Adhyaya 12

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्संहृष्टा ऋषयोऽभवन् । नर्मदां स्तोतुमारब्धाः कृताञ्जलिपुटा द्विजाः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಋಷಿಗಳು ಪರಮ ಹರ್ಷಿತರಾದರು. ಕರಜೋಡಿಸಿ ಆ ದ್ವಿಜರು ನರ್ಮದೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 2

नमोऽस्तु ते पुण्यजले नमो मकरगामिनि । नमस्ते पापमोचिन्यै नमो देवि वरानने

ಹೇ ಪುಣ್ಯಜಲಸ್ವರೂಪಿಣೀ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಮಕರಗಾಮಿನೀ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಪಾಪಮೋಚಿನೀ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ವರಾನನೇ ದೇವಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 3

नमोऽस्तु ते पुण्यजलाश्रये शुभे विशुद्धसत्त्वं सुरसिद्धसेविते । नमोऽस्तु ते तीर्थगणैर्निषेविते नमोऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे

ಹೇ ಶುಭೇ, ಪುಣ್ಯಜಲದ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪಿಣೀ, ದೇವರು-ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸುವ ದೇವೀ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತೀರ್ಥಗಣಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯ ನಿಷೇವಿತಳಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ರುದ್ರನ ಅಂಗದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಾ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 4

नमोऽस्तु ते देवि समुद्रगामिनि नमोऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे । नमोऽस्तु लोकद्वयसौख्यदायिनि ह्यनेकभूतौघसमाश्रितेऽनघे

ಹೇ ದೇವಿ, ಸಮುದ್ರಗಾಮಿನೀ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಶಿವೇ, ವರಪ್ರದಾಯಿನೀ ದೇವಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಇಹಪರಲೋಕಗಳ ಸೌಖ್ಯದಾಯಿನೀ, ಅನೇಕ ಭೂತಸಮೂಹಗಳ ಆಶ್ರಯಳಾದ ನಿರಘೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 5

सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते गन्धर्वयक्षोरगसेविताङ्गे । सनातनि प्राणिगणानुकम्पिनि मोक्षप्रदे देवि विधेहि शं नः

ಹೇ ಸರಿದ್ವರೇ, ಪಾಪಹರಿಣೀ, ವಿಚಿತ್ರ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳೇ, ಗಂಧರ್ವ-ಯಕ್ಷ-ನಾಗರು ಸೇವಿಸುವ ತೀರಗಳಿರುವ ದೇವೀ—ಹೇ ಸನಾತನೀ, ಪ್ರಾಣಿಗಣಗಳ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಮೋಕ್ಷಪ್ರದೇ ದೇವೀ, ನಮಗೆ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಧಿಸು.

Verse 6

महागजैर्घमहिषैर्वराहैः संसेविते देवि महोर्मिमाले । नताः स्म सर्वे वरदे सुखप्रदे विमोचयास्मान्पशुपाशबन्धात्

ಹೇ ದೇವಿ, ಮಹೋರ್ಮಿಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿ, ಮಹಾಗಜಗಳು, ಘನ ಮಹಿಷಗಳು ಹಾಗೂ ವರಾಹಗಳಿಂದ ಸೇವಿತಳೇ! ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹೇ ವರದೆ, ಸುಖಪ್ರದೆ, ಪಶುಪಾಶಬಂಧನದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸು.

Verse 7

पापैरनेकैरशुभैर्विबद्धा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः । महानिलोद्भूततरङ्गभूतं यावत्तवाम्भो हि न संस्पृशन्ति

ಅನೇಕ ಅಶುಭ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದ ಮನುಷ್ಯರು, ಮಹಾವಾಯುವಿನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ತರಂಗರೂಪದಂತಿರುವ ನಿನ್ನ ಜಲವನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸದವರೆಗೆ, ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 8

अनेकदुःखौघभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् । गतिस्त्वमम्भोजसमानवक्रे द्वन्द्वैरनेकैरपि संवृतानाम्

ಅನೇಕ ದುಃಖಪ್ರವಾಹಗಳ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವರಾಗಿ, ಅನೇಕ ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗಾಗಿ—ಹೇ ಅಂಬೋಜಸಮಾನವಕ್ರೇ ದೇವಿ—ನೀನೇ ಗತಿ, ನೀನೇ ಶರಣು.

Verse 9

नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयोऽत्र । दुःखातुराणामभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि

ಹೇ ದೇವಿ, ಇತರ ನದಿಗಳೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇರಿ ಪವಿತ್ರವೂ ನಿರ್ಮಲವೂ ಆಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ದುಃಖದಿಂದ ಆಕಲಿತರಾದವರಿಗೆ ನೀನು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀ; ಅನೇಕ ಶಿಷ್ಟರಿಂದ ನೀನು ಪೂಜಿತಳಾಗಿದ್ದೀ.

Verse 10

स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्च तदैव दद्यात्परमं पदं तु । यत्रोपलाः पुण्यजलाप्लुतास्ते शिवत्वमायान्ति किमत्र चित्रम्

ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ತಮ್ಮ ಕಿರಣಹಸ್ತಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಪರಮಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಗೊಂಡ ಕಲ್ಲುಗಳೂ ಶಿವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೋ—ಇದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು?

Verse 11

भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या दुःखातुराः पापपरीतदेहाः । महानिलोद्भूततरङ्गभङ्गं यावत्तवाम्भो न हि संश्रयन्ति

ಪಾಪದಿಂದ ಆವೃತ ದೇಹಧಾರಿಗಳಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ನಿನ್ನ ಜಲಾಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯದವರೆಗೆ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾವಾಯುವಿನಿಂದ ಏಳುವ ತರಂಗಭಂಗಗಳಿರುವ ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಜಲವೇ ಅವರ ಶರಣು।

Verse 12

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ—ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದ.

Verse 13

सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगेऽस्मिन् हि कलौ प्रदूषिते । त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा

ಈ ಘೋರ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ಕ್ಷಯಗೊಂಡು ಮಲಿನವಾದಾಗ, ಓ ದೇವಿ, ಜಲಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನೀನೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ—ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಪಥದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ದಿವ್ಯ ಗಂಗೆಯಂತೆ।

Verse 14

तव प्रसादाद्वरदे वरिष्ठे कालं यथेमं परिपालयित्वा । यामोऽथ रुद्रं तव सुप्रसादाद्वयं तथा त्वं कुरु वै प्रसादम्

ಹೇ ವರದಾಯಿನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾವು ಈ ಕಾಲವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿ-ರಕ್ಷಿಸಿ ದಾಟೋಣ. ನಂತರ ನಿನ್ನ ಮಹಾಪ್ರಸಾದದಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ—ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸು।

Verse 15

गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रांस्त्वं पाहि नो यावदिमं युगान्तम् । कालं त्वनावृष्टिहतं सुघोरं यावत्तरामस्तव सुप्रसादात्

ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಗತಿ—ತಾಯಿಯಂತೆ, ತಂದೆಯಂತೆ. ಈ ಯುಗಾಂತದವರೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು, যাতে ನಿನ್ನ ಮಹಾಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹತವಾದ ಈ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಕಾಲವನ್ನು ನಾವು ದಾಟಬಲ್ಲೆವು।

Verse 16

पठन्ति ये स्तोत्रमिदं द्विजेन्द्राः शृण्वन्ति ये चापि नराः प्रशान्ताः । ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताश्च

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಶಾಂತಚಿತ್ತರಾಗಿ ಕೇಳುವ ಜನರು—ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ವೃಷಭಯುಕ್ತ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 17

ये स्तोत्रमेतत्सततं पठन्ति स्नात्वा तु तोये खलु नर्मदायाः । अन्ते हि तेषां सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धामचिराद्ददाति

ನರ್ಮದಾ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನಿರಂತರ ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ, ಜೀವನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿ ಶೀಘ್ರವೇ ವಿಶುದ್ಧವಾದ ಪವಿತ್ರ ಗತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 18

प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवं च । स मुक्तपापः सुविशुद्धदेहः समाश्रयं याति महेश्वरस्य

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಅಥವಾ ಮಲಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಈ ಸ್ತವವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವನು ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।