Adhyaya 16

Verse 1

। सूत उवाच । शृणुध्वं मुनयः श्रेष्ठा वामदेवस्य भाषितम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಗಳೇ, ವಾಮದೇವನ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ।

Verse 2

वामदेव उवाच । पुरा मंदरशैलेंद्रे नानाधातुविचित्रिते । नानासत्वसमाकीर्णे नानाद्रुमलताकुले

ವಾಮದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಂದರ ಪರ್ವತರಾಜನಲ್ಲಿ, ನಾನಾವಿಧ ಧಾತುಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ವಿಭಿನ್ನ ಸತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅನೇಕ ವೃಕ್ಷ-ಲತಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ।

Verse 3

कालाग्निरुद्रो भगवान्कदाचिद्विश्ववंदितः । समाससाद भूतेशः स्वेच्छया परमेश्वरः

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಂದಿತನಾದ ಭಗವಾನ್ ಕಾಲಾಗ್ನಿರುದ್ರನು—ಭೂತೇಶ ಪರಮೇಶ್ವರನು—ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದನು।

Verse 4

समंतात्समुपातिष्ठन्रुद्राणां शतकोटयः । तेषां मध्ये समासीनो देवदेवस्त्रिलोचनः

ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ರುದ್ರರ ಶತಕೋಟಿಗಳು ಸಮುಪಸ್ಥಿತರಾದರು; ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವದೇವ ತ್ರಿಲೋಚನನು ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 5

तत्रागच्छत्सुरश्रष्ठो देवैः सह पुरंदरः । तथाग्निर्वरुणो वायुर्यमो वैवस्वतस्तथा

ಅಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಬಂದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿ, ವರುಣ, ವಾಯು ಮತ್ತು ವೈವಸ್ವತ ಯಮನೂ ಆಗಮಿಸಿದರು।

Verse 6

गंधर्वाश्चित्रसेनाद्याः खेचराः पन्नगादयः । विद्याधराः किंपुरुषाः सिद्धाः साध्याश्च गुह्यकाः

ಚಿತ್ರಸೇನಾದಿ ಗಂಧರ್ವರು, ಖೇಚರರು, ಪನ್ನಗಾದಿ ನಾಗರು; ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಕಿಂಪುರುಷರು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯಕರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು।

Verse 7

ब्रह्मर्षयो वसिष्ठाद्या नारदाद्याः सुरर्षयः । पितरश्च महात्मानो दक्षाद्याश्च प्रजेश्वराः

ವಸಿಷ್ಠಾದಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ನಾರದಾದಿ ದೇವರ್ಷಿಗಳು; ಮಹಾತ್ಮ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಾದಿ ಪ್ರಜೇಶ್ವರರು—ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು।

Verse 8

उर्वश्याद्याश्चाप्सरसश्चंडिकाद्याश्च मातरः । आदित्या वसवो दस्रौ विश्वेदेवा महौजसः

ಅಲ್ಲಿ ಉರ್ವಶೀ ಮೊದಲಾದ ಅಪ್ಸರಸರು, ಚಂಡಿಕಾ ಮೊದಲಾದ ದಿವ್ಯ ಮಾತೃಕೆಯರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ಯುಗಲ ಅಶ್ವಿನರು (ದಸ್ರೌ) ಹಾಗೂ ಮಹೌಜಸ್ಸಿನ ವಿಶ್ವೇದೇವರು—ಮಹಾತೇಜದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ—ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು।

Verse 9

अथान्ये भूतपतयो लोकसंहरणे क्षमाः । महाकालश्च नंदी च तथा वै शंखपालकौ

ನಂತರ ಲೋಕಸಂಹಾರಕ್ಕೂ ಸಮರ್ಥರಾದ ಇತರ ಭೂತಪತಿಗಳೂ ಇದ್ದರು—ಮಹಾಕಾಲ, ನಂದಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಪಾಲಕ ಎಂಬ ಆ ಇಬ್ಬರೂ।

Verse 10

वीरभद्रो महातेजाः शंकुकर्णो महाबलः । घंटाकर्णश्च दुर्धर्षो मणिभद्रो वृकोदरः

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರ, ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಶಂಕುಕರ್ಣ, ದುರ್ಧರ್ಷ ಘಂಟಾಕರ್ಣ; ಜೊತೆಗೆ ಮಣಿಭದ್ರ ಮತ್ತು ವೃಕೋದರರೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು।

Verse 11

कुंडोदरश्च विकटास्तथा कुभोदरो बली । मंदोदरः कर्णधारः केतुर्भृंगीरिटिस्तथा

ಕುಂಡೋದರ, ವಿಕಟ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಿಷ್ಠ ಕುಭೋದರ; ಜೊತೆಗೆ ಮಂದೋದರ, ಕರ್ಣಧಾರ, ಕೇತು ಮತ್ತು ಭೃಂಗೀರಿಟಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು।

Verse 12

भूतनाथास्तथान्ये च महाकाया महौजसः । कृष्णवर्णास्तथा श्वेताः केचिन्मंडूकसप्रभाः

ಇನ್ನೂ ಇತರ ಭೂತನಾಥರೂ ಇದ್ದರು—ಮಹಾಕಾಯರು, ಮಹೌಜಸ್ಸಿನವರು; ಕೆಲವರು ಕೃಷ್ಣವರ್ಣ, ಕೆಲವರು ಶ್ವೇತ, ಮತ್ತ ಕೆಲವರು ಮಂಡೂಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವರು।

Verse 13

हरिता धूसरा धूम्राः कर्बुरा पीतलोहिताः । चित्रवर्णा विचित्रांगाश्चित्रलीला मदोत्कटाः

ಕೆಲವರು ಹರಿತವರ್ಣರು, ಕೆಲವರು ಧೂಸರರು, ಕೆಲವರು ಧೂಮ್ರವರ್ಣರು; ಕೆಲವರು ಕರ್ಬುರರು, ಕೆಲವರು ಪೀತ-ಲೋಹಿತವರ್ಣರು. ಕೆಲವರು ಚಿತ್ರವರ್ಣಿಗಳು, ವಿಚಿತ್ರಾಂಗಿಗಳು—ವಿಲಕ್ಷಣ ಲೀಲಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಉಗ್ರರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 14

नानायुधोद्यतकरा नानावाहनभूषणाः । केचिद्व्याघ्रमुखाः केचित्सूकरास्या मृगा ननाः

ಅವರ ಕೈಗಳು ನಾನಾವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದವು; ನಾನಾವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ವ್ಯಾಘ್ರಮುಖರು, ಕೆಲವರು ಸೂಕರಾಸ್ಯರು, ಇತರರು ನಾನಾಮೃಗರೂಪಧಾರಿಗಳು.

Verse 15

केचिच्च नक्रवदनाः सारमेयमुखाः परे । सृगालवदनाश्चान्य उष्ट्राभवदनाः परे

ಕೆಲವರು ನಕ್ರವದನರು (ಮೊಸಳೆಮುಖ), ಇತರರು ಸಾರಮೇಯಮುಖರು (ನಾಯಿಮುಖ). ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಸೃಗಾಲವದನರು (ನರಿಮುಖ), ಮತ್ತಿತರರು ಉಷ್ಟ್ರಸಮಾನ ವದನ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

Verse 16

केचिच्छरभभेरुंडसिंहाश्वोष्ट्रबकाननाः । एकवक्त्रा द्विवक्त्राश्च त्रिमुखाश्चैव निर्मुखाः

ಕೆಲವರು ಶರಭ, ಭೇರುಂಡ, ಸಿಂಹ, ಅಶ್ವ, ಉಷ್ಟ್ರ, ಬಕದಂತಹ ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಏಕವಕ್ತ್ರರು, ಕೆಲವರು ದ್ವಿವಕ್ತ್ರರು, ಕೆಲವರು ತ್ರಿಮುಖರು—ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ನಿರ್ಮುಖರೂ ಆಗಿದ್ದರು.

Verse 17

एकहस्तास्त्रिहस्ताश्च पंचहस्तास्त्वहस्तकाः । अपादा बहुपादाश्च बहुकर्णैककर्णकाः

ಕೆಲವರು ಏಕಹಸ್ತರು, ಕೆಲವರು ತ್ರಿಹಸ್ತರು, ಕೆಲವರು ಪಂಚಹಸ್ತರು, ಮತ್ತ ಕೆಲವರು ಅಹಸ್ತಕರು (ಕೈಗಳಿಲ್ಲದವರು). ಕೆಲವರು ಅಪಾದರು (ಕಾಲಿಲ್ಲದವರು), ಕೆಲವರು ಬಹುಪಾದರು; ಕೆಲವರು ಬಹುಕರ್ಣರು, ಕೆಲವರು ಏಕಕರ್ಣರು.

Verse 18

एकनेत्राश्चतुर्नेत्रा दीर्घाः केचन वामनाः । समंतात्परिवार्येशं भूतनाथमुपासते

ಕೆಲವರು ಏಕನೇತ್ರರು, ಕೆಲವರು ಚತುರ್ಣೇತ್ರರು; ಕೆಲವರು ದೀರ್ಘದೇಹಿಗಳು, ಕೆಲವರು ವಾಮನರು. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಅವರು ಈಶನನ್ನು—ಭೂತನಾಥನನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪಾಸಿಸಿದರು.

Verse 19

अथागच्छन्महातेजा मुनीनां प्रवरः सुधीः । सनत्कुमारो धर्मात्मा तं द्रष्टुं जगदीश्वरम्

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಪರಮ ವಿವೇಕಿ, ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಜಗದೀಶ್ವರನನ್ನು—ಲೋಕಾಧಿಪತಿಯನ್ನು—ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು.

Verse 20

तं देवदेवं विश्वेशं सूर्यकोटिसमप्रभम् । महाप्रलयसंक्षुब्धसप्तार्णवघनस्वनम्

ಅವನು ದೇವದೇವನಾದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡನು—ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನನ್ನು, ಮಹಾಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷುಬ್ಧವಾದ ಸಪ್ತಸಮುದ್ರಗಳ ಘನಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ನಿನದಿಸುವವನನ್ನು.

Verse 21

संवर्त्ताग्निसमाटोपं जटामंडलशोभितम् । अक्षीणभालनयनं ज्वालाम्लानमुखत्विषम्

ಅವನು ಸಂವರ್ತಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಉಗ್ರ ದೀಪ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಜಟಾಮಂಡಲದಿಂದ ಶೋಭಿತನು; ಲಲಾಟನೇತ್ರ ಅಕ್ಷೀಣ, ಮುಖಕಾಂತಿ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.

Verse 22

प्रदीप्तचूडामणिना शशिखंडेन शोभितम् । तक्षकं वामकर्णेन दक्षिणेन च वासुकिम्

ಅವನು ಪ್ರದೀಪ್ತ ಚೂಡಾಮಣಿಯಿಂದ ದೀಪ್ತನಾಗಿ, ಶಶಿಖಂಡ (ಚಂದ್ರಕಲೆ)ಯಿಂದ ಶೋಭಿತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಎಡ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಕ, ಬಲ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸುಕಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 23

बिभ्राणं कुंडलयुगं नीलरत्नमहाहनुम् । नीलग्रीवं महाबाहुं नागहारविराजितम्

ಅವನು ಯುಗಲ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನೀಲರತ್ನಸಮಾನ ಮಹಾಕಪೋಲಯುಕ್ತನಾಗಿ, ನೀಲಕಂಠ, ಮಹಾಬಾಹು, ನಾಗಹಾರದಿಂದ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 24

फणिराजपरिभ्राजत्कंक णांगदमुद्रिकम् । अनंतगुणसाहस्रमणिरंजितमेखलम्

ಫಣಿರಾಜರ ಕాంతಿಯಿಂದ ಅವನ ಕಂಕಣ, ಅಂಗದ, ಮುದ್ರಿಕೆಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು; ಅವನ ಮೇಖಲೆ ಅನಂತಗುಣಸಂಪನ್ನ ಸಹಸ್ರ ಮಣಿಗಳಿಂದ ರಂಜಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 25

व्याघ्रचर्मपरीधानं घंटादर्पणभूषितम् । कर्कोटकमहापद्मधृतराष्ट्रधनंजयैः

ಅವನು ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗಂಟೆ ಮತ್ತು ದರ್ಪಣಸಮಾನ ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು; ಕರ್ಕೋಟಕ, ಮಹಾಪದ್ಮ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಧನಂಜಯ ಎಂಬ ನಾಗರಿಂದ ಸೇವಿತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 26

कूजन्नूपुरसंघुष्टपादपद्मविराजितम् । प्रासतोमरखट्वाङ्गशूलटंकधनुर्धरम्

ನೂಪುರಗಳ ಕೂಜನಧ್ವನಿಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳು ವಿರಾಜಿಸಿದವು; ಅವನು ಪ್ರಾಸ, ತೋಮರ, ಖಟ್ವಾಂಗ, ಶೂಲ, ಟಂಕ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು।

Verse 27

अप्रधृष्यमनिर्देश्यमचिंत्याकारमीश्वरम् । रत्नसिंहासनारूढं प्रण नाम महामुनिः

ಅಪ್ರಧೃಷ್ಯ, ಅನಿರ್ದೇಶ್ಯ, ಅಚಿಂತ್ಯಾಕಾರದ ಆ ಈಶ್ವರನಿಗೆ—ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢನಿಗೆ—ಮಹಾಮುನಿಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು।

Verse 28

तं भक्तिभारोच्छ्वसितांतरात्मा संस्तूय वाग्भिः श्रुतिसंमिताभिः । कृतांजलिः प्रश्रयनम्रकंधरः पप्रच्छ धर्मानखिलाञ्छु भप्रदान्

ಭಕ್ತಿಭಾರದಿಂದ ಉಕ್ಕಿದ ಅಂತರಾತ್ಮನಾಗಿ ಅವನು ವೇದಸಮ್ಮತ ವಚನಗಳಿಂದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಕೈಮುಗಿದು, ವಿನಯದಿಂದ ಶಿರಸ್ಸು ಬಾಗಿಸಿ, ಶುಭಪ್ರದವಾದ ಸಮಸ್ತ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 29

यान्यानपृच्छत मुनिस्तांस्तान्धर्मानशेषतः । प्रोवाच भगवान्रुद्रो भूयो मुनिरपृच्छत

ಮುನಿಯು ಯಾವ ಯಾವ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳಿದನೋ, ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಉಳಿವಿಲ್ಲದೆ ವಿವರಿಸಿದನು; ಆದರೂ ಮುನಿ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 30

सनत्कुमार उवाच । श्रुतास्ते भगवन्धर्मास्त्वन्मुखान्मुक्तिहेतवः । यैर्मुक्तपापा मनुजास्तरिष्यंति भवार्णवम्

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಭಗವನ್! ನಿಮ್ಮ ಮುಖದಿಂದ ನಾನು ಮೋಕ್ಷಹೇತುವಾದ ಆ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ಪಾಪಮುಕ್ತರಾದ ಮಾನವರು ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುವರು.

Verse 31

अथापरं विभो धर्ममल्पायासं महाफलम् । ब्रूहि कारुण्यतो मह्यं सद्यो मुक्तिप्रदं नृणाम्

ಈಗ, ಹೇ ವಿಭೋ! ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ—ಅಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಮಹಾಫಲ ನೀಡುವದು, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವಾಗಿರುವದು.

Verse 32

अभ्यासबहुला धर्माः शास्त्रदृष्टाः सहस्रशः । सम्यक्संसेविताः कालात्सिद्धिं यच्छंति वा न वा

ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸಬಹುಳವಾದ ಸಾವಿರಾರು ಧರ್ಮಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಅವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರೂ ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ—ನಿಶ್ಚಯವಿಲ್ಲ.

Verse 33

अतो लोकहितं गुह्यं भुक्तिमुक्त्योश्च साधनम् । धर्मं विज्ञातुमिच्छामि त्वत्प्रसादान्महेश्वर

ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಾ! ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಲೋಕಹಿತಕರವಾದ, ಗುಹ್ಯವಾದ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ—ಎರಡಕ್ಕೂ ಸಾಧನವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 34

श्रीरुद्र उवाच । सर्वेषामपि धर्माणामुत्तमं श्रुतिचोदितम् । रहस्यं सर्वजंतूनां यत्त्रिपुंड्रस्य धारणम्

ಶ್ರೀರುದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರುತಿಯಿಂದ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು; ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಗುಹ್ಯ ರಹಸ್ಯವೆಂದರೆ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರ ಧಾರಣೆ.

Verse 35

सनत्कुमार उवाच । त्रिपुंड्रस्य विधिं ब्रूहि भगवञ्जगतां पते । तत्त्वतो ज्ञातुमिच्छामि त्वत्प्रसादान्महेश्वर

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಗವನ್, ಜಗತಾಂ ಪತೇ! ತ್ರಿಪುಂಡ್ರದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳಿರಿ. ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಾ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅದನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 36

कति स्थानानि किं द्रव्यं का शक्तिः का च देवता । किं प्रमाणं च कः कर्त्ता के मंत्रास्तस्य किं फलम्

ಎಷ್ಟು ಸ್ಥಳಗಳು? ಯಾವ ದ್ರವ್ಯ? ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಏನು, ಯಾವ ದೇವತೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು? ಪ್ರಮಾಣ ಏನು, ಕರ್ತ ಯಾರು, ಅದರ ಮಂತ್ರಗಳು ಯಾವವು, ಅದರ ಫಲವೇನು?

Verse 37

एतत्सर्वमशेषेण त्रिपुंड्रस्य च लक्षणम् । ब्रूहि मे जगतां नाथ लोकानुग्रहकाम्यया

ಹೇ ಜಗನ್ನಾಥಾ! ತ್ರಿಪುಂಡ್ರದ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಏನನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ—ಲೋಕಾನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಾನು ಜನರಿಗೆ ಕೃಪೆ ತರುವುದಕ್ಕಾಗಿ।

Verse 38

श्रीरुद्र उवाच । आग्नेयमुच्यते भस्म दग्धगोमयसंभवम् । तदेव द्रव्यमित्युक्तं त्रिपुंड्रस्य महामुने

ಶ್ರೀರುದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ದಗ್ಧಗೊಂಡ ಗೋಮಯದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ‘ಆಗ್ನೇಯ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಮಹಾಮುನಿ, ತ್ರಿಪುಂಡ್ರ ಧಾರಣೆಗೆ ಅದೇ ಯೋಗ್ಯ ದ್ರವ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 39

सद्योजातादिभिर्ब्रह्ममयैर्मंत्रैश्च पंचभिः । परिगृह्याग्निरित्यादिमंत्रैर्भस्माभिमंत्रयेत्

ಸದ್ಯೋಜಾತಾದಿ ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಮಯ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, ‘ಅಗ್ನಿ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು।

Verse 40

मानस्तोकेति संमृंज्य शिरो लिंपेच्च त्र्यंबकम् । त्रियायुषादिभिर्मंत्रैर्ललाटे च भुजद्वये । स्कंधे च लेपयेद्भस्म सजलं मंत्रभावितम्

‘ಮಾನಸ್ತೋಕೆ…’ ಎಂದು ಜಪಿಸಿ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಸಂಮೃಜ್ಯ ಲೇಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ತ್ರ್ಯಂಬಕಂ…’ ಮತ್ತು ‘ತ್ರಿಯಾಯುಷಾ…’ ಆದಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಜಲಸಹಿತ ಮಂತ್ರಭಾವಿತ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸ್ಕಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಪಿಸಬೇಕು।

Verse 41

तिस्रो रेखा भवंत्येषु स्थानेषु मुनिपुंगव । भ्रुवोर्मध्यं समारभ्य यावदंतो भ्रुवोर्भवेत्

ಹೇ ಮುನಿಪುಂಗವ, ಈ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಭ್ರೂಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 42

मध्यमानामिकांगुल्योर्मध्ये तु प्रतिलोमतः । अंगुष्ठेन कृता रेखा त्रिपुंड्रस्याभिधीयते

ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಅನಾಮಿಕಾ ಬೆರಳಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಲೋಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಎಳೆಯುವ ರೇಖೆಯೇ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರದ ರೇಖೆ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 43

तिसृणामपि रेखाणां प्रत्येकं नव देवताः । अकारो गार्हपत्यश्च ऋग्भूर्लोको रजस्तथा

ಆ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೇಖೆಗೆ ಒಂಬತ್ತು ಅಧಿದೇವತೆಗಳಿವೆ—ಅಕಾರ, ಗಾರ್ಹಪತ್ಯಾಗ್ನಿ, ಋಗ್ವೇದ, ಭೂರ್ಲೋಕ ಮತ್ತು ರಜೋಗುಣ ಇತ್ಯಾದಿ।

Verse 44

आत्मा चैव क्रियाशक्तिः प्रातः सवनमेव च । महादेवस्तु रेखायाः प्रथमायास्तु देवता

ಆತ್ಮ, ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾತಃಸವನವೂ (ಅದರೊಳಗೆ ಸೇರಿವೆ); ಹಾಗೆಯೇ ಮೊದಲ ರೇಖೆಯ ಅಧಿದೇವತೆ ಮಹಾದೇವನು।

Verse 45

उकारो दक्षिणाग्निश्च नभः सत्त्वं यजुस्तथा । मध्यंदिनं च सवनमिच्छाशक्त्यंतरात्मकौ

ಉಕಾರ, ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ, ನಭ (ಅಂತರಿಕ್ಷ), ಸತ್ತ್ವಗುಣ ಮತ್ತು ಯಜುರ್ವೇದ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸವನ—ಇವೆಲ್ಲ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಅಂತರಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಗಳು।

