Adhyaya 28

Verse 1

उमोवाच । किंचित्प्रष्टुमना नाथ स्वसंदेहापनुत्तये । वद खेदो यदि न ते त्रिकालज्ञानकोविद

ಉಮಾ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನಾಥಾ! ನನ್ನ ಸಂಶಯ ನಿವಾರಣೆಗೆ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿರಿ, ಹೇ ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರೇ.

Verse 2

तदा भगीरथो राजा क्व क्व भागीरथी तदा । यदा विष्णुस्तपस्तेपे चक्रपुष्करिणी तटे

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ ಭಗೀರಥನು ಎಲ್ಲಿದ್ದನು, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗ ಭಾಗೀರಥೀ (ಗಂಗೆ) ಎಲ್ಲಿತ್ತು—ವಿಷ್ಣು ಚಕ್ರ-ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಾಗ?

Verse 3

शिव उवाच । संदेहोऽत्र न कर्तव्यो विशालाक्षि सदामले । श्रुतौ स्मृतौ पुराणेषु कालत्रयमुदीर्यते

ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ಸದಾ ನಿರ್ಮಲೆಯೇ! ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಮಾಡಬೇಡ. ಶ್ರುತಿ, ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಕಾಲವು ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 4

भूतं भावि भवच्चापि संशयं मा वृथा कृथाः । इत्युक्त्वा पुनराहेशो गंगामाहात्म्यमुत्तमम्

ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನ—ಈ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸಂಶಯಿಸಬೇಡ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪ್ರಭುವು ಮತ್ತೆ ಗಂಗೆಯ ಉತ್ತಮ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 5

अगस्त्य उवाच । पार्वतीनंदन पुनर्द्युनद्याः परितो वद । महिमोक्तो हरौ यद्वद्देवदेवेन वै तदा

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪಾರ್ವತೀನಂದನ! ದಿವ್ಯ ನದಿ (ಗಂಗೆ) ಕುರಿತು ಮತ್ತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವದೇವನು ಹರಿಯ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಅವಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ.

Verse 6

स्कंद उवाच । मुनऽत्र मैत्रावरुणे यथा देवेन भाषितम् । शुणु त्रिपथगामिन्या माहात्म्यं पातकापहम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮೈತ್ರಾವರುಣ ಮುನಿಯೇ! ದೇವನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳು; ತ್ರಿಪಥಗಾಮಿನಿ (ಗಂಗೆ)ಯ ಪಾತಕಾಪಹ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು.

Verse 7

त्रिस्रोतसं समासाद्य सकृत्पिंडान्ददाति यः । उद्धृताः पितरस्तेन भवांभोधेस्तिलोदकैः

ಯಾರು ತ್ರಿಸ್ರೋತಸ್ಸಿನಿ (ಗಂಗೆ)ಯನ್ನು ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅರ್ಪಿಸುವ ತಿಲೋದಕ ತರ್ಪಣದಿಂದ ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 8

यावंतश्च तिला मर्त्यैर्गृहीता पितृकर्मणि । तावद्वर्षसहस्राणि पितरः स्वर्गवासिनः

ಮರ್ತ್ಯರು ಪಿತೃಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಎಳ್ಳುಬೀಜಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಷ್ಟು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಆ ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 9

देवाः सपितरो यस्माद्गंगायां सर्वदा स्थिताः । आवाहनं विसर्गं च तेषां तत्र ततो नहि

ದೇವರು ಪಿತೃಗಳೊಡನೆ ಸದಾ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಆವಾಹನವಾಗಲಿ ವಿಸರ್ಜನವಾಗಲಿ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 10

पितृवंशे मृता ये च मातृवंशे तथैव च । गुरु श्वशुर बंधूनां ये चान्ये बांधवा मृताः

ಪಿತೃವಂಶದಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತೃವಂಶದಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರೂ; ಗುರು, ಮಾವನವರು, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಬಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರೂ—(ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ)।

Verse 11

अजातदंता ये केचिद्ये च गर्भे प्रपीडिताः । अग्निविद्युच्चोरहता व्याघ्रदंष्ट्रिभिरेव च

ಹಲ್ಲುಗಳು ಮೂಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಮೃತರಾದವರು, ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ನಾಶವಾದವರು; ಅಗ್ನಿ, ಮಿಂಚು ಅಥವಾ ಕಳ್ಳರಿಂದ ಹತರಾದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಹುಲಿಯ ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಹರಿಯಲ್ಪಟ್ಟವರು—(ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ಮರಣೀಯರು)।

Verse 12

उद्बंधन मृता ये च पतिता आत्मघातकाः । आत्मविक्रयिणश्चोरा ये तथाऽयाज्ययाजकाः

ಉರುಲುಬಿಗಿದು ಮೃತರಾದವರು, ಪತಿತರು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು; ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಮಾರಿಕೊಂಡವರು, ಕಳ್ಳರು, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಷಿದ್ಧ ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಯಾಜಕರಾದವರು—(ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ)।

Verse 13

रसविक्रयिणो ये च ये चान्ये पापरोगिणः । अग्निदा गरदाश्चैव गोघ्नाश्चैव स्ववंशजाः

ಮದ್ಯಾದಿ ಮత్తು ರಸಗಳನ್ನು ಮಾರುವವರು, ಇತರ ಪಾಪರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರು; ಅಗ್ನಿದಾತರು, ವಿಷಪ್ರಯೋಗಿಗಳು, ಗೋಹತ್ಯಕರು—ಸ್ವವಂಶಜರಾಗಿದ್ದರೂ—ಅವರೂ (ಇದರಲ್ಲಿ) ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 14

