Adhyaya 197

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं गच्छेत्सूर्यतीर्थमनुत्तमम् । मूलस्थानमिति ख्यातं पद्मजस्थापितं शुभम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಅನುತ್ತಮ ಸೂರ್ಯತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ‘ಮೂಲಸ್ಥಾನ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ ಆ ಶುಭಸ್ಥಳವನ್ನು ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 2

मूलश्रीपतिना देवी प्रोक्ता स्थापय भास्करम् । श्रुत्वा देवोदितं देवी स्थापयामास भास्करम्

ಮೂಲಶ್ರೀಪತಿ ವಿಷ್ಣುವು ದೇವಿಗೆ— “ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು (ಸೂರ್ಯನನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ದೈವೋಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವಿಯು ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು.

Verse 3

प्रोच्यते नर्मदातीरे मूलस्थानाख्यभास्करः

ನರ್ಮದಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನು ‘ಮೂಲಸ್ಥಾನ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

तत्र तीर्थे नरो यस्तु स्नात्वा नियतमानसः । संतर्प्य पितृदेवांश्च पिण्डेन सलिलेन च

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಯತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಪಿಂಡದಾನ ಹಾಗೂ ಜಲಾರ್ಪಣದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವರನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವವನು—

Verse 5

मूलस्थानं ततः पश्येत्स गच्छेत्परमां गतिम् । गुह्याद्गुह्यतरस्तत्र विशेषस्तु श्रुतो मया

ನಂತರ ‘ಮೂಲಸ್ಥಾನ’ವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದರೆ ಅವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗುಹ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಗುಹ್ಯತರವಾದ ಒಂದು ವಿಶೇಷತೆ ಇದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 6

समागमे मुनीनां तु शङ्कराच्छशिशेखरात् । सदा वै शुक्लसप्तम्यां मूलमादित्यवासरः

ಮುನಿಗಳ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ ಶಶಿಶೇಖರ ಶಂಕರರಿಂದ ಇದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು— ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶುಕ್ಲಸಪ್ತಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಮೂಲ’ ವ್ರತವು ಸದಾ ಆದಿತ್ಯವಾರದಲ್ಲಿ (ಭಾನುವಾರ) ಬರುತ್ತದೆ.

Verse 7

तदा रेवाजलं गत्वा स्नात्वा संतर्प्य देवताः । पित्ःंश्च भरतश्रेष्ठ दत्त्वा दानं स्वशक्तितः

ಆಗ, ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ರೇವಾ (ನರ್ಮದಾ) ಜಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ತರ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 8

करवीरैस्ततो गत्वा रक्तचन्दनवारिणा । संस्थाप्य भास्करं भक्त्या सम्पूज्य च यथाविधि

ನಂತರ ಕರವೀರ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ ರಕ್ತಚಂದನ ಸುಗಂಧಿತ ಜಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 9

ततः सागुरुकैर्धूपैः कुन्दरैश्च विशेषतः । धूपयेद्देवदेवेशं दीपान् बोध्य दिशो दश

ನಂತರ ಅಗರು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಂದರ ಮೊದಲಾದ ಸುಗಂಧ ಧೂಪಗಳಿಂದ ದೇವದೇವೇಶನಿಗೆ ಧೂಪ ಅರ್ಪಿಸಿ, ದೀಪಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ದಶ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 10

उपोष्य जागरं कुर्याद्गीतवाद्यं विशेषतः । एवं कृते महीपाल न भवेदुग्रदुःखभाक्

ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಜನೆ-ಗಾನ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಸೇವೆಯೊಂದಿಗೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ, ಭಯಂಕರ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 11

सूर्यलोके वसेत्तावद्यावत्कल्पशतत्रयम् । गन्धर्वैरप्सरोभिश्च सेव्यमानो नृपोत्तम

ಅವನು ಮೂರು ನೂರು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಸೂರ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ.

Verse 197

अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ (ಗ್ರಂಥ-ವಿಭಾಗ ಸೂಚಕ)