स्कंद उवाच । नर्मदेशस्य माहात्म्यं कथयामि मुने तव । यस्य स्मरणमात्रेण महापातकसंक्षयः
ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮುನಿಯೇ! ನಾನು ನಿನಗೆ ನರ್ಮದಾ-ದೇಶದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದ ಮಹಾಪಾತಕಗಳ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 2
अस्य वाराहकल्पस्य प्रवेशे मुनिपुंगवैः । आपृच्छि का सरिच्छ्रेष्ठा वद तां त्वं मृकंडज
ಈ ವರಾಹಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮುನಿಪುಂಗವರು ಕೇಳಿದರು—“ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಯಾವುದು? ಓ ಮೃಕಂಡುನಂದನ, ನೀನೇ ಅದನ್ನು ಹೇಳು.”
Verse 3
मार्कंडेय उवाच । शृणुध्वं मुनयः सर्वे संति नद्यः परःशतम् । सर्वा अप्यघहारिण्यः सर्वा अपि वृषप्रदाः
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸರ್ವ ಮುನಿಗಳೇ, ಕೇಳಿರಿ; ನದಿಗಳು ನೂರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿವೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಪಾಪಹಾರಿಣಿಯರು, ಅವೆಲ್ಲ ಧರ್ಮಫಲಪ್ರದಾಯಿನಿಯರು.
Verse 4
सर्वाभ्योपि नदीभ्यश्च श्रेष्ठाः सर्वाः समुद्रगाः । ततोपि हि महाश्रेष्ठाः सरित्सु सरिदुत्तमाः
ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ನದಿಗಳೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಹಾಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದರೆ ಸರಿತ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ‘ಸರಿದುತ್ತಮಾ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವವು.
Verse 5
गंगा च यमुनाचाथ नर्मदा च सरस्वती । चतुष्टयमिदं पुण्यं धुनीषु मुनिपुंगवाः
ಗಂಗಾ, ಯಮುನಾ, ನರ್ಮದಾ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ—ಹೇ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪುಣ್ಯಮಯ ಚತುಷ್ಟಯವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ.
Verse 6
ऋग्वेदमूर्तिर्गंगा स्याद्यमुना च यजुर्ध्रुवम् । नर्मदा साममूर्तिस्तु स्यादथर्वा सरस्वती
ಗಂಗೆಯನ್ನು ಋಗ್ವೇದಮೂರ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಯಮುನಾ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಯಜುರ್ವೇದಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ನರ್ಮದಾ ಸಾಮವೇದಮೂರ್ತಿ, ಸರಸ್ವತಿ ಅಥರ್ವವೇದಸ್ವರೂಪಿಣಿ.
Verse 7
गंगा सर्वसरिद्योनिः समुद्रस्यापि पूरणी । गंगाया न लभेत्साम्यं काचिदत्र सरिद्वरा
ಗಂಗಾ ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳ ಯೋನಿ (ಮೂಲೋತ್ಪತ್ತಿ) ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ತುಂಬಿಸುವವಳು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಯೂ ಗಂಗೆಗೆ ಸಮನಾಗಲಾರದು.
Verse 8
किंतु पूर्वं तपस्तप्त्वा रेवया बह्वनेहसम् । वरदानोन्मुखो धाता प्रार्थितश्चेति सत्तम
ಆದರೆ ಮೊದಲು, ಹೇ ಸತ್ತಮ, ರೇವಾ (ನರ್ಮದಾ) ಬಹುಕಾಲ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು; ನಂತರ ವರ ನೀಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾದ ಧಾತಾ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು।
Verse 9
गंगा साम्यं विधे देहि प्रसन्नोसि यदि प्रभो । ब्रह्मणाथ ततः प्रोक्ता नर्मदा स्मितपूर्वकम्
“ಹೇ ವಿಧೇ! ನನಗೆ ಗಂಗೆಯ ಸಮತ್ವವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ನೀನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದರೆ, ಪ್ರಭು.” ಎಂದು ನರ್ಮದಾ ಹೇಳಿದಳು; ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೃದು ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು।
Verse 10
यदि त्र्यक्षसमत्वं तु लभ्यतेऽन्येन केनचित् । तदा गंगासमत्वं च लभ्यते सरितान्यया
ಯದಿ ತ್ರ್ಯಕ್ಷ (ಶಿವ) ಸಮತ್ವವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಮತ್ತೊಂದು ನದಿಗೂ ಗಂಗೆಯ ಸಮತ್ವ ದೊರೆಯಬಹುದು।
Verse 11
पुरुषोत्तम तुल्यः स्यात्पुरुषोन्यो यदि क्वचित । स्रोतस्विनी तदा साम्यं लभते गंगया परा
ಯಾವುದಾದರೂ ಕಡೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪುರುಷನು ಪುರುಷೋತ್ತಮನಿಗೆ ಸಮನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೊಂದು ನದಿ ಗಂಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು।
Verse 12
यदि गौरी समा नारी क्वचिदन्या भवेदिह । अन्या धुनीह स्वर्धुन्यास्तदा साम्यमुपैष्यति
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಗೌರಿಯ ಸಮಾನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ತ್ರೀ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಆಗ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಧುನಿ ಸ್ವರ್ಧುನಿ (ದಿವ್ಯ ಗಂಗಾ)ಯ ಸಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ।
Verse 13
यदि काशीपुरी तुल्या भवेदस्या क्वचित्पुरी । तदा स्वर्गतरंगिण्याः साम्यमन्या नदी लभेत्
ಎಲ್ಲಾದರೂ ಈ ಕಾಶೀಪುರಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ನಗರವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ, ಸ್ವರ್ಗತರಂಗಿಣೀ ಗಂಗೆಯ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ನದಿಯೂ ಪಡೆಯಬಹುದಿತ್ತು।
Verse 14
निशम्येति विधेर्वाक्यं नर्मदा सरिदुत्तमा । धातुर्वरं परित्यज्य प्राप्ता वाराणसीं पुरीम्
ವಿಧಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ನರ್ಮದೆ ಧಾತೃನ ವರವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ವಾರಾಣಸೀ ನಗರಿಗೆ ಬಂದಳು।
Verse 15
सर्वेभ्योपि हि पुण्येभ्यः काश्यां लिंगप्रतिष्ठितेः । अपरा न समुद्दिष्टा कैश्चिच्छ्रेयस्करी क्रिया
ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸೂಚಿಸಿಲ್ಲ।
Verse 16
अथ सा नर्मदा पुण्या विधिपूर्वां प्रतिष्ठितिम् । व्यधात्पिलिपिलातीर्थे त्रिविषिष्टपसमीपतः
ನಂತರ ಆ ಪುಣ್ಯವತಿ ನರ್ಮದೆ, ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶ ದೇವರ ನಿವಾಸದ ಸಮೀಪದ ಪಿಲಿಪಿಲಾ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು।
Verse 17
ततः शंभुः प्रसन्नोभूऽत्तस्यै नद्यै शुभात्मने । वरं वृणीष्व सुभगे यत्तुभ्यं रोचतेऽनघे
ಆಮೇಲೆ ಶುಭಸ್ವಭಾವದ ಆ ನದಿಯ ಮೇಲೆ ಶಂಭು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಸುಭಗೇ, ಹೇ ಅನಘೇ! ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು।”
Verse 18
सरिद्वरा निशम्येति रेवा प्राह महेश्वरम् । किं वरेणेह देवेश भृशं तुच्छेन धूर्जटे
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ರೇವಾ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು— “ಹೇ ದೇವೇಶ, ಹೇ ಧೂರ್ಜಟೇ! ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ತুচ್ಛವಾದ ವರದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?”
Verse 19
निर्द्वंद्वा त्वत्पदद्वंद्वे भक्तिरस्तु महेश्वर । श्रुत्वेति नितरां तुष्टो रेवागिरमनुत्तमाम्
“ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ! ನಿನ್ನ ಪಾದಯುಗ್ಮದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದ್ವಂದ್ವರಹಿತವಾದ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ.” ರೇವೆಯ ಈ ಅನುತ್ತಮ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪ್ರಭು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು.
Verse 20
प्रोवाच च सरिच्छेष्ठे त्वयोक्तं यत्तथास्तु तत् । गृहाण पुण्यनिलये वितरामि वरांतरम्
ಅವನು ನದಿಶ್ರೇಷ್ಠಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು— “ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ. ಹೇ ಪುಣ್ಯನಿಲಯೇ, ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.”
Verse 21
यावंत्यो दृषदः संति तव रोधसि नर्मदे । तावंत्यो लिंगरूपिण्यो भविष्यंति वरान्मम
“ಹೇ ನರ್ಮದೇ! ನಿನ್ನ ತೀರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಲ್ಲುಗಳಿದೆಯೋ, ನನ್ನ ವರದಿಂದ ಅಷ್ಟೇ ಲಿಂಗರೂಪಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವವು.”
Verse 22
अन्यं च ते वरं दद्या तमप्याकर्णयोत्तमम् । दुष्प्रापं यज्ञतपसां राशिभिः परमार्थतः
“ಇನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ಹೇ ಉತ್ತಮೇ, ಅದನ್ನೂ ಕೇಳು—ಯಜ್ಞತಪಸ್ಸಿನ ರಾಶಿಗಳಿಂದಲೂ ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭವಾದುದು.”
Verse 23
सद्यः पापहरा गंगा सप्ताहेन कलिंदजा । त्र्यहात्सरस्वती रेवे त्वं तु दर्शनमात्रतः
ಗಂಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತದೆ; ಕಾಲಿಂದಜಾ (ಯಮುನಾ) ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ; ಸರಸ್ವತಿ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ಓ ರೇವಾ, ನೀನು ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪನಾಶ ಮಾಡುತ್ತೀ.
Verse 24
अपरं च वरं दद्यां नर्मदे दर्शनाघहे । भवत्या स्थापितं लिंगं नर्मदेश्वरसंजकम्
ಮತ್ತೊಂದು ವರವನ್ನು ನಾನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಓ ನರ್ಮದೇ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನ ಪಾಪಘ್ನ: ನೀನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಈ ಲಿಂಗವು ‘ನರ್ಮದೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು.
Verse 25
यत्तल्लिंगं महापुण्यं मुक्तिं दास्यति शाश्वतीम । अस्य लिंगस्य ये भक्तास्तान्दृष्ट्वा सूर्यनंदनः
ಆ ಲಿಂಗವು ಮಹಾಪುಣ್ಯಮಯ; ಶಾಶ್ವತ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಮತ್ತು ಈ ಲಿಂಗದ ಭಕ್ತರನ್ನು ಕಂಡು ಸೂರ್ಯನಂದನ (ಯಮ)…
Verse 26
प्रणमिष्यंति यत्नेन महाश्रेयोभिवृद्धये । संति लिंगान्यनेकानि काश्यां देवि पदेपदे
…ಮಹಾಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವನು. ಓ ದೇವಿ, ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಅನೇಕ ಲಿಂಗಗಳಿವೆ.
Verse 27
परं हि नर्मदेशस्य महिमा कोपि चाद्भुतः । इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ
ನಿಜಕ್ಕೂ ನರ್ಮದೇಶದ ಮಹಿಮೆ ಪರಮ ಅದ್ಭುತ. ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನು ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಂಡನು.
Verse 28
नर्मदापि प्रहृष्टासीत्पावित्र्यं प्राप्य चाद्भुतम् । स्वदेशं च परिप्राप्ता दृष्टमात्राघहारिणी
ನರ್ಮದೆಯೂ ಅద్భುತ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಹರ್ಷಿತಳಾದಳು. ಸ್ವದೇಶಕ್ಕೆ ಮರಳಿ, ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪಹಾರಿಣಿಯಾದಳು.
Verse 29
वाक्यं मृकंडजमुनेस्तेपि श्रुत्वा मुनीश्वराः । प्रहृष्टचेतसो जाताश्चक्रुः स्वं स्वं ततो हितम्
ಮೃಕಂಡುವಿನ ಪುತ್ರ ಮುನಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮುನೀಶ್ವರರೂ ಹರ್ಷಚಿತ್ತರಾದರು; ನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹಿತಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
Verse 30
स्कंद उवाच । नर्मदेशस्य माहात्म्यं श्रुत्वा भक्तियुतो नरः । पापकंचुकमुत्सृज्य प्राप्स्यति ज्ञानमुत्तमम्
ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿ ನರ್ಮದೇಶದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುವ ನರನು ಪಾಪರೂಪ ಕಂಚುಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
Verse 92
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे नर्मदेश्वराख्यानं नाम द्विनवतितमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯ ಚತುರ್ಥ ಭಾಗವಾದ ಕಾಶೀಖಂಡದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ‘ನರ್ಮದೇಶ್ವರಾಖ್ಯಾನ’ ಎಂಬ ತೊಂಬತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.