असिपत्रवने ये च कुंभीपाके च ये गताः । रौरवेप्यंधतामिस्रे कालसूत्रे च ये गताः

ಅಸಿಪತ್ರವನ ಹಾಗೂ ಕುಂಭೀಪಾಕಕ್ಕೆ ಹೋದವರು; ರೌರವ, ಅಂಧತಾಮಿಸ್ರ, ಕಾಲಸೂತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದವರು—ಅವರೂ (ಇದರಲ್ಲಿ) ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 15

जात्यंतरसहस्रेषु भ्राम्यंते ये स्वकर्मभिः । ये तु पक्षिमृगादीनां कीटवृक्षादि वीरुधाम्

ಸ್ವಕರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಬೇರೆ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವವರು; ಪಕ್ಷಿ-ಮೃಗಾದಿಗಳ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಕೀಟ, ವೃಕ್ಷ, ಲತಾರೂಪವಾದವರು—ಅವರೆಲ್ಲರೂ (ಇದರಲ್ಲಿ) ಸೇರಿದ್ದಾರೆ।

Verse 16

योनिं गतास्त्वसंख्याताः संख्यातानामशोभनाः । प्रापिता यमलोकं तु सुघोरैर्यमकिंकरैः

ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜೀವಿಗಳು ವಿವಿಧ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿಯೂ ಅಶೋಭನರಾದವರು; ಅವರನ್ನು ಅತಿಭೀಕರ ಯಮಕಿಂಕರರು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು।

Verse 17

येऽबांधवा बांधवा वा येऽन्यजन्मनि बांधवाः । येपि चाज्ञातनामानो ये चापुत्राः स्वगोत्रजाः

ಅವರು ಬಂಧುಗಳಲ್ಲದವರಾಗಲಿ ಬಂಧುಗಳಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಂಧುಗಳಾಗಿದ್ದವರಾಗಲಿ; ಹೆಸರು ತಿಳಿಯದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಗೋತ್ರದ ಪುತ್ತ್ರಹೀನರಾಗಿ ಅಗಲಿದವರು—ಅವರೂ (ಇದರಲ್ಲಿ) ಸೇರಿದ್ದಾರೆ।

Verse 18

विषेण च मृता वै ये ये वै शृंगिभिराहताः । कृतघ्नाश्च गुरुघ्नाश्च ये च मित्रद्रुहस्तथा

ವಿಷದಿಂದ ಸತ್ತವರು, ಕೊಂಬುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಮೃತರಾದವರು, ಕೃತಘ್ನರು, ಗುರುಹಂತಕರು, ಹಾಗೆಯೇ ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿಗಳು—ಅವರನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ (ಕಾಶಿಯ ತಾರಕ ವಿಧಿಗಳ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ) ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 19

स्त्री बालघातका ये च ये च विश्वासघातकाः । असत्यहिंसानिरता सदा पापरताश्च ये

ಸ್ತ್ರೀ-ಬಾಲಘಾತಕರು, ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕರು, ಅಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ಸದಾ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವರು—ಅವರೂ ಇಲ್ಲಿ (ಈ ಬೋಧನೆಯಲ್ಲಿ) ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

Verse 20

अश्वविक्रयिणो ये च परद्रव्यहराश्च ये । अनाथाः कृपणा दीना मानुष्यं प्राप्तुमक्षमाः

ಕುದುರೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಪರದ್ರವ್ಯ ಹರಣ ಮಾಡುವವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಅನಾಥರು, ಕೃಪಣರು, ದೀನರು ಆಗಿ ಮಾನವಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರವರು—ಅವರೂ ಇಲ್ಲಿ (ಉಲ್ಲೇಖಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ).

Verse 21

तर्पिता जाह्नवीतोयैर्नरेण विधिना सकृत् । प्रयांति स्वर्गतिं तेपि स्वर्गिणो मुक्तिमाप्नुयुः

ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗಾ) ಜಲಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರೆ, ಅವರೂ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥರಾಗಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯಬಹುದು.

Verse 22

एतान्मंत्रान्समुच्चार्य यः कुर्यात्पितृतर्पणम् । श्राद्धं पिंडप्रदानं च स विधिज्ञ इहोच्यते

ಈ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಪಿತೃತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಪಿಂಡಪ್ರದಾನವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು—ಅವನೇ ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಜ್ಞನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

कामप्रदानि तीर्थानि त्रैलोक्ये यानि कानिचित् । तानि सर्वाणि सेवंते काश्यामुत्तरवाहिनीम्

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ ತೀರ್ಥಗಳೆಲ್ಲವೂ, ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಉತ್ತರवाहಿನೀ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸೇವಿಸುವಂತೆಯೇ ಇವೆ।

Verse 24

स्वःसिंधुः सर्वतः पुण्या ब्रह्महत्यापहारिणी । काश्यां विशेषतो विष्णो यत्र चोत्तरवाहिनी

ಸ್ವರ್ಗನದಿ ಗಂಗೆಯು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪುಣ್ಯಮಯಳಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪವನ್ನೂ ಹರಣಮಾಡುವಳು; ಆದರೆ ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ, ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಉತ್ತರवाहಿನಿಯಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಮಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 25

गायंति गाथामेतां वै दैवर्षिपितरोगणाः । अपि दृग्गोचरा नः स्यात्काश्यामुत्तरवाहिनी

ದೈವರ್ಷಿ ಹಾಗೂ ಪಿತೃಗಣಗಳು ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನೇ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ—“ಕಾಶಿಯ ಉತ್ತರवाहಿನೀ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರವಾಗಲಿ.”

Verse 26

यत्रत्यामृतसंतृप्तास्तापत्रितयवर्जिताः । स्याम त्वमृतमेवाद्धा विश्वनाथप्रसादतः

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಅಮೃತದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿ, ತ್ರಿತಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ವಿಶ್ವನಾಥನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಮರರಾಗೋಣ.

Verse 27

गंगैव केवला मुक्त्यै निर्णीता परितो हरे । अविमुक्ते विशेषेण ममाधिष्ठानगौरवात्

ಹೇ ಹರಿ, ಗಂಗೆಯೇ ಏಕೈಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಕ್ತಿಗೆ ನೇರ ಸಾಧನವೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅವಿಮುಕ್ತ (ಕಾಶಿ) ಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಧಿಷ್ಠಾನದ ಗೌರವದಿಂದ ಅವಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನಿ.

Verse 28

ज्ञात्वा कलियुगं घोरं गंगाभक्तिः सुगोपिता । न विंदतिं जना गंगां मुक्तिमागैर्कदायिकाम्

ಕಲಿಯುಗದ ಘೋರತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಗಂಗಾಭಕ್ತಿ ಸುಗೋಪಿತವಾಗಿದೆ; ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗದಾತ್ರೀಯಾದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಜನರು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 29

अनेकजन्मनियुतं भ्राम्यमाणस्तु योनिषु । निर्वृतिं प्राप्नुयात्कोत्र जाह्नवीभजनं विना

ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವವನು, ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗಾ) ಭಜನವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು?

Verse 30

नराणामल्पबुद्धीनामेनो विक्षिप्तचेतसाम् । गंगेव परमं विष्णो भेषजं भवरोगिणाम्

ಹೇ ವಿಷ್ಣು! ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯು ಪಾಪದಿಂದ ಚಿತ್ತವಿಕ್ಷಿಪ್ತರಾದ ನರರಿಗೆ, ಭವರೋಗಪೀಡಿತರ ಪರಮ ಔಷಧಿ ಗಂಗೆಯೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 31

खंडस्फुटितसंस्कारं गंगातीरे करोति यः । मम लोके चिरं कालं तस्याक्षय सुखं हरे

ಹೇ ಹರೇ! ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಲಿ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಕ್ಷಯ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

गंतुमुद्दिश्य यो गंगां परार्थस्वार्थमेव वा । न गच्छति परं मोहात्स पतेत्पितृभिः सह

ಪರಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಲಿ ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟು, ಮೋಹದಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗದವನು ಪಿತೃಗಳೊಡನೆ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

सर्वाणि येषां गांगेयैस्तोयैः कृत्यानि देहिनाम् । भूमिस्था अपि ते मर्त्या अमर्त्या एव वै हरे

ಹೇ ಹರಿ! ಯಾರ ದೇಹಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಕಾರ-ಕೃತ್ಯಗಳು ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತವೋ, ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮರಣಶೀಲರಾಗಿದ್ದರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅಮರರಂತೆ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 34

चरमेपि वयोभागे स्वःसिंधुं यो निषेवते । कृत्वाप्येनांसि बहुशः सोपि यायाच्छुभां गतिम्

ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರು ಸ್ವರ್ಗಸರಣಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ ಶುಭಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 35

यावदस्थि मनुष्याणां गंगातोयेषु तिष्ठति । तावदब्दसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते

ಮಾನವನ ಅಸ್ಥಿ ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 36

विष्णुरुवाच । देवदेवजगन्नाथ जगतां हितकृत्प्रभो । कीकसं चेत्पतेद्दैवाद्दुर्वृत्तस्य दुरात्मनः

ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥ, ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕರ್ತ ಪ್ರಭು! ದೈವವಶಾತ್ ದುರ್ವೃತ್ತನಾದ ದುರಾತ್ಮನ ಅಸ್ಥಿ (ಅಲ್ಲಿ) ಬಿದ್ದರೆ…

Verse 37

जले द्युनद्या निष्पापे कथं तस्य परा गतिः । अपमृत्यु विपन्नस्य तदीश विनिवेद्यताम्

ಪಾಪಹರವಾದ ಸ್ವರ್ಗಸರಣಿಯ ಜಲದಲ್ಲಿ (ಅವನ ಅವಶೇಷ) ಇದ್ದಾಗ ಅವನ ಪರಮಗತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಹಾಗೆಯೇ ಅಪಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ನಾಶವಾದವನ ವಿಷಯವನ್ನು—ಹೇ ಈಶ—ವಿವರಿಸಿರಿ।

Verse 38

महेश्वर उवाच । अत्रार्थे कथयिष्यामि पुरावृत्तमधोक्षज । शृणुष्वैकमना विष्णो वाहीकस्य द्विजन्मनः

ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಅಧೋಕ್ಷಜ (ವಿಷ್ಣು)! ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಪುರಾತನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು. ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ! ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ವಾಹೀಕನೆಂಬ ದ್ವಿಜನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 39

पुरा कलिंगविषये द्विजो लवणविक्रयी । संध्यास्नानविहीनश्च वेदाक्षरविवर्जितः

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಲಿಂಗ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಉಪ್ಪು ಮಾರಾಟದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದವನು, ವೇದಾಕ್ಷರಜಪವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದನು.

Verse 40

वाहीको नामतो यज्ञसूत्रमात्रपरिग्रहः । परिग्रहश्च तस्यासीत्कौविंदी विधवा नवा

ಅವನ ಹೆಸರು ವಾಹೀಕ; ಅವನಿಗೆ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವೇ ಏಕೈಕ ‘ಸ್ವತ್ತು’ವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಆಸಕ್ತಿಬಂಧವು ನವಯೌವನದ ಕೌವಿಂದೀ—ನೇಯ್ಗಾರ ಸಮುದಾಯದ ವಿಧವೆ—ಅವಳ ಮೇಲೆಯೇ ಇತ್ತು.

Verse 41

दुर्भिक्षपीडितेनाथ वृषलीपतिना विना । प्राणाधारं तदा तेन देशाद्देशांतरं ययौ

ನಂತರ ದುರ್ಭಿಕ್ಷದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಆ ಶೂದ್ರಸ್ತ್ರೀಯ ಪತಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು, ಕೇವಲ ಪ್ರಾಣಾಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ದೇಶದಿಂದ ದೇಶಾಂತರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 42

मध्येऽथ दंडकारण्यं क्षुत्क्षामः संगवर्जितः । व्याघ्रेण घातितस्तत्र नरमांसप्रियेण सः

ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯೆ ದಂಡಕಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕ್ಷೀಣನಾಗಿ ಸಂಗವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದ ಅವನು, ಅಲ್ಲಿ ನರಮಾಂಸಪ್ರಿಯ ವ್ಯಾಘ್ರದಿಂದ ಹತನಾದನು.

Verse 43

तस्य वामपदं गृध्रो गृहीत्वोदपतत्ततः । मांसाशिनाऽन्य गृध्रेण तस्य युद्धमभूद्दिवि

ಒಂದು ರಣಹದ್ದು ಅವನ ಎಡಗಾಲನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮೇಲೆ ಹಾರಿತು. ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ಮಾಂಸಹಾರಿ ಹದ್ದಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 44

गृध्रयोरामिषं गृध्न्वोः परस्परजयैषिणोः । अवापतत्पादगुल्फं कंकचंचुपुटात्तदा

ಮಾಂಸದ ಆಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಗೆಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಣಹದ್ದುಗಳ ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಆ ಪಾದ ಮತ್ತು ಹಿಮ್ಮಡಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವು.

Verse 45

तस्य वाहीक विप्रस्य व्याघ्रव्यापादितस्य ह । मध्ये गंगं दैवयोगादपतद्द्वंद्वकारिणोः

ಹುಲಿಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ವಾಹೀಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪಾದವು, ದೈವವಶಾತ್ ಆ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಾದಾಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತು.

Verse 46

यदैव हतवान्द्वीपी तं वाहीकमरण्यगम् । तस्मिन्नेव क्षणे बद्धः स पाशैः क्रूरकिंकरैः

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯು ಆ ವಾಹೀಕನನ್ನು ಕೊಂದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಯಮನ ಕ್ರೂರ ಸೇವಕರು ಅವನನ್ನು ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಿದರು.

Verse 47

कशाभिर्घातितोत्यंतमाराभिः परितोदितः । वमन्रुधिरमास्येन नीतस्तैः स यमाग्रतः

ಚಾವಟಿಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಾಯಿಯಿಂದ ರಕ್ತವನ್ನು ಕಾರುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಯಮನ ಮುಂದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು.

Verse 48

आपृच्छि धर्मराजेन चित्रगुप्तोथ मापते । धर्माधर्मं विचार्यास्य कथयाशु द्विजन्मनः

ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜ ಯಮನು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನನ್ನು ಕೇಳಿದನು— “ಹೇ ಪ್ರಭು! ಈ ದ್ವಿಜನ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ನನಗೆ ವರದಿ ಮಾಡು।”

Verse 49

वैवस्वतेन पृष्टोथ चित्रगुप्तो विचित्रधीः । सर्वदा सर्वजंतूनां वेदिता सर्वकर्मणाम्

ವೈವಸ್ವತ ಯಮನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ವಿಚಿತ್ರಬುದ್ಧಿಯ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು—ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು—ಉತ್ತರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 50

जगाद यमुनाबंधुं वाहीकस्य द्विजन्मनः । जन्मकर्मदिनारभ्य दुर्वृत्तस्य शुभेतरम्

ಅವನು ಯಮುನಾಬಂಧುವಾದ ಯಮನಿಗೆ ವಾಹೀಕ ದ್ವಿಜನ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು—ಜನ್ಮಕರ್ಮದ ದಿನದಿಂದಲೇ ಆ ದುರ್ವೃತ್ತನ ನಡೆ ಅಲ್ಪ ಶುಭ, ಬಹು ಅಶುಭವಾಗಿತ್ತು।

Verse 51

चित्रगुप्त उवाच । गर्भाधानादिकं कर्म प्राक्कृतं नास्य केनचित् । जातकर्मकृतं नास्य पित्राऽज्ञानवता हरे

ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಹರಿ! ಇವನಿಗೆ ಗರ್ಭಾಧಾನಾದಿ ಪೂರ್ವಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ತಂದೆ ಇವನ ಜಾತಕರ್ಮವನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ।”

Verse 52

गर्भैनः शमने हेतुः समस्तायुः सुखप्रदम् । एकादशेह्नि नामास्य न कृतं विधिपूर्वकम्

ಗರ್ಭಸಂಬಂಧ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಕಾರಣವೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಯುಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸುಖಪ್ರದವೂ ಆದ ಆ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿಯೂ—ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ ನಾಮಕರಣ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ।

Verse 53

ख्यातः स्याद्येन विधिना सर्वत्र विधिपावनम् । नाकार्षीन्निर्गमं चास्य चतुर्थे मासि मंदधीः

ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದ ಸರ್ವತ್ರ ವಿಧಿನಿಯಮಗಳಿಂದ ಪಾವನನಾಗಿ ಖ್ಯಾತನಾಗುವನೋ, ಆ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿ ಪಾಲಕನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಶುವಿನ ನಿಷ್ಕ್ರಮಣ-ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 54

जनकः शुभतिथ्यादौ विदेशगमनापहम् । षष्ठेऽन्नप्राशनंमासि न कृतं विधिपूर्वकम्

ಶುಭ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಗಮನದ ಅಪಾಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ತಂದೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಆರನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಶುವಿನ ಅನ್ನಪ್ರಾಶನವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 55

सर्वदा मिष्टमश्नाति कर्मणा येन भास्करे । न चूडाकरणं चास्य कृतमब्दे यथाकुलम्

ಓ ಭಾಸ್ಕರಾ! ಯಾವ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಮಿಷ್ಟಾನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸುವ ಭಾಗ್ಯ ಪಡೆಯುವನೋ, ಆ ಬಾಲಕನ ಚೂಡಾಕರಣವೂ ಕುಲಾಚಾರದಂತೆ ಯೋಗ್ಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ।

Verse 56

कर्मणा येन केशाः स्युः स्निग्धाः कुसुमवर्षिणः । नाकारि कर्णवेधोस्य जनित्रा समये शुभे

ಯಾವ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕೂದಲು ಸ್ನಿಗ್ಧವಾಗಿ ಕుసುಮವರ್ಷಿಣಿಯಾಗಿ (ಶುಭಶೋಭೆ ನೀಡುವಂತೆ) ಆಗುವುದೋ, ಆ ಬಾಲಕನ ಕರ್ಣವೇಧವನ್ನೂ ಪೋಷಕರು ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 57

सुवर्णग्राहिणौ येन कर्णौ स्यातां च सुश्रुती । मौंजीबंधोप्यभूदस्य व्यतीतेब्देऽष्टमे हरे । ब्रह्मचर्याभिवृद्ध्यै यो ब्रह्मग्रहणहेतुकः

ಯಾವ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕಿವಿಗಳು ಸುವರ್ಣಗ್ರಾಹ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ‘ಸುಶ್ರುತಿ’ (ಸದുപದೇಶ ಶ್ರವಣದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ) ಆಗುತ್ತಾನೋ, ಓ ಹರಿ! ಅವನ ಮೌಂಜೀಬಂಧವೂ ಎಂಟನೇ ವರ್ಷ ಕಳೆದ ನಂತರವೇ ಆಯಿತು—ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೃದ್ಧಿಗೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ (ವೇದಾಧ್ಯಯನ) ಗ್ರಹಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಕರ್ಮ।

Verse 58

मौंजीमोक्षणवार्तापि कृता नास्य जनुःकृता । गार्हस्थ्यं प्राप्यते यस्मात्कर्मणोऽनंतरं वरम्

ಮೌಂಜೀ-ಮೋಕ್ಷಣ ನಡೆದಿತೆಂಬ ಕೇವಲ ವಾರ್ತೆ ಕೂಡ ಬಂದರೂ—ಅವನು ಆಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸದಿದ್ದರೂ—ಆ ಕರ್ಮದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನಿಗೆ ಮುಂದಿನ ‘ಶ್ರೇಷ್ಠ’ ಸ್ಥಾನ, ಅಂದರೆ ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಾಶ್ರಮ, ಲಭಿಸಿತು।

Verse 59

यथाकथंचिदूढाऽथ पत्नी त्यक्तकुलाध्वगा । वृषलीपतिना तेन परदारापहारिणा

ನಂತರ ಹೇಗೋ ಅವನು ಕುಲಮಾರ್ಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಒಬ್ಬಳನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ವರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಅವನು ವೃಷಲೀಪತಿಯಾಗಿ, ಪರಸ್ತ್ರೀಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 60

आरभ्य पंचमाद्वर्षात्परस्वस्यापहारकः । अभूदेष दुराचारो दुरोदरपरायणः

ಐದನೇ ವರ್ಷದಿಂದಲೇ ಅವನು ಪರರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಸಿಯುವವನಾದನು; ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ದುರುಚಾರಿಯಾಗಿ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟನು।

Verse 61

रुमायां वसताऽनेन हतागौरेकवार्षिकी । एकदा दृढदंडेन लिहंती लवणं मृता

ರುಮಾಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈತನು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದನು; ಒಮ್ಮೆ ಅದು ಉಪ್ಪನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗಟ್ಟಿದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆದು ಅದು ಸತ್ತಿತು।

Verse 62

जननीं पादपातेन बहुशोऽसावताडयत् । कदाचिदपि नो वाक्यं पितुः कृतमनेन वै

ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೊಡೆದನು; ನಿಜವಾಗಿ, ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಒಂದೇ ಸಲವೂ ನೆರವೇರಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 64

धत्तूरकरवीरादि बहुधोपविषाणि च । क्रीडाकलहमात्रेण भक्षयच्चैष दुर्मतिः

ಆ ದುರ್ಮತಿ ಪುರುಷನು ಬಾಲಕ್ರೀಡೆ ಮತ್ತು ತুচ್ಛ ಕಲಹ ಮಾತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಧತ್ತೂರ, ಕರವೀರಾದಿ ಅನೇಕ ಉಪವಿಷಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 65

दग्धोसावग्निना सौरे श्वभिश्च कवलीकृतः । शृंगिभिः परितः प्रोतो विषाणाग्रैरसौ बहु

ಅವನು ಭೀಕರ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ, ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಹರಿದು ಭಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶೃಂಗಧಾರಿಗಳಾದ ಮೃಗಗಳಿಂದ ಶೃಂಗಾಗ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಮರುಮರು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 66

दंदशूकैर्भृशं दष्टो दुष्टः शिष्टैर्विगर्हितः । काष्ठेष्टलोष्टैः पापिष्ठः कृतानिष्टः सदात्मनः

ಅವನು ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಭಾರಿಯಾಗಿ ದಂಶಿತನಾಗಿ, ದುಷ್ಟನೆಂದು ಶಿಷ್ಟರಿಂದ ಗರ್ಹಿತನಾಗಿ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಅನಿಷ್ಟ ಮಾಡಿದ ಆ ಮಹಾಪಾಪಿ ಕಡ್ಡಿಗಳು, ಮಡಕೆಚೂರುಗಳು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾದನು।

Verse 67

आस्फालितं शिरोनेनासकृच्चापि दुरात्मना । यदर्च्यते सदा सद्भिरुत्तमांगमनेकधा

ಆ ದುರಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಮರುಮರು ಬಲವಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿಕೊಂಡನು—ಸಜ್ಜನರು ನಾನಾವಿಧವಾಗಿ ಸದಾ ಅರ್ಚಿಸುವ ಆ ಉತ್ತಮಾಂಗವನ್ನೇ.

Verse 68

असौ हि ब्राह्मणो मंदो गायत्रीमपिवेदन । कामतो मत्स्यमांसानि जग्धान्येतेन दुर्धिया

ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಕಾಮವಶನಾಗಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮೀನುಮಾಂಸಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದನು।

Verse 69

आत्मार्थं पायसमसौ पर्यपाक्षीदनेकधा । लाक्षालवणमांसानां सपयोदधिसर्पिषाम्

ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ಪಾಯಸವನ್ನು ಬೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು—ಲಾಕ್ಷಾ, ಉಪ್ಪು, ಮಾಂಸಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ।

Verse 70

विषलोहायुधानां च दासीगोवाजिनामपि । विक्रेताऽसौ सदा मूढस्तथा वै केशचर्मणाम्

ಆ ಮೂಢನು ಸದಾ ವಿಷಗಳನ್ನೂ ಕಬ್ಬಿಣದ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು; ದಾಸಿಯರು, ಹಸುಗಳು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು—ಅದೇ ರೀತಿ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಚರ್ಮಗಳನ್ನೂ।

Verse 71

शूद्रान्न परिपुष्टांगः पर्वण्यहनि मैथुनी । पराङ्मुखो दैवपित्र्यकर्मण्येष दुरात्मवान्

ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೈಥುನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದನು; ದೇವ-ಪಿತೃಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿದ ದುರಾತ್ಮನು।

Verse 72

पक्षिणो घातितानेन मृगाश्चापि परः शतम् । अकारण द्रुमच्छेदी सदा निर्दयमानसः

ಅವನಿಂದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವು, ಮೃಗಗಳೂ ಸಹ—ನೂರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು; ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ನಿರ್ದಯವಾಗಿತ್ತು।

Verse 74

अदत्तदानः पिशुनः शिश्नोदरपरायणः । किं बहूक्तेन रविज साक्षात्पातक मूर्तिमान्

ಅವನು ದಾನವನ್ನೇ ಕೊಡದವನು, ಪಿಶುನನು, ಶಿಶ್ನ-ಉದರಾಸಕ್ತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪರಾಯಣನು. ಹೇ ರವಿಪುತ್ರ, ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ—ಅವನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಾಪಮೂರ್ತಿಯೇ.

Verse 75

रौरवेप्यंधतामिस्रे कुंभीपाकेऽतिरौरवे । कालसूत्रे कृमिभुजि पूयशोणितकर्दमे

ರೌರವ, ಅಂಧತಾಮಿಸ್ರ, ಕುಂಭೀಪಾಕ, ಅತಿರೌರವ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲಸೂತ್ರ, ಕೃಮಿಭೋಜಿ ಮತ್ತು ಪುಯ-ಶೋಣಿತ ಕರ್ಡಮದಲ್ಲಿ—

Verse 76

असिपत्रवने घोरे यंत्रपीडे सुदंष्ट्रके । अधोमुखे पूतिगंधे विष्ठागर्त्तेष्वभोजने

—ಭಯಂಕರ ಅಸಿಪತ್ರವನದಲ್ಲಿ, ಯಂತ್ರಪೀಡೆಯಲ್ಲಿ, ಸುದಂಷ್ಟ್ರಕದಲ್ಲಿ; ಅಧೋಮುಖದಲ್ಲಿ, ದುರ್ಗಂಧ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಅಭೋಜನದ ವಿಷ್ಠಾಗರ್ತಗಳಲ್ಲಿ—

Verse 77

सूचीभेद्येऽथ संदंशे लालापे क्षुरधारके । प्रत्येकं नरके त्वेष पात्यतां कल्पसंख्यया

—ಸೂಚೀಭೇದ್ಯ, ನಂತರ ಸಂದಂಶ, ಲಾಲಾಪ, ಕ್ಷುರಧಾರಕ—ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನರಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕಲ್ಪಸಂಖ್ಯೆಯ ಕಾಲ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

Verse 78

धर्मराजः समाकर्ण्य चित्रगुप्तमुखादिति । निर्भर्त्स्य तं दुराचारं किंकरानादिदेश ह

ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಮುಖದಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮರಾಜನು ಆ ದುರಾಚಾರಿಯನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ನಂತರ ತನ್ನ ಕಿಂಕರರಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 79

भ्रू संज्ञया हृतैर्नीतः स बद्ध्वा निरयालयम् । आक्रंदरावो यत्रोच्चैः पापिनां रोमहर्षणः

ಭ್ರೂಸಂಕೇತ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕರೆದೊಯ್ದು, ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ನಿರಯಾಲಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳ ಉಚ್ಚ ಆಕ್ರಂದನ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 80

ईश्वर उवाच । यातनास्वतितीव्रासु वाहीके संस्थिते तदा । तत्कालपुण्यफलदे गाङ्गेयांभसि निर्मले

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ವಾಹೀಕನು ಅತಿತೀವ್ರ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಪುಣ್ಯಫಲ ನೀಡುವ ನಿರ್ಮಲ ಗಾಂಗೇಯ ಜಲವು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 81

पतितं तद्धि गृध्रास्याद्वाहीकस्य द्विजन्मनः । हरे विमानं तत्कालमापन्नं सुरसद्मतः

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಗೃಧ್ರಮುಖ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ದ್ವಿಜನಾದ ವಾಹೀಕನ ದುಃಖವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೂರವಾಯಿತು; ದೇವಸದರದಿಂದ ಹರಿಯ ವಿಮಾನವು ತಕ್ಷಣವೇ ಆಗಮಿಸಿತು।

Verse 82

घंटावलंबितं दिव्यं दिव्यस्त्रीशतसंकुलम् । आरुह्य देवयानं स दिव्यवेषधरो द्विजः

ಘಂಟೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ನೂರಾರು ದಿವ್ಯಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ದೇವಯಾನವನ್ನು ಏರಿ, ಆ ದ್ವಿಜನು ದಿವ್ಯವೇಷಧಾರಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದನು।

Verse 83

वीज्यमानोऽप्सरोवृंदैर्दिव्यगंधानुलेपनः । जगाम स्वर्गभुवनं गंगास्थिपतनाद्धरे

ಅಪ್ಸರಾವೃಂದಗಳಿಂದ ವೀಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಲೇಪಿತನಾಗಿ, ಹೇ ಹರಿಯೇ, ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಪತನವಾದ ಕಾರಣ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಭುವನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 84

स्कंद उवाच । वस्तुशक्तिविचारोयमद्भुतः कोपि कुंभज । द्रवरूपेण काप्येषा शक्तिः सादाशिवी परा

ಸ್ಕಂದನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಕುಂಭಜ, ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ನಿಹಿತ ಶಕ್ತಿಯ ವಿಚಾರವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ. ದ್ರವರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದು ಸದಾಶಿವನ ಪರಾಶಕ್ತಿಯೇ.

Verse 85

करुणामृतपूर्णेन देवदेवेन शंभुना । एषा प्रवर्तिता गंगा जगदुद्धरणाय वै

ಕರುಣಾಮೃತದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ ದೇವದೇವ ಶಂಭುವು ಈ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪ್ರವಹಿಸಿಸಿದನು—ನಿಜವಾಗಿ ಜಗದುದ್ಧಾರಾರ್ಥವಾಗಿ.

Verse 86

यथान्याः सरितो लोके वारिपूर्णाः सहस्रशः । तथैषानानुमंतव्या सद्भिस्त्रिपथगामिनी

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇತರ ನದಿಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಇದ್ದರೂ, ಈ ತ್ರಿಪಥಗಾಮಿನಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸಜ್ಜನರು ಅವುಗಳಂತೆಯೇ ಎಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಾವಿಸಬಾರದು.

Verse 87

श्रुत्यक्षराणि निश्चित्य कारुण्याच्छंभुना मुने । निर्मिता तद्द्रवैरेषा गंगा गंगाधरेण वै

ಓ ಮುನೇ! ಕರುಣೆಯಿಂದ ಶಂಭುವು ಶ್ರುತಿಯ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಅವುಗಳ ದ್ರವಸಾರದಿಂದ ಈ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು—ನಿಜಕ್ಕೂ ಗಂಗಾಧರನೇ.

Verse 88

योगोपनिषदामेतं सारमाकृष्य शंकरः । कृपया सर्वजंतूनां चकार सरितां वराम्

ಶಂಕರನು ಯೋಗೋಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಈ ಸಾರವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಈ ಸರಿತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 89

अकलानिधयो रात्र्यो विपुष्पाश्चैव पादपाः । यथा तथैव ते देशा यत्र नास्त्यमरापगा

ಕಲಾರಹಿತ ಚಂದ್ರರಾತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪರಹಿತ ವೃಕ್ಷಗಳು ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಮರಾಪಗಾ (ಗಂಗಾ) ಇಲ್ಲದ ದೇಶಗಳೂ ಅಂಥವೇ.

Verse 90

अनयाः संपदो यद्वन्मखा यद्वददक्षिणाः । तद्वद्देशा दिशः सर्वा हीना गंगांभसा हरे

ಹೇ ಹರಾ! ಯೋಗ್ಯ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾರಹಿತ ಯಜ್ಞಗಳು ನಿಷ್ಫಲವಾದಂತೆ, ಗಂಗಾಜಲವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳೂ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಹೀನವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 91

व्योमांगणमनर्कं च नक्तेऽदीपं यथा गृहम । अवेदा ब्राह्मणा यद्वद्गंगाहीनास्तथा दिशः

ಸೂರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶ ನಿಸ್ಸಾರವಾದಂತೆ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪವಿಲ್ಲದ ಮನೆ ವ್ಯರ್ಥವಾದಂತೆ, ವೇದವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗೌರವಹೀನನಾದಂತೆ—ಗಂಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ದಿಕ್ಕುಗಳು ದೀನವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 92

चांद्रायणसहस्रं तु यः कुर्याद्देहशोधनम् । गंगामृतं पिबेद्यस्तु तयोर्गंगाबुपोऽधिकः

ಸಹಸ್ರ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ದೇಹಶುದ್ಧಿ ಪಡೆಯುವವನಿಗಿಂತ, ಗಂಗೆಯ ಅಮೃತಸಮಾನ ಜಲವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವವನೇ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಅಧಿಕ ಪುಣ್ಯವಂತನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ।

Verse 93

पादेनैकेन यस्तिष्ठेत्सहस्रं शरदां शतम् । अब्दं गंगांबुपो यस्तु तयोर्गंगांबुपोऽधिकः

ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಸಹಸ್ರ ಬಾರಿ ನೂರು ಶರದೃತುಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಗಂಗಾಜಲವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವವನೇ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಅಧಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ।

Verse 94

अवाक्छिराः प्रलंबेद्यः शतसंवत्सरान्नरः । भीष्मसूवालुकातल्पशयस्तस्माद्वरो हरे

ಯಾವನಾದರೂ ನೂರು ವರ್ಷ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ತೂಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಭೀಕರವಾದ ಮರಳುಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದರೂ—ಹೇ ಹರಾ! ಆ ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ ಗಂಗೆಯ ಕೃಪೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 95

पापतापाभितप्तानां भूतानामिह जाह्ववी । पापतापहरा यद्वद्गंगा नान्यत्तथा कलौ

ಪಾಪತಾಪದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ದಗ್ಧರಾದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಜಾಹ್ನವಿಯೇ ಪಾಪತಾಪಹಾರಿಣಿ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಇಲ್ಲ.

Verse 96

तार्क्ष्यवीक्षणमात्रेण फणिनौ निर्विषा यथा । निष्प्रभाणि तथेनांसि भागीरथ्यवलोकनात्

ಗರುಡನ ದೃಷ್ಟಿಮಾತ್ರದಿಂದ ಸರ್ಪಗಳು ವಿಷರಹಿತರಾಗುವಂತೆ, ಭಾಗೀರಥಿಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಿಷ್ಪ್ರಭವಾಗಿ ಬಲಹೀನವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 97

गंगातटोद्भवां मृत्स्नां यो मौलौ बिभृयान्नरः । बिभर्ति सोऽर्कबिंबं वै तमोनाशाय निश्चितम्

ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಯಾರು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸೂರ್ಯಬಿಂಬವನ್ನೇ ಧರಿಸಿದಂತೆ—ಅಜ್ಞಾನಪಾಪಾಂಧಕಾರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ.

Verse 98

व्यसनैरभिभूतस्य धनहीनस्य पापिनः । गंगैव केवलं तस्य गतिरुक्ता न चान्यथा

ವಿಪತ್ತಿಗಳಿಂದ ನಲುಗಿದ, ಧನಹೀನ ಹಾಗೂ ಪಾಪಭಾರಗ್ರಸ್ತನಿಗೆ ಗಂಗೆಯೇ ಏಕೈಕ ಗತಿ ಮತ್ತು ಶರಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ.

Verse 99

श्रुताभिलषिता दृष्टा स्पृष्टा पीताऽवगाहिता । पुंसां वंशद्वयं गंगा तारयेन्नात्र संशयः

ಗಂಗೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದು, ಬಯಸುವುದು, ನೋಡುವುದು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು, ಕುಡಿಯುವುದು ಅಥವಾ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದು—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ—ಅವಳು ಪುರುಷನ ಪಿತೃ-ಮಾತೃ ಎರಡೂ ವಂಶಗಳನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತದೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 100

कीर्तनाद्दर्शनात्स्पर्शाद्गंगापानावगाहनात् । दशोत्तरगुणा ज्ञेया पुण्यापुण्यर्द्धिनाशयोः

ಗಂಗಾದೇವಿಯ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ, ದರ್ಶನದಿಂದ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಅವಳ ಜಲಪಾನದಿಂದ ಹಾಗೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ—ಈ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪುಣ್ಯವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪಾಪಕ್ಷಯವು ದಶಗುಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 110

ब्रह्मलोकस्तु लोकानां सर्वेषामुत्तमो यथा । सरितां सरसां वापि वरिष्ठा जाह्नवी तथा

ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವು ಹೇಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಹ್ನವೀ ಗಂಗೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 120

ज्ञात्वाज्ञात्वा च गंगायां यः पंचत्वमवाप्नुयात् । अनात्मघाती स्वर्गी स्यान्नरकान्स न पश्यति

ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗಲಿ ತಿಳಿಯದೆ ಆಗಲಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪಂಚತ್ವವನ್ನು (ಮರಣವನ್ನು) ಹೊಂದುವನೋ—ಅವನು ಆತ್ಮಹತ್ಯಾಕಾರನಲ್ಲದಿದ್ದರೆ—ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ನರಕಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 124

यावंति तस्या लोमानि मुने तत्संततेरपि । तावद्वर्षसहस्राणि स स्वर्गसुखभुग्भवेत्

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವಳ ಸಂತತಿಯ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ—ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ।