यावंतो भास्वतः स्पर्शाद्भासंते सैकताः कणाः । तावंतो द्रुहिणा जग्मुर्नैत्येषा मणिकर्णिका
yāvaṃto bhāsvataḥ sparśādbhāsaṃte saikatāḥ kaṇāḥ | tāvaṃto druhiṇā jagmurnaityeṣā maṇikarṇikā
ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಮರಳುಕಣಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ದ್ರುಹಿಣ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು; ಆದರೂ ಈ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆ ನಿತ್ಯವೂ ಅನನ್ಯ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗದು.
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Scene: Brahmā (Druhiṇa) repeatedly arriving at Maṇikarṇikā; sunlit sand-grains sparkle on the ghat; the place radiates undiminished sanctity despite countless divine visits.
Even repeated divine visitation cannot diminish the tīrtha’s potency—Maṇikarṇikā is portrayed as inexhaustibly sacred.
Maṇikarṇikā in Kāśī.
No explicit rite; the verse emphasizes the tīrtha’s undiminishing greatness and continual draw for pilgrims (even Brahmā).