Adhyaya 64
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ರಾಜನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅವಂತೀ ಖಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರವಾದ “ಅಗಸ್ತ್ಯೇಶ್ವರ” ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪಾಪಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮದೋಷ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಸ್ಥಳಾಧಾರಿತ ಸಾಧನವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ವಿಧಿ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ; ಸ್ನಾನದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಮಹಾಪಾತಕಗಳೂ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕಾಲನಿರ್ದೇಶವೂ ಸ್ಪಷ್ಟ—ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ, ಚತುರ್ದಶಿ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಕಾಲ-ಸ್ಥಳ-ಕ್ರಿಯೆ ಒಂದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಮವಾಗಿ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಮುಂದೆ ಸಮಾಧಿಸ್ಥನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಘೃತದಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞೆ. ದಾನಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಧನ, ಪಾದುಕಾ, ಛತ್ರ, ಘೃತಕಂಬಳ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನ್ನದಾನ—ಇವುಗಳಿಂದ ಪುಣ್ಯಫಲ ಬಹುಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬೋಧನೆ: ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಕೇವಲ ಪ್ರಯಾಣವಲ್ಲ; ನಿಯಮ, ಭಕ್ತಿ, ದಾನಗಳ ಸಮನ್ವಯದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧಿ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । नराणां पापनाशाय अगस्त्येश्वरमुत्तमम्
ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಂತರ ಆ ಪರಮಶೋಭನ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು—ಮಾನವರ ಪಾಪನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತಮನಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.
Verse 2
तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते ब्रह्महत्यया । कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी
ಹೇ ರಾಜನ್! ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು.
Verse 3
घृतेन स्नापयेद्देवं समाधिस्थो जितेन्द्रियः । एकविंशतिकुलोपेतो च्यवेदैश्वरात्पदात्
ಸಮಾಧಿಸ್ಥನಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ದೇವರಿಗೆ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಕುಲಗಳ ಉದ್ಧಾರಕರ ಪುಣ್ಯ ಪಡೆದು, ಅವನು ಐಶ್ವರ್ಯಪದದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
Verse 4
धनं चोपानहौ छत्रं दद्याच्च घृतकम्बलम् । भोजनं चैव सर्वेषां सर्वं कोटिगुणं भवेत्
ಧನ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಕಂಬಳಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭೋಜನ ನೀಡಬೇಕು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪುಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 64
। अध्याय
॥ ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯ-ಸಮಾಪ್ತಿ-ಸೂಚಕ ॥