Verse 46

महेश्वरश्च रेखाया द्वितीयायाश्च देवता । मकाराहवनीयौ च परमात्मा तमो दिवः

ಎರಡನೇ ರೇಖೆಯ ಅಧಿದೇವತೆ ಮಹೇಶ್ವರನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಕಾರ, ಆಹವನೀಯಾಗ್ನಿ, ಪರಮಾತ್ಮ, ತಮೋಗುಣ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಲೋಕ (ಅದಕ್ಕೆ) ಸಂಬಂಧಿಸಿದವು।

Verse 47

ज्ञानशक्तिः सामवेदस्तृतीयसवनं तथा । शिवश्चेति तृतीयाया रेखायाश्चाधिदेवता

ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ, ಸಾಮವೇದ ಮತ್ತು ತೃತೀಯ ಸವನವೂ; ಹಾಗೆಯೇ ಮೂರನೇ ರೇಖೆಯ ಅಧಿದೇವತೆ ಶಿವನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 48

एता नित्यं नमस्कृत्य त्रिपुंड्रं धारयेत्सुधीः । महेश्वरव्रतमिदं सर्ववेदेषु कीर्तितम्

ಈ (ಪವಿತ್ರ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು) ನಿತ್ಯ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ಇದು ಮಹೇಶ್ವರ (ಶಿವ) ವ್ರತ; ಸರ್ವ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 49

मुक्तिकामैर्नरैः सेव्यं पुनस्तेषां न संभवः । त्रिपुंड्रं कुरुते यस्तु भस्मना विधिपूर्वकम्

ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ನರರು ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಅವರಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಭಸ್ಮದಿಂದ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಆ ಪರಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वनस्थो यतिरेव वा । महापातकसंघातैर्मुच्यते चोपपातकैः

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಗೃಹಸ್ಥ, ವನಸ್ಥ ಅಥವಾ ಯತಿ—ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವನು ಮಹಾಪಾತಕಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದಲೂ ಉಪಪಾತಕಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

तथान्यैः क्षत्रविट्शूद्रस्त्रीगोहत्या दिपातकैः । वीरहत्याश्वहत्याभ्यां मुच्यते नात्र संशयः

ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಪಾಪಗಳಿಂದ—ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರ, ಸ್ತ್ರೀ ಅಥವಾ ಗೋಹತ್ಯೆ—ಮತ್ತು ವೀರಹತ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಅಶ್ವಹತ್ಯೆಯಿಂದಲೂ ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 52

अमंत्रेणापि यः कुर्यादज्ञात्वा महिमोन्नतिम् । त्रिपुंड्रं भालपटले मुच्यते सर्वपातकैः

ಅದರ ಮಹಿಮೋನ್ನತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೇ ಇದ್ದರೂ, ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾರು ನಲಾಟದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

परद्रव्यापहरणं परदाराभिमर्शनम् । परनिंदा परक्षेत्रहरणं परपीडनम्

ಪರಧನ ಅಪಹರಣೆ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಕಲೂಷಗೊಳಿಸುವುದು, ಪರನಿಂದೆ, ಪರರ ಕ್ಷೇತ್ರ-ಭೂಮಿ ಹರಣ, ಪರಪೀಡನೆ—ಇವು ಪಾಪಕರ್ಮಗಳು.

Verse 54

सस्यारामादिहरणं गृहदाहादिकर्म च । असत्यवादं पैशुन्यं पारुष्यं वेदविक्र यः । कूटसाक्ष्यं व्रतत्यागः कैतवं नीचसेवनम्

ಬೆಳೆ, ತೋಟ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಹರಣ; ಮನೆ ಸುಡುವಂತಹ ಕರ್ಮಗಳು; ಅಸತ್ಯವಚನ; ಚಾಡಿ ಹೇಳುವುದು; ಕಠೋರತೆ; ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವುದು; ಕಪಟಸಾಕ್ಷ್ಯ; ವ್ರತತ್ಯಾಗ; ವಂಚನೆ; ಮತ್ತು ನೀಚರ ಸೇವೆ/ಸಂಗ—ಇವು ಪಾಪಗಳು.

Verse 55

गोभूहिरण्यमहिषी तिलकंबलवाससाम् । अन्नधान्यजलादीनां नीचेभ्यश्च परिग्रहः

ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನ, ಎಮ್ಮೆ, ಎಳ್ಳು, ಕಂಬಳಿ, ವಸ್ತ್ರಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಅನ್ನ, ಧಾನ್ಯ, ನೀರು ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಯೋಗ್ಯ/ನೀಚರಿಂದ—ಅನುಚಿತವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಪಾಪ.

Verse 56

दासी वेश्याभुजंगेषु वृषलीषु नटीषु च । रजस्वलासु कन्यासु विधवासु च संगमः

ದಾಸಿ, ವೇಶ್ಯೆ, ಪತಿತಸಂಗದ ಸ್ತ್ರೀ, ನೀಚಕುಲದ ಸ್ತ್ರೀ, ನಟಿ; ಹಾಗೆಯೇ ರಜಸ್ವಲೆ, ಕನ್ಯೆ, ವಿಧವೆ ಇವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮ—ಇದು ಪಾಪಾಚಾರ.

Verse 57

मांसचर्मरसादीनां लवणस्य च विक्रयः । एवमादीन्य संख्यानि पापानि विविधानि च

ಮಾಂಸ, ಚರ್ಮ, ಮದ್ಯಾದಿ ರಸಗಳು ಹಾಗೂ ಉಪ್ಪಿನ ಮಾರಾಟ; ಹಾಗೆಯೇ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಅಸಂಖ್ಯ ಪಾಪಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 58

सद्य एव विनश्यंति त्रिपुंड्रस्य च धारणात् । शिवद्रव्यापहरणं शिवनिंदा च कुत्रचित्

ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ—ಶಿವದ್ರವ್ಯ ಅಪಹರಣವೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶಿವನಿಂದೆಯೂ ಸಹ।

Verse 59

निंदा च शिवभक्तानां प्रायश्चितैर्न शुद्ध्यति । रुद्राक्षा यस्य गात्रेषु ललाटे च त्रिपुंड्रकम्

ಶಿವಭಕ್ತರ ನಿಂದೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧಿಯಾಗದು. ಆದರೆ ಯಾರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷ, ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವಿದೆಯೋ—ಅವನು ಮಹಾಪವಿತ್ರನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 60

स चांडालोऽपि संपूज्यः सर्ववर्णोत्तमो भवेत् । यानि तीर्थानि लोकेऽस्मिन्गंगायाः सरितश्च याः

ಅವನು ಚಾಂಡಾಲನಾದರೂ ಪೂಜ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯ ಎಲ್ಲ ನದೀಧಾರೆಗಳು—

Verse 61

स्नातो भवति सर्वत्र ललाटे यस्त्रिपुंड्रधृक् । सप्तकोटिमहामंत्राः पंचाक्षरपुरःसराः

ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದರೂ ಸರ್ವತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಪಂಚಾಕ್ಷರಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಏಳು ಕೋಟಿ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳು—

Verse 62

तथान्ये कोटिशो मंत्राः शैवाः कैवल्यहेतवः । ते सर्वे येन जप्ताः स्युर्यो बिभर्ति त्रिपुंड्रकम्

ಹಾಗೆಯೇ ಕೈವಲ್ಯಹೇತುವಾದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಶೈವಮಂತ್ರಗಳು—ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವವನಿಂದ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಜಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 63

सहस्रं पूर्वजातानां सहस्रं च जनिष्यताम् । स्ववंशजानां मर्त्यानामुद्धरेद्यस्त्रिपुंड्रधृक्

ತ್ರಿಪುಂಡ್ರಧಾರಿಯು ತನ್ನ ವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ, ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಬೇಕಾದ ಸಾವಿರ ಜನರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

इह भुक्त्वाखिलान्भोगान्दीर्घायुर्व्याधिवर्जितः । जीवितांते च मरणं सुखनैवं प्रपद्यते

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ ರೋಗರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಜೀವನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಖಕರ ಹಾಗೂ ಶುಭ ಮರಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 65

अष्टैश्वर्यगुणोपेतं प्राप्य दिव्यं वपुः शुभम् । दिव्यं विमानमारुह्य दिव्यस्त्रीशतसेवितः

ಅಷ್ಟೈಶ್ವರ್ಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ದಿವ್ಯವಾದ ಶುಭ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ, ನೂರಾರು ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸೇವಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 66

विद्याधराणां सिद्धानां गंधर्वाणां महौजसाम् । इंद्रादिलोकपालानां लोकेषु च यथाक्रमम्

ಅವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾಧರರ, ಸಿದ್ಧರ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಗಂಧರ್ವರ ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರಾದಿ ಲೋಕಪಾಲಕರ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 67

भुक्त्वा भोगान्सुविपुलान्प्रजेशानां पुरेषु च । ब्रह्मणः पदमासाद्य तत्र कल्पशतं रमेत्

ಪ್ರಜೇಶರ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿ ನೂರು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 68

विष्णोर्लोके च रमते यावद्ब्रह्मशतत्रयम्

ಅವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೂರು ನೂರು ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 69

शिवलोकं ततः प्राप्य रमते कालमक्षयम् । शिवसायुज्यमाप्नोति न स भूयोऽभिजायते

ನಂತರ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಅಕ್ಷಯಕಾಲವರೆಗೆ ಆನಂದದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 70

सर्वोपनिषदां सारं समालोच्य मुहुर्मुहुः । इदमेव हि निर्णीतं परं श्रेयस्त्रिपुंड्रकम्

ಎಲ್ಲ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಮರುಮರು ಚಿಂತಿಸಿ, ಇದುವೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ—ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವೇ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು।

Verse 71

एतत्त्रिपुंड्रमाहात्म्यं समासात्कथितं मया । रहस्यं सर्वभूतानां गोपनीयमिदं त्वया

ಈ ರೀತಿ ನಾನು ತ್ರಿಪುಂಡ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು. ಇದು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ರಹಸ್ಯ; ನೀನು ಇದನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕು।

Verse 72

इत्युक्त्वा भगवान्रुद्रस्तत्रैवांतरधीयत । सनत्कुमारोऽपि मुनिर्जगाम ब्रह्मणः पदम्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ಮುನಿ ಸನತ್ಕುಮಾರನೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪದಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 73

तवापि भस्मसंपर्कात्संजाता विमला मतिः । त्वमपि श्रद्धया पुण्यं धारयस्व त्रिपुंड्रकम्

ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಬುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ನೀನೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸು.

Verse 74

सूत उवाच । इत्युक्त्वा वामदेवस्तु शिवयोगी महातपाः । अभिमंत्र्य ददौ भस्म घोराय ब्रह्मरक्षसे

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ, ಶಿವಯೋಗಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ವಾಮದೇವನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ ಘೋರ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.

Verse 75

तेनासौ भालपटले चक्रे तिर्य क्त्रिपुंड्रकम् । ब्रह्मराक्षसतां सद्यो जहौ तस्यानुभावतः

ಆ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಎಳೆದನು. ಅದರ ಅನುಭವದಿಂದ ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.

Verse 76

स बभौ सूर्यसंकाशस्तेजोमण्डलमंडितः । दिव्यावयरूपैश्च दिव्यमाल्यांबरो ज्ज्वलः

ಅವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು, ತೇಜೋಮಂಡಲದಿಂದ ಮಂಡಿತನಾಗಿ. ದಿವ್ಯಾಭರಣರೂಪಗಳಿಂದಲೂ ದಿವ್ಯಮಾಲ್ಯಾಂಬರಗಳಿಂದಲೂ ಉಜ್ವಲನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 77

भक्त्या प्रदक्षिणीकृत्य तं गुरुं शिवयोगिनम् । दिव्यं विमानमारुह्य पुण्यलोकाञ्जगाम सः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಗುರು ಶಿವಯೋಗಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 78

वामदेवो महायोगी दत्त्वा तस्मै परां गतिम् । चचार लोके मूढात्मा साक्षादिव शिवः स्वयम्

ಮಹಾಯೋಗಿ ವಾಮದೇವನು ಅವನಿಗೆ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಮೂಢಾತ್ಮನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಸాక్షಾತ್ ಶಿವನೇ ಎಂಬಂತೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು।

Verse 79

य एतद्भस्ममाहात्म्यं त्रिपुंड्रं शृणुयान्नरः । श्रावयेद्वा पठेद्वापि स हि याति परां गतिम्

ಯಾವನಾದರೂ ಈ ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನೂ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನೂ ಕೇಳುವನು, ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವನು, ಇಲ್ಲವೆ ಓದುವನು—ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 80

कथयति शिवकीर्तिं संसृतेर्मुक्तिहेतुं प्रणमति शिवयोगिध्येयमीशांघ्रिपद्मम् । रचयति शिवभक्तोद्भासि भाले त्रिपुंड्रं न पुनरिह जनन्या गर्भवासं भजेत्सः

ಸಂಸಾರಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಶಿವಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವವನು, ಶಿವಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಈಶ್ವರನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವನು, ಮತ್ತು ಶಿವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವವನು—ಅವನು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭವಾಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ।