Adhyaya 38

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत राजेन्द्र गुहावासीति चोत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो गुहावासी समार्बुदम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ‘ಗುಹಾವಾಸಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಬುದ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ‘ಗುಹಾವಾಸಿ’ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । केन कार्येण भो तात महादेवो जगद्गुरुः । गुहायामनयत्कालं सुदीर्घं द्विजसत्तम

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪೂಜ್ಯ ತಾತ, ಜಗದ್ಗುರು ಮಹಾದೇವನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿದೀರ್ಘ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯಿದನು, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ?

Verse 3

एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ । श्रोतुमिच्छाम्यहं सर्वपरं कौतूहलं हि मे

ಹೇ ನಿರಪರಾಧಿ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು. ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಬಹಳ ಮಹತ್ತಾಗಿದೆ।

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । साधु प्रश्नो महाराज पृष्टो यो वै त्वयोत्तमः । पुराणे विस्तरो ह्यस्य न शक्यो हि मयाधुना

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಇದರ ವಿಸ್ತಾರವು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ; ನಾನು ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 5

कथितुं वृद्धभावत्वादतीतो बहुकालिकः । संक्षेपात्तेन ते तात कथयामि निबोध मे

ವೃದ್ಧಾವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆದಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಹೇ ತಾತ, ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಗ್ರಹಿಸು।

Verse 6

पुरा कृतयुगे राजन्नासीद्दारुवनं महत् । नानाद्रुमलताकीर्णं नानावल्ल्युपशोभितम्

ಪುರಾತನ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಹೇ ರಾಜನ್, ದಾರುವನವೆಂಬ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯವಿತ್ತು—ನಾನಾವಿಧ ವೃಕ್ಷ-ಲತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ವಿಭಿನ್ನ ವಲ್ಲಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 7

सिंहव्याघ्रवराहैश्च गजैः खड्गैर्निषेवितम् । बहुपक्षियुतं दिव्यं यथा चैत्ररथं वनम्

ಅದು ಸಿಂಹ, ವ್ಯಾಘ್ರ, ವರಾಹ, ಗಜ ಹಾಗೂ ಖಡ್ಗಮೃಗಗಳಿಂದ ನಿಷೇವಿತವಾಗಿತ್ತು; ಬಹುಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ವನವು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಚೈತ್ರರಥ ವನದಂತಿತ್ತು।

Verse 8

तत्र केचिन्महाप्राज्ञा वसन्ति संशितव्रताः । वसन्ति परया भक्त्या चतुराश्रमभाविताः

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರು, ದೃಢವ್ರತಧಾರಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆಲೆಸಿ, ಚತುರಾಶ್ರಮಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 9

ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थो यतिस्तथा । स्वधर्मनिरताः सर्वे वाञ्छन्तः परमं पदम्

ಯಾರೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಯಾರೋ ಗೃಹಸ್ಥ, ಯಾರೋ ವಾನಪ್ರಸ್ಥ, ಮತ್ತಾರೋ ಯತಿ—ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಪರಮಪದವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

तावद्वसन्तसमये कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । विमानस्थो महादेवो गच्छन्वै ह्युमया सह

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಸಂತಋತುವಿನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಿಮಾನಸ್ಥನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 11

ददर्श तोय आवासमृक्सामयजुर्नादितम् । अलक्ष्यागतनिर्गम्यं सर्वपापक्षयंकरम्

ಅವನು ಜಲತೀರದ ಆ ಪವಿತ್ರ ನಿವಾಸವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ಋಕ್, ಸಾಮ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮಂತ್ರಧ್ವನಿಯಿಂದ ನಿನಾದಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶವೂ ನಿರ್ಗಮನವೂ ಅಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಆ ಸ್ಥಳವು ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರವಾಗಿತ್ತು.

Verse 12

तं दृष्ट्वा मुदिता देवी हर्षगङ्गदया गिरा । पप्रच्छ देवदेवेशं शशाङ्ककृतभूषणम्

ಅದನ್ನು ಕಂಡು ದೇವಿ ಹರ್ಷಿತಳಾದಳು; ಆನಂದ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ಹರಿಯುವ ವಚನಗಳಿಂದ ಚಂದ್ರಭೂಷಣನಾದ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

Verse 13

देव्युवाच । कस्यायमाश्रमो देव वेदध्वनिनिनादितः । यं दृष्ट्वा क्षुत्पिपासाद्यैः श्रमैश्च परिहीयते

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಾ! ವೇದಧ್ವನಿಯಿಂದ ನಿನಾದಿಸುವ ಈ ಆಶ್ರಮ ಯಾರದು? ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಹಸಿವು, ದಾಹ ಮೊದಲಾದವುಗಳೂ ಶ್ರಮವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 14

महेश्वर उवाच । किं त्वया न श्रुतं देवि महादारुवनं महत् । बहुविप्रजनो यत्र गृहधर्मेण वर्तते

ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ! ಮಹತ್ತಾದ ಮಹಾದಾರುವನವನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ? ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಗೃಹಧರ್ಮದಂತೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 15

अत्र यः स्त्रीजनः कश्चिद्भर्तृशुश्रूषणे रतः । नान्यो देवो न वै धर्मो ज्ञायते शैलनन्दिनि

ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀಯಾದರೂ ಪತಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿದ್ದರೆ—ಹೇ ಶೈಲನಂದಿನಿ—ಅವಳಿಗೆ ಬೇರೆ ದೇವನೂ ಇಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಧರ್ಮವೂ ಇಲ್ಲ (ಅದೇ ಅವಳ ವ್ರತ).

Verse 16

एतच्छ्रुत्वा परं वाक्यं देवदेवेन भाषितम् । कौतूहलसमाविष्टा शङ्करं पुनरब्रवीत्

ದೇವದೇವನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಆ ಗಂಭೀರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮತ್ತೆ ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು।

Verse 17

यत्त्वयोक्तं महादेव पतिधर्मरताः स्त्रियः । तासां त्वं मदनो भूत्वा चारित्रं क्षोभय प्रभो

ಓ ಮಹಾದೇವಾ! ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪತಿಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಭೋ, ನೀವು ಮದನರೂಪವಾಗಿ ಅವರ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಕದಡಿ ಅವರ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ।

Verse 18

ईश्वर उवाच । यत्त्वयोक्तं च वचनं न हि मे रोचते प्रिये । ब्राह्मणा हि महद्भूतं न चैषां विप्रियं चरेत्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಪ್ರಿಯೆ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ವಚನ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಹತ್ತರ ಪವಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾಗುವಂತೆ ಎಂದಿಗೂ ನಡೆಯಬಾರದು।

Verse 19

मन्युप्रहरणा विप्राश्चक्रप्रहरणो हरिः । चक्रात्क्रूरतरो मन्युस्तस्माद्विप्रं न कोपयेत्

ವಿಪ್ರರ ಆಯುಧ ಕೋಪ, ಹರಿಯ ಆಯುಧ ಚಕ್ರ. ಚಕ್ರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕ್ರೂರವಾದುದು ಕೋಪ; ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೋಪಗೊಳಿಸಬಾರದು।

Verse 20

न ते देवा न ते लोका न ते नगा न चासुराः । दृश्यन्ते त्रिषु लोकेषु ये तैर्दृष्टैर्न नाशिताः

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳಾಗಲಿ, ಲೋಕಗಳಾಗಲಿ, ಪರ್ವತಗಳಾಗಲಿ, ಅಸುರರಾಗಲಿ—ಅವರ ಕೋಪದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿದವರು ಯಾರೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 21

तेषां मोक्षस्तथा स्वर्गो भूमिर्मर्त्ये फलानि च । येषां तुष्टा महाभागा ब्राह्मणाः क्षितिदेवताः

ಯಾರ ಮೇಲೆ ಮಹಾಭಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—ಭೂಮಿಯ ದೇವತೆಗಳು—ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವೂ ಸ್ವರ್ಗವೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯೂ ಮರ್ಥ್ಯಲೋಕದ ಫಲಗಳೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ।

Verse 22

एवं ज्ञात्वा महाभागे असद्ग्राहं परित्यज । तत्र लोके विरुद्धं वै कुप्यन्ते येन वै द्विजाः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಈ ಅಸದುಗ್ರಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ರಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾದದ್ದರಿಂದಲೇ ದ್ವಿಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 23

देव्युवाच । नाहं ते दयिता देव नाहं ते वशवर्तिनी । अकृत्वाधश्व वै तासां मानं सुरसुपूजितम्

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವ, ನಾನು ನಿನ್ನ ದಯಿತೆಯಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ; ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವ ಅವರ ಮಾನವನ್ನು ನೀನು ಮೊದಲು ಕುಗ್ಗಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಅಲ್ಲ।

Verse 24

लोकलोके महादेव अशक्यं नास्ति ते प्रभो । क्रियतां मम चैवैकमेतत्कार्यं सुरोत्तम

ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ನಿನಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರಭೋ. ಹೇ ಸುರೋತ್ತಮ, ನನ್ನ ಈ ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು।

Verse 25

एवमुक्तो महादेवो देव्या वाक्यहिते रतः । कृत्वा कापालिकं रूपं ययौ दारुवनं प्रति

ದೇವಿಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ತತ್ಪರನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ ಕಾಪಾಲಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ದಾರುವನದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 26

महाहितजटाजूटं नियम्य शशिभूषणम् । कण्ठत्राणं परं कृत्वा धारयन् कर्णकुण्डले

ಅವನು ಸುಸಂಯತ ಜಟಾಜೂಟವನ್ನು ಬಿಗಿದು ಚಂದ್ರಭೂಷಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಪರಮ ಕಂಠತ್ರಾಣ (ಕಂಠಾಭರಣ) ಮಾಡಿ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

Verse 27

व्याघ्रचर्मपरीधानो मेखलाहारभूषितः । नूपुरध्वनिनिघोषैः कम्पयन् वै वसुंधराम्

ಅವನು ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮೇಖಲೆ ಮತ್ತು ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ನೂಪುರಗಳ ಧ್ವನಿನಿಘೋಷದಿಂದ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು.

Verse 28

महानूर्द्ध्वजटामाली कृत्तिभस्मानुलेपनः । कृत्वा हस्ते कपालं तु ब्रह्मणश्च महात्मनः

ಎತ್ತರವಾಗಿ ಏರಿದ ಜಟಾಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೃತ್ತಿಯನ್ನು ತೊಟ್ಟು ಭಸ್ಮ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದನು—ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನದ್ದೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದು—ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷಾಟನ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

Verse 29

महाडमरुघोषेण कम्पयन् वै वसुंधराम् । प्रभातसमये प्राप्तो महादारुवनं प्रति

ಮಹಾ ಡಮರುಘೋಷದಿಂದ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರಭಾತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಹಾದಾರುವನದ ಕಡೆಗೆ ತಲುಪಿದನು.

Verse 30

तावत्पुण्यजनः सर्वपुष्पपत्रफलार्थिकः । निर्गतो बहुभिः सार्द्धं पवमानः समन्ततः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪ, ಪತ್ರ, ಫಲಗಳನ್ನು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಜನರು ಅನೇಕ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟು, ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.

Verse 31

तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं रूपं देवस्य भारत । युवतीनां मनस्तासां कामेन कलुषीकृतम्

ಹೇ ಭಾರತ! ದೇವನ ಆ ಮಹದದ್ಭುತ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಯುವತಿಯರ ಮನಗಳು ಕಾಮದಿಂದ ಕಲుషಿತವಾಗಿ ಆವರಿತವಾದವು.

Verse 32

शोभनं पुरुषं दृष्ट्वा सर्वा अपि वराङ्गनाः । क्लेदभावं ततो जग्मुर्मुदा दारुवनस्त्रियः

ಆ ಶೋಭನ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡು ದಾರುವನದ ಸರ್ವ ವರಾಂಗನೆಯರು ಮುದೆಯಿಂದ ವಿಹ್ವಲರಾದರು; ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಕರಗಿದಂತಾಯಿತು.

Verse 33

विकारा बहवस्तासां देवं दृष्ट्वा महाद्भुतम् । संजाता विप्रपत्नीनां तदा तासु नरोत्तम

ಹೇ ನರೋತ್ತಮ! ಆ ವಿಪ್ರಪತ್ನಿಯರು ಪರಮಾದ್ಭುತ ದೇವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅವರೊಳಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಬಲ ಭಾವವಿಕಾರಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

Verse 34

परिधानं न जानन्ति काश्चिद्दृष्ट्वा वराङ्गनाः । उत्तरीयं तथा चान्या महामोहसमन्विताः

ಕೆಲವು ವರಾಂಗನೆಯರು ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ತಾವು ಏನು ಧರಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನೇ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮಹಾಮೋಹಗ್ರಸ್ತರಾಗಿ ಉತ್ತರೀಯದ ಅರಿವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.

Verse 35

केशभारपरिभ्रष्टा काचिदेवासनोत्थिता । दातुकामा तदा भैक्ष्यं चेष्टितुं नैव चाशकत्

ಒಬ್ಬಳ ಕೂದಲು ಚೆದುರಿ ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಅವಳು ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದಳು; ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೂ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು.

Verse 36

काचिद्दृष्ट्वा महादेवं रूपयौवनगर्विता । उत्सङ्गे संस्थितं बालं विस्मृता पायितुं स्तनम्

ರೂಪ ಮತ್ತು ಯೌವನದ ಗರ್ವವಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸುವುದನ್ನೂ ಮರೆತಳು.

Verse 37

कामबाणहता चान्या बाहुभ्यां पीड्य सुस्तनौ । निःश्वसन्ती तदा चोष्णं न किंचित्प्रतिजल्पति

ಕಾಮಬಾಣದಿಂದ ಹತಳಾದ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಅದುಮಿ ಹಿಡಿದು, ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಏನನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಲಾಗದವಳಾದಳು.

Verse 38

। अध्याय

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

Verse 39

तावत्ते ब्राह्मणाः सर्वे भ्रमित्वा काननं महत् । आगताः स्वगृहे दारान् ददृशुश्च हतौजसः

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದು ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ನೋಡಿದರು, ಆದರೆ ಅವರು ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು.

Verse 40

यासां पूर्वतरा भक्तिः पातिव्रत्ये पतीन्प्रति । चलितास्ता विदित्वाशु निर्जग्मुर्द्विजसत्तमाः

ಪತಿವ್ರತಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪತಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಭಕ್ತಿಯು ಚಲಿತವಾಗಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು, ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು.

Verse 41

संविदं परमां कृत्वा ज्ञात्वा देवं महेश्वरम् । क्षोभयित्वा मनस्तासां ततश्चादर्शनं गतम्

ಪರಮ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ದೇವನನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವರು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕ್ಷೋಭಗೊಳಿಸಿದರು; ಅನಂತರ ಆ ದಿವ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡಗಿತು।

Verse 42

क्रोधाविष्टो द्विजः कश्चिद्दण्डमुद्यम्य धावति । कल्माषयष्टिमन्ये च तथान्ये दर्भमुष्टिकाम्

ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾದ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜನು ದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಓಡಿದನು; ಇತರರು ಕಲೆಮಾಷ ಯಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ದರ್ಭ ಹುಲ್ಲಿನ ಮುಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು।

Verse 43

इतश्चेतश्च ते सर्वे भ्रमित्वा काननं नृप । एकीभूत्वा महात्मानो व्याजह्रुश्च रुषा गिरम्

ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇತ್ತಿಚ್ಚೆ ತಿರುಗಾಡಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ ಕೋಪದಿಂದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 44

यदिदं च हुतं किंचिद्गुरवस्तोषिता यदि । तेन सत्येन देवस्य लिङ्गं पततु चोत्तमम्

ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಹೋಮಾಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಸತ್ಯಬಲದಿಂದ ದೇವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಿಂಗವು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲಿ।

Verse 45

आश्रमादाश्रमं सर्वे न त्यजामो विधिक्रमात् । तेन सत्येन देवस्य लिङ्गं पततु भूतले

ನಾವು ವಿಧಿಕ್ರಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕೂಡ ನಿಯಮಾನುಸಾರವೇ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ—ಆ ಸತ್ಯಬಲದಿಂದ ದೇವನ ಲಿಂಗವು ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಬೀಳಲಿ।

Verse 46

एवं सत्यप्रभावेन त्रिरुक्तेन द्विजन्मनाम् । शिवस्य पश्यतो लिङ्गं पतितं धरणीतले

ಹೀಗೆ ಸತ್ಯಪ್ರಭಾವದಿಂದ—ದ್ವಿಜರು ತ್ರಿವಾರ ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ—ಶಿವನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಲಿಂಗವು ಧರಣೀತಲದಲ್ಲಿ ಪತನವಾಯಿತು।

Verse 47

हाहाकारो महानासील्लोकालोकेऽपि भारत । देवस्य पतिते लिङ्गे जगतश्च महाक्षये

ಓ ಭಾರತ! ದೇವನ ಲಿಂಗವು ಪತನವಾದಾಗ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮಹಾಕ್ಷಯದ ಭೀತಿ ಉಂಟಾದಾಗ, ಲೋಕಾಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾ ಹಾಹಾಕಾರ ಎದ್ದಿತು।

Verse 48

पतमानस्य लिङ्गस्य शब्दोऽभूच्च सुदारुणः । उल्कापाता दिशां हाहा भूमिकम्पाश्च दारुणाः

ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಲಿಂಗದಿಂದ ಅತಿದಾರುಣವಾದ ಘೋಷ ಎದ್ದಿತು. ಉಲ್ಕಾಪಾತವಾಯಿತು, ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ‘ಹಾಹಾ’ ಎಂಬ ಕೂಗು ಮೊಳಗಿತು, ಭೀಕರ ಭೂಕಂಪಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು।

Verse 49

पतन्ति पर्वताग्राणि शोषं यान्ति च सागराः । देवस्य पतिते लिङ्गे देवा विमनसोऽभवन्

ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳು ಕುಸಿಯತೊಡಗಿದವು, ಸಾಗರಗಳೂ ಒಣಗುವಂತೆ ಕಂಡವು. ದೇವನ ಲಿಂಗವು ಪತನವಾದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಮನೋನೊಂದಾಗಿ ವ್ಯಾಕುಲರಾದರು।

Verse 50

समेत्य सहिताः सर्वे ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । कृताञ्जलिपुटाः सर्वे स्तुवन्ति विविधैः स्तवैः

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧರಾಗಿ ವಿವಿಧ ಸ್ತವಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 51

ततस्तुष्टो जगन्नाथश्चतुर्वदनपङ्कजः । आर्तान्प्राह सुरान्सर्वान्मा विषादं गमिष्यथ

ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಜಗನ್ನಾಥನು, ಚತುರ್ಮುಖ ಪದ್ಮಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪೀಡಿತರಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಡಿ।”

Verse 52

ब्रह्मशापाभिभूतोऽसौ देवदेवस्त्रिलोचनः । तुष्टैस्तैस्तपसा युक्तैः पुनर्मोक्षं गमिष्यति

ದೇವದೇವನಾದ ತ್ರಿನೇತ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮಶಾಪದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತಪಸ್ಸು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ನೆರವೇರಿದಾಗ ಅವನು ಪುನಃ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 53

एतच्छ्रुत्वा ययुर्देवा यथागतमरिन्दम । भावयित्वा ततः सर्वे मुनयश्चैव भारत

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ಅರಿಂದಮ, ದೇವರು ಬಂದಂತೆ ಬಂದ ದಾರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ನಂತರ, ಓ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಮನನಮಾಡಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.

Verse 54

विश्वामित्रवसिष्ठाद्या जाबालिरथ कश्यपः । समेत्य सहिताः सर्वे तमूचुस्त्रिपुरान्तकम्

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಸಿಷ್ಠ ಮೊದಲಾದವರು—ಜಾಬಾಲಿ ಮತ್ತು ಕಶ್ಯಪನೂ ಸೇರಿ—ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕ (ಶಿವ)ನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 55

ब्रह्मतेजो हि बलवद्द्विजानां हि सुरेश्वर । क्षान्तियुक्तस्तपस्तप्त्वा भविष्यसि गतक्लमः

ಓ ಸುರೇಶ್ವರ, ದ್ವಿಜರ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಲಿಷ್ಠ. ಕ್ಷಾಂತಿಯುಕ್ತನಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ನೀನು ಕ್ಲೇಶ-ಕ್ಲಾಂತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.

Verse 56

यतः क्षोभादृषीणां च तदेवं लिङ्गमुत्तमम् । पतितं ते महादेव न तत्पूज्यं भविष्यति

ಋಷಿಗಳ ಕ್ಷೋಭದಿಂದ ಈ ಪರಮ ಲಿಂಗವು ಹೀಗೆ ಪತನಗೊಂಡಿದೆ, ಓ ಮಹಾದೇವ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪತನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಇನ್ನು ಪೂಜ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 57

न तच्छ्रेयोऽग्निहोत्रेण नाग्निष्टोमेन लभ्यते । प्राप्नुवन्ति च यच्छ्रेयो मानवा लिङ्गपूजने

ಆ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಿಂದಲೂ, ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮದಿಂದಲೂ ದೊರೆಯದು; ಮಾನವರು ಲಿಂಗಪೂಜೆಯಿಂದ ಪಡೆಯುವ ಶ್ರೇಯಸ್ಸೇ ಪರಮ ಮಂಗಳ.

Verse 58

देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् । वचनेन तु विप्राणामेतत्पूज्यं भविष्यति

ದೇವರು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು—ಎಲ್ಲರಿಗೂ—ವಿಪ್ರರ ವಚನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಇದು ಪೂಜ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 59

ब्रह्मविष्ण्विन्द्रचन्द्राणामेतत्पूज्यं भविष्यति । यत्फलं तव लिङ्गस्य इह लोके परत्र च

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರ, ಚಂದ್ರರಿಗೂ ಪೂಜ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ಲಿಂಗಪೂಜೆಯ ಫಲ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 60

एवमुक्तो जगन्नाथः प्रणिपत्य द्विजोत्तमान् । मुदा परमया युक्तः कृताञ्जलिरभाषत

ಹೀಗೆ ಉಕ್ತನಾದ ಜಗನ್ನಾಥನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪರಮ ಆನಂದದಿಂದ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 61

ब्राह्मणा जङ्गमं तीर्थं निर्जलं सार्वकामिकम् । येषां वाक्योदकेनैव शुध्यन्ति मलिनो जनाः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಚರತೀರ್ಥ—ನೀರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದರು. ಅವರ ವಾಕ್ಯರೂಪ ಜಲದಿಂದ ಮಲಿನ ಜನರೂ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 62

न तत्क्षेत्रं न तत्तीर्थमूषरं पुष्कराणि च । ब्राह्मणे मन्युमुत्पाद्य यत्र गत्वा स शुध्यति

ಅಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತಹ ತೀರ್ಥವೂ ಇಲ್ಲ—ಉಷರಭೂಮಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪುಷ್ಕರವೂ ಅಲ್ಲ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೋಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ ಹೋದವನು ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಲಾರನು.

Verse 63

न तच्छास्त्रं यन्न विप्रप्रणीतं न तद्दानं यन्न विप्रप्रदेयम् । न तत्सौख्यं यन्नविप्रप्रसादान्न तद्दुःखं यन्न विप्रप्रकोपात्

ವಿಪ್ರರು ಪ್ರಣೀತ ಮಾಡದದ್ದು ಶಾಸ್ತ್ರವಲ್ಲ; ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದದ್ದು ದಾನವಲ್ಲ. ವಿಪ್ರಪ್ರಸಾದವಿಲ್ಲದೆ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ವಿಪ್ರಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲ.

Verse 64

पृथिव्यां यानि तीर्थानि गङ्गाद्याः सरितस्तथा । एकस्य विप्रवाक्यस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಹಾಗೂ ಗಂಗಾದಿ ನದಿಗಳೂ ಸಹ, ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವಾಕ್ಯದ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗದ ಕಲೆಯಿಗೂ ಸಮನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 65

अभिनन्द्य द्विजान्सर्वाननुज्ञातो महर्षिभिः । ततोऽगमत्तदा देवो नर्मदातटमुत्तमम्

ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಅನುಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ದೇವನು ನಂತರ ನರ್ಮದೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಟಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 66

परमं व्रतमास्थाय गुहावासी समार्बुदम् । तपश्चचार भगवाञ्जपस्नानरतः सदा

ಪರಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸಮಾರ್ಬುದದಲ್ಲಿ ಗುಹಾವಾಸಿಯಾಗಿ ಭಗವಾನ್ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಸದಾ ಜಪ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತನು ಆಗಿದ್ದನು।

Verse 67

समाप्ते नियमे तात स्थापयित्वा महेश्वरम् । वन्द्यमानः सुरैः सार्द्धं कैलासमगमत्प्रभुः

ಓ ತಾತ! ನಿಯಮವು ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ವಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಭು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 68

नर्मदायास्तटे तेन स्थापितः परमेश्वरः । तेनैव कारणेनासौ नर्मदेश्वर उच्यते

ನರ್ಮದಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವನಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ‘ನರ್ಮದೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 69

योऽर्चयेन्नर्मदेशानं यतिर्वै संजितेन्द्रियः । स्नात्वा चैव महादेवमश्वमेधफलं लभेत्

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಯತಿ ನರ್ಮದೇಶಾನನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 70

ददाति यः पितृभ्यस्तु तिलपुष्पकुशोदकम् । त्रिःसप्तपूर्वजास्तस्य स्वर्गे मोदन्ति पाण्डव

ಓ ಪಾಂಡವ! ಯಾರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಎಳ್ಳು, ಪುಷ್ಪ, ಕುಶ ಮತ್ತು ಜಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರಿನ ಪೂರ್ವಜರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 71

यस्तु भोजयते विप्रांस्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । पायसं घृतमिश्रं तु स लभेत्कोटिजं फलम्

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತುಪ್ಪಮಿಶ್ರಿತ ಪಾಯಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುವವನು ಕೋಟಿ ಗುಣ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 72

सुवर्णं रजतं वापि ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिर । ददाति तोयमध्यस्थः सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಂಗಾರ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಾಗಫಲದ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 73

अष्टम्यांवा चतुर्दश्यां निराहारो वसेत्तु यः । नर्मदेश्वरमासाद्य प्राप्नुयाज्जन्मनः फलम्

ಅಷ್ಟಮಿ ಅಥವಾ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ನಿರಾಹಾರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ನರ್ಮದೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವವನು ಮಾನವಜನ್ಮದ ನಿಜ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 74

अग्निप्रवेशं यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । तस्य व्याधिभयं न स्यात्सप्तजन्मसु भारत

ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ಹೇ ಭಾರತ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ರೋಗಭಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 75

अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोके भविष्यति

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅನಾಶಕ (ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಪವಾಸ) ಮಾಡುವವನ ಗತಿ ಅನಿವರ್ತನೀಯವಾಗಿ, ಅವನು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 76

एष ते विधिरुद्दिष्टस्तस्योत्पत्तिर्नरोत्तम । पुराणे विहिता तात संज्ञा तस्य तु विस्तरात्

ಹೇ ನರೋತ್ತಮ! ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರಿಯ ತಾತ, ಇದರ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ. ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇದರ ಸಂಜ್ಞೆ ಹಾಗೂ ವಿಧಾನದ ವಿವರ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 77

एतं कीर्तयते यस्तु नर्मदेश्वरसम्भवम् । भक्त्या शृणोति च नरः सोऽपि स्नानफलं लभेत्

ನರ್ಮದೇಶ್ವರನ ಪ್ರಾಕಟ್ಯದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ—ಅವನು ಕೂಡ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.