Adhyaya 12

Verse 1

ऋषभ उवाच । नमस्कृत्य महादेवं विश्वव्यापिनमीश्वरम् । वक्ष्ये शिवमयं वर्म सर्वरक्षाकरं नृणाम्

ಋಷಭನು ಹೇಳಿದರು—ವಿಶ್ವವ്യാപಿ ಈಶ್ವರ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷೆ ನೀಡುವ ಶಿವಮಯ ವರ್ಮ (ಕವಚ)ವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 2

शुचौ देशे समासीनो यथावत्कल्पितासनः । जितेंद्रियो जितप्राणश्चिंतयेच्छिवमव्ययम्

ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಅವ್ಯಯನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 3

हृत्पुंडरीकांतरसन्निविष्टं स्वतेजसा व्याप्तनभोवकाशम् । अतींद्रियं सूक्ष्ममनंतमाद्यं ध्यायेत्परानंदमयं महेशम्

ಹೃದಯಪದ್ಮದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಕಾಶಾವಕಾಶವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸುವ, ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಅನಂತ, ಆದ್ಯ—ಪರಮಾನಂದಮಯ ಮಹೇಶ್ವರನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 4

ध्यानावधूताखिलकर्मबंधश्चिरं चिदानंदनिमग्नचेताः । षडक्षरन्याससमाहितात्मा शैवेन कुर्या त्कवचेन रक्षाम्

ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಕರ್ಮಬಂಧಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಚಿರಕಾಲ ಚಿದಾನಂದದಲ್ಲಿ ಲೀನಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರನ್ಯಾಸದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಮಾಹಿತಗೊಳಿಸಿ—ಶೈವ ಕವಚದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 5

मां पातु देवोऽखिलदेवतात्मा संसारकूपे पतितं गभीरे । तन्नाम दिव्यं वरमंत्रमूलं धुनोतु मे सर्वमघं हृदिस्थम्

ಅಖಿಲ ದೇವತೆಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಆ ದೇವನು, ಗಹನ ಸಂಸಾರಕೂಪದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಅವನ ದಿವ್ಯ ನಾಮ—ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರಮೂಲ—ನನ್ನ ಹೃದಯಸ್ಥ ಸರ್ವ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಲಿ।

Verse 6

सर्वत्र मां रक्षतु विश्वमूर्त्तिर्ज्योतिर्मयानंदघनश्चिदात्मा । अणोरणीयानुरुशक्तिरेकः स ईश्वरः पातु भयादशेषात्

ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿ, ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ, ಆನಂದಘನ, ಚಿದಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಪ್ರಭು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಅಣುತರ, ಅಪಾರಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಏಕ ಈಶ್ವರನು ಸಕಲ ಭಯಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 7

यो भूस्वरूपेण बिभर्ति विश्वं पायात्स भूमेर्गिरिशोऽष्टमूर्तिः । योऽपां स्वरूपेण नृणां करोति संजीनं सोऽवतु मां जलेभ्यः

ಭೂಸ್ವರೂಪದಿಂದ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಅಷ್ಟಮೂರ್ತಿಯಾದ ಗಿರೀಶನು ಭೂಮಿತತ್ತ್ವದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಜಲಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂಜೀವನ ನೀಡುವವನು, ಜಲದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 8

कल्पावसाने भुवनानि दग्ध्वा सर्वाणि यो नृत्यति भूरिलीलः । स कालरुद्रोऽवतु मां दवाग्नेर्वात्यादिभीतेरखिलाच्च तापात्

ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಭುವನಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿ ಮಹಾಲೀಲೆಯಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವ ಆ ಕಾಲರುದ್ರನು, ದವಾಗ್ನಿಯಿಂದಲೂ, ವಾತ್ಯಾದಿ ಭೀತಿಯಿಂದಲೂ, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ದಾಹತಾಪಗಳಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 9

प्रदीप्तविद्युत्कनकावभासो विद्यावराभीतिकुठारपाणिः । चतुर्मुखस्तत्पुरुषस्त्रिनेत्रः प्राच्यां स्थितं रक्षतु मामजस्रम्

ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಕನಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ವಿದ್ಯಾ-ವರ-ಅಭಯ ಹಾಗೂ ಕುಠಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಚತುರ್ಮುಖ ತ್ರಿನೇತ್ರ ತತ್ಪುರುಷನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 10

कुठारवेदांकुशपाशशूलकपालढक्काक्षगुणान्दधानः । चतुर्मुखो नीलरुचिस्त्रिनेत्रः पायादघोरो दिशि दक्षिणस्याम्

ಕುಠಾರ, ವೇದ, ಅಂಕುಶ, ಪಾಶ, ಶೂಲ, ಕಪಾಲ, ಢಕ್ಕಾ, ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಧನುರ್ಗುಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ನೀಲವರ್ಣದ ತ್ರಿನೇತ್ರ ಚತುರ್ಮುಖ ಅಘೋರನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 11

कुंदेन्दुशंखस्फटिकावभासो वेदाक्षमालावरदाभयांकः । त्र्यक्षश्चतुर्वक्त्र उरुप्रभावः सद्योधिजातोवतु मां प्रतीच्याम्

ಕುಂದ, ಚಂದ್ರ, ಶಂಖ, ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ವೇದ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ವರ-ಅಭಯಚಿಹ್ನಯುಕ್ತ, ತ್ರಿನೇತ್ರ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಿ ಸದ್ಯೋಜಾತನು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 12

वराक्षमालाभयटंकहस्तः सरोजकिंजल्कसमानवर्णः । त्रिलोचनश्चारुचतुर्मुखो मां पायादुदीच्यां दिशि वामदेवः

ವರ, ಅಕ್ಷಮಾಲೆ, ಅಭಯ ಮತ್ತು ಟಂಕವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ, ಕಮಲದ ಕಿಂಜಲ್ಕದಂತೆ ವರ್ಣವಿರುವ, ತ್ರಿಲೋಚನ ಸುಂದರ ಚತುರ್ಮುಖ ವಾಮದೇವನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 13

वेदाभयेष्टांकुशटंकपाशकपालढक्काक्षकशूलपाणिः । सितद्युतिः पंचमुखोऽवतान्मामीशान ऊर्द्ध्वं परमप्रकाशः

ಊರ್ಧ್ವದಲ್ಲಿ ಪರಮಪ್ರಕಾಶಸ್ವರೂಪ, ಶುಭ್ರ ಕాంతಿಯಿಂದ ದೀಪ್ತ, ಪಂಚಮುಖ, ವೇದಗಳು, ಅಭಯಮುದ್ರೆ, ವರ, ಅಂಕುಶ, ಟಂಕ, ಪಾಶ, ಕಪಾಲ, ಢಕ್ಕಾ, ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲ ಧರಿಸಿದ ಈಶಾನನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 14

मूर्धानमव्यान्मम चंद्रमौ लिर्भालं ममाव्यादथ भालनेत्रः । नेत्रे ममाव्याद्भगनेत्रहारी नासां सदा रक्षतु विश्वनाथः

ನನ್ನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಚಂದ್ರಮೌಳಿ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಲಲಾಟವನ್ನು ಭಾಲನೇತ್ರನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಭಗನೇತ್ರಹಾರಿ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಮೂಗನ್ನು ವಿಶ್ವನಾಥನು ಸದಾ ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 15

पायाच्छ्रुती मे श्रुतिगीतकीर्तिः कपोलमव्या त्सततं कपाली । वक्त्रं सदा रक्षतु पंचवक्त्रो जिह्वां सदा रक्षतु वेदजिह्वः

ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ವೇದಗಳು ಹಾಡುವ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರಭು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಗಂಡಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಪಾಲಿ ಸದಾ ಕಾಪಾಡಲಿ; ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಪಂಚವಕ್ತ್ರನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ವೇದಜಿಹ್ವನು ಸದಾ ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 16

कंठं गिरीशोऽवतु नीलकंठः पाणिद्वयं पातु पिनाकपाणिः । दोर्मूलमव्यान्मम धर्मबाहुर्वक्षःस्थलं दक्षमखांतकोऽव्यात्

ನನ್ನ ಕಂಠವನ್ನು ನೀಲಕಂಠ ಗಿರೀಶನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಪಿನಾಕಪಾಣಿ ಕಾಪಾಡಲಿ; ನನ್ನ ಭುಜಮೂಲಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಬಾಹು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳವನ್ನು ದಕ್ಷಯಜ್ಞಾಂತಕನು ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 17

ममोदरं पातु गिरींद्रधन्वा मध्यं ममाव्यान्मदनान्तकारी । हेरंबतातो मम पातु नाभिं पायात्कटी धूर्जटिरीश्वरो मे

ನನ್ನ ಉದರವನ್ನು ಗಿರೀಂದ್ರಧನ್ವನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಮದನಾಂತಕಾರಿ ಕಾಪಾಡಲಿ; ನನ್ನ ನಾಭಿಯನ್ನು ಹೇರಂಬತಾತ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಕಟಿಯನ್ನು ಧೂರ್ಜಟಿ ಈಶ್ವರನು ಕಾಪಾಡಲಿ।

Verse 18

ऊरुद्वयं पातु कुबेरमित्रो जानुद्वयं मे जगदीश्वरोऽव्यात् । जंघायुगं पुंगवकेतुरव्यात्पादौ ममाव्या त्सुरवंद्यपादः

ನನ್ನ ಎರಡು ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಕುಬೇರಮಿತ್ರನು ಕಾಯಲಿ; ನನ್ನ ಎರಡು ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ಜಗದೀಶ್ವರನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ನನ್ನ ಎರಡು ಜಂಘೆಗಳನ್ನು ಪುಂಗವಕೇತು ಕಾಯಲಿ; ದೇವರು ವಂದಿಸುವ ಪಾದಗಳಿರುವವನು ನನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 19

महेश्वरः पातु दिनादियामे मां मध्ययामेऽवतु वामदेवः । त्रियंबकः पातु तृतीययामे वृषध्वजः पातु दिनांत्ययामे

ದಿನದ ಮೊದಲ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ; ಮಧ್ಯಯಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಮದೇವನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಮೂರನೇ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ; ದಿನಾಂತ್ಯ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ವೃಷಧ್ವಜನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 20

पायान्निशादौ शशिशेखरो मां गंगाधरो रक्षतु मां निशीथे । गौरीपतिः पातु निशावसाने मृत्युंजयो रक्षतु सर्वकालम्

ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶಶಿಶೇಖರನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ; ನಿಶೀಥದಲ್ಲಿ ಗಂಗಾಧರನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೌರೀಪತಿನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ; ಸರ್ವಕಾಲವೂ ಮೃತ್ಯುಂಜಯನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 21

अंतःस्थितं रक्षतु शंकरो मां स्थाणुः सदा पातु बहिःस्थितं माम् । तदंतरे पातु पतिः पशूनां सदा शिवो रक्षतु मां समंतात्

ಒಳಗಿನಿಂದ ಶಂಕರನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಣು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ. ಇವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಶುಪತಿನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಸದಾ ಶಿವನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ.

Verse 22

तिष्ठंतमव्या द्भुवनैकनाथः पायाद्व्रजंतं प्रमथाधिनाथः । वेदांतवेद्योऽवतु मान्निषण्णं मामव्ययः पातु शिवः शयानम्

ನಾನು ನಿಂತಿರುವಾಗ ಭುವನೈಕನಾಥನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ; ನಾನು ನಡೆಯುವಾಗ ಪ್ರಮಥಾಧಿನಾಥನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ನಾನು ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ವೇದಾಂತವೇದ್ಯನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ; ನಾನು ಮಲಗಿರುವಾಗ ಅವ್ಯಯ ಶಿವನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 23

मार्गेषु मां रक्षतु नीलकंठः शैलादिदुर्गेषु पुरत्रयारिः । अरण्यवासादिमहाप्रवासे पायान्मृगव्याध उदारशक्तिः

ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನೀಲಕಂಠನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಪರ್ವತಾದಿ ದುರ್ಗಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪುರತ್ರಯಾರಿ ಕಾವಲು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿ. ಅರಣ್ಯವಾಸಾದಿ ಮಹಾಪ್ರವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಉದಾರಶಕ್ತಿಯ ಮೃಗವ್ಯಾಧ-ರೂಪ ಶಿವನು ನನಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲಿ.

