Adhyaya 76

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पारेश्वरमनुत्तमम् । पराशरो महात्मा वै नर्मदायास्तटे शुभे

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಂತರ ಅನುತ್ತಮ ಪಾರೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಶುಭ ನರ್ಮದಾ ತಟದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಪರಾಶರ (ತಪಸ್ಸು/ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು)।

Verse 2

तपश्चचार विपुलं पुत्रार्थं पाण्डुनन्दन । हिमवद्दुहिता तेन गौरी नारायणी नृप

ಓ ಪಾಂಡುನಂದನ! ಪುತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನು ಅಪಾರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಓ ನೃಪ! ಆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಗೌರೀ ನಾರಾಯಣೀ ಪ್ರಸನ್ನ/ಆಹ್ವಾನಿತಳಾದಳು।

Verse 3

तोषिता परया भक्त्या नर्मदोत्तरके तटे । तस्य तुष्टा महादेवी शङ्करार्धाङ्गधारिणी

ನರ್ಮದೆಯ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾದಳು; ಶಂಕರಾರ್ಧಾಂಗಧಾರಿಣಿ ಮಹಾದೇವಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟಳಾದಳು।

Verse 4

भोभो ऋषिवर श्रेष्ठ तुष्टाहं तव भक्तितः । वरं याचय मे विप्र पराशर महामते

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು— ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿವರ! ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಓ ವಿಪ್ರ, ಓ ಮಹಾಮತಿ ಪರಾಶರ! ನನ್ನಿಂದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು।

Verse 5

पराशर उवाच । परितुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । देहि पुत्रं भगवति सत्यशौचगुणान्वितम्

ಪರಾಶರನು ಹೇಳಿದರು— ಓ ದೇವಿ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ವರವನ್ನು ನೀಡುವದಾದರೆ, ಓ ಭಗವತಿ! ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಶೌಚಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಪುತ್ರನನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 6

वेदाभ्यसनशीलं हि सर्वशास्त्रविशारदम् । तीर्थे चात्र भवेद्देवि सन्निधानवरेण तु

(ಅಂತಹ ಪುತ್ರನನ್ನು) ದಯಪಾಲಿಸು—ವೇದಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಸಮಸ್ತ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದನಾಗಿರಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಓ ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಾನವರದಿಂದ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನಿತ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವೂ ಇರಲಿ।

Verse 7

लोकोपकारहेतोश्च स्थीयतां गिरिनन्दिनि । पराशराभिधानेन नर्मदादक्षिणे तटे

ಲೋಕೋಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಓ ಗಿರಿನಂದಿನಿ! ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ‘ಪರಾಶರಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ವಿರಾಜಿಸು।

Verse 8

श्रीदेव्युवाच । एवं भवतु ते विप्र तत्रैवान्तरधीयत । पराशरो महात्मा वै स्थापयामास पार्वतीम्

ಶ್ರೀದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ; ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನವಾಗುವೆನು. ನಂತರ ಮಹಾತ್ಮ ಪರಾಶರನು ಅಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 9

शङ्करं स्थापयामास सुरासुरनमस्कृतम् । अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च देवानां तु दुरासदम्

ಅವನು ದೇವಾಸುರರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—ಅಚ್ಛೇದ್ಯ, ಅತರ್ಕ್ಯ, ದೇವರಿಗೂ ದುರಾಸದನಾದ ಮಹಿಮಾವಂತನು।

Verse 10

पराशरो महात्मा वै कृतार्थो ह्यभवन्नृप

ಹೇ ನೃಪ, ಮಹಾತ್ಮ ಪರಾಶರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೃತಾರ್ಥನಾದನು.

Verse 11

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिः प्रयतमानसः । स्त्र्यथवा पुरुषो वापि कामक्रोधविवर्जितः

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಗುವವನು—ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ನಿಯತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ—ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಪುರುಷನಾಗಲಿ, ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿವರ್ಜಿತನಾಗಿ,

Verse 12

माघे चैत्रेऽथ वैशाखे श्रावणे नृपनन्दन । मासि मार्गशिरे चैव शुक्लपक्षे तु सर्वदा

ಹೇ ನೃಪನಂದನ, ಮಾಘ, ಚೈತ್ರ, ವೈಶಾಖ, ಶ್ರಾವಣಗಳಲ್ಲಿ—ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿಯೂ—ಎಂದಿಗೂ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ),

Verse 13

तत्र गत्वा शुभे स्थाने नर्मदादक्षिणे तटे

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಶುಭ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೇರುವುದು।

Verse 14

उपोष्य परया भक्त्या व्रतमेतत्समाचरेत् । रात्रौ जागरणं कृत्वा दीपदानं स्वशक्तितः

ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದೀಪದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 15

गीतं नृत्यं तथा वाद्यं कामक्रोधविवर्जितः । प्रभाते विमले प्राप्ते द्विजाः पूज्याः स्वशक्तितः

ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಗೀತ, ನೃತ್ಯ ಹಾಗೂ ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ; ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭಾತ ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದ್ವಿಜರನ್ನು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 16

सम्पूज्य ब्राह्मणान् पार्थ धनदानहिरण्यतः । वस्त्रेण छत्रदानेन शय्याताम्बूलभोजनैः

ಓ ಪಾರ್ಥ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಧನ ಹಾಗೂ ಹಿರಣ್ಯ, ವಸ್ತ್ರ, ಛತ್ರದಾನ, ಶಯ್ಯೆ, ತಾಂಬೂಲ ಮತ್ತು ಭೋಜನಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 17

प्रीणयेन्नर्मदातीरे ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । श्राद्धं कार्यं नृपश्रेष्ठ आमैः पक्वैर्जलेन च

ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ನರ್ಮದಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸಿತ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಕಚ್ಚಾ-ಬೇಯಿಸಿದ ಅರ್ಪಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಲದಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 18

स्त्रीणां चैव तु शूद्राणामामश्राद्धं प्रशस्यते । आमं चतुर्गुणं देयं ब्राह्मणानां युधिष्ठिर

ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಆಮ (ಅಪಕ್ವ) ಶ್ರಾದ್ಧದಾನವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ಆಮ ದಾನವನ್ನು ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 19

वेदोक्तेन विधानेन द्विजाः पूज्याः प्रयत्नतः । हस्तमात्रैः कुशैश्चैव तिलैश्चैवाक्षतैर्नृप

ವೇದೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಿಂದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೇ ನೃಪ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಕುಶ, ತಿಲ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತಗಳಿಂದಲೂ ಅವರ ಸತ್ಕಾರ ಸಾಧ್ಯ.

Verse 20

विप्रा उदङ्मुखाः कार्याः स्वयं वै दक्षिणामुखः । दर्भेषु निक्षिपेदन्नमित्युच्चार्य द्विजाग्रतः

ವಿಪ್ರರನ್ನು ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಕೂರಿಸಬೇಕು; ಕರ್ತನು ತಾನೇ ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿರಬೇಕು. ದ್ವಿಜರ ಮುಂದೆ ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಇಡುತ್ತಾ ‘ಅನ್ನವನ್ನು ಇಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 21

प्रेता यान्तु परे लोके तीर्थस्यास्य प्रभावतः । पापं मे प्रशमं यातु एतु वृद्धिं शुभं सदा

‘ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರೇತರು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ. ನನ್ನ ಪಾಪ ಶಮನವಾಗಲಿ; ಶುಭ ಸಮೃದ್ಧಿ ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.’

Verse 22

वृद्धिं यातु सदा वंशो ज्ञातिवर्गो द्विजोत्तम । एवमुच्चार्य विप्राय दानं देयं स्वशक्तितः

‘ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನಮ್ಮ ವಂಶವೂ ಜ್ಞಾತಿವರ್ಗವೂ ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 23

गोभूतिसहिरण्यादि चान्नं वस्त्रं स्वशक्तितः । दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ पारेश्वरवराश्रमे

ಹೇ ಪಾಂಡವಶ್ರೇಷ್ಠ! ಪಾರೇಶ್ವರನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಹಿರಣ್ಯಾದಿ ಹಾಗೂ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 24

ये शृण्वन्ति परं भक्त्या मुच्यन्ते सर्वपातकैः

ಇದನ್ನು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 76

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ (ಅಂತ್ಯ-ಸೂಚಕ ಶೀರ್ಷಿಕೆ)।