Adhyaya 59

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः पुष्करिणीं गच्छेत्सर्वपापप्रणाशिनीम् । श्रुते यस्याः प्रभावे तु सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಿನಿಯಾದ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । यत्रास्ते सर्वदा देवो वेदमूर्तिर्दिवाकरः

ರೇವಾ ನದಿಯ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪರಮಶೋಭನವಾದ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ವೇದಮೂರ್ತಿಯಾದ ದಿವಾಕರ ದೇವ (ಸೂರ್ಯ) ಸದಾ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 3

कुरुक्षेत्रं यथा पुण्यं सार्वकामिकमुत्तमम् । इदं तीर्थं तथा पुण्यं सर्वकामफलप्रदम्

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವು ಹೇಗೆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕರವೂ ಸರ್ವಕಾಮಸಿದ್ಧಿದಾಯಕವೂ ಆದ ಉತ್ತಮ ಕ್ಷೇತ್ರವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ತೀರ್ಥವೂ ಪುಣ್ಯಕರವಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವಕಾಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 4

कुरुक्षेत्रे यथा वृद्धिर्दानस्य जगतीपते । पुष्करिण्यां तथा दानं वर्धते नात्र संशयः

ಹೇ ಜಗತೀಪತೇ! ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಹೇಗೆ ಪುಣ್ಯವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನವೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 5

यवमेकं तु यो दद्यात्सौवर्णं मस्तके नृप । पुष्करिण्यां तथा स्थानं यथा स्थानं नरे स्मृतम्

ಹೇ ನೃಪ! ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯಲ್ಲಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಒಂದೇ ಯವಕಣವನ್ನಾದರೂ ದಾನಮಾಡುವವನು, ನರನಿಗೆ ಸ್ಮೃತವಾದ ಆ ಪರಮ ‘ಸ್ಥಾನ’ವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

सूर्यग्रहे तु यः स्नात्वा दद्याद्दानं यथाविधि । हस्त्यश्वरथरत्नादि गृहं गाश्च युगंधरान्

ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ದಾನ ನೀಡುವನೋ—ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ರತ್ನಾದಿ, ಮನೆಗಳು ಹಾಗೂ ನೊಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹಸುಗಳು—ಅವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

सुवर्णं रजतं वापि ब्राह्मणेभ्यो ददाति यः । त्रयोदश दिनं यावत्त्रयोदशगुणं भवेत्

ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಂಗಾರ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಹದಿಮೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ (ಹೀಗೆ) ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ಪುಣ್ಯ ಹದಿಮೂರು ಪಟ್ಟು ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 8

तिलमिश्रेण तोयेन तर्पयेत्पितृदेवताः । द्वादशाब्दे भवेत्प्रीतिस्तत्र तीर्थे महीपते

ಓ ಮಹೀಪತೇ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 9

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पायसैर्मधुसर्पिषा । श्राद्धदो लभते स्वर्गं पित्ःणां दत्तमक्षयम्

ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಪಾಯಸವನ್ನು (ಕ್ಷೀರಾನ್ನ) ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ಶ್ರಾದ್ಧದಾತ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದುದು ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 10

अक्षतैर्बदरैर्बिल्वैरिङ्गुदैर्वा तिलैः सह । अक्षयं फलमाप्नोति तस्मिंस्तीर्थे न संशयः

ಅಕ್ಷತ, ಬದರ ಫಲ, ಬಿಲ್ವ ಫಲ, ಇಂಗುದ ಫಲ ಅಥವಾ ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ (ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ) ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ।

Verse 11

तत्र स्नात्वा तु यो देवं पूजयेच्च दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा पुनरादित्यमर्चयेत् । स गच्छेत्परमं लोकं त्रिदशैरपि वन्दितम्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಯಾರು ದಿವಾಕರ ದೇವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಿ, ಆದಿತ್ಯಹೃದಯವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಆದಿತ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ವಂದನೀಯವಾದ ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

ऋचमेकां जपेद्यस्तु यजुर्वा साम एव च । स समग्रस्य वेदस्य फलमाप्नोति वै नृप

ಹೇ ನೃಪ! ಯಾರು ಒಂದು ಋಕ್‌ನ್ನು, ಅಥವಾ ಒಂದು ಯಜುಸ್ಸನ್ನು, ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಾಮವನ್ನಾದರೂ ಜಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಮಗ್ರ ವೇದದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

यस्त्र्यक्षरं जपेन्मन्त्रं ध्यायमानो दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा मुच्यते सर्वपातकैः

ದಿವಾಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಯಾರು ತ್ರ್ಯಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಆದಿತ್ಯಹೃದಯವನ್ನೂ ಜಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

यस्तत्र विधिवत्प्राणांस्त्यजते नृपसत्तम । स गच्छेत्परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः

ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದಿವಾಕರ ದೇವನು ವಾಸಿಸುವ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 59

। अध्याय

ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿ.