Adhyaya 210

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं तात पुङ्खिलं तीर्थमुत्तमम् । तत्र तीर्थे पुरा पुङ्खः पार्थ सिद्धिमुपागतः

ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ತಾತ! ಅದರ ತಕ್ಷಣವೇ ‘ಪುಂಖಿಲ’ ಎಂಬ ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥವಿದೆ. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೃಥಾಪುತ್ರ ಪುಂಖನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

जामदग्न्यो महातेजाः क्षत्रियान्तकरः प्रभुः । तपः कृत्वा सुविपुलं नर्मदोत्तरतीरभाक्

ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪ್ರಭು—ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಂತಕರ—ನು ನರ್ಮದೆಯ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 3

ततः प्रभृति विख्यातं पुङ्खतीर्थं नरेश्वर । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्याराध्य परमेश्वरम्

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಅದು ‘ಪುಂಖತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು…

Verse 4

इहलोके बलैर्युक्तः परे मोक्षमवाप्नुयात् । देवान्पित्ःन् समभ्यर्च्य पित्ःणामनृणी भवेत्

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಲಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಯಥಾವಿಧಿ ಅರ್ಚಿಸಿ ಪಿತೃಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

तत्र तीर्थे नरो यस्तु प्राणत्यागं करोति वै । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಗತಿ ಅನಿವರ್ತಿನಿ—ಮತ್ತೆ ಮರಳದ ಗತಿ; ಅವರು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा हयमेधफलं लभेत्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

तत्र तीर्थे नरो यस्तु ब्राह्मणान् भोजयेन्नृप । एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ—ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಕೋಟಿ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದಂತೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 8

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्पूजयेद्वृषभध्वजम् । वाजपेयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ (ಶಿವನ) ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 210

अध्यायः

ಇಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