Adhyaya 84

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । कैलासे पृच्छते भक्त्या षण्मुखाय शिवोदितम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಷಣ್ಮುಖ (ಸ್ಕಂದ) ಕೇಳಿದಾಗ ಶಿವನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದದು ಅದು।

Verse 2

ईश्वर उवाच । पूर्वं त्रेतायुगे स्कन्द हतो रामेण रावणः । चतुर्दश तदा कोट्यो निहता ब्रह्मरक्षसाम्

ಈಶ್ವರ (ಶಿವ) ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸ್ಕಂದ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ರಾವಣನನ್ನು ವಧಿಸಿದನು; ಆಗ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಕೋಟಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರು ಸಹ ನಾಶವಾದರು।

Verse 3

हतेषु तेषु वै तत्र रक्षणाय दिवौकसाम् । महानन्दस्तदा जातस्त्रिषु लोकेषु पुत्रक

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಹತರಾದಾಗ, ದೇವಲೋಕವಾಸಿಗಳ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ, ಮಗನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಮಹಾನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 4

ततः सीतां समासाद्य समं वानरपुंगवैः । रामोऽप्ययोध्यामायातो भरतेन कृतोत्सवः । तस्मै समर्पयामास स राज्यं लक्ष्मणाग्रजः

ನಂತರ ಸೀತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ವಾನರಪುಂಗವರೊಂದಿಗೆ ರಾಮನು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಬಂದನು; ಅಲ್ಲಿ ಭರತನು ಉತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದನು; ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಅಗ್ರಜ ರಾಮನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಭರತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 5

तस्मिन्प्रशासति ततो राज्यं निहतकण्टकम् । कृतकार्योऽथ हनुमान्कैलासमगात्पुरा

ಅವನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಂಟಕರಹಿತ (ಉಪದ್ರವ-ಶತ್ರುರಹಿತ)ಮಾಡಿ, ಕೃತಕಾರ್ಯನಾದ ಹನುಮಾನ್ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 6

ततो नन्दी प्रतीहारो रुद्रांशमपि तं कपिम् । न च संगमयामास रुद्रेणाघौघहारिणा

ನಂತರ ದ್ವಾರಪಾಲಕ ನಂದಿ—ಆ ಕಪಿ ರುದ್ರಾಂಶನಾಗಿದ್ದರೂ—ಪಾಪೌಘಹಾರಿಯಾದ ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸಂಗಮ (ದರ್ಶನ) ಮಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 7

तेन पृष्टस्तदा नन्दी किं मया पातकं कृतम् । येन रुद्रवपुः पुण्यं न पश्याम्यम्बिकान्वितम्

ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ (ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು): “ನಂದೀ, ನಾನು ಯಾವ ಪಾತಕ ಮಾಡಿದೆನು? ಅದರಿಂದ ಅಂಬಿಕಾಸಹಿತ ಪುಣ್ಯ ರುದ್ರರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣಲಾರೆನು.”

Verse 8

नन्द्युवाच । त्वयावतरणं चक्रे कपीन्द्रामरहेतुना । तथापि हि कृतं पापमुपभोगेन शाम्यति

ನಂದಿ ಹೇಳಿದರು: “ಹೇ ಕಪೀಂದ್ರಾ! ದೇವಕಾರ್ಯಾರ್ಥವೇ ನಿನ್ನ ಅವತರಣವಾಯಿತು. ಆದರೂ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ಭೋಗದಿಂದಲೇ ಶಮಿಸುತ್ತದೆ.”

Verse 9

हनुमानुवाच । किं मयाकारि तत्पापं नन्दिन्देवार्थकारिणा । राक्षसाश्च हता दुष्टा विप्रयज्ञाङ्गघातिनः

ಹನುಮಾನ್ ಹೇಳಿದರು: “ಹೇ ನಂದೀ! ದೇವಾರ್ಥಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದ ನಾನು ಯಾವ ಪಾಪ ಮಾಡಿದೆನು? ದುಷ್ಟ ರಾಕ್ಷಸರು ಹತರಾದರು—ಅವರು ವಿಪ್ರರನ್ನೂ ಯಜ್ಞಾಂಗಗಳನ್ನೂ ಘಾತಮಾಡುವವರು.”

Verse 10

ततस्तदालापकुतूहली हरो निजांशभाजं कपिमुग्रतेजसम् । उवाच द्वारान्तरदत्तदृष्टिः पुरःस्थितं प्रेक्ष्य कपीश्वरं पुनः

ಆ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕುರಿತು ಕುತೂಹಲಗೊಂಡ ಹರ (ಶಿವ)ನು ಬಾಗಿಲಿನ ಒಳಗಿನಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಅಂಶಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆದ ಉಗ್ರತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕಪೀಶ್ವರನು ಎದುರು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 11

ईश्वर उवाच । गङ्गा गया कपे रेवा यमुना च सरस्वती । सर्वपापहरा नद्यस्तासु स्नानं समाचर

ಈಶ್ವರ (ಶಿವ)ನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಕಪೇ! ಗಂಗಾ, ಗಯಾ, ರೇವಾ, ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ—ಈ ನದಿಗಳು ಸರ್ವಪಾಪಹರಗಳು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸು।

Verse 12

नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । सोमनाथसमीपस्थं तत्र त्वं गच्छ वानर

ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪರಮಶೋಭನವಾದ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಸೋಮನಾಥನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ. ಓ ವಾನರಾ, ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗು।

Verse 13

तत्र स्नात्वा महापापं गमिष्यति ममाज्ञया । उत्पत्य वेगाद्धनुमाञ्छ्रीरेवादक्षिणे तटे

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾಪಾಪವು ದೂರವಾಗುವುದು. ನಂತರ ಹನುಮಾನ್ ವೇಗದಿಂದ ಜಿಗಿದು ಶ್ರೀರೇವಾ (ನರ್ಮದೆ)ಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 14

जगाम सुमहानादस्तपश्चक्रे सुदुष्करम् । तस्य वै तप्यमानस्य रक्षोवधकृतं तमः

ಅವನು ಮಹಾನಾದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ರಾಕ್ಷಸವಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ತಮಸ್ಸು ಶಮನವಾಗತೊಡಗಿತು।

Verse 15

विलीनं पार्थ कालेन कियतेशप्रसादतः । ततो देवैः समं देवस्तत्तीर्थमगमद्धरः

ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ಕೆಲಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈಶನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ಅಂಧಕಾರ ಲೀನವಾಯಿತು. ನಂತರ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ದೇವ ಹರನು ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 16

कपिमालिङ्गयामास वरं तस्मै प्रदत्तवान् । अद्यप्रभृति ते तीर्थं भविष्यति न संशयः

ಭಗವಂತನು ಕಪಿಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು—“ಇಂದಿನಿಂದ ಇದು ನಿನ್ನ ತೀರ್ಥವಾಗುವುದು; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.”

Verse 17

कपितीर्थं ततो जातं तस्थौ तत्र स्वयं हरः । हनूमन्तेश्वरो नाम्ना सर्वहत्याहरस्तदा

ಅದರಿಂದ ‘ಕಪಿತೀರ್ಥ’ ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಹರನು ನೆಲೆಸಿದನು. ‘ಹನೂಮಂತೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಅವನು ಆಗ ಸರ್ವಹತ್ಯಾಪಾಪಹರನಾದನು.

Verse 18

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भक्त्या लिङ्गं प्रपूजयेत् । सर्वपापानि नश्यन्ति हरस्य वचनं यथा

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ—ಇದು ಹರನ ವಚನ.

Verse 19

तत्रास्थीनि विलीयन्ते पिण्डदानेऽक्षया गतिः । यत्किंचिद्दीयते तत्र तद्धि कोटिगुणं भवेत्

ಅಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಗಳೂ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಪಿಂಡದಾನದಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಯಾವ ದಾನವೂ ಕೋಟಿಗುಣ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 20

हनुमानप्ययोध्यायां रामं द्रष्टुमथागमत् । चकार कुशलप्रश्नं स्वस्वरूपं न्यवेदयत्

ಹನುಮಾನನೂ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಬಂದು ಶ್ರೀರಾಮನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದನು. ಕುಶಲಮಂಗಳ ವಿಚಾರಿಸಿ, ನಂತರ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ನಿಜ ತತ್ತ್ವವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Verse 21

श्रीराम उवाच । कुर्वतो देवकार्यं ते मम कार्यं च कुर्वतः । ततोऽहमपि पापीयांस्तपस्तप्स्याम्यसंशयम्

ಶ್ರೀರಾಮನು ಹೇಳಿದರು— “ನೀನು ದೇವಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ನನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪಾಪಭಾರದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದೆನಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವೆನು.”

Verse 22

तत्रैव दक्षिणे कूले रेवायाः पापहारिणि । चतुर्विंशतिवर्षाणि तपस्तेपेऽथ राघवः

ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಪಾಪಹಾರಿಣಿಯಾದ ರೇವೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ, ರಾಘವನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 23

ज्योतिष्मतीपुरीसंस्थः श्रीरेवास्नानमाचरन् । तस्य शुश्रूषणं चक्रे लक्ष्मणोऽपि तदाज्ञया

ಜ್ಯೋತಿಷ್ಮತೀ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಅವರು ಶ್ರೀರೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಶುಭ ಸ್ನಾನವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು. ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೂ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು.

Verse 24

स्थापयामासतुर्लिङ्गे तौ तदा रामलक्ष्मणौ । प्रभावात्सत्यतपसो रेवातीरे महामती । निष्पापतां तदा वीरौ जग्मतू रामलक्ष्मणौ

ಆಗ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಅಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಓ ಮಹಾಮತೇ, ರೇವಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸತ್ಯತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಪಾಪರಹಿತರಾದರು.

Verse 25

ततस्तदा देवपुरोगमो हरो गतो हि वै पुण्यमुनीश्वरैः सह । आगत्य तीर्थं च वरं ददौ तदा निजां कलां तत्र विमुच्य तीर्थे

ಆಗ ದೇವಗಣಗಳ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಹರ (ಶಿವ) ಪುಣ್ಯ ಮುನೀಶ್ವರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದನು. ಆಗಮಿಸಿ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ತನ್ನ ದಿವ್ಯಕಲೆಯ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 26

मुनिभिः सर्वतीर्थानां क्षिप्तं कुम्भोदकं भुवि । एकस्थं लिङ्गनामाथ कलाकुम्भस्तथाभवत्

ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಕುಂಭೋದಕವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸುರಿದರು. ಆ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ‘ಕಲಾಕುಂಭ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಲಿಂಗವು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 27

कुम्भेश्वर इति ख्यातस्तदा देवगणार्चितः । रामोऽपि पूजयामास तल्लिङ्गं देवसेविवतम्

ಆಗ ಆ ಲಿಂಗವು ‘ಕುಂಭೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು; ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿತವಾಯಿತು. ದೇವರುಗಳು ನಿತ್ಯ ಸೇವಿಸುವ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ರಾಮನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 28

ततो वरं ददौ देवो रामकीर्त्यभिवृद्धये । चतुर्विंशतिमे वर्षे रामो निष्पापतां गतः

ನಂತರ ದೇವನು ರಾಮನ ಕೀರ್ತಿವರ್ಧನೆಗಾಗಿ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ನಿಷ್ಪಾಪತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 29

यदा कन्यागतः पङ्गुर्गुरुणा सहितो भवेत् । तदेव देवयात्रेयमिति देवा जगुर्मुदा

ಪಂಗು (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ಕನ್ಯಾರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಗುರುನೊಂದಿಗೆ ಸಹಿತನಾಗಿರುವಾಗ, ಅದೇ ದೇವಯಾತ್ರೆಯ ಕಾಲ—ಎಂದು ದೇವರುಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಹಾಡಿದರು।

Verse 30

यथा गोदावरीतीर्थे सर्वतीर्थफलं भवेत् । तथात्र रेवास्नानेन लिङ्गानां दर्शनैर्न्ःणाम्

ಗೋದಾವರೀ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲ ದೊರಕುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ರೇವಾ (ನರ್ಮದೆ)ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಲಿಂಗಗಳ ದರ್ಶನದಿಂದ ಜನರು ಅದೇ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 31

करिष्यन्त्यत्र ये श्राद्धं पित्ःणां नर्मदातटे । कुम्भेश्वरसमीपस्थास्तत्फलं शृणु षण्मुख

ಇಲ್ಲಿ ನರ್ಮದಾ ತಟದಲ್ಲಿ ಕುಂಭೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪ ವಾಸಿಸಿ ಪಿತೃಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವರು ಪಡೆಯುವ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು, ಓ ಷಣ್ಮುಖಾ।

Verse 32

यावन्तो रोमकूपाः स्युः शरीरे सर्वदेहिनाम् । तावद्वर्षप्रमाणेन पित्ःणामक्षया गतिः

ಸರ್ವ ದೇಹಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಕೂಪಗಳಿವೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಗತಿ—ಅವಿನಾಶಿ ಲಾಭ—ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 33

पृथिव्यां देवताः सर्वाः सर्वतीर्थानि यानि तु । लभन्ते तत्फलं मर्त्या लिङ्गत्रयविलोकनात्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳು ನೀಡುವ ಫಲವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಕೇವಲ ತ್ರಿಲಿಂಗದ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 34

अपुत्रो लभते पुत्रं निर्धनो धनमाप्नुयात् । सरोगो मुच्यते रोगान्नात्र कार्या विचारणा

ಇಲ್ಲಿ ಅಪುತ್ರನು ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ನಿರ್ಧನನು ಧನವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ, ರೋಗಿಯು ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 35

सिंहराशिं गते जीवे यत्स्याद्गोदावरीफलम् । तद्द्वादशगुणं स्कन्द कुम्भेश्वरसमीपतः

ಗುರು ಸಿಂಹರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಗೋದಾವರಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲ—ಓ ಸ್ಕಂದಾ! ಕುಂಭೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಅದೇ ದ್ವಾದಶಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 36

ये जानन्ति न पश्यन्ति कुम्भशम्भुमुमापतिम् । नर्मदादक्षिणे कूले तेषां जन्म निरर्थकम्

ಉಮಾಪತಿ ಕುಂಭಶಂಭುವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡದವರ ಜನ್ಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 37

यथा गोदावरीयात्रा कर्तव्या मुनिशासनात् । चतुर्विंशतिमे वर्षे तथेयं देवभाषितम्

ಮುನಿಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಗೋದಾವರಿ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕಾದಂತೆ, ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದ ಈ ವಿಧಿಯೂ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 38

यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च यावद्वै दिवि तारकः । तावत्तदक्षयं दानं रेवाकुम्भेश्वरान्तिके

ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಇರುವವರೆಗೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇರುವವರೆಗೆ, ರೇವಾ–ಕುಂಭೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 39

महादानानि देयानि तत्र लौकैर्विचक्षणैः । गोदानमत्र शंसन्ति सौवर्णं राजतं तथा

ಅಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಿಗಳು ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೋদানವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವರ್ಣ ಮತ್ತು ರಜತ ದಾನವೂ।

Verse 40

यस्याः स्मरणमात्रेण नश्यते पापसञ्चयः । स्नानेन किं पुनः स्कन्द ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ಯಸ್ಯಾ (ಪವಿತ್ರ ರೇವಾ ದೇವಿಯ) ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪಸಂಚಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಹೇ ಸ್ಕಂದ, ಆಕೆಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 41

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्युधिष्ठिर । एकोत्तरं कुलशतमुद्धरेच्छिवशासनात्

ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಶಿವನ ಶಾಸನದಂತೆ ತನ್ನ ಕುಲದ ನೂರೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

यानि कानि च तीर्थानि चासमुद्रसरांसि च । शिवलिङ्गार्चनस्येह कलां नार्हन्ति षोडशीम्

ಎಷ್ಟೇ ತೀರ್ಥಗಳಿರಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ಸರೋವರಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮುದ್ರಪರ್ಯಂತದ ಜಲಗಳಿರಲಿ—ಇಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯದ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಅವು ಸಮನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 43

एवं देवा वरं दत्त्वा हरीश्वरपुरोगमाः । स्वस्थानमगमन् पूर्वं मुक्त्वा तन्नाम चोत्तमम्

ಈ ರೀತಿ ಹರೀಶ್ವರನ ಮುನ್ನಡೆದ ದೇವರುಗಳು ವರವನ್ನು ದತ್ತಿಯಾಗಿ, ಆ ತೀರ್ಥದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಾಮವನ್ನು ಮೊದಲು ಘೋಷಿಸಿ, ನಂತರ ತಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

Verse 44

तीर्थस्यास्य वरं दत्त्वा स रामो लक्ष्मणाग्रजः । अयोध्यां प्रविवेशासौ निष्पापो नर्मदाजलात्

ಈ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ವರವನ್ನು ದತ್ತಿಯಾಗಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಅಗ್ರಜ ಶ್ರೀರಾಮನು ನರ್ಮದಾಜಲದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 45

सौवर्णीं च ततः कृत्वा सीतां यज्ञं चकार सः । अनुमन्त्र्य मुनींल्लोकान्देवताश्च निजं कुलम्

ಅನಂತರ ಅವನು ಸುವರ್ಣಮಯೀ ಸೀತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಮುನಿಗಳು, ಜನರು, ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಕುಲಜನರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು।

Verse 46

पुरा त्रेतायुगे जातं तत्तीर्थं स्कन्दनामकम् । नियमेन ततो लोकैः कर्तव्यं लिङ्गदर्शनम्

ಪುರಾತನ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ‘ಸ್ಕಂದ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ಆ ತೀರ್ಥವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನರು ನಿಯಮದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಲಿಂಗದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 47

तावत्पापानि देहेषु महापातकजान्यपि । यावन्न प्रेक्षते जन्तुस्तत्तीर्थं देवसेवितम्

ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಪಾತಕಜನ್ಯ ಪಾಪಗಳೂ ಸಹ, ಜೀವವು ದೇವಸೇವಿತವಾದ ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನೋಡುವವರೆಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ।

Verse 48

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । ज्योतिष्मतीपुरीसंस्थं ये द्रक्ष्यन्ति हरं परम्

ಅವರು ಧನ್ಯರು, ಅವರು ಮಹಾತ್ಮರು; ಅವರ ಜನ್ಮ ಸುಜೀವಿತ—ಜ್ಯೋತಿಷ್ಮತೀಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಪರಮ ಹರನನ್ನು ದರ್ಶಿಸುವವರು।

Verse 49

तस्मान्मोहं परित्यज्य जनैर्गन्तव्यमादरात् । तीर्थाशेषफलावाप्त्यै तीर्थं कुम्भेश्वराह्वयम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಮೋಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಜನರು ಆದರದಿಂದ ‘ಕುಂಭೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು।

Verse 50

मार्कण्डेय उवाच । श्रुत्वेति शम्भुवचसा स षडाननोऽथ नत्वा पितुः पदयुगाम्बुजमादरेण । सम्प्राप्य दक्षिणतटं गिरिशस्रवन्त्याः कीशाग्र्यरामकलशाख्यशिवान् ददर्श

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಶಂಭುವಿನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಷಡಾನನನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಂದೆಯ ಪದ್ಮಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಗಿರಿಶಸ್ರವಂತೀ ಎಂಬ ನದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಕೀಶಾಗ್ರ್ಯ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕಲಶ ಎಂಬ ಶಿವರನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದನು।

Verse 84

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ—ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ ಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆ.