Adhyaya 21

Verse 1

श्रीसूत उवाच । जटा तीर्थाभिधे तीर्थे सर्वपातकनाशने । स्नानं कृत्वा विशुद्धात्मा लक्ष्मीतीर्थं ततो व्रजेत्

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಜಟಾತೀರ್ಥವೆಂಬ, ಸರ್ವ ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾಗಿ, ನಂತರ ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

यंयं कामं समुद्दिश्य लक्ष्मीतीर्थे द्विजोत्तमाः । स्नानं समाचरेन्मर्त्यस्तंतं कामं समश्नुते

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಆ ಆ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

महादारिद्र्यशमनं महाधान्यसमृद्धिदम् । महादुःखप्रशमनं महासंपद्विवर्धनम्

ಇದು ಮಹಾದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ಶಮನಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮಹಾಧಾನ್ಯಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಮಹಾದುಃಖವನ್ನು ಪ್ರಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಹಾಸಂಪತ್ತನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 4

अत्र स्नात्वा धर्मपुत्रो महदैश्वर्यमाप्तवान् । इन्द्रप्रस्थे वसन्पूर्वं श्रीकृष्णेन प्रचोदितः

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಮಹತ್ತಾದ ಐಶ್ವರ್ಯಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವನು ಮುಂದಾದನು।

Verse 5

ऋषय ऊचुः । यथैश्वर्यं धर्मपुत्रो लक्ष्मीतीर्थे निमज्जनात् । आप्तवान्कृष्णवचनात्तन्नो ब्रूहि महामुने

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ವಚನದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಹೇಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು? ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು।

Verse 6

श्रीसूत उवाच । इन्द्रप्रस्थे पुरा विप्रा धृतराष्ट्रेण चोदिताः । न्यवसन्पांडवाः पंच महाबलपराक्रमाः

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಐದು ಪಾಂಡವರು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು।

Verse 7

इन्द्रप्रस्थं ययौ कृष्णः कदाचित्तान्निरीक्षितुम् । तमागतमेभिप्रेक्ष्य पांडवास्ते समुत्सुकाः

ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಪಾಂಡವರು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸುಕರಾದರು।

Verse 8

स्वगृहं प्रापयामासुर्मुदा परमया युताः । कञ्चित्कालमसौ कृष्णस्तत्रावात्सीत्पुरोत्तमे

ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಕೆಲಕಾಲ ಅಲ್ಲಿಯೇ ತಂಗಿದನು।

Verse 9

कदाचित्कृष्णमाहूय पूजयित्वा युधिष्ठिरः । पप्रच्छ पुंडरीकाक्षं वासुदेवं जगत्पतिम्

ಒಮ್ಮೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಿ, ಪದ್ಮನೇತ್ರನಾದ ಜಗತ್ಪತಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 10

युधिष्ठिर उवाच । कृष्णकृष्ण महाप्राज्ञ येन धर्मेण मानवाः । लभंते महदैश्वर्यं तन्नो ब्रूहि महामते । इत्युक्तो धर्मपुत्रेण कृष्णः प्राह युधिष्ठिरम्

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಕೃಷ್ಣ, ಹೇ ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ! ಯಾವ ಧರ್ಮದಿಂದ ಮಾನವರು ಮಹದೈಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು. ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಕೃಷ್ಣನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 11

श्रीकृष्ण उवाच । धर्मपुत्र महाभाग गन्धमादनपर्वते

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಧರ್ಮಪುತ್ರ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ! ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ…

Verse 12

लक्ष्मी तीर्थमिति ख्यातमस्त्यैश्वर्यैककारणम् । तत्र स्नानं कुरुष्व त्वमैश्वर्यं ते भविष्यति

ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥವೆಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ ಒಂದು ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಏಕೈಕ ಕಾರಣವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡು; ನಿನಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರೆಯುವುದು।

Verse 13

तत्र स्नानेन वर्धंते धनधान्यसमृद्धयः । सर्वे सपत्ना नश्यंति क्षात्रमेषां विवर्द्धते

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಧನ-ಧಾನ್ಯಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಶತ್ರು-ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಕ್ಷಾತ್ರಬಲ ಮತ್ತು ರಾಜಶಕ್ತಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ।

Verse 14

तीर्थे सस्नुः पुरा देवा लक्ष्मीनामनि पुण्यदे । अलभन्त्सर्वमैश्वर्यं तेन पुण्येन धर्मज

ಹೇ ಪುಣ್ಯಪ್ರದನೇ! ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ‘ಲಕ್ಷ್ಮೀ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದರು; ಆ ಪುಣ್ಯಬಲದಿಂದಲೇ, ಹೇ ಧರ್ಮಪುತ್ರ, ಅವರು ಸರ್ವ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 15

असुरांश्च महावीर्यान्समरे जघ्नुरंजसा । मही लक्ष्मीश्च धर्मश्च तत्तीर्थस्नायिनां नृणाम्

ಅವರು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರ್ಯ ಅಸುರರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದರು. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಭೂಮಿ-ರಾಜ್ಯ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 16

भविष्यत्यचिरादेव संशयं मा कृथा इह । तपोभिः क्रतुभिर्दानैराशीर्वादैश्च पांडव

ಇದು ಅಚಿರದಲ್ಲೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ—ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯಪಡಬೇಡ. ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞಗಳು, ದಾನಗಳು ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ, ಹೇ ಪಾಂಡವ…

Verse 17

ऐश्वर्यं प्राप्यते यद्वल्लक्ष्मीतीर्थनिमज्जनात् । सर्वपापानि नश्यंति विप्रा यांति लयं सदा

ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದರಿಂದ ಹೇಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರಕುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ (ಸಂಸಾರಬಂಧನದಿಂದ) ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

Verse 18

व्याधयश्च विनश्यंति लक्ष्मीतीर्थनिषेवणात् । श्रेयः सुविपुलं लोके लभ्यते नात्र संशयः

ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ತೀರ್ಥವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ರೋಗಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶುಭಸಮೃದ್ಧಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 19

स्नानमात्रेण वै लक्ष्म्यास्तीर्थेऽस्मि न्धर्मनंदन । रंभामप्सरसां श्रेष्ठां लब्धवानवधो नृपः

ಹೇ ಧರ್ಮನಂದನ! ಈ ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ಅವಧರಾಜನು ಅಪ್ಸರಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ರಂಭೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು—ಇದು ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮಹಿಮೆ.

Verse 21

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र लक्ष्मीतीर्थे शुभप्रदे । स्नात्वा वृकोदरमुखैरनुजैरपि संवृतः

ಆದುದರಿಂದ ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಶುಭಪ್ರದವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೀನೂ ಸ್ನಾನಮಾಡು; ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ಮೊದಲಾದ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿರು.

Verse 22

लप्स्यसे महतीं लक्ष्मीं जेष्यसे च रिपूनपि । संदेहो नात्र कर्तव्यः पैतृष्वसेय धर्मज

ನೀನು ಮಹತಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸುವೆ. ಹೇ ಧರ್ಮಜ, ಪಿತೃವಂಶೀಯ ಬಂಧುವೇ! ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಮಾಡಬೇಡ.

Verse 23

इत्युक्तो धर्मपुत्रोऽयं कृष्णेनाद्भुतदर्शनः । सानुजः प्रययौ शीघ्रं गन्धमादनपर्वतम्

ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅದ್ಭುತದರ್ಶನನಾದ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 24

लक्ष्मी तीर्थं ततो गत्वा महदैश्वर्यकारणम् । सस्नौ युधिष्ठिरस्तत्र सानुजो नियमान्वितः

ನಂತರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮಹದೈಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 25

लक्ष्मतीर्थस्य तोये स सर्वपातकनाशने । सानुजो मासमेकं तु सस्नौ नियमपूर्वकम्

ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ತೀರ್ಥದ ಜಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಅನುಜರೊಂದಿಗೆ ನಿಯಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 26

गोभूतिलहिरण्यादीन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ बहून् । सानुजो धर्मपुत्रोऽसाविंद्रप्रस्थं ययौ ततः

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಎಳ್ಳು, ಚಿನ್ನ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು; ನಂತರ ಆ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಅನುಜರೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 27

राजसूयक्रतुं कर्तुं तत एच्छद्युधिष्ठिरः । कृष्णं समाह्वयामास यियक्षुर्धर्मनंदनं

ನಂತರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು; ಯಾಗಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕನಾದ ಧರ್ಮನಂದನನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು।

Verse 28

कृष्णो धर्मजदूतेन समाहूतः ससंभ्रमः । चतुर्भिरश्वैः संयुक्तं रथमा रुह्य वेगिनम्

ಧರ್ಮರಾಜನ ದೂತನ ಆಹ್ವಾನದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆತುರಭಾವದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳು ಜೋಡಿಸಲಾದ ವೇಗವಂತ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು।

Verse 29

सत्यभामासहचर इंद्रप्रस्थं समाययौ । तमागतं समालोक्य प्रमोदाद्धर्मनंदनः

ಸತ್ಯಭಾಮೆಯ ಸಹಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅವನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕಂಡ ಧರ್ಮನಂದನ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದನು।

Verse 30

न्यवेदयत्स कृष्णाय राजसूयोद्यमं तदा । अन्वमन्यत कृष्णोपि तथैव क्रियतामिति

ಆಗ ಅವನು ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿದನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೂ ಅನುಮೋದಿಸಿ—“ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 31

वाक्यं च युक्तिसंयुक्तं धर्मपुत्रमभाषत । पैतृष्वस्रेय धर्मात्मञ्च्छृणु पथ्यं वचो मम

ನಂತರ ಅವನು ಯುಕ್ತಿಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಪುತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಪಿತೃಸಹೋದರಿಯ ಪುತ್ರ, ಹೇ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ! ನನ್ನ ಪಥ್ಯವಾದ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು.”

Verse 32

दुष्करो राजसूयोऽयं सर्वैरपि महीश्वरैः । अनेकशतपादातरथकुंजरवाजिमान्

ಈ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವು ಎಲ್ಲ ಭೂಪತಿಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭ; ಇದಕ್ಕೆ ನೂರಾರು ಪಾದಾತಿಗಳು, ರಥಗಳು, ಗಜಗಳು, ಅಶ್ವಗಳೊಡನೆ ಮಹಾಬಲ ಬೇಕು.

Verse 33

महीपतिरिमं यज्ञं कर्तुमर्हति नेतरः । दिशो दश विजेतव्या प्रथमं वलिना त्वया

ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನು ಭೂಮಿಯ ಸಮ್ರಾಟನೇ; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲು ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಲದಿಂದ ದಶ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕು.

Verse 34

पराजितेभ्यः शत्रुभ्यो गृहीत्वा करमुत्तमम् । तेन कांचनजातेन कर्तव्योऽयं क्रतूत्तमः

ಶತ್ರು ರಾಜರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಅವರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರ-ಭೇಟೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಆ ರೀತಿ ಪಡೆದ ಚಿನ್ನದಿಂದಲೇ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ರತುವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 35

रोचये युक्तिविदहं न हि त्वां भीषयामि भोः । अतः क्रतुसमारंभात्पूर्वं दिग्विजयं कुरु

ನಾನು ಯುಕ್ತಿವಿದನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಜ್ಞಾರಂಭಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ದಿಗ್ವಿಜಯ ಮಾಡು.

Verse 36

ततो धर्मात्मजः श्रुत्वा कृष्णस्य वचनं हितम् । प्रशंसन्देवकीपुत्रमाजुहाव निजानुजान्

ಆಮೇಲೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೃಷ್ಣನ ಹಿತವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವಕೀಪುತ್ರನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದನು.

Verse 37

आहूय चतुरो भ्रातॄन्धर्मजः प्राह हर्षयन् । अयि भीम महाबाहो बहुवीर्य धनंजय

ನಾಲ್ವರು ಸಹೋದರರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಧರ್ಮಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವರನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮಾ! ಓ ಬಹುವೀರ್ಯ ಧನಂಜಯ!”

Verse 38

यमौ च सुकुमागंगौ शत्रुसंहारदीक्षितौ । चिकीर्षामि महायज्ञं राजसूयमनुत्तमम्

ಮತ್ತು ನೀವು ಯಮಜರು—ಸೂಕುಮಾರಾಂಗಿಗಳಾದರೂ ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ದೀಕ್ಷಿತರಾದವರು—ನಾನು ಅನುತ್ತಮ ರಾಜಸೂಯ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 39

स च सर्वान्रणे जित्वा कर्तव्यः पृथिवीपतीन् । अतो विजेतुं भूपालांश्चत्वरोऽपि ससैनिकाः

ಆ ಕಾರ್ಯವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿದಾಗಲೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ನಾಲ್ವರೂ ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಭೂಪಾಲರನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಹೊರಡಿರಿ.

Verse 40

दिशश्चतस्रो गच्छंतु भवंतो वीर्यवत्तराः । युष्माभिराहतैर्द्रव्यैः करिष्यामि महाक्रतुम्

ಅತಿವೀರ್ಯವಂತರಾದ ವೀರರೇ! ನೀವು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಹೋಗಿರಿ. ನೀವು ತಂದುಕೊಡುವ ಧನಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ನಾನು ಮಹಾಕ್ರತು (ಮಹಾಯಜ್ಞ) ನೆರವೇರಿಸುವೆನು.

Verse 41

इत्युक्ताः सादरं सर्वे वृकोदरमुखास्तदा । प्रसन्नवदना भूत्वा धर्मपुत्रानुजाः पुरात्

ಈ ರೀತಿ ಸಾದರವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪುತ್ರನ ಅನುಜರಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಸನ್ನಮುಖರಾಗಿ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟರು.

Verse 42

राज्ञां जयाय सर्वासु निर्ययुर्दिक्षु पांडवाः । ते सर्वे नृपतीञ्जित्वा चतुर्दिक्षु स्थितान्बहून्

ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪಾಂಡವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಹೊರಟರು. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಅನೇಕ ನೃಪತಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು.

Verse 43

स्ववशे स्थापयित्वा तान्नृपतीन्पांडुनंदनाः । तैर्दत्तं बहुधा द्रव्यमसंख्यातमनुत्तमम्

ಆ ನೃಪತಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಪಾಂಡುನಂದನರು, ಅವರಿಂದ ಕರರೂಪವಾಗಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

Verse 44

आदाय स्वपुरं तूर्णमाययुः कृष्णसंश्रयाः । भीमः समाययौ तत्र महाबलपराक्रमः

ಆ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ, ಅವರು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಭೀಮನು ಸಹ ಆಗಮಿಸಿದನು.

Verse 45

शतभारसुवर्णानि समादाय पुरोत्तमम् । सहस्रं भारमादाय सुवर्णानां ततोऽर्जुनः

ನೂರು ಭಾರ ಚಿನ್ನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ನಂತರ ಅರ್ಜುನನೂ ಸಹಸ್ರ ಭಾರ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದನು.

Verse 46

शक्रप्रस्थं समायातो महाबलपराक्रमः । शतभारं सुवर्णानां प्रगृह्य नकुलस्तथा

ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಿಯು ಶಕ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ನಕುಲನೂ ನೂರು ಭಾರ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಂದನು.

Verse 47

समागतो महातेजाः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् । दत्तान्विभीषणेनाथ स्वर्णतालांश्चतुर्दश

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ಶಕ್ರಪ್ರಸ್ಥವೆಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದನು. ವಿಭೀಷಣನು ನೀಡಿದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸ್ವರ್ಣತಾಳಗಳನ್ನು (ಧ್ವಜಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು) ತಂದುಕೊಂಡು ಬಂದನು.

Verse 48

दाक्षिणात्यमहीपानां गृहीत्वा धनसंचयम् । सहदेवोपि सहसा समा यातो निजां पुरीम्

ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರ ಧನಸಂಚಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಹದೇವನೂ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.

Verse 49

लक्षकोटिसहस्राणि लक्षकोटिशतान्यपि । सुवर्णानि ददौ कृष्णो धर्मपुत्राय यादवः

ಯಾದವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಧರ್ಮಪುತ್ರನಿಗೆ ಅಪಾರ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು—ಲಕ್ಷಕೋಟಿಗಳ ಸಹಸ್ರಗಳಷ್ಟು, ಹಾಗೆಯೇ ಲಕ್ಷಕೋಟಿಗಳ ಶತಗಳಷ್ಟೂ.

Verse 50

स्वानुजैराहृतैरेवमसं ख्यातैर्महाधनैः । कृष्णदत्तैरसंख्यातैर्धनैरपि युधिष्ठिरः

ಹೀಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರು ತಂದ ಅಪಾರ ಮಹಾಧನಗಳಿಂದಲೂ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ದತ್ತಿಸಿದ ಅಸಂಖ್ಯ ಧನರಾಶಿಗಳಿಂದಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧನಾದನು।

Verse 51

कृष्णाश्रयोऽयजद्विप्रा राजसूयेन पांडवः । तस्मिन्यागे ददौ द्रव्यं ब्राह्मणेभ्यो यथेष्टतः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ಪಾಂಡವನು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಆ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅವರ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 52

अन्नानि प्रददौ तत्र ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिरः । वस्त्राणि गाश्च भूमिं च भूषणानि ददौ तथा

ಅಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಗೋವುಗಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದನು।

Verse 53

अर्थिनः परितुष्यंति यावता कांचनादिना । ततोपि द्विगुणं तेभ्यो दापयामास धर्मजः

ಬಂಗಾರಾದಿಗಳಿಂದ ಅರ್ಥಿಗಳು ಎಷ್ಟು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೋ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದ್ವಿಗುಣವನ್ನು ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಅವರಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿಸಿದನು।

Verse 54

इयंति दत्तान्यर्थिभ्यो धनानि विविधान्यपि । इतीयत्तां परिच्छेत्तुं न शक्ता ब्रह्मकोटयः

ಅರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಅಪಾರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟು ವಿಧವಿಧವಾಗಿ ಧನಗಳು ದಾನವಾಗಿದ್ದವು; ಅವುಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು ಕೋಟಿ ಬ್ರಹ್ಮರೂ ಸಹ ಶಕ್ತರಲ್ಲ।

Verse 55

अर्थिभिर्दीयमानानि दृष्ट्वा तत्र धनानि वै । सर्वस्वमप्यहो राज्ञा दत्तमित्यब्रवीज्जनः

ಅಲ್ಲಿ ಯಾಚಕರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಜನರು ಹೇಳಿದರು—“ಅಹೋ! ರಾಜನು ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದನು!”

Verse 57

स्वल्पं हि दत्तमर्थिभ्य इत्यवोचञ्जनास्तदा । इष्ट्वैवं राजसूयेन धर्मपुत्रः सहानुजः

ಆಗ ಜನರು ಹೀಗೂ ಹೇಳಿದರು—“ಯಾಚಕರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ನೀಡಲಾಗಿದೆ।” ಈ ರೀತಿ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅನುಜರೊಂದಿಗೆ…

Verse 58

बहुवित्तसमृद्धः सन्रेमे तत्र पुरोत्तमे । लक्ष्मीतीर्थस्य माहात्म्याद्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

ಬಹುಧನಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿದನು—ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು।

Verse 59

लेभे सर्वमिदं विप्रा अहो तीर्थस्य वैभवम् । इदं तीर्थं महापुण्यं महा दारिद्यनाशनम्

“ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಅವನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಪಡೆದನು—ಅಹೋ, ಈ ತೀರ್ಥದ ವೈಭವ! ಈ ತೀರ್ಥವು ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಮಹಾದಾರಿದ್ರ್ಯನಾಶಕ.”

Verse 60

धनधान्यप्रदं पुंसां महापातकनाशनम् । महानरकसंहर्तृ महादुःखनिवर्तकम्

ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಧನಧಾನ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವುದು; ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು; ಮಹಾನರಕಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದು; ಮಹಾದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು.

Verse 61

मोक्षदं स्वर्गदं नित्यं महाऋण विमोचनम् । सुकलत्रप्रदं पुंसां सुपुत्रप्रदमेव च

ಇದು ನಿತ್ಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮಹಾ ಋಣಗಳಿಂದ ವಿಮೋಚನ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪುರುಷರಿಗೆ ಸತ್ಕಲತ್ರವನ್ನೂ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸತ್ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 62

एतत्तीर्थसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । एतद्वः कथितं विप्रा लक्ष्मीतीर्थस्य वैभवम्

ಈ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥವು ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು. ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಲಕ್ಷ್ಮೀತೀರ್ಥದ ವೈಭವವನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 63

दुःस्वप्ननाशनं पुण्यं सर्वाभीष्टप्रसाधकम् । यः पठेदिममध्यायं शृणुते वा सभक्तिकम्

ಈ ಪುಣ್ಯಮಯ ವೃತ್ತಾಂತ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ—

Verse 64

धनधान्यसमृद्धः स्यात्स नरो नास्ति संशयः । भुक्त्वेह सकलान्भोगान्देहांते मुक्तिमाप्नुयात्

ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಧನಧಾನ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.