Adhyaya 14

Verse 1

गणावूचतुः । अलकायाः पुरोभागे पूरैशानीमहोदया । अस्यां वसंति सततं रुद्रभक्तास्तपोधनाः

ಗಣರು ಹೇಳಿದರು—ಅಲಕಾಪುರಿಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಐಶಾನೀ’ ಎಂಬ ಮಹಾಮಂಗಳಕರ ನಗರಿಯಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ರುದ್ರಭಕ್ತರಾದ, ತಪೋಧನರಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 2

शिवस्मरणसंसक्ताः शिवव्रतपरायणाः । शिवसात्कृतकर्माणः शिवपूजारताः सदा

ಅವರು ಶಿವಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದು, ಶಿವವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರು. ಅವರ ಕರ್ಮಗಳು ಶಿವಾರ್ಪಿತವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ; ಅವರು ಸದಾ ಶಿವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

साभिलाषास्तपस्यंति स्वर्गभोगोस्त्वितीह नः । तेऽत्र रुद्रपुरे रम्ये रुद्ररूपधरा नराः

‘ಸ್ವರ್ಗಭೋಗ ದೊರಕಲಿ’ ಎಂಬ ಅಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ಅವರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಈ ರಮ್ಯ ರುದ್ರಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ನರರು ರುದ್ರಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 4

अजैकपादहिर्बुध्न्य मुख्या एकादशापि वै । रुद्राः परिवृढाश्चात्र त्रिशूलोद्यतपाणयः

ಅಜೈಕಪಾದ್ ಮತ್ತು ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯ ಮುಖ್ಯರು; ನಿಜಕ್ಕೂ ಏಕಾದಶ ರುದ್ರರು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಗಣ್ಯರು, ಎತ್ತಿದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವವರು.

Verse 5

पुर्यष्टकं च दुष्टेभ्यो देवध्रुग्भ्यो ह्यवंति ते । प्रयच्छंति वरान्नित्यं शिवभक्तजने वराः

ಅವರು ದುಷ್ಟರು ಹಾಗೂ ದೇವದ್ರೋಹಿಗಳಿಂದ ಈ ಅಷ್ಟಪುರಿಯನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಶಿವಭಕ್ತಜನರಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ವರಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

एतैरपि तपस्तप्तं प्राप्य वाराणसीं पुरीम् । ईशानेशं महालिंगं परिस्थाप्य शुभप्रदम्

ಇವರಿಂದಲೂ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು; ವಾರಾಣಸೀ ಪುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಶುಭಪ್ರದ ಮಹಾಲಿಂಗ ‘ಈಶಾನೇಶ’ನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು.

Verse 7

ईशानेश प्रसादेन दिश्यैश्यां हि दिगीश्वराः । एकादशाप्येकचरा जटामुकुटमंडिताः

ಈಶಾನೇಶನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದಿಗೀಶ್ವರರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹನ್ನೊಂದೂ ಒಂದಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಜಟಾಮುಕುಟಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ.

Verse 8

भालनेत्रा नीलगलाः शुद्धांगा वृषभध्वजाः । असंख्याताः सहस्राणि ये रुद्रा अधिभूतलम्

ಅವರಿಗೆ ಭಾಲನೇತ್ರ, ನೀಲಕಂಠ, ಶುದ್ಧಾಂಗ ಮತ್ತು ವೃಷಭಧ್ವಜವಿದೆ. ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸಹಸ್ರ ರುದ್ರರು ಇದ್ದಾರೆ.

Verse 9

तेऽस्यां पुरि वसंत्यैश्यां सर्वभोगसमृद्धयः । ईशानेशं समभ्यर्च्य काश्यां देशांतरेष्वपि

ಅವರು ಈ ಪುರಿಯ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸರ್ವಭೋಗ-ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತರು. ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಈಶಾನೇಶನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿ, ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 10

विपन्नास्तेन पुण्येन जायंते ऽत्रपुरोहिताः । अष्टम्यां च चतुर्दश्यामीशानेशं यजंति ये

ಆ ಪುಣ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದುರ್ದಶೆಗೆ ಒಳಗಾದವರೂ ಇಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತರಾಗಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಈಶಾನೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಅಂಥ ಶುಭಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

त एव रुद्रा विज्ञेया इहामुत्राप्यसंशयम् । कृत्वा जागरणं रात्रावीशानेश्वर संनिधौ

ಈಶಾನೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುವವರು—ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ—ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ರುದ್ರರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 12

उपोष्यभूतांयांकांचिन्न नरो गर्भभाक्पुनः । स्वर्गमार्गे कथामित्थं शृण्वन्विष्णुगणोदिताम्

ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭಭಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ವಿಷ್ಣುಗಣರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

शिवशर्मा दिवाप्युच्चैरपश्यच्चंद्रचंद्रिकाम् । आह्लादयंतीं बहुशः समं सर्वेंद्रियैर्मनः

ಶಿವಶರ್ಮನು ಹಗಲಲ್ಲಿಯೂ ಚಂದ್ರನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಶೀತಲ ಚಂದ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ಪುನಃ ಪುನಃ ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಡನೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸಿತು.

Verse 14

चमत्कृत्य चमत्कृत्य कोयं लोको हरेर्गणौ । पप्रच्छ शिवशर्मा तौ प्रोचतुस्तं च तौ द्विजम्

ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡ ಶಿವಶರ್ಮನು ಹರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಗಣರನ್ನು ಕೇಳಿದನು—‘ಇದು ಯಾವ ಲೋಕ?’ ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

Verse 15

गणावूचतुः । शिवशर्मन्महाभाग लोक एष कलानिधेः । पीयूषवर्षिभिर्यस्य करैराप्याय्यते जगत्

ಗಣರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಶಿವಶರ್ಮಾ! ಇದು ಕಲಾನಿಧಿಯಾದ ಚಂದ್ರದೇವನ ಲೋಕ. ಅವನ ಅಮೃತವರ್ಷಿ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಪೋಷಿತವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Verse 16

पिता सोमस्य भो विप्र जज्ञेऽत्रिर्भगवानृषिः । ब्रह्मणो मानसात्पूर्वं प्रजासर्गं विधित्सतः

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಸೋಮನ ತಂದೆ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ಅತ್ರಿಯೇ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಜಾಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದಾಗ, ಮೊದಲೇ ಅವನ ಮಾನಸದಿಂದ ಅತ್ರಿ ಜನಿಸಿದನು.

Verse 17

अनुत्तरं नाम तपो येन तप्तं हि तत्पुरा । त्रीणिवर्षसहस्राणि दिव्यानीतीह नौ श्रुतम्

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ಅನುತ್ತರ’ ಎಂಬ ತಪಸ್ಸನ್ನು ತಪಿಸಿದನು. ಮೂರು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನೆಂದು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

Verse 18

ऊर्ध्वमाचक्रमे तस्य रेतः सोमत्वमीयिवत् । नेत्राभ्यां तच्च सुस्राव दशधा द्योतयद्दिशः

ಅವನ ರೇತಸ್ಸು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿ ಸೋಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿತು. ಅದು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸ್ರವಿಸಿ, ಹತ್ತು ಧಾರಗಳಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿತು.

Verse 19

तं गर्भं विधिना दिष्टा दश देव्यो दधुस्ततः । समेत्य धारयामासुर्नैव ताः समशक्नुवन्

ನಂತರ ವಿಧಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಹತ್ತು ದೇವಿಯರು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ಸೇರಿ ಅದನ್ನು ಧರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ತಾಳುವಲ್ಲಿ ಅಸಮರ್ಥರಾದರು.

Verse 20

यदा न धारणे शक्तास्तस्य गर्भस्य ता दिशः । ततस्ताभिः सजूः सोमो निपपात वसुंधराम्

ದಿಕ್ಕುಗಳು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಅಶಕ್ತವಾದಾಗ, ಆಗ ಅವುಗಳೊಡನೆ ಸೋಮನು (ಚಂದ್ರದೇವನು) ವಸುಂಧರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು।

Verse 21

पतितं सोममालोक्य ब्रह्मा लो कपितामहः । रथमारोपयामास लोकानां हितकाम्यया

ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಸೋಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅವನನ್ನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿದನು।

Verse 22

स तेन रथमुख्येन सागरांतां वसुंधराम् । त्रिःसप्तकृत्वो द्रुहिणश्चकारामुं प्रदक्षिणम्

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಿಂದ ದ್ರುಹಿಣನು (ಬ್ರಹ್ಮನು) ಸಾಗರಾಂತವಾದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 23

तस्य यत्प्लवितं तेजः पृथिवीमन्वपद्यत । तथौषध्यः समुद्भूता याभिः संधार्यते जगत्

ಸೋಮನಿಂದ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದ ತೇಜಸ್ಸು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದಾಗ, ಅದರಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವ ಔಷಧಿಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು।

Verse 24

सलब्धतेजा भगवान्ब्रह्मणा वर्धितः स्वयम् । तपस्तेपे महाभाग पद्मानां दशतीर्दश

ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಮರುಪಡೆದು, ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವೃದ್ಧಿಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾಭಾಗ (ಸೋಮನು), ಓ ಮಹರ್ಷೇ, ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಪದ್ಮ-ಚಕ್ರಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು।

Verse 25

अविमुक्तं समासाद्य क्षेत्रं परमपावनम् । संस्थाप्य लिंगममृतं चंद्रेशाख्यं स्वनामतः

ಪರಮಪಾವನ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿ, ತನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ‘ಚಂದ್ರೇಶ’ ಎಂಬ ಅಮರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 26

बीजौषधीनां तोयानां राजाभूदग्रजन्मनाम् । प्रसादाद्देवदेवस्य विश्वेशस्य पिनाकिनः

ದೇವದೇವ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸೋಮನು ಬೀಜಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ನೀರುಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಜನರ ರಾಜನಾದನು।

Verse 27

तत्र कूपं विधायैकममृतोदमिति स्मृतम् । यस्यांबुपानस्नानाभ्यां नरोऽज्ञातात्प्रमुच्यते

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ಅಮೃತೋದಕ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಒಂದು ಬಾವಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದರ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಅಜ್ಞಾತ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

तुष्टेनदेवदेवेन स्वमौलौ यो धृतः स्वयम् । आदाय तां कलामेकां जगत्संजविनीं पराम्

ತೃಪ್ತನಾದ ದೇವದೇವ (ಶಿವ) ಅವನನ್ನು ಸ್ವಯಂ ತನ್ನ ಶಿರೋಮಕುಟದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆ ಪರಮ ಜಗತ್ಸಂಜೀವಿನಿ ಕಲೆಯಿಂದ ಒಂದು ಕಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು…

Verse 29

पश्चाद्दक्षेण शप्तोपि मासोने क्षयमाप्य च । आप्याय्यतेसौ कलया पुनरेव तया शशी

ನಂತರ ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ತಿಂಗಳುತಿಂಗಳಾಗಿ ಕ್ಷಯವಾದರೂ, ಅದೇ ಕಲೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಪೋಷಿತನಾಗಿ ಪುನಃ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 30

स तत्प्राप्य महाराज्यं सोमः सोमवतां वरः । राजसूयं समाजह्रे सहस्रशतदक्षिणम्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಹಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ಸೋಮನು—ಸೋಮತೇಜಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—ಸಹಸ್ರ-ಶತ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 31

दक्षिणामददत्सोमस्त्रींल्लोकानिति नौ श्रुतम् । तेभ्यो ब्रह्मर्षिमुख्येभ्यः सदस्येभ्यश्च भो द्विज

ನಾವು ಕೇಳಿರುವುದೇನೆಂದರೆ, ಸೋಮನು ತ್ರಿಲೋಕಸಮಾನವಾದ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು—ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರಿಗೆ ಮತ್ತು ಯಾಗಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ, ಓ ದ್ವಿಜ, ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 32

हिरण्यगर्भो ब्रह्माऽत्रिर्भृगुर्यत्रर्त्विजोभवन् । सदस्योभूद्धरिस्तत्र मुनिभिर्बहुभिर्युतः

ಅಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ಭೃಗು ಋತ್ವಿಜರಾದರು; ಅನೇಕ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರಿ ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯನಾದನು।

Verse 33

तंसिनी च कुहूश्चैव द्युतिः पुष्टिः प्रभावसुः । कीर्तिर्धृतिश्च लक्ष्मीश्च नवदेव्यः सिषेविरे

ತಂಸಿನೀ ಮತ್ತು ಕುಹೂ, ದ್ಯುತಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿ, ಪ್ರಭಾವಸು, ಕೀರ್ತಿ, ಧೃತಿ ಹಾಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮೀ—ಈ ಒಂಬತ್ತು ದೇವಿಯರು ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು।

Verse 34

उमया सहितं रुद्रं संतर्प्याध्वरकर्मणा । प्राप सोम इति ख्यातिं दत्तां सोमेन शंभुना

ಅಧ್ವರಕರ್ಮದಿಂದ ಉಮಾಸಹಿತ ರುದ್ರನನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ, ಅವನು ‘ಸೋಮ’ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು—ಶಂಭುವು ಸೋಮಹವಿಯಿಂದ ದತ್ತವಾದ ಕೀರ್ತಿ ಅದು।

Verse 35

तत्रैव तप्तवान्सोमस्तपः परमदुष्करम् । तत्रैव राजसूयं च चक्रे चंद्रेश्वराग्रतः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸೋಮನು ಪರಮ ದುಷ್ಕರವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಚಂದ್ರೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 36

तत्रैव ब्राह्मणैः प्रीतैरित्युक्तोसौ कलानिधिः । सोमोस्माकं ब्राह्मणानां राजा त्रैलोक्यदक्षिणः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ಕಲಾನಿಧಿ ಸೋಮನಿಗೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೇಳಿದರು— ‘ಸೋಮನು ನಮ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ರಾಜನು; ಅವನ ದಕ್ಷಿಣೆ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸಮಾನ.’

Verse 37

तत्रैव देवदेवस्य विलोचनपदं गतः । देवेन प्रीतमनसा त्रैलोक्याह्लादहेतवे

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ದೇವದೇವನ ‘ವಿಲೋಚನ-ಪದ’ವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಆ ದೇವನು ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾನಂದಹೇತುವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು।

Verse 38

त्वं ममास्य परामूर्तिरित्युक्तस्तत्तपोबलात् । जगत्तवोदयं प्राप्य भविष्यति सुखोदयम्

‘ನೀನು ನನ್ನ ಪರಮ ಮೂರ್ತಿಯೇ’—ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ತಪೋಬಲದಿಂದ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನ ಉದಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಸುಖೋದಯವನ್ನು ಹೊಂದುವುದು।

Verse 39

त्वत्पीयूषमयैर्हस्तैः स्पृष्टमेतच्चराचरम् । भानुतापपरीतं च परा ग्लानिं विहास्यति

ನಿನ್ನ ಅಮೃತಮಯ ಹಸ್ತಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಈ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು—ಸೂರ್ಯತಾಪದಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದ್ದರೂ—ಪರಮ ಗ್ಲಾನಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು।

Verse 40

एतदुक्त्वा महेशानो वरानन्यानदान्मुदा । द्विजराजतपस्तप्तं यदत्युग्रं त्वयात्र वै

ಇಂತೆ ಹೇಳಿ ಮಹೇಶಾನ ಶಿವನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ಓ ದ್ವಿಜರಾಜಾ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ವರಗಳನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 41

यच्च क्रतु क्रियोत्सर्गस्त्वया मह्यं निवेदितः । स्थापितं यत्त्विदं लिंगं मम चंद्रेश्वराभिधम्

ನೀನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಯಜ್ಞವೂ ಕ್ರಿಯಾಫಲತ್ಯಾಗವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ನಾಮ ‘ಚಂದ್ರೇಶ್ವರ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ನೀನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದುದೂ—ಇವೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ।

Verse 42

ततोत्र लिंगे त्वन्नाम्नि सोमसोमार्धरूपधृक् । प्रतिमासं पंचदश्यां शुक्लायां सर्वगोप्यहम्

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ನಾಮದ ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ನಾನು—ಸೋಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ—ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪಂಚದಶಿಯಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆನು।

Verse 43

अहोरात्रं वसिष्यामि त्रैलोक्यैश्वर्यसंयुतः । ततोत्र पूर्णिमायां तु कृता स्वल्पापि सत्क्रिया

ನಾನು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೈಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಹೋರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುವೆನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸತ್ಕ್ರಿಯೆ ಮಹಾಫಲದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 44

जपहोमार्चनध्यानदानब्राह्मणभोजनम् । महापूजा च सा नूनं मम प्रीत्यै भविष्यति

ಜಪ, ಹೋಮ, ಅರ್ಚನೆ, ಧ್ಯಾನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನ—ಇಂತಹ ಮಹಾಪೂಜೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 45

जीर्णोद्धारादिकरणं नृत्यवाद्यादिकार्पणम् । ध्वजारोपणकर्मादि तपस्वियतितपर्णम्

ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದು, ನೃತ್ಯ‑ವಾದ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು, ಧ್ವಜಾರೋಹಣಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದು, ತಪಸ್ವಿ‑ಯತಿಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲ ಮಹಾಪೂಜೆಯ ಅಂಗಗಳು.

Verse 46

चंद्रेश्वरे कृतं सर्वं तदानंत्याय जायते । अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि शृणु गुह्यं कलानिधे

ಚಂದ್ರೇಶ್ವರನಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಅನಂತ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಈ ಗುಹ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು, ಹೇ ಕಲಾನಿಧಿ ಸೋಮಾ.

Verse 47

अभक्ताय च नाख्येयं नास्तिकाय श्रुतिद्रुहे । अमावास्या यदा सोम जायते सोमवासरे

ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಶ್ರುತಿದ್ರೋಹಿ ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೂ ಅಲ್ಲ. ಹೇ ಸೋಮ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಸೋಮವಾರದಂದು ಬಂದಾಗ—

Verse 48

तदोपवासः कर्तव्यो भूतायां सद्भिरादरात् । कृतनित्यक्रियः सोम त्रयोदश्यां निशामय

ಆಗ ಸಜ್ಜನರು ಭೂತಾತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಹೇ ಸೋಮ, ತ್ರಯೋದಶಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡು.

Verse 49

शनिप्रदोषे संपूज्य लिंगं चंद्रेश्वराह्वयम् । नक्तं कृत्वा त्रयोदश्यां नियमं परिगृह्य च

ಶನಿಪ್ರದೋಷದಲ್ಲಿ ‘ಚಂದ್ರೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ತವ್ರತ ಆಚರಿಸಿ, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವ್ರತವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

Verse 50

उपोष्य च चतुर्दश्यां कृत्वा जागरणं निशि । प्रातः सोमकुहूयोगे स्नात्वा चंद्रोदवारिभिः

ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ಪ್ರಾತಃ ಸೋಮ‑ಕುಹೂ ಯೋಗವಿರುವಾಗ ಚಂದ್ರೋದಾ ಜಲಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 51

उपास्य संध्यां विधिवत्कृतसर्वोदक क्रियः । उपचंद्रोदतीर्थेषु श्राद्धं विधिवदाचरेत्

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಉದಕ‑ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಉಪ‑ಚಂದ್ರೋದಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 52

आवाहनार्घ्यरहितं पिंडान्दद्यात्प्रयत्नतः । वसुरुद्रादितिसुतस्वरूपपुरुषत्रयम्

ಆವಾಹನ ಹಾಗೂ ಅರ್ಘ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ವಸು, ರುದ್ರ, ಆದಿತ್ಯಸ್ವರೂಪವಾದ ಪುರುಷತ್ರಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ।

Verse 53

मातामहांस्तथोद्दिश्य तथान्यानपि गोत्रजान् । गुरुश्वशुरबंधूनां नामान्युच्चार्य पिंडदः

ಮಾತಾಮಹರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಗೋತ್ರಜರನ್ನೂ, ಪಿಂಡದಾತನು ಗುರು, ಮಾವ (ಶ್ವಶುರ) ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 54

कुर्वञ्छ्राद्धं च तीर्थेस्मिञ्छ्रद्धयोद्धरतेखिलान् । गयायां पिंडदानेन यथा तुप्यंति पूर्वजाः

ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನದಿಂದ ಪೂರ್ವಜರು ತೃಪ್ತರಾಗುವಂತೆ।

Verse 55

तथा चंद्रोदकुंडेऽत्र श्राद्धैस्तृप्यंति पूर्वजाः । गयायां च यथा मुच्येत्सर्वर्णात्पितृजान्नरः

ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರೋದಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪೂರ್ವಜರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಯಥಾ ಮನುಷ್ಯನು ಪಿತೃಋಣಾದಿ ಸಮಸ್ತ ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಸಹ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 56

तथा प्रमुच्यते चर्णाच्चंद्रोदे पिण्डदानतः । यदा चंद्रेश्वरं द्रष्टुं यायात्कोपि नरोत्तमः

ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದ್ರೋದೆ ಪಿಂಡದಾನದಿಂದ (ಪಿತೃ)ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಒಬ್ಬ ನರೋತ್ತಮನು ಚಂದ್ರೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ,

Verse 57

तदा नृत्यंति मुदितास्तत्पूर्वप्रपितामहाः । अयं चंद्रोदतीर्थेस्मिंस्तर्पणं नः करिष्यति

ಆಗ ಅವನ ವಂಶದ ಪೂರ್ವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹರು ಹರ್ಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ— ‘ಈವನು ಚಂದ್ರೋದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ’ ಎಂದು.

Verse 58

अस्माकं मंदभाग्यत्वाद्यदि नैव करिष्यति । तदातत्तीर्थ संस्पर्शादस्मत्तृप्तिर्भविष्यति

‘ನಮ್ಮ ಮಂದಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂದು.

Verse 59

स्पृशेन्नापि यदा मंदस्तदा द्रक्ष्यति तृप्तये । एवं श्राद्धं विधायाथ स्पृष्ट्वा चंद्रेश्वरं व्रती । संतर्प्य विप्रांश्च यतीन्कुर्याद्वै पारणं ततः

ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವನು ಸ್ಪರ್ಶವೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ದರ್ಶನವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಚಂದ್ರೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ವ್ರತಧಾರಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಯತಿಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 60

एवं व्रते कृते काश्यां सदर्शे सोमवासरे । भवेदृणत्रयान्मुक्तो मृगांकमदनुग्रहात्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಸೋಮವಾರ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಮೃಗಾಂಕ (ಚಂದ್ರದೇವ)ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ತ್ರಿವಿಧ ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 61

अत्र यात्रा महाचैत्र्यां कार्या क्षेत्रनिवासिभिः । तारकज्ञानलाभाय क्षेत्रविघ्ननिवर्तिनी

ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾಚೈತ್ರೀ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರನಿವಾಸಿಗಳು ಯಾತ್ರಾ-ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ತಾರಕಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರದೊಳಗಿನ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 62

चंद्रेश्वरं समभ्यर्च्य यद्यन्यत्रापि संस्थितः । अघौघपटलीं भित्त्वा सोमलोकमवाप्स्यति

ಚಂದ್ರೇಶ್ವರನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ಬೇರೆಡೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಪಾಪಗಳ ಘನ ಸಮೂಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಸೋಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 63

कलौ चंद्रेशमहिमा नाभाग्यैरवगम्यते । अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि परं गुह्यं निशापते

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಚಂದ್ರೇಶನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಜನರು ಅರಿಯರು; ಓ ನಿಶಾಪತೇ (ಚಂದ್ರದೇವ), ನಿನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು।

Verse 64

सिद्धयोगीश्वरं पीठमेतत्साधकसिद्धिदम् । सुरासुरेषु गंधर्व नागविद्याधरेष्वपि

ಇದು ಸಿದ್ಧ ಯೋಗೀಶ್ವರನ ಪೀಠ; ಸಾಧಕರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು; ದೇವ-ಅಸುರರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಕೀರ್ತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।

Verse 65

रक्षोगुह्यकयक्षेषु किंनरेषु नरेषु च । सप्तकोट्यस्तु सिद्धानामत्र सिद्धा ममाग्रतः

ರಾಕ್ಷಸರು, ಗುಹ್ಯಕರು, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು ಹಾಗೂ ಮಾನವರಲ್ಲಿಯೂ ಸಿದ್ಧರ ಏಳು ಕೋಟಿ ಇದ್ದಾರೆ—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸాక్షಾತ್ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 66

षण्मासं नियताहारो ध्यायन्विश्वेश्वरीमिह । चंद्रेश्वरार्चनायातान्सिद्धान्पश्यति सोऽग्रगान्

ಆರು ತಿಂಗಳು ನಿಯತಾಹಾರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು, ಚಂದ್ರೇಶ್ವರಾರ್ಚನೆಗಾಗಿ ಬಂದ ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ಸಿದ್ಧರನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 67

सिद्धयोगीश्वरी साक्षाद्वरदा तस्य जायते । तवापि महती सिद्धिः सिद्धयोगीश्वरीक्षणात्

ಸಿದ್ಧಯೋಗೀಶ್ವರಿ ಸ್ವತಃ ಸాక్షಾತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ; ನಿನಗೂ ಸಿದ್ಧಯೋಗೀಶ್ವರಿಯ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 68

संति पाठान्यनेकानि क्षितौ साधकसिद्धये । परं योगीश्वरी पीठाद्भूपृष्ठेनाशु सिद्धिदम्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಕರ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ಯೋಗೀಶ್ವರಿ ಪೀಠವು ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಭೂಪೃಷ್ಟದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಶೀಘ್ರ ಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 69

यत्र चंद्रेश्वरं लिंगं त्वयेदं स्थापितं शशिन् । इदमेव हि तत्पीठमदृश्यमकृतात्मभिः

ಹೇ ಶಶಿನ್! ನೀನು ಚಂದ್ರೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಸ್ಥಳವೇ ನಿಜವಾಗಿ ಆ ಪೀಠ; ಅಕೃತಾತ್ಮರಿಗೆ ಅದು ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 70

जितकामा जितक्रोधा जितलोभस्पृहास्मिताः । योगीश्वरीं प्रपश्यंति मम शक्तिपरां हिताम्

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ತೃಷ್ಣೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು ನನ್ನ ಪರಮ ಹಿತಕರ ಶಕ್ತಿ—ಯೋಗೀಶ್ವರಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ದರ್ಶನಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 71

ये तु प्रत्यष्टमि जनास्तथा प्रति चतुर्दशि । सिद्धयोगीश्वरीपीठे पूजयिष्यंति भाविताः

ಆದರೆ ಶುದ್ಧ ಭಾವದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಷ್ಟಮಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಯೋಗೀಶ್ವರಿ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರು,

Verse 72

अदृष्टरूपां सुभगां पिंगलां सर्वसिद्धिदाम् । धूपनैवेद्यदीपाद्यैस्तेषामाविर्भविष्यति

ಅವರಿಗೆ ಅವಳು—ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅದೃಶ್ಯರೂಪಿಣಿ—ಶುಭಕರ ಪಿಂಗಲಾ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿದಾತ್ರೀ, ಧೂಪ-ನೈವೇದ್ಯ-ದೀಪ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವಳು।

Verse 73

इति दत्त्वा वराञ्छंभुस्तस्मै चंद्रमसे द्विज । अंतर्हितो महेशानस्तत्र वैश्वेश्वरे पुरे

ಈ ರೀತಿ, ಓ ದ್ವಿಜ, ಚಂದ್ರನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಶಂಭು—ಮಹೇಶಾನ—ಅಲ್ಲಿ ವೈಶ್ವೇಶ್ವರಪುರಿ (ಕಾಶಿ) ಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು।

Verse 74

तदारभ्य च लोकेऽस्मिन्द्विजराजोधिपोभवत् । दिशोवितिमिराः कुर्वन्निजैः प्रसृमरैः करैः

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ‘ದ್ವಿಜರಾಜ’ನಾಗಿ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು; ತನ್ನ ದೂರವರೆಗೆ ಹರಡುವ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಿಮಿರರಹಿತಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 75

सोमवारव्रतकृतः सोमपानरता नराः । सोमप्रभेणयानेन सोमलोकं व्रजंति हि

ಸೋಮವಾರವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಸೋಮಪಾನದಲ್ಲಿ ರತರಾದ ನರರು, ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯಂತೆ ದೀಪ್ತಿಯಾದ ವಿಮಾನದಿಂದ ನಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸೋಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 76

चंद्रेश्वरसमुत्पत्तिं तथा चांद्रमसं तपः । यः श्रोष्यति नरो भक्त्या चंद्रलोके स इज्यते

ಚಂದ್ರೇಶ್ವರನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನೂ ಚಂದ್ರನ ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾರು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಚಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 77

अगस्तिरुवाच । शिवशर्मणि शर्मकारिणीं प थि दिव्ये श्रमहारिणीं गणौ । कथयंतौ तु कथामिमां शुभामुडुलोकं परिजग्मतुस्ततः

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ದಿವ್ಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮವನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿ ಶಿವಶರ್ಮನಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಗಣರು, ಈ ಶುಭಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಉಡುಲೋಕ (ನಕ್ಷತ್ರಲೋಕ)ಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.