Adhyaya 157

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं राजञ्छुक्लतीर्थसमीपतः । वासुदेवस्य तीर्थं तु सर्वलोकेषु पूजितम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಅದರ ತಕ್ಷಣವೇ ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದ ಸಮೀಪ ವಾಸುದೇವನ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

तद्धि पुण्यं सुविख्यातं नर्मदायां पुरातनम् । यत्र हुङ्कारमात्रेण रेवा क्रोशं जगाम सा

ಆ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳ ನರ್ಮದೆಯಲ್ಲಿ ಪುರಾತನವಾಗಿಯೂ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ‘ಹುಂ’ ಎಂಬ ಹುಂಕಾರಮಾತ್ರದಿಂದ ರೇವಾ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

Verse 3

यदा प्रभृति राजेन्द्र हुङ्कारेण गता सरित् । तदाप्रभृति स स्वामी हुङ्कारः शब्दितो बुधैः

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ‘ಹುಂ’ ಎಂಬ ನಿನಾದದಿಂದ ಆ ನದಿ ಹೊರಟ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಪಂಡಿತರು ‘ಹುಙ್ಕಾರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು।

Verse 4

हुङ्कारतीर्थे यः स्नात्वा पश्यत्यव्ययमच्युतम् । स मुच्यते नरः पापैः सप्तजन्म कृतैरपि

ಹುಙ್ಕಾರ-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅವ್ಯಯ ಅಚ್ಯುತ (ವಿಷ್ಣು)ನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು, ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

संसारार्णवमग्नानां नराणां पापकर्मिणाम् । नैवोद्धर्ता जगन्नाथं विना नारायणं परः

ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ, ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಭಾರಿತನಾದ ಜನರಿಗೆ ಜಗನ್ನಾಥ ನಾರಾಯಣನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಪರಮ ಉದ್ಧಾರಕನಿಲ್ಲ।

Verse 6

सा जिह्वा या हरिं स्तौति तच्चित्तं यत्तदर्पितम् । तावेव केवलौ श्लाघ्यौ यौ तत्पूजाकरौ करौ

ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ನಾಲಿಗೆಯೇ ಧನ್ಯ; ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಮನಸ್ಸೇ ಧನ್ಯ. ಅವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಆ ಎರಡು ಕೈಗಳೇ ನಿಜವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘ್ಯ।

Verse 7

सर्वदा सर्वकार्येषु नास्ति तेषाममङ्गलम् । येषां हृदिस्थो भगवान्मङ्गलायतनो हरिः

ಮಂಗಳಾಲಯನಾದ ಭಗವಾನ್ ಹರಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರಿಗೆ, ಸದಾ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಮಂಗಳವು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 8

यदन्यद्देवतार्चायाः फलं प्राप्नोति मानवः । साष्टाङ्गप्रणिपातेन तत्फलं लभते हरेः

ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಹರಿಯನ್ನು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಿಪಾತದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

रेणुगुण्ठितगात्रस्य यावन्तोऽस्य रजःकणाः । तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके महीयते

ಪವಿತ್ರ ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತ ದೇಹವಿರುವವನಿಗೆ ಅಂಟಿರುವ ಧೂಳಕಣಗಳು ಎಷ್ಟೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳು ಅವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

सम्मार्जनाभ्युक्षणलेपनेन तदालये नश्यति सर्वपापम् । नारी नराणां परया तु भक्त्या दृष्ट्वा तु रेवां नरसत्तमस्य

ಆ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಒಗೆಯುವುದು, ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಛಿಟಕಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಲೇಪನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ। ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರೇವೆಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ಶುದ್ಧ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 11

येनार्चितो भगवान्वासुदेवो जन्मार्जितं नश्यति तस्य पापम् । स याति लोकं गरुडध्वजस्य विधूतपापः सुरसङ्घपूज्यताम्

ಯಾರು ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದನೋ, ಅವನ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ। ಪಾಪವಿಧೂತನಾಗಿ ಅವನು ಗರುಡಧ್ವಜನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವಸಂಘದಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

शाठ्येनापि नमस्कारं प्रयुञ्जंश्चक्रपाणिनः । सप्तजन्मार्जितं पापं गच्छत्याशु न संशयः

ಕಪಟದಿಂದಲಾದರೂ ಚಕ್ರಪಾಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವವನ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಸಂಚಯವು ಶೀಘ್ರವೇ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 13

पूजायां प्रीयते रुद्रो जपहोमैर्दिवाकरः । शङ्खचक्रगदापाणिः प्रणिपातेन तुष्यति

ಪೂಜೆಯಿಂದ ರುದ್ರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಜಪ ಹಾಗೂ ಹೋಮದಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ ಪ್ರಭು ಪ್ರಣಿಪಾತದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

भवजलधिगतानां द्वन्द्ववाताहतानां सुतदुहितृकलत्रत्राणभारार्दितानाम् । विषमविषयतोये मज्जतामप्लवानां भवति शरणमेको विष्णुपोतो नराणाम्

ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರು, ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊಡೆತಗೊಂಡವರು, ಪುತ್ರ-ಪುತ್ರಿ-ಪತ್ನಿಯ ರಕ್ಷಣಾಭಾರದಿಂದ ನಲುಗಿದವರು—ವಿಷಯಗಳೆಂಬ ಕಠಿಣ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ಇಲ್ಲದೆ ಮುಳುಗುವ ಜನರಿಗೆ ಏಕೈಕ ಶರಣ ವಿಷ್ಣುವೆಂಬ ದೋಣಿಯೇ ಆಗಿದೆ.

Verse 15

हुङ्कारतीर्थे राजेन्द्र शुभं वा यदि वाशुभम् । यत्कृतं पुरुषव्याघ्र तन्नश्यति न कर्हिचित्

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಹುಂಕಾರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ—ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಶುಭವಾಗಲಿ—ಹೇ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ! ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಫಲವು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 157

। अध्याय

ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.