Verse 24

कल्पांतकाटोपपटुप्रकोपः स्फुटाट्टहासोच्चलितांडकोशः । घोरारिसेनार्णवदुर्निवारमहाभयाद्रक्षतु वीरभद्रः

ಕಲ್ಪಾಂತದ ಪ್ರಳಯದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ-ಪ್ರಚಂಡ ಕೋಪವಿರುವವನು, ಸ್ಫುಟ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ಅಂಡಕೋಶಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುವವನು, ಭೀಕರ ಶತ್ರುಸೇನಾ-ಸಮುದ್ರಕ್ಕೂ ಅಜೇಯನು—ಅಂತಹ ವೀರಭದ್ರನು ದುರ್ಣಿವಾರ ಮಹಾಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 25

पत्त्यश्वमातंगघटावरूथसहस्रलक्षायुतकोटिभीषणम् । अक्षौहिणीनां शतमाततायिनां छिंद्या न्मूढो घोरकुठारधारया

ಪತ್ತಿ, ಅಶ್ವ, ಮಾತಂಗ, ರಥ ಹಾಗೂ ಕವಚಧಾರಿ ದಳಗಳ ಸಹಸ್ರ-ಲಕ್ಷ-ಅಯುತ-ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ಭೀಕರವಾದ ಆತನಾತಾಯಿಗಳ ನೂರು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿಗಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ, ಮೋಹಗ್ರಸ್ತನು ಘೋರ ಕುಠಾರದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಧಾರೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಛೇದಿಸಬೇಕು.

Verse 26

निहंतु दस्यून्प्रलयानलार्चिर्ज्वलत्त्रिशूलं त्रिपुरांतकस्य । शार्दूलसिंहर्क्षवृकादिहिंस्रान्संत्रासयत्वीशधनुःपिनाकम्

ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನ ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ತ್ರಿಶೂಲವು ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲಿ; ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ ಧನುಸ್ಸಾದ ಪಿನಾಕವು ಹುಲಿ, ಸಿಂಹ, ಕರಡಿ, ತೋಳ ಮೊದಲಾದ ಹಿಂಸ್ರ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಭೀತಿಗೊಳಿಸಲಿ.

Verse 27

दुःस्वप्नदुःशकुनदुर्गतिदौर्मनस्यदुर्भिक्षदुर्व्यसनदुःसहदुर्यशांसि । उत्पाततापविषभीतिमसद्ग्रहार्तिव्याधींश्च नाशयतु मे जगतामधीशः

ಜಗತಗಳ ಅಧೀಶ್ವರನು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ದುಃಸ್ವಪ್ನ, ದುಃಶಕುನ, ದುರ್ಗತಿ, ದೌರ್ಮನಸ್ಯ, ದುರ್ಭಿಕ್ಷ, ದುರ್ವ್ಯಸನ, ದುಃಸಹ ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ದುರ್ಜಶಸ್ಸು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಮಾಡಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ಪಾತ, ತಾಪ, ವಿಷಭೀತಿ, ಅಸದ್ಗ್ರಹಪೀಡೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಧಿಗಳನ್ನೂ ದೂರಮಾಡಲಿ.

Verse 28

ओंनमो भगवते सदाशिवाय सकलतत्त्वात्मकाय सकलतत्त्वविहाराय सकललोकैककर्त्रे सकललौकैकभर्त्रे सकललोकैकहर्त्रे सकललोकैकगुरवे सकललोकैकसाक्षिणे सकलनिगमगुह्याय सकलवरप्रदाय सकलदुरितार्तिभंजनाय सकलजगदभयंकराय सकललोकैकशंकराय शशांकशेखराय शाश्व तनिजाभासाय निर्गुणाय निरुपमाय नीरूपाय निराभासाय निरामयाय निष्प्रपंचाय निष्कलंकाय निर्द्वंद्वाय निःसंगाय निर्मलाय निर्गमाय नित्यरूपविभवाय निरुपमविभवाय निराधाराय नित्यशुद्धबुद्धपरिपूर्णसच्चिदानंदाद्वयाय परमशांतप्रकाशतेजोरूपाय जयजय महारुद्र महारौद्र भद्रावतार दुःखदावदारण महाभैरव कालभैरव कल्पान्तभैरव कपालमालाधर खट्वांगखड्गचर्मपाशांकुशडमरुशूलचापबाणगदाशक्तिभिं डिपालतोमरमुसलमुद्गरपट्टिशपरशुपरिघभुशुंडीशतघ्नीचक्राद्यायुधभीषणकरसहस्र मुखदंष्ट्राकराल विकटाट्टहासविस्फारितब्रह्मामण्डल नागेंद्र कुण्डल नागेंद्रहार नागेंद्रवलय नागेंद्रचर्मधर मृत्युंजय त्र्यंबक त्रिपुरांतक विरूपाक्ष विश्वेश्वर विश्वरूप वृषभवाहन विषभूषण विश्वतोमुख सर्वतो रक्षरक्ष मां ज्वलज्वल महामृत्युभयमपमृत्युभयं नाशयनाशय रोगभयमुत्सादयोत्सादय विषसर्पभयं शमयशमय चोरभयं मारयमारय मम शत्रूनुच्चा टयोच्चाटय शूलेन विदारयविदारय कुठारेण भिंधिभिंधि खड्गेन छिंधिछिंधि खट्वांगेन विपोथयविपोथय मुसलेन निष्पेषयनिष्पेषय बाणैः संताडय संताडय रक्षांसि भीषयभीषय भूतानि विद्रावयविद्रावय कूष्मांडवेतालमारीगणब्रह्मराक्षसान्संत्रासयसंत्रासय ममाभयं कुरुकुरु वित्रस्तं मामाश्वास याश्वासय नरकभयान्मामुद्धारयोद्धारय संजीवयसंजीवय क्षुत्तृड्भ्यां मामाप्याययाप्यायय दुःखातुरं मामानन्दयानंदय शिवकवचेन मामाच्छादया च्छादय त्र्यंबक सदाशिव नमस्तेनमस्तेनमस्ते । ऋषभ उवाच । इत्येतत्कवचं शैवं वरदं व्याहृतं मया । सर्वबाधाप्रशमनं रहस्यं सर्व देहिनाम्

ಓಂ—ಭಗವಾನ್ ಸದಾಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ: ಸಕಲ ತತ್ತ್ವಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದವನೆ, ಸಕಲ ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವನೆ; ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಏಕೈಕ ಕರ್ತೃ-ಭರ್ತೃ-ಹರ್ತೃ; ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಏಕೈಕ ಗುರು ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಿ; ಸಕಲ ನಿಗಮಗಳ (ವೇದಗಳ) ಗುಹ್ಯಸಾರ; ಸಕಲ ವರಪ್ರದಾತ; ಸಕಲ ಪಾಪ-ಆರ್ತಿಭಂಜಕ; ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅಭಯದಾಯಕ; ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಏಕೈಕ ಶಂಕರ; ಶಶಾಂಕಶೇಖರ, ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವಪ್ರಭೆ; ನಿರ್ಗುಣ, ನಿರುಪಮ, ನಿರಾಕಾರ, ನಿರಾಭಾಸ, ನಿರಾಮಯ; ನಿಷ್ಪ್ರಪಂಚ, ನಿಷ್ಕಲಂಕ, ನಿರ್ದ್ವಂದ್ವ, ನಿಃಸಂಗ, ನಿರ್ಮಲ, ಪರಾತ್ಪರ; ನಿತ್ಯರೂಪ ವೈಭವಯುಕ್ತ, ಅನುಪಮ ವೈಭವ, ನಿರಾಧಾರ; ನಿತ್ಯ ಶುದ್ಧ-ಬುದ್ಧ-ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಅದ್ವಯ; ಪರಮ ಶಾಂತಿ-ಪ್ರಕಾಶ-ತೇಜೋಮಯ ಸ್ವರೂಪ. ಜಯ ಜಯ—ಮಹಾರುದ್ರ, ಮಹಾರೌದ್ರ, ಭದ್ರಾವತಾರ, ದುಃಖದಾವಾನಲ ದಾರಣಕರ್ತ; ಮಹಾಭೈರವ, ಕಾಲಭೈರವ, ಕಲ್ಪಾಂತಭೈರವ, ಕಪಾಲಮಾಲಾಧರ; ಅನೇಕಾಯುಧಭೀಷಣ—ಖಟ್ವಾಂಗ, ಖಡ್ಗ, ಚರ್ಮ, ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ, ಡಮರು, ತ್ರಿಶೂಲ, ಧನು-ಬಾಣ, ಗದಾ, ಶಕ್ತಿ, ಭಿಂಡಿಪಾಲ, ತೋಮರ, ಮುಸಲ, ಮುದ್ಗರ, ಪಟ್ಟಿಶ, ಪರಶು, ಪರಿಘ, ಭುಶುಂಡಿ, ಶತಘ್ನಿ, ಚಕ್ರಾದಿ; ಸಹಸ್ರಹಸ್ತ, ಬಹುಮುಖ, ಭಯಂಕರ ದಂಷ್ಟ್ರ, ವಿಕಟ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಕಂಪಿಸುವವನೆ. ನಾಗೇಂದ್ರಕುಂಡಲ-ಹಾರ-ವಲಯ-ಚರ್ಮಧರ; ಮೃತ್ಯುಂಜಯ, ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ತ್ರಿಪುರಾಂತಕ; ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ವಿಶ್ವರೂಪ; ವೃಷಭವಾಹನ, ವಿಷಭೂಷಣ; ವಿಶ್ವತೋಮುಖ—ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷ ರಕ್ಷ ನನ್ನನ್ನು. ಜ್ವಲ ಜ್ವಲ; ಮಹಾಮೃತ್ಯು-ಅಪಮೃತ್ಯು ಭಯವನ್ನು ನಾಶಯ ನಾಶಯ; ರೋಗಭಯವನ್ನು ಉತ್ಸಾದಯ ಉತ್ಸಾದಯ; ವಿಷ-ಸರ್ಪಭಯವನ್ನು ಶಮಯ ಶಮಯ; ಚೋರಭಯವನ್ನು ಮಾರಯ ಮಾರಯ; ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚಾಟಯ ಉಚ್ಚಾಟಯ. ಶೂಲದಿಂದ ವಿದಾರಯ; ಕುಠಾರದಿಂದ ಭಿಂಧಿ; ಖಡ್ಗದಿಂದ ಛಿಂಧಿ; ಖಟ್ವಾಂಗದಿಂದ ವಿಪೋಥಯ; ಮುಸಲದಿಂದ ನಿಷ್ಪೇಷಯ; ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂತಾಡಯ. ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಭೀಷಯ; ಭೂತಗಳನ್ನು ವಿದ್ರಾವಯ; ಕೂಷ್ಮಾಂಡ-ವೇತಾಳ-ಮಾರೀಗಣ-ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂತ್ರಾಸಯ ಸಂತ್ರಾಸಯ. ನನಗೆ ಅಭಯ ಕರು; ಭೀತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ವಾಸಯ; ನರಕಭಯದಿಂದ ಉದ್ಧಾರಯ; ಸಂಜೀವಯ; ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಆಪ್ಯಾಯಯ; ದುಃಖಾತುರನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಆನಂದಯ; ಶಿವಕವಚದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆಚ್ಛಾದಯ. ತ್ರ್ಯಂಬಕ ಸದಾಶಿವ—ನಮಸ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ. ಋಷಭನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂತೆ ವರದಾಯಕವಾದ ಈ ಶೈವ ಕವಚವನ್ನು ನಾನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದೆನು; ಇದು ಸರ್ವ ದೇಹಿಗಳಿಗೂ ರಹಸ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವ ಬಾಧೆಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವುದು.

Verse 29

यः सदा धारयेन्मर्त्यः शैवं कवचमुत्तमम् । न तस्य जायते क्वापि भयं शम्भोरनुग्रहात्

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಈ ಉತ್ತಮ ಶೈವ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಶಂಭು (ಶಿವ)ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಭಯ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 30

क्षीणायुर्मृत्युमापन्नो महारोगहतोऽपि वा । सद्यः सुखमवाप्नोति दीर्घमायुश्च विंदति

ಆಯು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವವನು, ಮರಣಗ್ರಾಸಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವನು, ಅಥವಾ ಮಹಾರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಸುಖ-ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

सर्वदारिद्र्यशमनं सौमंगल्यविवर्धनम् । यो धत्ते कवचं शैवं स देवैरपि पूज्यते

ಸರ್ವ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ಸೌಮಂಗಳ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಶೈವ ಕವಚವನ್ನು ಯಾರು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 32

महापातकसंघातैर्मुच्यते चोपपातकैः । देहांते शिवमाप्नोति शिववर्मानुभावतः

ಶಿವವರ್ಮ (ಶಿವನ ರಕ್ಷಾಕವಚ)ದ ಅನುಭವ-ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮಹಾಪಾತಕಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದಲೂ ಉಪಪಾತಕಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

त्वमपि श्रद्धया वत्स शैवं कवच मुत्तमम् । धारयस्व मया दत्तं सद्यः श्रेयो ह्यवाप्स्यसि

ವತ್ಸಾ, ನೀನು ಕೂಡ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಾನು ನೀಡಿದ ಈ ಉತ್ತಮ ಶೈವ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸು; ತಕ್ಷಣವೇ ನೀನು ಮಂಗಳವೂ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸೂ ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 34

सूत उवाच । इत्युक्त्वा ऋषभो योगी तस्मै पार्थिवसूनवे । ददौ शंखं महारावं खड्गं चारिनिषूदनम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಯೋಗಿ ಋಷಭನು ಆ ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಮಹಾನಾದದ ಶಂಖವನ್ನೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು।

Verse 35

पुनश्च भस्म संमंत्र्य तदंगं सर्वतोऽस्पृशत् । गजानां षट्सहस्रस्य द्विगुणं च बलं ददौ

ನಂತರ ಅವರು ಭಸ್ಮವನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರು; ಆರು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಬಲದ ದ್ವಿಗುಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದರು।

Verse 36

भस्मप्रभावात्संप्राप्य बलैश्वर्यधृतिस्मृतीः । स राजपुत्रः शुशुभे शरदर्क इव श्रिया

ಆ ಭಸ್ಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಬಲ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಧೃತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಶರದೃತುವಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕాంతಿಯಿಂದ ಶೋಭಿಸಿದನು।

Verse 37

तमाह प्रांजलिं भूयः स योगी राजनंदनम् । एष खड्गो मया दत्तस्तपोमंत्रानुभावतः

ಮತ್ತೆ ಆ ಯೋಗಿ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತ ರಾಜನಂದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರದ ಅನುಭಾವದಿಂದ ಈ ಖಡ್ಗವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ।”

Verse 38

शितधारमिमं खड्गं यस्मै दर्शयसि स्फुटम् । स सद्यो म्रियते शत्रुः साक्षान्मृत्युरपि स्वयम्

ನೀನು ಈ ತೀಕ್ಷ್ಣಧಾರೆಯ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಆ ಶತ್ರು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ—ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮೃತ್ಯುವೇ ಸ್ವತಃ ಬಂದಂತೆ।

Verse 39

अस्य शंखस्य निह्रादं ये शृण्वंति तवाहिताः । ते मूर्च्छिताः पतिष्यंति न्यस्तशस्त्रा विचेतना

ಈ ಶಂಖದ ನಾದವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿರೋಧಿಗಳಾದವರು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವರು ಮೂರ್ಚ್ಛಿತರಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ—ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಚೇತನಾರಹಿತರಾಗಿ।

Verse 40

खड्गशंखाविमौ दिव्यौ परसैन्यविनाशिनौ । आत्मसैन्यस्वपक्षाणां शौर्यतेजोविवर्धनौ

ಈ ದಿವ್ಯ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಶಂಖ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ; ತನ್ನ ಸೈನ್ಯ ಹಾಗೂ ಸ್ವಪಕ್ಷಿಗಳ ಶೌರ್ಯ-ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 41

एतयोश्च प्रभावेन शैवेन कवचेन च । द्विषट्सहस्रनागानां बलेन महतापि च

ಈ ಎರಡರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೈವ ಕವಚದಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ದ್ವಿಷಟ್ಸಹಸ್ರ ಆನೆಗಳ ಮಹಾಬಲದಿಂದಲೂ,

Verse 42

भस्मधारणसामर्थ्याच्छत्रुसैन्यं विजेष्यसि । प्राप्य सिंहासनं पैत्र्यं गोप्तासि पृथिवीमिमाम्

ಭಸ್ಮಧಾರಣೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಜಯಿಸುವೆ; ಪೈತ್ರಿಕ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಪಡೆದು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವೆ।

Verse 43

इति भद्रायुषं सम्यगनुशास्य समातृकम् । ताभ्यां संपूजितः सोऽथ योगी स्वैरगतिर्ययौ

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭದ್ರಾಯುಷನಿಗೆ ಅವನ ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರಿಂದ ಪೂಜಿತ-ಸತ್ಕೃತನಾದ ಆ ಯೋಗಿ ನಂತರ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಕಡೆಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು।